คอราซอน อากีโน

คอราซอน อากีโน
อากีโนใน ค.ศ. 1986
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ คนที่ 11
ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ 1986 – 30 มิถุนายน 1992
นายกรัฐมนตรี	ซัลวาดอร์ ลอเรล
รองประธานาธิบดี	ซัลวาดอร์ ลอเรล
ก่อนหน้า	เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส
ถัดไป	ฟิเดล รามอส
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด	มาเรีย คอราซอน ซูมูลอง คอฆวงโค (1933-01-25)25 มกราคม ค.ศ. 1933 ปานิกี จังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์
เสียชีวิต	สิงหาคม 1, 2009(2009-08-01) (76 ปี) มากาตี ประเทศฟิลิปปินส์
ที่ไว้ศพ	สวนรำลึกมะนิลา – ซูกัต ปาราญาเก ประเทศฟิลิปปินส์
พรรคการเมือง	อิสระ (1987–2009)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น	UNIDO (1986–87)
คู่สมรส	นีนอย อากีโน (สมรส 1954; 1983)
ความสัมพันธ์	ตระกูลคอฆวงโค ตระกูลอากีโน
ศิษย์เก่า	วิทยาลัยเมานต์เซนต์วินเซนต์ (BA) มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น (ไม่มีปริญญา)
อาชีพ	นักการเมือง
ลายมือชื่อ
เว็บไซต์	coryaquino.ph
ชื่อเล่น	คอรีย์

มาเรีย คอราซอน "คอรีย์" ซูมูลอง คอฆวงโค-อากีโน (ตากาล็อก: María Corazón "Cory" Sumulong Cojuangco-Aquino, CCLH, ตากาล็อก: [kɔɾaˈsɔn kɔˈhwaŋkɔ aˈkino]; 25 มกราคม ค.ศ. 1933 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 11 ที่ดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 1986 ถึง 1992 โดยเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์ นางอากีโนขึ้นบริหารประเทศหลังจากที่นางนำแนวร่วมปฏิวัติพลังประชาชน โค่นล้มเผด็จการเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ที่คุมอำนาจมานาน 20 ปี และนำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐฟิลิปปินที่ 5 แบบประชาธิปไตยปัจจุบัน สื่อต่าง ๆ ยกย่องเธอว่าเป็น "มารดาแห่งประชาธิปไตย"

ในสมัยนางอากีโนก็มีรัฐประหารนองเลือดหลายหน แต่ก็ผ่านอำนาจไปสู่นายพลฟิเดล รามอส ได้อย่างราบรื่นในปี พ.ศ. 2535 ซึ่งการตัดสินใจเข้าสู่สนามการเมืองของนางก็เนื่องมาจาก นายเบนนิโย่ อากีโน จูเนียร์ ผู้เป็นสามีของนางถูกลอบสังหารหลังจากเดินทางกลับประเทศ

นางอากีโนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หลังจากเข้ารับการรักษาตัวจากมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นเวลานานหลายปี ซึ่งงานศพของนางจัดขึ้นแบบรัฐพิธีและเปิดให้ประชาชนร่วมไว้อาลัยก่อนจะมีการแห่ไปทั่วกรุงมะนิลา ซึ่งประชาชนทั่วไปต่างแน่นขนัดตามสองข้างทางที่ขบวนผ่าน และทำพิธีฝังแบบส่วนตัว นอกจากนี้ทางรัฐบาลได้มีการประกาศไว้อาลัยให้นางด้วยการลดธงครึ่งเสาเป็นเวลา 10 วัน

อ้างอิง

บรรณานุกรม

• Aquino, Cory (2020). To Love Another Day: The Memoirs of Cory Aquino. Independently published. ISBN 979-8677358920.
• Baker, Anni P. (2004). American Soldiers Overseas: The Global Military Presence. London: Greenwood Publishing Group. ISBN 0275973549.
• Bernas, Joaquin G. (1995). The Intent of the 1986 Constitution Writers. Manila: Rex Bookstore. ISBN 9789712319341.
• Crisostomo, Isabelo T. (1987). Cory, Profile of a President: The Historic Rise to Power of Corazon. Philippines: Branden Books. ISBN 9780828319133 – โดยทาง Internet Archive.
• Hooke, Norman (1997). Maritime Casualties, 1963-1996. Virginia: LLP. ISBN 9781859781104.
• Penson-Juico, Margie (2009). Cory: An Intimate Portrait. Anvil Publishing, Inc. ISBN 978-9712721823.
• Penson-Juico, Margie (2010). Cory: An Intimate Portrait II. Anvil Publishing, Inc. ISBN 978-9712723711.
• Kalaw-Tirol, Lorna (2004). Asia's New Crisis: Renewal Through Total Ethical Management. United States: Wiley. ISBN 9780470821299.
• Richter, Frank-Jürgen (2014). Public Faces, Private Lives. Germany: Policy Press. ISBN 9781447316374.
• Skard, Torild (2014). Public Faces, Private Lives. Great Britain: Policy Press. ISBN 9781447316374.

แหล่งข้อมูลอื่น

• Official website of Corazon Aquino – maintained by the Ninoy and Cory Aquino Foundation
• Time Woman of the Year: Corazon "Cory" Aquino
• Aquino's historic speech before the U.S. Congress ที่ยูทูบ
• New York Times obituary
• President Aquino in Time magazine's year ender
• World Socialist Web Site obituary: part one and part two
• ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน