ประเทศมาดากัสการ์
สาธารณรัฐมาดากัสการ์ | |
|---|---|
 ธงชาติ
 ตราแผ่นดิน
| |
| คำขวัญ: Tanindrazana, Fahafahana, Fandrosoana (ภาษามาลากาซี: แผ่นดินของบรรพบุรุษ, เสรีภาพ, การพัฒนา) | |
| เพลงชาติ: รีตานินดราซาไนมาลาลาโอ | |
 | |
| เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด | อันตานานารีโว |
| ภาษาราชการ | ภาษามาลากาซีและภาษาฝรั่งเศส[1] |
| การปกครอง | สาธารณรัฐระบบกึ่งประธานาธิบดีแบบเดี่ยวภายใต้คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง |
• ประธานาธิบดี | Michael Randrianirina[2] |
• นายกรัฐมนตรี | Herintsalama Rajaonarivelo |
| ประกาศเอกราช จากฝรั่งเศส | |
• ประกาศ | 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 |
| พื้นที่ | |
• รวม | 587,041 ตารางกิโลเมตร (226,658 ตารางไมล์) (46) |
• แหล่งน้ำ (%) | 013% |
| ประชากร | |
• ประมาณ ก.ค. 2005 | 18,606,000 (56) |
• สำมะโนประชากรปี 1997 | 16,099,246 |
• ความหนาแน่น | 32 ต่อตารางกิโลเมตร (82.9 ต่อตารางไมล์) (171) |
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ประมาณ 2560 |
• รวม | $ 39.805 พันล้าน |
• ต่อหัว | $ 1,554 |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | ประมาณ 2560 |
• รวม | $ 10.557 พันล้าน |
• ต่อหัว | $ 412 |
| เอชดีไอ (2562) |  0.528[3]ต่ำ (164) |
| สกุลเงิน | อารีอารีมาดากัสการ์ (MGA) |
| เขตเวลา | UTC+3 (EAT) |
| UTC+3 (ไม่มี) | |
| รหัสโทรศัพท์ | 261 |
| โดเมนบนสุด | .mg |
1รัฐธรรมนูญได้กำหนดให้ภาษามาลากาซีเป็นภาษาประจำชาติ | |
มาดากัสการ์ (ฝรั่งเศส: Madagascar; มาลากาซี: Madagasikara) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐมาดากัสการ์ (ฝรั่งเศส: République de Madagascar; มาลากาซี: Repoblikan'i Madagasikara) คือประเทศที่มีลักษณะเป็นเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่นอกชายฝั่งทางตะวันออกของแอฟริกา ใกล้กับโมซัมบิก เกาะมาดากัสการ์ที่เป็นเกาะหลักเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก เป็นถิ่นของสายพันธุ์พืชและสัตว์ถึงร้อยละ 5 ของโลก และมีมากกว่าร้อยละ 80 ที่เป็นสัตว์หรือพืชเฉพาะถิ่นมาดากัสการ์ ที่เด่นคือตัวลีเมอร์ซึ่งอยู่ในตระกูลไพรเมต ตัวฟอสซา (fossa) ซึ่งกินเนื้อ นกเฉพาะถิ่น 3 ตระกูล และต้นบาวบับ (baobab) 6 ชนิด ภาษาหลักคือภาษามาลากาซี สมดุลทางธรรมชาติของมาดากัสการ์ถูกคุกคาม เนื่องจากป่าส่วนใหญ่เสียหาย และลีเมอร์ได้สูญพันธุ์ถึง 15 สายพันธุ์
ประวัติศาสตร์
[แก้]มีหลักฐานปรากฏว่า มีผู้คนอาศัยอยู่ในมาดากัสการ์มาเป็นเวลา 2000 ปีมาแล้ว และต่อมามีคนเชื้อสายแอฟริกันและอินโดนีเซียมาตั้งถิ่นฐานบนเกาะนี้ในศตวรรษที่ 16 ภายใต้การนำของดีโอกู ดีอัช นักบุกเบิกชาวโปรตุเกส ดินแดนในเกาะมาดากัสการ์รวมกันภายใต้ระบอบกษัตริย์ในช่วงปี พ.ศ. 2340-2404 แต่ฝรั่งเศสได้เข้าอ้างสิทธิ์ในการปกครองในปี พ.ศ. 2438 และต่อมาในปี พ.ศ. 2439 ระบอบกษัตริย์ถูกทำลายทำให้ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2439 กษัตริย์องค์สุดท้ายคือสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ และต่อมาปี พ.ศ. 2501 มีการลงประชามติให้สาธารณรัฐมาลากาซีมีอำนาจปกครองตนเองในประชาคมฝรั่งเศส และได้รับเอกราชในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503
ประชากร
[แก้]เชื้อชาติ
[แก้]เมื่อ 2,000-1,500 ปีก่อน ชาวออสโตรนีเชียได้อพยพมายังมาดากัสการ์ และได้ผสมกับพวกชาวแอฟริกาพื้นเมือง ต่อมาก็มีชาวอาหรับ อินเดีย และยุโรป อพยพมาบนเกาะนี้ เป็นชาวมาลากาซี 16 ล้านคน เมรินา 3 ล้านคน เบตซิเลโอ 1 ล้านคน ซึมิเฮตี 989,000 คน และสะกาลาวะ 7 แสนคน
ศาสนา
[แก้]ศาสนาคริสต์ร้อยละ 41 ศาสนาอิสลามร้อยละ 7 ศาสนาพราหมณ์-ฮินดูร้อยละ 0.1 ที่เหลือนับถือความเชื่อท้องถิ่น ผีสางนางไม้ ไสยศาสตร์ ฯลฯ
เศรษฐกิจ
[แก้]มาดากัสการ์มีระบบเศรษฐกิจแบบตลาด โดยมีอุตสาหกรรมเกษตร สิ่งทอ เหมืองแร่ และการท่องเที่ยว ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อเศรษฐกิจ อุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเมื่อพิจารณาจากผลผลิตประจำปี ได้แก่ อุตสาหกรรมอาหารทะเล เครื่องแก้ว น้ำตาล สิ่งทอ ปูนซีเมนต์ การท่องเที่ยว กระดาษ ปิโตรเลียม และเหมืองแร่ การประมง และการท่องเที่ยว ถือเป็นสามเสาหลักของเศรษฐกิจ[4]
คาดการณ์ว่าการเติบโต ทางเศรษฐกิจ จะสูงถึง 4% ในปี 2568 โดยได้รับแรงหนุนจากการลงทุน การก่อสร้าง และการท่องเที่ยว ผลผลิตทางการเกษตรคาดว่าจะลดลงเนื่องจากการเก็บเกี่ยวข้าวที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเนื่องจากปริมาณน้ำฝนไม่เพียงพอ อัตราเงินเฟ้อยังคงอยู่สูงกว่า 8% คาดการณ์ว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจจะอยู่ที่ 4.2% โดยเฉลี่ยในช่วงปี 2569-2570 โดยได้รับแรงหนุนจากการลงทุนภาครัฐในโครงสร้างพื้นฐาน[5]
มาดากัสการ์มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ จึงมีศักยภาพในการพัฒนาการเกษตร การผลิตข้าวเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักที่สร้างอาชีพให้กับประชากรประมาณ 10 ล้านคน ครัวเรือนร้อยละ 86 ปลูกข้าว แต่อัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีของภาคการผลิตข้าวอยู่ที่เพียง 1.5 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของความยากจนในชนบท[6]
การค้ากับไทย
[แก้]การค้านวมมีมูลค่า 42.13 ล้าน USD ไทยส่งออก 38.66 ล้าน USD นำเข้า 3.47 ล้าน USD จึงได้เปรียบดุลการค้า 35.19 ล้าน USD (ข้อมูลจากกระทรวงพาณิชย์ ปี 2561)[7] สินค้านำเข้า เครื่องเพชรพลอย อัญมณี เงินแท่งและทองคำ ปุ๋ย และยากำจัดศัตรูพืชและสัตว์ เสื้อผ้าสำเร็จรูป พืชสำหรับทำพันธุ์สัตว์น้ำสด แช่เย็น แช่แข็ง แปรรูปและกึ่งสำเร็จรูป (ข้อมูล: กระทรวงพาณิชย์) สินค้าส่งออก รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ เคมีภัณฑ์ ผ้าผืน ผลิตภัณฑ์พลาสติก เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์[8]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Matthew E. Hules, et al (2005). The Dual Origin of the Malagasy in Island Southeast Asia and East Africa: Evidence from Maternal and Paternal Lineages. American Journal of Human Genetics, 76:894-901, 2005.
- ↑ Lawal, Shola. "Who is in charge of Madagascar after President Rajoelina flees?". Al Jazeera. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Human Development Report 2020" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. ธันวาคม 15, 2020. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 15, 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Economics, Joseph Kiprop in (2018-05-21). "The Biggest Industries In Madagascar". WorldAtlas (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-10-24.
- ↑ "Overview". World Bank (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-10-24.
- ↑ "Madagascar". IFAD (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-10-24.
- ↑ "สาธารณรัฐมาดากัสการ์ (Madagascar)". กระทรวงการต่างประเทศ. สืบค้นเมื่อ 2025-10-24.
- ↑ "สาธารณรัฐมาดากัสการ์ (Republic of Madagascar)". กรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา. สืบค้นเมื่อ 2025-10-24.
| รัฐเอกราช |  | ||||
|---|---|---|---|---|---|
เขตสังกัดและดินแดนอื่น ๆ |
| ||||
| |||||
| การเป็นสมาชิก | |
|---|---|
| องค์การ | |
| เลขาธิการ | |
| วัฒนธรรม | |
