ประเทศอาร์เจนตินา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อาร์เจนตินา)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พิกัดภูมิศาสตร์: 34°S 64°W / 34°S 64°W / -34; -64

สาธารณรัฐอาร์เจนตินา

República Argentina  (สเปน)
คำขวัญ
เพลงชาติ
โซลเดมาโย[1]
(พระอาทิตย์เดือนพฤษภาคม)

Sol de Mayo
พื้นที่ของอาร์เจนตินาตั้งอยู่ในสีเขียวเข้ม พื้นที่ที่อ้างสิทธิ์แต่มิได้ควบคุมอยู่ในสีเขียวอ่อน
พื้นที่ของอาร์เจนตินาตั้งอยู่ในสีเขียวเข้ม พื้นที่ที่อ้างสิทธิ์แต่มิได้ควบคุมอยู่ในสีเขียวอ่อน
เมืองหลวง
และ ใหญ่สุด
บัวโนสไอเรส
34°36′S 58°23′W / 34.600°S 58.383°W / -34.600; -58.383
ภาษาราชการสเปน[a]
กลุ่มชาติพันธุ์
ศาสนา
(2019)[11]
เดมะนิมชาวอาร์เจนตินา
การปกครองสหพันธ์ ระบบประธานาธิบดี สาธารณรัฐรัฐธรรมนูญ
อัลเบร์โต เฟร์นันเดซ
กริสตินา เฟร์นันเดซ เด กีร์ชเนร์
Juan Luis Manzur
Sergio Massa
Carlos Rosenkrantz
สภานิติบัญญัติNational Congress
วุฒิสภา
สภาผู้แทนราษฎร
เป็นเอกราช 
จากสเปน
25 พฤษภาคม ค.ศ. 1810
9 กรกฎาคม ค.ศ. 1816
1 พฤษภาคม ค.ศ. 1853
พื้นที่
• รวม
2,780,400 ตารางกิโลเมตร (1,073,500 ตารางไมล์)[A] (อันดับที่ 8)
1.57
ประชากร
• ค.ศ. 2021 ประมาณ
45,605,826[13] (อันดับที่ 31)
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010
40,117,096[12]
14.4 ต่อตารางกิโลเมตร (37.3 ต่อตารางไมล์)[12] (อันดับที่ 214)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ค.ศ. 2019 (ประมาณ)
• รวม
1.033 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ[14] (อันดับที่ 26)
22,997 ดอลลาร์สหรัฐ[14] (อันดับที่ 56)
จีดีพี (ราคาตลาด)ค.ศ. 2019 (ประมาณ)
• รวม
444.458 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[14] (อันดับที่ 25)
9,890 ดอลลาร์สหรัฐ[14] (อันดับที่ 53)
จีนี (ค.ศ. 2020)Negative increase 42.9[15][16]
ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019)เพิ่มขึ้น 0.845[17]
สูงมาก · อันดับที่ 46
สกุลเงินเปโซอาร์เจนตินา ($) (ARS)
เขตเวลาUTC−3 (เวลาในประเทศอาร์เจนตินา)
รูปแบบวันที่วว.ดด.ปปปป (ค.ศ.)
ขับรถด้านขวา[c]
รหัสโทรศัพท์+54
โดเมนบนสุด.ar
  1. แม้ว่าจะไม่ใช่ภาษาทางการโดยนิตินัย แต่มีการใช้ภาษาสเปนในร่างกฎหมาย เอกสารทางการหลายแห่ง ทำให้มีสถานะภาษาทางการโดยพฤตินัย
  2. ชนผิวขาวหลายคนสืบเชื้อสายจากประเทศในยุโรปหลายแห่ง อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่มีเชื้อสายสเปนหรืออิตาลีอย่างน้อยส่วนหนึ่งหรือครึ่งหนึ่ง
  3. 10 มิถุนายน ค.ศ. 1945 แต่รถไฟยังคงขับฝั่งซ้าย

อาร์เจนตินา (อังกฤษและสเปน: Argentina เสียงอ่านภาษาสเปน: [ar.xen.'ti.na] อารฺ-เฆน-'ตี-นา) หรือชื่อทางการ สาธารณรัฐอาร์เจนตินา (อังกฤษ: Argentine Republic; สเปน: República Argentina) เป็นหนึ่งในประเทศในทวีปอเมริกาใต้ (ลาตินอเมริกา) ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาแอนดีสทางทิศตะวันตก และมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ทางทิศตะวันออกและทิศใต้ มีพรมแดนจดประเทศปารากวัยและประเทศโบลิเวียทางภาคเหนือ จดประเทศอุรุกวัยและประเทศบราซิลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และจดประเทศชิลีทางภาคตะวันตกและภาคใต้ อาร์เจนตินาเป็นประเทศที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของทวีปอเมริกาใต้ รองจากบราซิล และมีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ของโลก

มีเมืองหลวง คือ กรุงบัวโนสไอเรส บัวโนสไอเรสเป็นศูนย์กลางด้านธุรกิจ การค้า การลงทุน การเงิน และบริษัท ข้ามชาติ (MNCs) ธุรกิจด้านการบันเทิง บริการ และการโฆษณา เป็น ศูนย์กลางด้านโลจิสติกส์ทั้งทางรถ เรือ และราง ฯลฯ และบริเวณรอบ ๆ อุตสาหกรรมรถยนต์ และอุตสาหกรรมอาหาร ฯลฯ ประเทศอาร์เจนตินาประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมือง 90% โดยเฉพาะผู้อยู่ อาศัยถาวรในเมืองหลวงกรุงบัวโนสไอเรสมีมากกว่า 3 ล้านคน และมีกลุ่ม คนท้างานที่อาศัยอยู่ตามเมืองบริวารรอบ ๆ กรุงบัวโนสไอเรสที่เดินทาง ไปกลับ เพื่อท้างานในแต่ละวันซึ่งมีอีกเป็นจำนวนมาก โดยหากรวมผู้อยู่อาศัยใน จังหวัดบัวโนสไอเรสทั้งหมดแล้วจะมีประชากรรวมกว่า 12 ล้านคน นับเป็น เมืองหลักที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของทวีปอเมริกาใต้

ภูมิศาสตร์[แก้]

ประเทศอาร์เจนตินามีพื้นที่ประมาณ 2,736,691 ตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับทีสองในทวีปอเมริกาใต้ มีขนาดความยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้ประมาณ 3,900 กิโลเมตร ความกว้างวัดจากส่วนที่กว้างที่สุดกว้างประมาณ 1,400 กิโลเมตร จุดที่สูงที่สุดของประเทศอยู่ที่ยอดเขาอากอนกากวา ภาคกลางของอาร์เจนตินา จะเป็นพื้นที่ลุ่ม ส่วนทางภาคตะวันตกของประเทศ จะเป็นแนวเทือกเขาแอนดีส ทอดไปตามแนวความสูงของประเทศทั้งประเทศ

ประวัติศาสตร์[แก้]

การเมือง[แก้]

ระบบการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐประชาธิปไตย มีประธานาธิบดีเป็นประมุข

บริหาร[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐบาลอาร์เจนตินา

กระทรวง[แก้]

ลำดับที่ ชื่อกระทรวงภาษาไทย ชื่อกระทรวงภาษาอังกฤษ
1 กระทรวงมหาดไทย โยธาธิการและการเคหะ Ministry of the Interior, Public Works and Housing
2 กระทรวงการต่างประเทศและการนมัสการ? Ministry of Foreign Affairs and Worship
3 กระทรวงกลาโหม Ministry of Defense
4 กระทรวงธนารักษ์ Ministry of the Treasury
5 กระทรวงการคลัง Ministry of Finance
6 กระทรวงการผลิต Ministry of Production
7 กระทรวงอุตสาหกรรมการเกษตร Ministry of Agro-industry
8 กระทรวงการท่องเที่ยว Ministry of Tourism
9 กระทรวงคมนาคม Ministry of Transport
10 กระทรวงการยุติธรรมและสิทธิมนุษยชน Ministry of Justice and Human Rights
11 กระทรวงความปลอดภัย Ministry of Security
12 กระทรวงแรงงาน การจ้างงานและประกันสังคม Ministry of Labour, Employment and Social Security
13 กระทรวงการพัฒนาสังคม Ministry of Social Development
14 กระทรวงสุขภาพ Ministry of Health
15 กระทรวงศึกษาธิการ Ministry of Education
16 กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและผลผลิตนวัตกรรม Ministry of Science, Technology and Productive Innovation
17 กระทรวงวัฒนธรรม Ministry of Culture
18 กระทรวงสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน Ministry of Environment and Sustainable Development
19 กระทรวงเพื่อความทันสมัย Ministry of Modernization
20 กระทรวงพลังงานและการเหมืองแร่ Ministry of Energy and Mining

นิติบัญญัติ[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐสภาอาร์เจนตินา

ฝ่ายนิติบัญญัติ ประกอบด้วย 2 สภา คือ

  1. วุฒิสภา มีสมาชิก 72 คน มาจากการเลือกตั้งจากแต่ละรัฐและเขตเมืองหลวงสหพันธ์ เขตละ 3 คน มีวาระ 6 ปี
  2. สภาผู้แทนราษฎร มีสมาชิก 257 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระ 4 ปี โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกครึ่งหนึ่งทุกสองปี ฝ่ายตุลาการ ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งผู้พิพากษาศาลสูงจำนวน 9 คน โดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา

พรรคการเมืองสำคัญได้แก่

  • พรรค Peronist (Justicialist Party) ของประธานาธิบดี Kirchner
  • พรรค Radical Civic Union (UCR)
  • พรรค Union of the Democratic Centre

ตุลาการ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กฎหมายอาร์เจนตินา

นโยบายรัฐบาลชุดปัจจุบัน[แก้]

นโยบายการเมือง[แก้]

  • ส่งเสริมระบอบประชาธิปไตย
  • แก้ไขปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง
  • สร้างความโปร่งใสของภาครัฐ
  • ปรับปรุงและให้ความสำคัญกับระบบการให้บริการของภาครัฐ
  • ทบทวนแนวทางการแปรรูปรัฐวิสาหกิจเพื่อให้เอื้อประโยชน์ต่อความต้องการของคนส่วนใหญ่มากขึ้น

นโยบายเศรษฐกิจ[แก้]

  • การเปิดเสรีการค้า
  • การมีบทบาทสำคัญในกลุ่มตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง (MERCOSUR)
  • ส่งเสริมการลงทุนจากต่างชาติ
  • นโยบายด้านการค้าระหว่างประเทศที่สำคัญคือ ส่งเสริมการส่งออกและวิสาหกิจ

ขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) รวมทั้ง การเพิ่มความหลากหลายของสินค้าจากเดิมที่ส่วนใหญ่เป็นสินค้าด้านเกษตรกรรม ให้มีสินค้าอุตสาหกรรมมากขึ้น และกำลังพิจารณาจัดตั้งศูนย์กระจายสินค้า (center of distribution) 25 เมืองทั่วโลก นอกจากนั้น รัฐบาลได้ให้การสนับสนุนการส่งออกซึ่งนำไปสู่การกระชับความสัมพันธ์และขยายความร่วมมือด้านเศรษฐกิจกับประเทศในเอเชีย โดยเฉพาะจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และอาเซียน

นโยบายต่างประเทศ[แก้]

  • เน้นการบูรณาการและสร้างความเป็นพันธมิตรและการร่วมมือใน MERCOSUR และภูมิภาคอเมริกา โดยเฉพาะการมีบทบาทนำในการกระชับความร่วมมือและเสริมสร้างอำนาจต่อรองของกลุ่ม MERCOSUR
  • ดำเนินความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปที่จริงจัง กว้างขวาง และรอบคอบ
  • การขยายตลาดและความร่วมมือไปยังเอเชีย โดยเฉพาะจีน เพื่อลดการพึ่งพิงตลาดดั้งเดิม (สหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป)
  • กระชับสัมพันธไมตรีกับประเทศต่าง ๆ โดยไม่เลือกระบอบการปกครอง
  • ยืนยันการคัดค้านการอ้างอธิปไตยเหนือหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ของสหราชอาณาจักรโดยสันติวิธี

สถานการณ์ที่สำคัญ[แก้]

สถานะทางการเมืองของประธานาธิบดี[แก้]

ประธานาธิบดี Kirchner ยังคงมีสถานะทางการเมืองที่มั่นคง พรรค Peronist มีเสียงข้างมากในรัฐสภา แต่ประสบปัญหาการแตกแยกภายในพรรค ทำให้นาย Kirshner ต้องบริหารประเทศอย่างยืดหยุ่น เพื่อให้มีการถ่วงดุลอำนาจกับกลุ่มการเมืองของอดีตประธานาธิบดี Carlos Menem และของอดีตประธานาธิบดี Eduardo Duhalde ควบคู่ไปกับการผลักดันนโยบายเศรษฐกิจที่สำคัญ เช่น การดำเนินนโยบายเสรีทางเศรษฐกิจ การปรับปรุงระบบการให้บริการของภาครัฐ การปราบปรามการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการโอนอ่อนผ่อนตามข้อเรียกร้องของกลุ่มผู้ประท้วงในบางกรณี ทั้งนี้ เพื่อรักษาระดับความนิยมของประชาชนต่อรัฐบาล

การเลือกตั้งกลางวาระของฝ่ายนิติบัญญัติ[แก้]

อาร์เจนตินาได้จัดการเลือกตั้งกลางวาระของฝ่ายนิติบัญญัติ เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2548 โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนครึ่งหนึ่ง (127 จาก 257 ที่นั่ง) และวุฒิสมาชิกจำนวนหนึ่งในสาม (24 จาก 72 ที่นั่ง) มีผู้ใช้สิทธิลงคะแนนร้อยละ 70.99 ของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง โดยพรรค Frente para la Victoria (Front for Victory) ของนาย Kirchner ได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น และจากผลการเลือกตั้งครั้งนี้ ทำให้ นาย Kirchner ได้รับเสียงสนับสนุนจากพรรคมากขึ้น โดยมีเสียงข้างมากในวุฒิสภา (42 จาก 72 ที่นั่ง) และเป็นพรรคใหญ่ที่สุดในสภาผู้แทนราษฎร (109 จาก 257 ที่นั่ง) ทั้งนี้ นาย Rafael Bielsa รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกรุงบัวโนสไอเรส โดยได้รับคะแนนเสียงเป็นลำดับ 3

การที่พรรค Front for Victory (ซึ่งเป็นกลุ่มหนึ่งของพรรค Peronist) ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง แสดงถึงการสนับสนุนของประชาชนส่วนใหญ่ต่อนาย Kirchner และนโยบายต่าง ๆ ที่ได้ดำเนินการมาในระยะ 2 ปีที่ผ่านมา เช่น การสนับสนุนรัฐสภาให้กดดันผู้พิพากษาศาลสูงสุด 3-4 คนที่ประธานาธิบดี Menem แต่งตั้งเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองให้ลาออก การปรับเปลี่ยนผู้นำทางทหารที่มีส่วนร่วมในการละเมิดสิทธิมนุษยชนในช่วงที่รัฐบาลทหารปกครองประเทศ รวมทั้งนโยบายการเจรจาอย่างแข็งกร้าวกับ IMF และประเทศเจ้าหนี้

การฟื้นฟูเศรษฐกิจ[แก้]

อาร์เจนตินาประสบกับวิกฤตเศรษฐกิจรุนแรงที่สุดเมื่อปี 2543 - 2545 หลังจากเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 3 ปี สาเหตุสำคัญมาจากภาวะชะงักงันของเงินทุนต่างประเทศ การขาดดุลการคลัง และดุลการค้า และความพยายามของรัฐบาลที่จะรักษาระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินดอลลาร์สหรัฐไว้ที่ระดับ 1 เปโซ ต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอาร์เจนตินายังได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจโลก ทำให้รัฐบาลต้องออกมาตรการต่าง ๆ เพื่อแก้ไขปัญหา รวมทั้งการระงับการจ่ายหนี้สินต่างประเทศ และการลดค่าเงินเปโซ

เศรษฐกิจของอาร์เจนตินาเริ่มฟื้นตัวตั้งแต่ปลายปี 2545 จนถึงปัจจุบัน โดยมีการขยายตัวของการส่งออกและการกระตุ้นกำลังซื้อภายในประเทศเป็นปัจจัยสำคัญ ทั้งนี้ การขยายตัวอย่างต่อเนื่องของการส่งออกนับตั้งแต่ปี 2546 เป็นผลจากการลดค่าเงินเปโซ ซึ่งทำให้อาร์เจนตินาได้เปรียบดุลการค้าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับการที่รัฐบาลอาร์เจนตินาสามารถผลักดันนโยบายกระตุ้นการใช้จ่ายภายในประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนหนึ่งเป็นผลจากการมีรายได้จากการจัดเก็บภาษีเพิ่มขึ้นมาก ซึ่งนำไปสู่การลดลงของอัตราการว่างงาน และการเพิ่มขึ้นของความต้องการสินค้าภายในประเทศ ล่าสุดนิตยสารด้านการเงินระหว่างประเทศ ซึ่งเป็นสาขาของธนาคารโลก ได้จัดลำดับให้อาร์เจนตินาเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจดีที่สุดอันดับ 77 ของโลก

ในการดำเนินธุรกิจ[แก้]

สำหรับประเด็นการชำระหนี้ IMF เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2548 ประธานาธิบดีเนสเตอร์ เคิร์ชเนอร์ ได้ตัดสินใจชำระหนี้ที่มีอยู่ต่อ IMF ทั้งหมด โดยใช้เงินคงคลัง (reserves) ซึ่งมีอยู่ประมาณ 27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐมาชำระหนี้ที่มีต่อ IMF ซึ่งประธานาธิบดีได้แถลงว่าการได้ดุลบัญชีเงินคงคลังและเศรษฐกิจที่ฟื้นตัวอย่างต่อเนื่องส่งผลให้อาร์เจนตินาสามารถชำระหนี้ได้ก่อนกำหนด และการชำระหนี้ได้ทั้งหมดจะทำให้อาร์เจนตินามีอิสรภาพที่จะตัดสินใจดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจของประเทศได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องทำตามกฎเกณฑ์ที่ IMF กำหนดไว้ในการเจรจาชำระหนี้ครั้งที่ผ่าน ๆ มา ซึ่งการประกาศดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากธนาคารโลก

การตรวจพบวัวติดเชื้อโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อยในอาร์เจนตินา[แก้]

เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2549 สำนักงานตรวจสอบสุขอนามัยพืชและสัตว์ (SENASA) ของอาร์เจนตินาได้ประกาศการตรวจพบวัวจำนวน 70 ตัวติดเชื้อโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อยในฟาร์มแห่งหนึ่งที่เมืองซานลุยส์เดลปัลมาร์ (San Luis del Palmar) ในรัฐกอร์เรียนเตสที่ตั้งทางตอนเหนือของอาร์เจนตินา โดยผู้เชี่ยวชาญของ SENASA คาดว่าจะมีวัว 3,000 ตัวในบริเวณดังกล่าวที่อาจได้รับเชื้อโรค ทั้งนี้ วัวทั้ง 70 ตัวที่ติดเชื้อจะถูกกำจัดและ SENASA กำลังเร่งดำเนินการควบคุมการแพร่ระบาดของโรคดังกล่าว อย่างไรก็ดี การประกาศดังกล่าวได้สร้างความกังวลให้กับประเทศเพื่อนบ้าน โดยทางการชิลีและบราซิลได้ประกาศยกเลิกการนำเข้าเนื้อวัวจากอาร์เจนตินาชั่วคราว และเร่งดำเนินมาตรการป้องการการแพร่ระบาดของโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบราซิลและอุรุกวัยซึ่งเป็นประเทศผู้ส่งออกเนื้อวัวที่สำคัญ ทั้งนี้ ได้เคยเกิดการแพร่ระบาดของโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อยในอาร์เจนตินาเมื่อปี 2544 ส่งผลให้อาร์เจนตินาซึ่งเป็นผู้ส่งออกเนื้อวัวรายสำคัญของโลกต้องสูญเสียการส่งออกจำนวนมาก แต่หลังจากที่ได้พยายามควบคุมโรคและฉีดวัคซีนป้องกันโรคในวัว อาร์เจนตินาสามารถควบคุมการระบาดของโรคได้ ทำให้มูลค่าการส่งออกเนื้อวัวของอาร์เจนตินาในปี 2548 เพิ่มขึ้นเป็น 1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 3 เท่าของมูลค่าการส่งออกในปี 2544

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและบทบาทในเวทีระหว่างประเทศ[แก้]

  • อาร์เจนตินามีบทบาทที่แข็งขันในสหประชาชาติโดยเฉพาะการสนับสนุนการปฏิรูปคณะมนตรีความมั่นคง (UNSC) เพื่อให้มีระบบการตัดสินใจที่โปร่งใสและเป็นประชาธิปไตยยิ่งขึ้น ตลอดจนสนับสนุนการดำเนินงานของกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ โดยส่งทหารไปร่วมปฏิบัติภารกิจ 7 แห่ง ได้แก่ เฮติ ไซปรัส คอซอวอ ตะวันออกกลาง คองโก ซาฮาราตะวันตกและติมอร์ตะวันออก อาร์เจนตินามีศูนย์ฝึกอบรมสำหรับทหาร ตำรวจ และพลเรือนที่จะร่วมในภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ 2 แห่ง คือ Training Center for Blue Helmets (CAECOPAZ) ควบคุมโดยกองทัพอาร์เจนตินา และ Training Center for Members of Peace Missions Abroad (CENCAMEX) ควบคุมโดยกองกำลังตำรวจแห่งชาติ นอกจากนี้ ยังสนับสนุนการจัดตั้งศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court: ICC) ศาลอาญาระหว่างประเทศสำหรับรวันดา (International Criminal Tribunal for Rwanda) และศาลอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (International Tribunals for the Former Yugoslavia)
  • อาร์เจนตินาได้รับเลือกเป็นสมาชิกไม่ถาวรของ UNSC สำหรับปี 2548 ? 2549 โดยดำรงตำแหน่งประธาน UNSC (ซึ่งจะหมุนเวียนทุกเดือนโดยเรียงตามตัวอักษรประเทศ) ในเดือนมกราคม 2548 และเดือนเมษายน 2549
  • อาร์เจนตินาเข้าเป็นผู้สังเกตการณ์ของ African Union ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี 2545 และให้ความสำคัญในการร่วมมือและให้ความช่วยเหลือกับแอฟริกา โดยเน้นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสิทธิมนุษยชน สันติภาพและการพัฒนา หน่วยงานของอาร์เจนตินา 2 แห่ง คือ Fund for Cooperation and Development (FO-AR) และ White Helmet ได้ให้ความช่วยเหลือและร่วมมือในโครงการต่าง ๆ ที่ตอบสนองต่อความต้องการของประเทศในแอฟริกา อาทิ การให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคในด้านการเกษตร เหมืองแร่ในประเทศต่าง ๆ อาทิ อังโกลา และโมซัมบิก การฝึกสอนฟุตบอล การส่งทหารและแพทย์ไปร่วมในคณะรักษาสันติภาพที่โกตดิวัวร์และคองโก เป็นต้น
  • อาร์เจนตินาเป็นประเทศหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการเจรจากับประเทศพัฒนาแล้วในกรอบ G20 และ WTO เพื่อให้สหรัฐฯ และ EU ยกเลิกการอุดหนุนสินค้าเกษตรทั้งหมด

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

แผนที่ประเทศอาร์เจนตินาแสดงรัฐ (พื้นที่สีส้มของหมายเลข 23 แสดงหมู่เกาะฟอล์กแลนด์และดินแดนในทวีปแอนตาร์กติกาที่ประเทศอาร์เจนตินาอ้างสิทธิ์ครอบครอง)

ประเทศอาร์เจนตินาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 รัฐ (provincias) และ 1 นครปกครองตนเอง (ciudad autónoma) *

# ธง จังหวัด อักษรย่อ ประชากร[18] เขต ความหนาแน่นของประชากร[18]
1 Bandera de la Ciudad de Buenos Aires.svg นครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส CF 2,891,082 203 ตารางกิโลเมตร (78 ตารางไมล์) 14,241.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (36,886 ประชากรต่อตารางไมล์)
2 Bandera de la Provincia de Buenos Aires.svg รัฐบัวโนสไอเรส BA 15,594,428 307,571 ตารางกิโลเมตร (118,754 ตารางไมล์) 50.7 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (131 ประชากรต่อตารางไมล์)
3 Bandera de la Provincia de Catamarca.svg รัฐกาตามาร์กา CT 367,820 102,602 ตารางกิโลเมตร (39,615 ตารางไมล์) 3.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (9.3 ประชากรต่อตารางไมล์)
4 Flag of Chaco province in Argentina 2007.svg รัฐชาโก CC 1,053,466 99,633 ตารางกิโลเมตร (38,469 ตารางไมล์) 10.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (27 ประชากรต่อตารางไมล์)
5 Flag of chubut province in argentina - bandera de chubut.svg รัฐชูบุต CH 506,668 224,686 ตารางกิโลเมตร (86,752 ตารางไมล์) 2.3 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (6.0 ประชากรต่อตารางไมล์)
6 Flag of Cordoba Province in Argentina.svg รัฐกอร์โดบา CD 3,304,825 165,321 ตารางกิโลเมตร (63,831 ตารางไมล์) 20.0 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (52 ประชากรต่อตารางไมล์)
7 Bandera de la Provincia de Corrientes.svg รัฐกอร์ริเอนเตส CR 993,338 88,199 ตารางกิโลเมตร (34,054 ตารางไมล์) 11.3 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (29 ประชากรต่อตารางไมล์)
8 Bandera de la Provincia de Entre Ríos.svg รัฐเอนเตรริโอส ER 1,236,300 78,781 ตารางกิโลเมตร (30,418 ตารางไมล์) 15.7 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (41 ประชากรต่อตารางไมล์)
9 Bandera de la Provincia de Formosa.svg รัฐฟอร์โมซา FO 527,895 72,066 ตารางกิโลเมตร (27,825 ตารางไมล์) 7.3 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (19 ประชากรต่อตารางไมล์)
10 Bandera de la Provincia de Jujuy.svg รัฐฆูฆุย JY 672,260 53,219 ตารางกิโลเมตร (20,548 ตารางไมล์) 12.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (33 ประชากรต่อตารางไมล์)
11 Bandera de la Provincia de La Pampa.svg รัฐลาปัมปา LP 316,940 143,440 ตารางกิโลเมตร (55,380 ตารางไมล์) 2.2 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (5.7 ประชากรต่อตารางไมล์)
12 Bandera de la Provincia de La Rioja.svg รัฐลาริโอฆา LR 331,847 89,680 ตารางกิโลเมตร (34,630 ตารางไมล์) 3.7 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (9.6 ประชากรต่อตารางไมล์)
13 Bandera de la Provincia de Mendoza.svg รัฐเมนโดซา MZ 1,741,610 148,827 ตารางกิโลเมตร (57,462 ตารางไมล์) 11.7 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (30 ประชากรต่อตารางไมล์)
14 Bandera de la Provincia de Misiones.svg รัฐมิซิโอเนส MN 1,097,829 29,801 ตารางกิโลเมตร (11,506 ตารางไมล์) 36.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (95 ประชากรต่อตารางไมล์)
15 Bandera de la Provincia de Neuquén.svg รัฐเนวเกน NQ 550,334 94,078 ตารางกิโลเมตร (36,324 ตารางไมล์) 5.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (15 ประชากรต่อตารางไมล์)
16 Flag of Río Negro Province.svg รัฐริโอเนโกร RN 633,374 203,013 ตารางกิโลเมตร (78,384 ตารางไมล์) 3.1 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (8.0 ประชากรต่อตารางไมล์)
17 Bandera de la Provincia de Salta.svg รัฐซัลตา SA 1,215,207 155,488 ตารางกิโลเมตร (60,034 ตารางไมล์) 7.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (20 ประชากรต่อตารางไมล์)
18 Bandera de la Provincia de San Juan.svg รัฐซานฆวน SJ 680,427 89,651 ตารางกิโลเมตร (34,614 ตารางไมล์) 7.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (20 ประชากรต่อตารางไมล์)
19 Bandera de la Provincia de San Luis.svg รัฐซานลุยส์ SL 431,588 76,748 ตารางกิโลเมตร (29,633 ตารางไมล์) 5.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (15 ประชากรต่อตารางไมล์)
20 Bandera de la Provincia de Santa Cruz.svg รัฐซานตากรุซ SC 272,524 243,943 ตารางกิโลเมตร (94,187 ตารางไมล์) 1.1 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (2.8 ประชากรต่อตารางไมล์)
21 Bandera de la Provincia de Santa Fe.svg รัฐซานตาเฟ SF 3,200,736 133,007 ตารางกิโลเมตร (51,354 ตารางไมล์) 24.1 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (62 ประชากรต่อตารางไมล์)
22 Bandera de la Provincia de Santiago del Estero.svg รัฐซานเตียโกเดลเอสเตโร SE 896,461 136,351 ตารางกิโลเมตร (52,645 ตารางไมล์) 6.6 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (17 ประชากรต่อตารางไมล์)
23 Bandera de la Provincia de Tierra del Fuego.svg รัฐติเอร์ราเดลฟูเอโก TF 126,190a 21,263 ตารางกิโลเมตร (8,210 ตารางไมล์)a 5.8 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (15 ประชากรต่อตารางไมล์)a
24 Bandera de la Provincia de Tucumán.svg รัฐตูกูมัน TM 1,448,200 22,524 ตารางกิโลเมตร (8,697 ตารางไมล์) 64.3 ประชากรต่อตารางกิโลเมตร (167 ประชากรต่อตารางไมล์)

a ไม่รวมหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ อาร์เจนตินา แอนตาร์กติกา

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ[แก้]

ความสัมพันธ์กับกลุ่มประเทศลาตินอเมริกา[แก้]

ความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกา[แก้]

ความสัมพันธ์อาร์เจนตินา – สหรัฐอเมริกา
Map indicating location of อาร์เจนตินา and สหรัฐอเมริกา

อาร์เจนตินา

สหรัฐ

ความสัมพันธ์กับประเทศไทย[แก้]

ความสัมพันธ์อาร์เจนตินา – ไทย
Map indicating location of อาร์เจนตินา and ไทย

อาร์เจนตินา

ไทย

สาธารณรัฐอาร์เจนตินากับราชอาณาจักรไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2498 โดยเป็นประเทศแรกในลาตินอเมริกา และเป็นประเทศที่สองในทวีปอเมริกาที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทย อาร์เจนตินามีสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทย ณ กรุงเทพมหานคร และไทยมีสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงบัวโนสไอเรส[19]

ประเทศอาร์เจนตินาเป็นคู่ค้าอันดับ 3 ของไทยในลาตินอเมริกา รองจากเม็กซิโก และบราซิล  ปี 2559 ไทยและอาร์เจนตินามีปริมาณการค้ารวม 1,541.43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยคิดเป็นการส่งออกจากไทย 980.86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และการนำเข้าของไทยจากอาร์เจนตินา 560.57 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยได้ดุลการค้า 420.29 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

สินค้าส่งออกที่สำคัญจากไทยไปอาร์เจนตินา ได้แก่ รถยนต์, อุปกรณ์ และส่วนประกอบ, เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบลูกสูบและส่วนประกอบ, เครื่องจักรกลและส่วนประกอบ, เหล็ก, เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์, และผลิตภัณฑ์ยาง และสินค้านำเข้าที่สำคัญจากอาร์เจนตินา ได้แก่ พืชและผลิตภัณฑ์จากพืช (ถั่วเหลืองและกากถั่วเหลือง), สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์, สัตว์น้ำสด แช่เย็น แช่แข็ง แปรรูปและกึ่งสำเร็จรูป, ผลิตภัณฑ์เวชกรรมและเภสัชกรรม, และเคมีภัณฑ์[20]

ในปี 2561 มีนักท่องเที่ยวชาวอาร์เจนตินาเดินทางมาประเทศไทย จำนวน 44,020 คน[21]

กองทัพ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพอาร์เจนตินา

กองกำลังทหาร[แก้]

เศรษฐกิจ[แก้]

โครงสร้างเศรษฐกิจ[แก้]

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP) : 435.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP รายบุคคล : 17, 400 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการเจริญเติบโต GDP : 8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP แยกตามภาคการผลิต : ภาคการเกษตร10%, ภาคอุตสาหกรรม30.7%,ภาคการบริการ59.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการว่างงาน : 7.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices) : 22% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ผลผลิตทางการเกษตร : เมล็ดทานตะวัน มะนาว ถั่วเหลือง องุ่น ข้าวโพด ยาสูบ ถั่วลิสง ชา ข้าวสาลี ปศุสัตว์ อุตสาหกรรม : อาหารแปรรูป เครื่องยนต์ยานพาหนะ สิ่งทอ เคมีภัณฑ์และผลิตภัณฑ์จากน้ำมัน การพิมพ์ โลหะผสม เหล็ก

อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรม : 7.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

หนี้สาธารณะ : 42.9% ของ GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ดุลบัญชีเดินสะพัด : ขาดดุล 264.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

มูลค่าการส่งออก : 83.71 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้าส่งออก : ถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากฝิ่น น้ำมันดิบและก๊าซ ยานพาหนะ ข้าวโพด ข้าวสาลี

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ : บราซิล 21.2% จีน 9.1 % ชิลี 7 % สหรัฐฯ 5.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า : 71.73 พันล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้า : เครื่องจักรและอุปกรณ์ ยานพาหนะ เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์โลหะ อุปกรณ์และเครื่องใช้ไฟฟ้าประเภทวิทยุ โทรทัศน์ และเครื่องมือสื่อสาร อุปกรณ์ในสำนักงาน ผลิตภัณฑ์พลาสติก และเครื่องคอมพิวเตอร์

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า) ที่สำคัญ : บราซิล 34.5 % สหรัฐฯ 13.8 % จีน 11.4 % และเยอรมนี 5 % (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน : เปโซอาร์เจนตินา (Argentine peso)

สัญลักษณ์เงิน : ARS

เกษตรกรรม[แก้]

เนื่องจากภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบปามปัสที่เหมาะสมสำหรับทำเกษตรกรรมทำให้อาร์เจนตินาเป็นประเทศผู้ผลิตสินค้าเกษตรรายใหญ่ของโลกพืชเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของอาร์เจนตินา คือถั่วเหลือง ซึ่ง อาร์เจนตินาเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่อันดับ 3 ของโลก นอกจากนี้ยังมีเมล็ดทานตะวัน ข้าวโพด ข้าวสาลี ข้าวไรย์ มะนาว องุ่น ถั่วลิสง ชา และแฟลกซ์(Flax)โดยนำเมล็ดไปใช้ทำนํ้ามันลินสีด (Linseed oil) สำหรับ ละลายหมึกสี และพรมนํ้ามัน นอกจากนี้ยังมีการทำปศุสัตว์ เนื่องจากมีภูมิประเทศและอากาศที่เหมาะสม สัตว์เศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่วัวและแกะเลี้ยงมากในเกาะเตียร์ราเดลฟวยโกที่มีอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวและฤดูร้อนมีอากาศเย็นสบาย

อุตสาหกรรม[แก้]

การท่องเที่ยว[แก้]

โครงสร้างพื้นฐาน[แก้]

การคมนาคม และ โทรคมนาคม[แก้]

เส้นทางคมนาคม[แก้]

  • โครงข่ายรถไฟ ระยะทางรวม 31,902กิโลเมตร

ระยะทางรวมรางความกว้างเกินมาตรฐาน(broad gauge) ความกว้าง 1.676 เมตร : 20,858 กิโลเมตร

ระยะทางรางความกว้างมาตรฐาน(standard gauge)

ความกว้าง 1.435เมตร :2,885 กิโลเมตร

ระยะทางรางตํ่ากว่ามาตรฐาน (narrow gauge)

ความกว้าง 1 เมตร :7,922 กิโลเมตร

ความกว้าง 0.750 เมตร : 237 กิโลเมตร

  • เส้นทางรถยนต์

รวม 229,144 กิโลเมตร

เส้นทางที่ปรับผิวถนนแล้ว :68,809 กิโลเมตร(รวมทางพิเศษ 734 กิโลเมตร)

เส้นทางที่ไม่ได้ปรับผิวถนน :160,335 กิโลเมตร

โทรคมนาคม[แก้]

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี[แก้]

การศึกษา[แก้]

ดูบทความหลักที่: การศึกษาในอาร์เจนตินา

ระบบการศึกษาของอาร์เจนตินาจัดได้ว่าเป็นระบบที่ดีที่สุดระบบหนึ่งในละตินอเมริกา หลังจากได้รับอิสรภาพ ประเทศอาร์เจนตินาได้มีการสร้างระบบการศึกษาแห่งชาติขึ้นมาให้ทัดเทียมกับชาติอื่น ในปัจจุบันมีอัตราการรู้หนังสือ 97% และผู้ใหญ่อายุเกิน 20 ปี สามในแปดคน จบการศึกษาระดับมัธยมปลายหรือสูงกว่า

การศึกษาภาคบังคับมีผลใช้ตั้งแต่อายุ 5 ถึง 17 ปี โดยประกอบด้วยการเรียนระดับประถมศึกษาเป็นเวลาหกหรือเจ็ดปี และระดับมัธยมศึกษาเป็นเวลาห้าถึงหกปี ประธานาธิบดี โดมิงโก เฟาส์ติโน่ เป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในการผลักดันและบังคับใช้ระบบการศึกษาสมัยใหม่แบบไม่คิดค่าเล่าเรียนในอาร์เจนตินา และการปฏิรูปมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1918 ได้เป็นตัวสร้างรูปแบบมหาวิทยาลัยในระบบสามส่วน (tripartite) ในปัจจุบันในมหาวิทยาลัยของรัฐส่วนใหญ่

ภาษีของประชาชนนั้นครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการศึกษาทั้งหมด ยกเว้นแต่การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา และมีระบบการศึกษาของเอกชนในทุกระดับด้วยเช่นกัน โดยในปี ค.ศ. 2006 มีนักเรียนนักศึกษาอยู่ในการศึกษาในระบบประมาณ 11.4 ล้านคน โดยในนี้ เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย 85 แห่งทั่วประเทศจำนวน 1.5 ล้านคน

นับตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ระบบการศึกษาของภาครัฐในอาร์เจนตินานั้นไม่คิดค่าเล่าเรียนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาจนถึงระดับมหาวิทยาลัย ส่งผลให้ความต้องการเข้าเรียนนั้นสูงเกินกว่างบประมาณของรัฐ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สมัยทศวรรษ 1970s เป็นต้นมา) และส่งผลให้สถาบันการศึกษาของเอกชนขยายตัวขึ้น

ทั่วประเทศ มีมหาวิทยาลัยรัฐบาล 38 แห่ง โดยมหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส มหาวิทยาลัยแห่งชาติคอร์โดบา มหาวิทยาลัยแห่งชาติเดลาพลาต้า มหาวิทยาลัยแห่งชาติโรซาริโอ้ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งชาติ จัดได้ว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่สำคัญที่สุด มหาวิทยาลัยของรัฐบาลนั้นไม่คิดค่าเล่าเรียนแก่นักศึกษาทุกคน รวมถึงนักศึกษาต่างชาติด้วย อย่างไรก็ดี มหาวิทยาลัยของรัฐบาลนั้นประสบปัญหาการตัดงบประมาณในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990 ซึ่งส่งผลให้คุณภาพโดยรวมนั้นลดลง

อย่างไรก็ดี ในช่วงที่ผ่านมานี้ รัฐบาลอาร์เจนตินาได้ให้ความสนใจด้านการศึกษามากขึ้น โดยมีการพลิกผันงบประมาณการศึกษาครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ในปี 2009 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของมหาวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศ

สาธารณสุข[แก้]

ประชากรศาสตร์[แก้]

เชื้อชาติ[แก้]

การประมาณจำนวนประชากรอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2009 ได้ผลว่าอาร์เจนตินามีประชากร 40,134,425 คน จัดเป็นอันดับที่ 3 ในอเมริกาใต้ และอันดับที่ 33 ของโลก โดยมีความหนาแน่นของประชากร 15 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งน้อยกว่าความหนาแน่นเฉลี่ยของโลกที่ 50 คนต่อตารางกิโลมาตรเป็นอย่างมาก อัตราการเติบโตของประชากรในปี 2008 อยู่ที่ประมาณ 0.92% ต่อปี โดยมีอัตราการเกิดมีชีพเฉลี่ย 16.32 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 7.54 คนต่อประชากร 1,000 คน อัตราการอพยพสุทธิอยู่ที่ 0 คนต่อผู้อยู่อาศัย 1,000 คน

อาร์เจนตินามีอัตราการเพิ่มของประชากรต่ำที่สุดประเทศหนึ่งในละตินอเมริกา และมีอัตราการตายของทารกค่อนข้างต่ำ ค่ามัธยฐานของอายุประชากรอยู่ที่ 30 ปี และอายุขัยอยู่ที่ 76 ปี

ศาสนา[แก้]

สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส พระสันตะปาปาองค์แรกจากโลกใหม่ ประสูติและเติบโตในประเทศอาร์เจนตินา

รัฐธรรมนูญยืนยันเสรีภาพทางศาสนา[22] ถึงแม้ว่าจะไม่บังคับใช้ในทางการกับรัฐ [23] แต่ผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกได้รับสิทธิพิเศษ[24][B]

รายงานจากผลโพล CONICET ใน ค.ศ. 2008 ร้อยละ 76.5 นับถือนิกายโรมันคาทอลิก, ร้อยละ 11.3 นับถืออไญยนิยมและอเทวนิยม, ร้อยละ 9 นับถือโปรเตสแตนต์นิกายอีแวนเจลีคอล, ร้อยละ 1.2 นับถือพยานพระยะโฮวา และร้อยละ 0.9 นับถือมอร์มอน ในขณะที่ร้อยละ 1.2 นับถือศาสนาอื่น เช่นอิสลาม, ยูดาห์ และพุทธ[26] ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตัวเลขเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ข้อมูลที่บันทึกใน ค.ศ. 2017 กล่าวว่า ประชากรที่นับถือโรมันคาทอลิกที่เคยมีถึงร้อยละ 66 ของประชากร ลดลงไปร้อยละ 10.5 ในเวลา 9 ปี และผู้ไม่นับถือศาสนาที่เคยมีร้อยละ 21 ของประชากร กลับเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าในเวลาเดียวกัน[27]

ประเทศนี้มีทั้งประชากรมุสลิม[25] และยิวมากที่สุดในลาตินอเมริกา โดยอันหลังมีจำนวนมากเป็นอันดับ 7 ของโลก[28]

ชาวอาร์เจนตินามีการสร้างความเป็นตัวตนเฉพาะบุคคลและยกเลิกสถาบันความเชื่อทางศาสนาสูง[29] โดยมีผู้อ้างว่าเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาเสมอร้อยละ 23.8 เคยบางครั้งร้อยละ 49.1 และไม่เคยเลยร้อยละ 26.8[30]

ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 ฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ คาร์ดินัล อัครมุขนายกแห่งบัวโนสไอเรส ได้รับเลือกเป็นบิชอปแห่งโรมและพระสันตะปาปาแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระองค์ใช้ชื่อของ"ฟรังซิส" และกลายเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกจากทวีปอเมริกาหรือซีกโลกใต้; พระองค์เป็นพระสันตะปาปาองค์แรกที่มาจากนอกยุโรปนับตั้งแต่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 3 (ผู้เป็นชาวซีเรีย) ใน ค.ศ. 741[31]

วัฒนธรรม[แก้]

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมอาร์เจนตินา

วัฒนธรรมของอาร์เจนตินาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากวัฒนธรรมยุโรป กรุงบัวโนสไอเรสเป็นทั้งเมืองหลวงแห่งชาติและเมืองหลวงทางวัฒนธรรม และมีลักษณะเด่นอยู่ตรงที่มีผู้สืบเชื้อสายจากชาวยุโรปอยู่เป็นจำนวนมาก และมีการเลียนแบบสถาปัตยกรรมสไตล์ยุโรป ส่วนอิทธิพลทางวัฒนธรรมอีกแง่หนึ่งมาจากกลุ่มเกาโช่ (gauchos หรือโคบาล)และวิถีชีวิตของโคบาลในชนบทและวิถีชีวิตแบบพึ่งพาตนเอง นอกจากนี้ ยังมีวัฒนธรรมจากชาวอเมริกันพื้นเมือง (อาทิเช่น การดื่มชาเยอร์บามาเต้) ได้รับการซึมซับเข้ามาอยู่ในวัฒนธรรมทั่วไปของอาร์เจนตินา

สถาปัตยกรรม[แก้]

ดนตรี[แก้]

อาหาร[แก้]

empanada(เอ็มปานาด้า) เป็นอาหารประจำชาติ

สื่อสารมวลชน[แก้]

วันหยุด[แก้]

กีฬา[แก้]

มวยสากล[แก้]

ดูบทความหลักที่: มวยสากลในอาร์เจนตินา

ฟุตบอล[แก้]

รักบี้[แก้]

ฮ๊อกกี้[แก้]

โปโล[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. ไม่รวมพื้นที่อ้างสิทธิในแอนตาร์กติกา (965,597 ตารางกิโลเมตร รวมหมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์), หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (11,410 ตารางกิโลเมตร), เกาะเซาท์จอร์เจีย (3,560 ตารางกิโลเมตร) และหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช (307 ตารางกิโลเมตร)[12]
  2. ในทางปฏิบัติ สิทธิพิเศษคือเงินอุดหนุนโรงเรียนที่ยกเว้นภาษีและการตั้งค่าใบอนุญาตสำหรับความถี่วิทยุกระจายเสียง[25]

อ้างอิง[แก้]

  1. Crow 1992, p. 457: "In the meantime, while the crowd assembled in the plaza continued to shout its demands at the cabildo, the sun suddenly broke through the overhanging clouds and clothed the scene in brilliant light. The people looked upward with one accord and took it as a favorable omen for their cause. This was the origin of the "sun of May" which has appeared in the centre of the Argentine flag and on the Argentine coat of arms ever since."; Kopka 2011, p. 5: "The sun's features are those of Inti, the Incan sun god. The sun commemorates the appearance of the sun through cloudy skies on 25 May 1810, during the first mass demonstration in favor of independence."
  2. แม่แบบ:Cite Argentine law
  3. La educación intercultural bilingüe en Santiago del Estero, ¿mito o realidad? [La cámara de diputados de la provincia sanciona con fuerza de ley.] (ภาษาสเปน). Cámara de Diputados de la Nación. p. 1. Declárase de interés oficial la preservación, difusión, estímulo, estudio y práctica de la lengua Quíchua en todo el territorio de la provincia [..]
  4. แม่แบบ:Cite Argentine law
  5. Enseñanza y desarrollo continuo del idioma galés en la provincia del Chubut. Expresión de beneplácito. Menna, Quetglas y Austin [Teaching and continuous development of the Welsh language in the province of Chubut. Expression of approval. Menna, Quetglas and Austin.] (PDF) (ภาษาสเปน). Cámara de Diputados de la Nación. p. 1. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ 11 May 2020. สืบค้นเมื่อ 17 December 2019. Declarar de interés de la Honorable Cámara de Diputados de la Nación la enseñanza y desarrollo continuo del idioma galés en la provincia del Chubut [..]
  6. 6.0 6.1 Argentina, World Factbook of CIA.
  7. "Argentina inicia una nueva etapa en su relación con Japón" [Argentina begins a new stage in its relationship with Japan]. Télam (ภาษาสเปน). 21 November 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 August 2018. สืบค้นเมื่อ 2 August 2018.
  8. "La comunidad china en el país se duplicó en los últimos 5 años" [The Chinese community in the country doubled in the past 5 years]. Clarín (ภาษาสเปน). 27 September 2010. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 August 2018. สืบค้นเมื่อ 2 August 2018.
  9. "국가지표체계" [National Indicator System] (ภาษาเกาหลี). Ministry of Health and Welfare of South Korea. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 August 2018. สืบค้นเมื่อ 2 August 2018.
  10. "Censo 2010" [2010 Census] (ภาษาสเปน). National Institute of Statistics and Census of Argentina (INDEC). สืบค้นเมื่อ 10 October 2021.แม่แบบ:Pages needed
  11. Mallimac, Fortunato; Giménez Béliveau, Verónica; Esquivel, Juan Cruz; Irrazábal, Gabriela (2019). "Sociedad y Religión en Movimiento. Segunda Encuesta Nacional sobre Creencias y Actitudes Religiosas en la Argentina" (PDF) (ภาษาสเปน). Centro de Estudios e Investigaciones Laborales (CEIL). CONICET. ISSN 1515-7466. สืบค้นเมื่อ 19 November 2019.
  12. 12.0 12.1 12.2 "Población por sexo e índice de masculinidad. Superficie censada y densidad, según provincia. Total del país. Año 2010". Censo Nacional de Población, Hogares y Viviendas 2010 (ภาษาสเปน). Buenos Aires: INDEC – Instituto Nacional de Estadística y Censos. 2010. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (XLS) เมื่อ 8 June 2014.
  13. "Argentina Population 2021 (Demographics, Maps, Graphs)".
  14. 14.0 14.1 14.2 14.3 "Argentina". World Economic Outlook Database. International Monetary Fund. สืบค้นเมื่อ 8 December 2020.
  15. "GINI index (World Bank estimate) – Argentina". World Bank. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 9 November 2016. สืบค้นเมื่อ 22 March 2020.
  16. "Índice de Gini | Data".
  17. "Human Development Report 2020" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. 15 December 2020. สืบค้นเมื่อ 15 December 2020.
  18. 18.0 18.1 2010 Census provisional results
  19. "สาธารณรัฐอาร์เจนตินา (Argentina)". mfa. 21 มกราคม 2563. Check date values in: |date= (help)
  20. "ข้อมูลประเทศอาร์เจนตินา". กองลาตินอเมริกา. 23 พฤษภาคม 2560. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2020-10-27. สืบค้นเมื่อ 2021-09-25. Check date values in: |date= (help)
  21. "สาธารณรัฐอาร์เจนตินา (Argentina)". mfa. 21 มกราคม 2563. Check date values in: |date= (help)
  22. Constitution of Argentina, arts. 14, 20.
  23. Fayt 1985, p. 347; Bidart Campos 2005, p. 53.
  24. Constitution of Argentina, art. 2.
  25. 25.0 25.1 "International Religious Freedom Report 2012 – Argentina". Washington, DC: US Department of State. 2012.
  26. Mallimaci, Esquivel & Irrazábal 2008, p. 9.
  27. "Latinobarómetro 1995–2017: El Papa Francisco y la Religión en Chile y América Latina" (PDF) (ภาษาสเปน). January 2018. เก็บ (PDF) จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 January 2018. สืบค้นเมื่อ 19 January 2018.
  28. DellaPergola 2013, p. 50.
  29. Mallimaci, Esquivel & Irrazábal 2008, p. 21.
  30. Mallimaci, Esquivel & Irrazábal 2008, p. 24.
  31. Donadio, Rachel (13 March 2013). "Cardinals Pick Bergoglio, Who Will Be Pope Francis". The New York Times. New York. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 March 2014.

บรรณานุกรม[แก้]

เอกสารทางกฎหมาย[แก้]

บทความ[แก้]

หนังสือ[แก้]

  • Abad de Santillán, Diego (1971). Historia Argentina (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Tipográfica Editora Argentina.
  • Adler, Emanuel; Greve, Patricia (2009). "When security community meets balance of power: overlapping regional mechanisms of security governance". ใน Fawn, Rick (บ.ก.). Globalising the Regional, Regionalising the Global. Review of International Studies. 35. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 59–84. ISBN 978-0-521-75988-5.
  • Aeberhard, Danny; Benson, Andrew; Phillips, Lucy (2000). The rough guide to Argentina. London: Rough Guides. ISBN 978-1-85828-569-6.
  • Akstinat, Björn (2013). Handbuch der deutschsprachigen Presse im Ausland (ภาษาเยอรมัน). Berlin: IMH–Verlag. ISBN 978-3-9815158-1-7.
  • แม่แบบ:Harvc
  • Arbena, Joseph; LaFrance, David Gerald, บ.ก. (2002). Sport in Latin America and the Caribbean. Lanham, MD: Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8420-2821-9.
  • Barnes, John (1978). Evita, First Lady: A Biography of Eva Perón. New York: Grove Press. ISBN 978-0-8021-3479-0.
  • Bidart Campos, Germán J. (2005). Manual de la Constitución Reformada (ภาษาสเปน). I. Buenos Aires: Ediar. ISBN 978-950-574-121-2.
  • Bloom, Harold (1994). The Western Canon: The Books and School of the Ages. New York: Harcourt Brace & Company. ISBN 978-1-57322-514-4.
  • Boughton, James M. (2012). Tearing Down Walls. The International Monetary Fund 1990–1999. Washington, DC: International Monetary Fund. ISBN 978-1-61635-084-0.
  • Calvo, Carlos (1864). Anales históricos de la revolucion de la América latina, acompañados de los documentos en su apoyo. Desde el año 1808 hasta el reconocimiento de la independencia de ese extenso continente (ภาษาสเปน). 2. Paris: A. Durand.
  • Crooker, Richard A. (2009). Argentina. New York: Infobase Publishing. ISBN 978-1-4381-0481-2.
  • Crow, John A. (1992). The Epic of Latin America (4th ed.). Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-07723-2.
  • Díaz Alejandro, Carlos F. (1970). Essays on the Economic History of the Argentine Republic. New Haven, CT: Yale University Press. ISBN 978-0-300-01193-7.
  • Dougall, Angus (2013). The Greatest Racing Driver. Bloomington, IN: Balboa Press. ISBN 978-1-4525-1096-5.
  • Edwards, Todd L. (2008). Argentina: A Global Studies Handbook. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. ISBN 978-1-85109-986-3.
  • Epstein, Edward; Pion-Berlin, David (2006). "The Crisis of 2001 and Argentine Democracy". ใน Epstein, Edward; Pion-Berlin, David (บ.ก.). Broken Promises?: The Argentine Crisis and Argentine Democracy. Lanham, MD: Lexington Books. pp. 3–26. ISBN 978-0-7391-0928-1.
  • Fayt, Carlos S. (1985). Derecho Político (ภาษาสเปน). I (6th ed.). Buenos Aires: Depalma. ISBN 978-950-14-0276-6.
  • Fearns, Les; Fearns, Daisy (2005). Argentina. London: Evans Brothers. ISBN 978-0-237-52759-4.
  • Ferro, Carlos A. (1991). Historia de la Bandera Argentina (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Ediciones Depalma. ISBN 978-950-14-0610-8.
  • Foster, David W.; Lockhart, Melissa F.; Lockhart, Darrell B. (1998). Culture and Customs of Argentina. Westport, CT: Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-30319-7.
  • Friedman, Ian C. (2007). Latino Athletes. New York: Infobase Publishing. ISBN 978-1-4381-0784-4.
  • Galasso, Norberto (2011). Historia de la Argentina, vol. I&II (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Colihue. ISBN 978-950-563-478-1.
  • Huntington, Samuel P. (2000). "Culture, Power, and Democracy". ใน Plattner, Marc; Smolar, Aleksander (บ.ก.). Globalization, Power, and Democracy. Baltimore, MD: The Johns Hopkins University Press. pp. 3–13. ISBN 978-0-8018-6568-8.
  • King, John (2000). Magical Reels: A History of Cinema in Latin America. Critical Studies in Latin American & Iberian Cultures. London: Verso. ISBN 978-1-85984-233-1.
  • Kopka, Deborah (2011). Central & South America. Dayton, OH: Lorenz Educational Press. ISBN 978-1-4291-2251-1.
  • Lake, David (2009). "Regional Hierarchies: Authority and Local International Order". ใน Fawn, Rick (บ.ก.). Globalising the Regional, Regionalising the Global. Review of International Studies. 35. Cambridge, UK: Cambridge University Press. pp. 35–58. ISBN 978-0-521-75988-5.
  • Levene, Ricardo (1948). Desde la Revolución de Mayo a la Asamblea de 1813–15. Historia del Derecho Argentino (ภาษาสเปน). IV. Buenos Aires: Editorial G. Kraf.
  • Lewis, Daniel K. (2003). The History of Argentina. Palgrave Essential Histories Series. New York: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-4039-6254-6.
  • Lewis, M. Paul; Simons, Gary F.; Fennig, Charles D., บ.ก. (2014). Ethnologue: Languages of the World (17th ed.). Dallas, TX: Summer Institute of Linguistics International.
  • Lewis, Paul (1990). The Crisis of Argentine Capitalism. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-4356-7.
  • Maddison, Angus (1995). Monitoring the World Economy 1820–1992. Paris: OECD Publishing. ISBN 978-92-64-14549-8.
  • Maddison, Angus (2001). The World Economy: A Millennial Perspective. OECD Publishing. ISBN 978-92-64-18654-5.
  • Maldifassi, José O.; Abetti, Pier A. (1994). Defense industries in Latin American countries: Argentina, Brazil, and Chile. Praeger. ISBN 978-0-275-94729-3.
  • Margheritis, Ana (2010). Argentina's foreign policy: domestic politics and democracy promotion in the Americas. Boulder, CO: FirstForumPress. ISBN 978-1-935049-19-7.
  • McCloskey, Erin; Burford, Tim (2006). Argentina. Guilford, CT: Bradt Travel Guides. ISBN 978-1-84162-138-8.
  • McKinney, Kevin (1993). Everyday geography. New York: GuildAmerica Books. ISBN 978-1-56865-032-6.
  • Menutti, Adela; Menutti, María Mercedes (1980). Geografía Argentina y Universal (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Edil.
  • Morris, Michael (1988). Mangone, Gerard (บ.ก.). The Strait of Magellan. International Straits of the World. 11. Dordrecht: Martinus Nijhoff Publishes. ISBN 978-0-7923-0181-3.
  • Mosk, Sanford A. (1990). "Latin America and the World Economy, 1850–1914". ใน Hanke, Lewis; Rausch, Jane M. (บ.ก.). People and Issues in Latin American History. II: From Independence to the Present. New York: Markus Wiener Publishing. pp. 86–96. ISBN 978-1-55876-018-9.
  • Nauright, John; Parrish, Charles, บ.ก. (2012). Sports around the World: History, Culture, and Practice. 3. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-301-9.
  • Nierop, Tom (2001). "The Clash of Civilisations". ใน Dijkink, Gertjan; Knippenberg, Hans (บ.ก.). The Territorial Factor. Amsterdam: Vossiuspers UvA – Amsterdam University Press. pp. 51–76. ISBN 978-90-5629-188-4.
  • Papadopoulos, Anestis (2010). The International Dimension of EU Competition Law and Policy. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-19646-8.
  • Rey Balmaceda, Raúl (1995). Mi país, la Argentina (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Arte Gráfico Editorial Argentino. ISBN 978-84-599-3442-8.
  • Rivas, José Andrés (1989). Santiago en sus letras: antología criticotemática de las letras santiagueñas (ภาษาสเปน). Santiago del Estero, SE, Argentina: Universidad Nacional de Santiago del Estero.
  • Robben, Antonius C.G.M. (2011). Political Violence and Trauma in Argentina. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-0331-8.
  • Rock, David (1987). Argentina, 1516–1987: From Spanish Colonization to the Falklands War. Berkeley, CA: University of California Press. ISBN 978-0-520-06178-1.
  • Rodríguez, Robert G. (2009). The Regulation of Boxing: A History and Comparative Analysis of Policies Among American States. Jefferson, NC: McFarland. ISBN 978-0-7864-5284-2.
  • Rosenblat, Ángel (1964). El nombre de la Argentina (ภาษาสเปน). Buenos Aires: EUDEBA – Editorial Universitaria de Buenos Aires.
  • Ruiz-Dana, Alejandra; Goldschag, Peter; Claro, Edmundo; Blanco, Hernán (2009). "Regional Integration, Trade and Conflicts in Latin America". ใน Khan, Shaheen Rafi (บ.ก.). Regional Trade Integration and Conflict Resolution. New York: Routledge. pp. 15–44. ISBN 978-0-415-47673-7.
  • Sánchez Viamonte, Carlos (1948). Historia Institucional Argentina (ภาษาสเปน) (2nd ed.). Mexico D. F.: Fondo de Cultura Económica.
  • Traba, Juan (1985). Origen de la palabra "¿¡Argentina!?" (ภาษาสเปน). Rosario, SF, Argentina: Escuela de Artes Gráficas del Colegio San José.
  • Vanossi, Jorge R. (1964). Situación actual del federalismo: aspectos institucionales y económicos, en particular sobre la realidad argentina. Cuadernos de ciencia política de la Asociación Argentina de Ciencia Política (ภาษาสเปน). 2. Buenos Aires: Ediciones Depalma.
  • Wood, Bernard (1988). The middle powers and the general interest. Ottawa: North–South Institute. ISBN 978-0-920494-81-3.
  • Young, Richard; Cisneros, Odile (2010). Historical Dictionary of Latin American Literature and Theater. Lanham, MD: Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-7498-5.
  • Young, Ronald (2005). "Argentina". ใน McColl, Robert W. (บ.ก.). Encyclopedia of World Geography. I. New York: Golson Books. pp. 51–53. ISBN 978-0-8160-7229-3.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]