เมย์เบลลีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เมย์เบลลีน
ประเภท บริษัทในเครือ
ก่อตั้ง ค.ศ. 1915 (102 ปี)
ผู้ก่อตั้ง โทมัส ไลล์ วิลเลียมส์
ที่อยู่ นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ที่ให้บริการ ทั่วโลก
บุคลากรหลัก
  • เลโอนาร์โด ชาเวซ, ประธาน (ทั่วโลก)[1]
  • เดวิด กรีนเบิร์ก, ประธาน (สหรัฐฯ)[2]
อุตสาหกรรม เครื่องสำอาง
บริษัทแม่ ลอรีอัล
เว็บไซต์ maybelline.com

เมย์เบลลีน แอลแอลซี มีชื่อตราสินค้าว่า เมย์เบลลีน นิวยอร์ก (อังกฤษ: Maybelline New York) เป็นแบรนด์เครื่องสำอางรายใหญ่จากสหรัฐอเมริกาที่มีขายทั่วโลก และเป็นบริษัทในเครือของบริษัทเครื่องสำอางฝรั่งเศส ลอรีอัล[3]

ประวัติ[แก้]

โฆษณาประชาสัมพันธ์ในปี ค.ศ. 1920

บริษัท เมย์เบลลีน ถูกก่อตั้งขึ้นโดยผู้ประกอบการวัย 19 ปี ชื่อ โทมัส ไลล์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1915 วิลเลียมส์สังเกตเห็นพี่สาวของเขา เมย์เบล ใช้ส่วนผสมของวาสลีนและผงถ่านนำมาปัดขนตาของเธอ เพื่อทำให้ขนตาดูเข้มยิ่งขึ้น เขาเกิดแรงบันดาลใจจึงผันตัวเป็นนักเคมีและผลิตผลิตภัณฑ์ที่ชื่อ เมย์เบลลีนเค้กมาสคารา วิลเลียมส์ใช้ชื่อแบรนด์ว่า เมย์เบลลีน เพื่อเป็นเกียรติแก่พี่สาวของเขาที่ให้ความคิด โดยใช้ชื่อพี่สาว เมย์เบล กับคำว่า วาสลีน มารวมกันเป็นชื่อแบรนด์ ในปี ค.ศ. 1917 ได้จำหน่ายเมย์เบลลีนเค้กมาสคาราอย่างเป็นทางการ โดยใช้ชื่อสินค้าและแบรนด์สโลแกนว่า "เครื่องสำอางสำหรับดวงตาที่ทันสมัยสำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวัน"[4] และปล่อยโฆษณาออกมาในปี ค.ศ. 1920 หลังประสบความสำเร็จจากการขายผ่านจดหมาย โดยได้นักแสดงหนังเงียบอย่าง วิโอลา ดานา (Viola Dana) มาโปรโมต[5]

ในปี ค.ศ. 1967 วิลเลียมส์ขายบริษัทตัวเองให้กับบริษัทพลาว (ปัจจุบันคือบริษัทเชอริง-พลาว) ในเมมฟิส รัฐเทนเนสซี ทำให้โรงงานที่ผลิตเครื่องสำอางทั้งหมดถูกย้ายจากเมมฟิสไปชิคาโกภายในหนึ่งสัปดาห์ ในปี ค.ศ. 1975 บริษัทได้ย้ายโรงงานไปยังลิตเติลร็อก, รัฐอาร์คันซอ ในปี ค.ศ. 1990 เชอริง-พลาวขายเมย์เบลลีนให้กับบริษัทที่ลงทุนในนิวยอร์ก วอสเซอส์เทอินเปเอยาแอนด์ซีโอ. สำนักงานใหญ่ยังคงอยู่ในเมมฟิสจนกระทั่งถูกขายในปี ค.ศ. 1996 จึงถูกย้ายไปนครนิวยอร์ก ส่วนโรงงานที่ผลิตย้ายไปที่บรุกลินในปี ค.ศ. 2000[6]

ต่อมาเมย์เบลลีนได้ว่าจ้างลินดา คาร์เตอร์เป็นผู้ประสานงานด้านแฟชันความงามของบริษัท หลังจากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง วันเดอร์วูแมน สิ้นสุดลง โจซี มารัน, มิแรนดา เคอร์, เมลินา คานาคารีเดส, จาง จื่ออี๋, ซีตี นูร์ฮาลีซา, ฟาชา แซนด์ฮา, ซีตาล มาลเลอร์, จูเลีย เสต็กเนอร์, เจสซิกา ไวท์ และคริสติน เดวิส ต่างก็ให้การสนับสนุนผลิตภัณฑ์ของเมย์เบลลีน พรีเซ็นเตอร์ของเมย์เบลลีนในปัจจุบันคือ เอเรียนา รีมา, คริสตี เทอร์ลิงตัน, เคมพ์ มิว, เอมิลี ดีโดนาโต, ชูร์แดน ดันน์ และกีกี ฮาดิด[7]

ในปี ค.ศ. 1991 บริษัทใช้สโลแกนในการโฆษณาว่า “(บางทีเธออาจจะเกิดมา) บางทีอาจเป็นเมย์เบลลีน”[8] ซึ่งยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน ต่อมาบริษัทถูกซื้อกิจการโดยลอรีอัลในปี ค.ศ. 1996 การได้เมย์เบลลีนมาเป็นเจ้าของทำให้ลอรีอัลสามารถตีตลาดเครื่องสำอางได้

เมย์เบลลีนได้เปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ มากมายเช่นคอลเลกชัน 'อายสตูดิโอ' ผลิตภัณฑ์สำหรับดวงตา คอลเลกชัน 'ฟิตมี' สำหรับผลิตภัณฑ์รองพื้นและใบหน้า และ 'คัลเลอร์เซนเซชันแนล' สำหรับริมฝีปาก ปัจจุบันเมย์เบลลีนเป็นสปอนเซอร์อย่างเป็นทางการให้กับเมอร์เซเดส-เบนซ์แฟชันวีก[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. Bazilian, Emma (30 March 2015). "Millennial Models Like Gigi Hadid, Fueled by Social, Are Hitting the Fashion Stratosphere". AdWeek. สืบค้นเมื่อ 1 January 2017. "Leonardo Chavez, Maybelline's global brand president." 
  2. "Company Overview of Maybelline LLC". BusinessWeek. Archived from the original on October 16, 2014. สืบค้นเมื่อ October 16, 2014. 
  3. L'Oreal Profile - NYJobSourse
  4. "Cosmetics and Skin Maybelline". Cosmetics and skin. สืบค้นเมื่อ 8 February 2013. 
  5. "22 เรื่องจริงจาก “Maybelline” เครื่องสำอางอันดับ 1 ของโลก". Marketingoops. 10 กุมภาพันธ์ 2559. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2560. 
  6. scribd.com
  7. Maybelline Contracts SS12. models.com. Retrieved 2012-07-19.
  8. Lowe and Partners (STUART ELLIOTT September 5, 1991 - © 2011 The New York Times Company ) [Retrieved 2012-01-10]
  9. whats-new (maybelline.com)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]