ป็อปร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ป็อปร็อก
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ป็อป
ร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ในทศวรรษที่ 1960 ใน อังกฤษ และ สหรัฐอเมริกา.
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์, กีตาร์เบส, กลองชุด, เสียงร้อง, เปียโน, คีย์บอร์ด หรือ เครื่องสังเคราะห์เสียง
แนวย่อย
British Invasion - อีโม - นิวเวฟ - ป็อปเมทัล - ป็อปพังก์ - พาวเวอร์ป็อป - เซิร์ฟร็อก - ซินธ์ป็อป
อื่น ๆ
วัฒนธรรมสมัยนิยม

ป็อปร็อก (อังกฤษ: Pop rock) คือแนวเพลงที่ผสมระหว่างแนวป็อปกับร็อก จากหนังสือ American Popular Music อธิบายคำว่าป็อปร็อกไว้ว่า "คือดนตรีร็อกหลากหลายในจังหวะเร็ว เช่นศิลปินอย่าง เอลตัน จอห์น ,พอล แม็กคาร์ทนีย์ ,เอเวอร์รีบราเธอร์ส ,ร็อด สจ๊วต ,ชิคาโก ,ปีเตอร์ แฟรมป์ตัน"[1] และพิงก์ ส่วนนักวิจารณ์เพลงที่ชื่อ จอร์จ สตารโรสตินอธิบายว่า คือ แนวเพลงย่อยของป็อป ที่ใช้ท่อนติดหูที่มีการใช้กีตาร์เป็นหลัก ส่วนเนื้อเพลงป็อปร็อกจะดูรองกว่าด้านดนตรี[2]

ฟิลิป ออสแลนเดอร์ แสดงความแตกต่างระหว่างป็อปกับร็อกว่า ป็อปร็อกจะดูชัดเจนในอเมริกามากกว่าในสหราชอาณาจักร เขาอ้างว่า ในอเมริกา ป็อปมีรากฐานมาจากเพลงฮัมของคนขาวอย่างเช่น เพอร์รี โคโม ส่วนร็อกจะได้รับอิทธิพลมาจากคนแอฟริกัน-อเมริกัน อย่างดนตรีร็อกแอนด์โรล ออสแลนเดอร์ชี้ว่า แนวความคิดของป็อปร็อกคือการผสมผสานเพลงป็อปกับร็อกที่ดูจะตรงข้ามกัน นอกจากนี้ยังมีนักวิชาการกล่าวว่า เพลงป็อป จะดูไม่จริง ดูเย้ยหยัน ทำเพื่อการค้า ดูเป็นสูตรสำเร็จของการบันเทิง ในทางตรงข้าม ร็อกแสดงความจริง ความจริงใจ ปฏิเสธการค้าขาย โดยเน้นเนื้อหาการแต่งเพลงโดยนักร้อง และวงดนตรี ที่ก่อให้เกิดความเชื่อมโยงกับผู้ฟัง ผู้ดู[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Starr, Larry; and Christopher Waterman. American Popular Music. 2nd Ed. Available at: http://www.us.oup.com/us/companion.websites/019530053X/studentresources/chapter11/key_terms/ Accessed on March 11, 2008
  2. Music reviewer George Starostin. Available at: http://starling.rinet.ru/music/zstyles.htm
  3. Liveness: Performance in a Mediatized Culture by Philip Auslander http://books.google.com/books?id=Zaaycuj7kbUC&pg=PA69&lpg=PA69&dq=pop+rock+definition&source=web&ots=DwY2QQJZap&sig=Qt88EFkWR4NpzWH0XwpkzJhNOm0