เฟรนช์พอลินีเชีย

เฟรนช์พอลินีเชีย
*Polynésie française* (ฝรั่งเศส)
*Pōrīnetia farāni* (ตาฮีตี)
เฟรนช์พอลินีเชีย Polynésie française (ฝรั่งเศส); Pōrīnetia farāni (ตาฮีตี)
	ธงชาติ ตราแผ่นดิน
	คำขวัญ: Tahiti Nui Mare'are'a,; "Liberté, Égalité, Fraternité"; เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ
	เพลงชาติ: ลามาร์แซแยซ
เมืองหลวง	ปาเปเอเต; 17°34′S 149°36′W / 17.567°S 149.600°W
เมืองใหญ่สุด	ฟาอา
ภาษาราชการ	ภาษาฝรั่งเศสและภาษาตาฮีตี
เดมะนิม	ชาวเฟรนช์พอลินีเชีย
การปกครอง	ดินแดนในภาวะพึ่งพิง ระบบรัฐสภา
• ประธานาธิบดีฝรั่งเศส	แอมานุแอล มาครง
• ประธานาธิบดีเฟรนช์พอลินีเชีย	เอดัวร์ ฟริตช์
• ข้าหลวงใหญ่	เรอเน บีดาล
สภานิติบัญญัติ	สมัชชา; แห่งเฟรนช์พอลินีเชีย
เขตสังกัดโพ้นทะเลฝรั่งเศส
• วันบัสตีย์ (Bastille Day)	14 กรกฎาคม พ.ศ. 2332
พื้นที่
• รวม	4,167 ตารางกิโลเมตร (1,609 ตารางไมล์) (~164)
• แหล่งน้ำ (%)	12
ประชากร
• ประมาณ ก.ค. 2549	260,338 (180)
• สำมะโนประชากรปี พ.ย. 2545	245,405
• ความหนาแน่น	65 ต่อตารางกิโลเมตร (168.3 ต่อตารางไมล์) (~104)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)	ประมาณ 2546
• รวม	4.58 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (162)
• ต่อหัว	17,500 ดอลลาร์สหรัฐ (2546) (59)
สกุลเงิน	ฟรังก์ซีเอฟพี (CPF France) (XPF)
เขตเวลา	UTC-10
รหัสโทรศัพท์	689
โดเมนบนสุด	.pf

เฟรนช์พอลินีเชีย^[1] (อังกฤษ: French Polynesia; ฝรั่งเศส: Polynésie française; ตาฮีตี: Pōrīnetia Farāni) เป็นดินแดนของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ มีฐานะเป็น "เขตรัฐบาลกลางโพ้นทะเล" พร้อมกับ "ประเทศโพ้นทะเล" ซึ่งเป็นตำแหน่งเฉพาะตัว ประกอบด้วยกลุ่มเกาะหลายเกาะในภูมิภาคพอลินีเชีย เกาะที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ตาฮีตีในหมู่เกาะโซไซตี ซึ่งยังเป็นเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดและเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของดินแดน (ปาเปเอเต) อีกด้วย และแม้จะไม่ได้อยู่ในบริเวณเดียวกัน แต่เกาะกลีแปร์ตอนก็ถูกบริหารโดยเฟรนช์พอลินีเชีย

ภูมิศาสตร์

หมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชียมีเนื้อที่ (ทางบก) ทั้งหมด 4,167 ตารางกิโลเมตร (1,622 ตารางไมล์) กระจายอยู่บนมหาสมุทรเป็นพื้นที่ 2,500,000 ตารางกิโลเมตร (965,255 ตารางไมล์) ประกอบด้วยกลุ่มของเกาะมากมายหลายเกาะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีคนอาศัยอยู่มากที่สุดคือ ตาฮีตี

หมู่เกาะต่าง ๆ ได้แก่

หมู่เกาะออสตราล
หมู่เกาะบาสส์ อาจจัดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะออสตราล
หมู่เกาะแกมเบียร์ อาจจัดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะตัวโมตู
หมู่เกาะมาร์เควซัส
หมู่เกาะโซไซตี (รวมตาฮีตี)
หมู่เกาะตัวโมตู

ประวัติศาสตร์

ฝรั่งเศสปกครองหมู่เกาะนี้ตั่งแต่ พ.ศ. 2332 หมู่เกาะนี้จึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนับแต่นั้นโดยมีชื่อว่าเฟรนซ์โปลินิเซีย ต่อมาเฟรนโปลินิเซียได้รับการเลื่อนฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2547 ดินแดนนี้จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นประเทศโพ้นทะเลของฝรั่งเศสโดยรัฐบาลฝรั่งเศสอนุญาตให้เฟรนโปลินิเซียมีประธานาธิบดีได้ ประธานาธิบดีคนแรกของเฟรนโปลินิเซียคือนายกาสตง ตง ซองโดยได้ดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2547

การเมืองการปกครอง

การบริหาร

ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2489-2546 เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล (overseas territory, ฝรั่งเศส: territoire d'outre-mer หรือ TOM)

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ได้ยกเป็นอาณานิคมโพ้นทะเล (overseas collectivity, ฝรั่งเศส: collectivité d'outre-mer หรือ COM)

และตามพระราชบัญญัติลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้กำหนดให้เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะพิเศษอีกฐานะเรียกว่า ประเทศโพ้นทะเล (overseas country, ฝรั่งเศส: pays d'outre-mer หรือ POM) เพื่อเน้นความเป็นอิสระในการปกครองตนเองของดินแดน

การแบ่งเขตการปกครอง

เฟรนช์พอลินีเชียแบ่งออกเป็น 5 เขตการบริหารย่อย (administrative subdivisions, ฝรั่งเศส: subdivisions administratives) ได้แก่

หมู่เกาะวินด์เวิร์ด (ฝรั่งเศส: อีลดูว์ว็อง (Îles du Vent) หรือชื่อทางการ la subdivision administrative des Îles du Vent)
หมู่เกาะลีเวิร์ด (ฝรั่งเศส: อีลซู-เลอ-ว็อง (Îles Sous-le-Vent) หรือชื่อทางการ la subdivision administrative des Îles Sous-le-Vent) (ทั้ง 2 เขตการปกครอง คือ หมู่เกาะวินด์เวิร์ดและหมู่เกาะลีเวิร์ดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะโซไซตี)
หมู่เกาะมาร์เควซัส (ฝรั่งเศส: มาร์กีส (Marquises) หรือชื่อทางการ la subdivision administrative des (Îles) Marquises)
หมู่เกาะออสตราล (ฝรั่งเศส: โอสทราล (Australes) หรือชื่อทางการ la subdivision administrative des (Îles) Australes) (รวมหมู่เกาะบาสส์)
ตัวโมตู-แกมเบียร์ (ฝรั่งเศส: ตัวโมตู-ก็องบีเย (Tuamotu-Gambier) หรือชื่อทางการ la subdivision administrative des (Îles) Tuamotu-Gambier) (ตัวโมตูและหมู่เกาะแกมเบียร์)

นอกจากตาฮีตีแล้ว ยังมีอะทอลล์ (เกาะปะการัง) เกาะ และกลุ่มเกาะที่มีความสำคัญในเฟรนช์พอลินีเชียอื่น ๆ อีก ได้แก่ บอราบอรา ฮีวาอัว วาฮีเน ไมเอา มาอูปีตี เมเฮเตีย มูเรอา นูกูฮีวา ไรอาเตอา ตาฮา เตเตียรัว ตูบูไอ และตูไป

กองทัพ

กองกำลังกึ่งทหาร

เศรษฐกิจ

เฟรนช์พอลินีเชียมีการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับปานกลาง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสินค้าเข้า การท่องเที่ยว และความช่วยเหลือทางการเงินจากฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกต่อการท่องเที่ยวได้รับการพัฒนาและนำมาใช้ประโยชน์ได้บนเกาะหลัก ๆ ลูกยอ (noni fruit) จากหมู่เกาะแห่งนี้ถูกค้นพบว่ามีสรรพคุณทางการแพทย์ และผู้คนทั่วไปก็สามารถที่จะหางานที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรประเภทนี้ได้

การท่องเที่ยว

ประชากรศาสตร์

เชื้อชาติ

ประชากรทั้งหมดของดินแดนเฟรนช์พอลินีเชียเมื่อปี พ.ศ. 2545 มีจำนวน 245,405 คน เป็นชาวโพลินีเซียนร้อยละ 83 ชาวผิวขาวร้อยละ 12 และชาวเอเชียตะวันออกร้อยละ 5 (ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน) ในปี พ.ศ. 2545 ร้อยละ 69 ของชาวเฟรนช์พอลินีเชียอาศัยอยู่บนเกาะตาฮีตีเพียงเกาะเดียว ส่วนเขตเมืองปาเปเอเตซึ่งเป็นเมืองหลวงนั้น มีประชากร 127,635 คน

ภาษา

ศาสนา

กีฬา

โครงสร้างพื้นฐาน

คมนาคม และ โทรคมนาคม

คมนาคม

ในขณะที่ถนนสายหลักนั้นได้รับการลาดยางและบำรุงรักษาอย่างดี แต่ถนนสายรองกลับไม่เป็นเช่นนั้น การจราจรก็เป็นไปอย่างเร่งรีบ ยานพาหนะทุกชนิดและคนเดินเท้าต่างแย่งกันใช้พื้นที่บนถนนแคบ ๆ มีการกำหนดทางม้าลายบนพื้นถนนและกฎหมายท้องถิ่นก็กำหนดให้ยานยนต์หยุดให้คนเดินเท้าด้วย แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเสมอไป นักท่องเที่ยวจึงควรใช้ความระมัดระวังขณะขับรถ โดยเฉพาะในเวลากลางคืน

โทรคมนาคม

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี

การศึกษา

ฝรั่งเศสเป็นผู้จัดการศึกษาในดินแดนแห่งนี้ เฟรนช์พอลินีเชียมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเฟรนช์พอลินีเชีย (Université de la Polynésie Française: UPF, "University of French Polynesia") ตั้งอยู่ในฟาอา, ตาฮีตี เป็นมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีนักศึกษาอยู่ประมาณ 2,000 คน และมีนักวิจัย 60 คน ลุยส์ เปลต์เซอร์ (Luise Peltzer) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของเฟรนช์พอลินีเชีย ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยมาเป็นเวลา 5 ปี