คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมาชิกสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ทวีปแอฟริกาแสดงด้วยสีดำ ทวีปอเมริกาแสดงด้วยสีแดง ทวีปเอเชียแสดงด้วยสีเหลือง ทวีปยุโรปแสดงด้วยสีเขียว และทวีปโอเชียเนียแสดงด้วยสีฟ้า

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (อังกฤษ: National Olympic Committee; อักษรย่อ: NOC) เป็นองค์กรผู้มีอำนาจระดับประเทศ ในกระบวนการโอลิมปิกระดับนานาชาติ ภายใต้การควบคุมโดย คณะกรรมการโอลิมปิกสากล นอกจากนั้น คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ยังมีหน้าที่ส่งเสริมพัฒนาการของนักกีฬา และการฝึกอบรมผู้ฝึกสอน ตลอดจนเป็นเจ้าหน้าที่การกีฬาระดับชาติภายในภูมิภาคของตน

ในปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ซึ่งผู้แทนของทั้งประเทศเอกราช และดินแดนปกครองพิเศษต่างๆ รวมทั้งหมด 206 ชุด โดยในบรรดาสมาชิกสหประชาชาติ 193 ประเทศ มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหมด 197 ประเทศ[ต้องการอ้างอิง] รวมทั้งดินแดนอื่นอีก 9 แห่งดังต่อไปนี้

อนึ่ง คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ล้วนเป็นสมาชิกของ สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (Association of National Olympic Committees; ANOC) และยังแบ่งออกเป็นสมาคมระดับทวีปอีก 5 แห่งด้วย

ทวีป สมาคม จำนวนเอ็นโอซี เอ็นโอซีแรกสุด (พ.ศ.) เอ็นโอซีล่าสุด (พ.ศ.)
สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา 54  อียิปต์ (2453)  เซาท์ซูดาน (2558)
องค์การกีฬาแพนอเมริกัน 41  สหรัฐ (2437)  ดอมินีกา (2536)
 เซนต์คิตส์และเนวิส (2536)
 เซนต์ลูเชีย (2536)
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย 44[3]  ญี่ปุ่น (2455)  ติมอร์-เลสเต (2546)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป 50  ฝรั่งเศส (2437)  คอซอวอ (2557)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย 17  ออสเตรเลีย (2438)  ตูวาลู (2550)

รายชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เรียงลำดับตามปีพุทธศักราชที่ไอโอซีให้การรับรอง[แก้]

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตามลำดับเวลา ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาก 204 ประเทศ ซึ่งคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้การรับรอง ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) คณะกรรมการของหลายประเทศในจำนวนนี้ ก่อตั้งขึ้นมาแล้วหลายปีก่อนจะให้การรับรอง ขณะที่อีกส่วนหนึ่งมีการรับรองโดยทันทีเมื่อก่อตั้งขึ้น สำหรับคณะกรรมการโอลิมปิกของรัฐในอดีตซึ่งทุกวันนี้ไม่มีอยู่ จะแสดงด้วยตัวเอน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่ไม่ได้การรับรอง[แก้]

คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งมาเก๊า ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) และมีความพยายามที่จะลงทะเบียนกับไอโอซีมาโดยตลอด แต่ยังคงไม่มีการรับรองอย่างเป็นทางการ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิก ภายใต้ชื่อ มาเก๊า มาเก๊าของจีน อย่างไรก็ตาม ยังได้เข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิก เช่นเดียวกับ หมู่เกาะแฟโร หมู่เกาะแฟโร ที่มีการรับรองคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ[5]

ประเทศอื่นๆ ที่คณะกรรมการโอลิมปิกยังไม่ให้การรับรอง ประกอบด้วย แคว้นกาตาลุญญา คาตาโลเนีย[6] ยิบรอลตาร์ ยิบรอลตา[7] เฟรนช์พอลินีเชีย เฟรนช์โปลินีเซีย[8] นีวเว นีอูเอ[9] โซมาลีแลนด์ โซมาลิแลนด์[10] นิวแคลิโดเนีย นิวแคลิโดเนีย[11] เคอร์ดิสถานของอิรัก เคอร์ดิสถาน[12] นอร์เทิร์นไซปรัส ไซปรัสเหนือ[13] อับฮาเซีย อับคาเซีย[14] Olympic flag.svg ชาวอเมริกันพื้นเมือง[15][16]หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา แองกวิลลา แองกวิลลา มอนต์เซอร์รัต มอนต์เซอร์รัต และ หมู่เกาะเติกส์และเคคอส หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส[17]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Executive Board concludes first meeting of the new year". olympic.org ("Official website of the Olympic movement"). 13 January 2011. http://www.olympic.org/media?articleid=112731&articlenewsgroup=-1. เรียกข้อมูลเมื่อ 13 January 2011. 
  2. "Curtain comes down on 123rd IOC Session". http://www.olympic.org/mr-jose-perurena?articleid=133159. 
  3. โอซีเอให้การรับรองคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 45 ประเทศ แต่ไอโอซีไม่ให้การรับรอง คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งมาเก๊า และนักกีฬาจากมาเก๊าไม่ได้สิทธิเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
  4. The Olympic Committee of Serbia
  5. "Ítróttasamband Føroya | Just another WordPress weblog". Isf.fo. http://www.isf.fo/uk/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  6. Freedom for Catalonia?: Catalan Nationalism, Spanish Identity and the Barcelona Olympic Games (Cambridge Cultural Social Sciences) (9780521586153): John Hargreaves: Books. Amazon.com. Retrieved on 2009-10-24.
  7. "www.andalucia.com". www.andalucia.com. http://www.andalucia.com/gibraltar/sport.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2012-06-20. 
  8. Article: Miss Tahiti 2003 stripped of her title. | AccessMyLibrary - Promoting library advocacy. AccessMyLibrary (2005-06-03). Retrieved on 2009-10-24.
  9. SportingPulse Homepage for Niue Island Sports Association and National Olympic Committee. Sportingpulse.com. Retrieved on 2009-10-24.
  10. "Website ka wasaaradda Dhalinyaradda Iyo Ciyaaraha Somaliland - Homepage". Somalilandolympics.org. 2010-01-18. http://somalilandolympics.org/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  11. "New Caledonia National Olympic Committee". SportingPulse. http://www.sportingpulse.com/assoc_page.cgi?c=2-3850-0-0-0. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  12. "Dispaly Article". Kurdishglobe.net. 2010-01-16. http://www.kurdishglobe.net/displayArticle.jsp?id=11301963491D9371927E24F3508532C6. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  13. "Embargo! Time to end the unjust embargoes against the people of North Cyprus". Embargoed.org. http://www.embargoed.org/press_releases.php?id=51. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  14. The ABC Republic: Abkhazia Attempts to Invent Itself - SPIEGEL ONLINE - News - International. Spiegel.de. Retrieved on 2009-10-24.
  15. "Native Americans seek recognition". Nativevoices.org. 2006-02-27. http://www.nativevoices.org/articles/native_plympic_team.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  16. "Jim Thorpe’s Sons Bolster Native American Olympic Dream : Fri, 10 Jul 2009 : eNewsChannels". Enewschannels.com. 2009-07-10. http://enewschannels.com/2009/07/10/enc7921_124722.php. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 
  17. "CANOC Members". canoc.net. http://canoc.net/component/option,com_contxtd/catid,14/Itemid,32/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-16. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]