โอลิมปิกฤดูร้อน 1948

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ ๑๑
Games of the XI Olympiad
1948 Summer Olympics logos.png
เมืองเจ้าภาพ สหราชอาณาจักร ลอนดอน สหราชอาณาจักร
จำนวนประเทศ 59
จำนวนนักกีฬา 4,099 (3,714 ชาย 385 หญิง)
ชนิดกีฬา 17 ชนิด
พิธีเปิด 22 ตุลาคม พ.ศ. 2491
พิธีปิด 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491
ประธานพิธี สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
(พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร)
นักกีฬาปฏิญาณ โอนัลด์ ฟินเลย์
ผู้จุดคบเพลิง จอห์น มาร์ก
สนามกีฬาหลัก สนามกีฬาเวมบลีย์

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร

เป็นครั้งที่ 2 ที่มีการถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทางวิทยุทั่วโลก ในครั้งนี้ได้มีนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา Bob Mathias ได้กลายเป็นขวัญใจโดยสามารถครองเหรียญทองจากการแข่งขันกรีฑาสิบประเภท ซึ่งจัดว่าเป็นกีฬาที่ยากต้องอาศัยความแข็งแรงและความอดทนอย่างสูง นอกจากนั้นการแข่งขันในครั้งนี้ เยอรมันและญี่ปุ่นผู้พ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขัน

ชนิดกีฬาที่แข่งขัน[แก้]

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 17 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 136 ประเภทรุ่น:

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน[แก้]

แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าแข่งขัน

สรุปเหรียญการแข่งขัน[แก้]

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
อันดับที่ ประเทศ ทอง เงิน ทองแดง รวม
1 สหรัฐ 38 27 19 84
2 สวีเดน 16 11 17 44
3 ฝรั่งเศส 10 6 13 29
4 ฮังการี 10 5 12 27
5 อิตาลี 8 11 8 27
6 ฟินแลนด์ 8 7 5 20
7 ตุรกี 6 4 2 12
8 เชโกสโลวาเกีย 6 2 3 11
9 สวิตเซอร์แลนด์ 5 10 5 20
10 เดนมาร์ก 5 7 8 20

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]