โอลิมปิกฤดูร้อน 1980

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ ๑๙
XIX летние Олимпийские игры
Emblem of the 1980 Summer Olympics.svg
เมืองเจ้าภาพ สหภาพโซเวียต มอสโก สหภาพโซเวียต
จำนวนประเทศ 80
จำนวนนักกีฬา 5,179 (4,064 ชาย 1,115 หญิง)
ชนิดกีฬา 21 ชนิด
พิธีเปิด 12 กันยายน พ.ศ. 2523
พิธีปิด 28 กันยายน พ.ศ. 2523
ประธานพิธี เลโอนิด เบรจเนฟ
(ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด)
สนามกีฬาหลัก สนามกีฬาอาคารใหญ่แห่งเลนินกลาง

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 19 ประจำปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) จัดขึ้นที่มอสโก สหภาพโซเวียต

ในปีนี้สหรัฐอเมริกาไม่เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้เนื่องจากกรณีที่สหภาพโซเวียตส่งกองกำลังบุกรุกอัฟกานิสถาน ญี่ปุ่นและเยอรมันตะวันตกก็เป็นอีก 2 ประเทศจากทั้งหมด 63 ประเทศที่บอยคอตสหภาพโซเวียตและไม่เข้าร่วมการแข่งขัน ในปีนั้นจึงมีเพียง 81 ประเทศจากทั่งโลกที่เข้าร่วมการแข่งขัน ซึ่งในปีนั้นสหภาพโซเวียตครองเหรียญทองมากที่สุด

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ[แก้]

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 มีผู้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพเพียง 2 เมือง ได้แก่ มอสโก และลอสแอนเจลิส การเลือกเมืองที่ได้เป็นเจ้าภาพจัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1973 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 75 ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย[1]

การลงคะแนนเลือกเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1980[2]
เมือง ประเทศ รอบที่ 1
มอสโก  สหภาพโซเวียต 39
ลอสแอนเจลิส  สหรัฐ 20

ชนิดกีฬาที่แข่งขัน[แก้]

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน[แก้]

แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

การคว่ำบาตรการแข่งขัน[แก้]

แผนที่แสดงประเทศคว่ำบาตรการแข่งขัน


*Iran and Qatar did not attend the Games because they were not invited by the International Olympic Committee.[3]
**Chinese Taipei / Taiwan did not attend because of the 1979 Nagoya Resolution, in which the People's Republic of China agreed to participate in the IOC if the Republic of China/Taiwan were referred to as "Chinese Taipei".

สรุปเหรียญการแข่งขัน[แก้]

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
อันดับที่ ประเทศ ทอง เงิน ทองแดง รวม
1 สหภาพโซเวียต (เจ้าภาพ) 80 69 46 195
2 เยอรมนีตะวันออก 47 37 42 126
3 บัลแกเรีย 8 16 17 41
4 คิวบา 8 7 5 20
5 อิตาลี 8 3 4 15
6 ฮังการี 7 10 15 32
7 โรมาเนีย 6 6 13 25
8 ฝรั่งเศส 6 5 3 14
9 สหราชอาณาจักร 5 7 9 21
10 โปแลนด์ 3 14 15 32

อ้างอิง[แก้]

  1. "IOC Vote History". Aldaver.com. http://www.aldaver.com/votes.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2012-08-14. 
  2. "Past Olympic host city election results". GamesBids. Archived from the original on 17 March 2011. http://www.webcitation.org/5xFvf0ufx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 March 2011. 
  3. "Partial Boycott - New IOC President", Keesing's Record of World Events, Volume 26, December 1980, Page 30599.