ข้ามไปเนื้อหา

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง

แก้ไขลิงก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ธงชาติของสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ธงชาติ
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ตราแผ่นดิน
คำขวัญ: 
  • "Zo Kwe Zo" (ซังโก)
  • "ทุกคนก็คือมนุษย์เหมือนกัน"
  • "Unité, Dignité, Travail" (ฝรั่งเศส)
  • "เอกภาพ ศักดิ์ศรี งาน"
เพลงชาติ: 
เมืองหลวง
และเมืองใหญ่สุด
บังกี
4°22′N 18°35′E / 4.367°N 18.583°E / 4.367; 18.583
ภาษาราชการ
การปกครองรัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี
โฟสแต็ง-อาร์ก็องฌ์ ตัวเดรา
เฟลิกซ์ โมลัว
ซิมพลิซ ซารันจิ
เอกราช 
จาก ฝรั่งเศส
• วันที่
13 สิงหาคม พ.ศ. 2503
พื้นที่
• รวม
622,984 ตารางกิโลเมตร (240,535 ตารางไมล์) (44)
ประชากร
• ประมาณ 2024
เพิ่มขึ้นเป็นกลาง 5,650,957[2] (119)
• ความหนาแน่น
7.1 ต่อตารางกิโลเมตร (18.4 ต่อตารางไมล์) (221)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ประมาณ 2023
• รวม
เพิ่มขึ้น $5.678 พันล้าน[3] (170)
• ต่อหัว
เพิ่มขึ้น $1,109[3] (190)
จีดีพี (ราคาตลาด)ประมาณ 2023
• รวม
เพิ่มขึ้น $2.760 พันล้าน[3] (182)
• ต่อหัว
เพิ่มขึ้น $539[3] (191)
จีนี (2021)positive decrease 43[4]
ความเหลื่อมล้ำปานกลาง
เอชดีไอ (2023)เพิ่มขึ้น 0.414[5]
ต่ำ (191st)
สกุลเงินฟรังก์ซีเอฟเอ (XAF)
เขตเวลาUTC+1 (WAT)
รหัสโทรศัพท์+236
รหัส ISO 3166CF
โดเมนบนสุด.cf

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง (ฝรั่งเศส: République centrafricaine; ซังโก: Ködörösêse tî Bêafrîka) หรือ ซ็องทราฟริก (ฝรั่งเศส: Centrafrique) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแอฟริกากลาง มีอาณาเขตทางเหนือจรดประเทศชาด ทางตะวันออกจรดประเทศซูดาน ทางใต้จรดสาธารณรัฐคองโกและสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางตะวันตกจรดประเทศแคเมอรูน ตั้งอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร และแบ่งลุ่มแม่น้ำคองโกจากทะเลสาบชาดและลุ่มแม่น้ำไนล์ขาว

ประวัติศาสตร์

[แก้]

ดินแดนนี้แต่เดิมเป็นดินแดนของชาวบันตู ต่อมาจึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสชื่ออูบองกี-ชารี (Ubangi-Shari)[6] โดยที่ปกครองโดยชาวฝรั่งเศสที่มีผลประโยชน์จากสวนไร่[7] และหลังจากที่ประกาศเอกราชเมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ในปีนี้เองทางแอฟริกากลางได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีน กลายเป็นศูนย์กลางของอิทธิพลจีน จนหลังจาก พ.ศ. 2508 ความสัมพันธ์กับจีนจึงเสื่อมลง นายฌ็อง-เบแดล บอกาซา ยึดอำนาจการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2508 ประกาศตนเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิแอฟริกากลาง ต่อมา พ.ศ. 2519 บอกาซาหันมาปกครองประเทศแบบเผด็จการจนถูกโค่นล้มจากการรัฐประหารของฝ่ายตรงข้ามที่ได้รับความช่วยเหลือจากฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2522[8] นายดาวิด ดาโก เข้าสืบทอดตำแหน่งแทน ท่ามกลางวิกฤติเศรษฐกิจและความวุ่นวายภายในประเทศ ต่อมาจึงถูกรัฐประหารเมื่อ พ.ศ. 2524 โดยนายพลโกลิงบา[9] และได้แต่งตั้งรัฐบาลพลเรือนใน พ.ศ. 2536 แต่ก็ยังไม่มีความมั่นคงทางการเมือง

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Samarin, William J. (2000). "The Status of Sango in Fact and Fiction: On the One-Hundredth Anniversary of its Conception". ใน McWhorter, John H. (บ.ก.). Language Change and Language Contact in Pidgins and Creoles. Creole language library. Vol. 21. John Benjamins. pp. 301–34. ISBN 9789027252432.
  2. ↑ "Central African Republic". The World Factbook (2026 ed.). Central Intelligence Agency. สืบค้นเมื่อ 22 June 2023. (Archived 2023 edition)
  3. 1 2 3 4 "World Economic Outlook Database, October 2023 Edition. (CF)". IMF.org. International Monetary Fund. 10 October 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 November 2023. สืบค้นเมื่อ 24 October 2023.
  4. ↑ "Gini Index". World Bank Group. สืบค้นเมื่อ 23 January 2025.
  5. ↑ "HUMAN DEVELOPMENT REPORT 2025 A matter of choice People and possibilities in the age of AI" (PDF). hdr.undp.org.
  6. ↑ Palmer, Brian (2012-03-09). "Why Does the Central African Republic Have Such a Boring Name?". Slate (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 1091-2339. สืบค้นเมื่อ 2023-12-21.
  7. ↑ "French Colonies - Central African Republic". www.discoverfrance.net.
  8. ↑ Smith, David (2010-12-03). "'Cannibal' dictator Bokassa given posthumous pardon". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-12-21.
  9. ↑ https://www.nytimes.com/1981/09/02/world/army-tropples-leader-of-central-african-republic.html
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สาธารณรัฐแอฟริกากลาง&oldid=12740301"