ประเทศตรินิแดดและโตเบโก

สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก Republic of Trinidad and Tobago (อังกฤษ)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญ: "ร่วมกันเราปรารถนา ร่วมกันเราบรรลุผล" (อังกฤษ: Together We Aspire, Together We Achieve)
เพลงชาติ: "ฟอจด์ฟรอมเดอะเลิฟออฟลิเบอร์ที"
ที่ตั้งของประเทศตรินิแดดและโตเบโก (เขียว) ในทวีปอเมริกาใต้ (เทา)
เมืองหลวง	พอร์ตออฟสเปน 10.667°N 61.5075°W / 10.667; -61.5075
เมืองใหญ่สุด	ชากัวนัส 10°31′N 61°24′W
ภาษาราชการ	อังกฤษ
ภาษาอื่น ๆ	ดูภาษาในตรินิแดดและโตเบโก
กลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2011)	37.6% อินเดีย 36.3% แอฟริกา 24.4% ผสม    — 7.66% Dougla 0.65% ยุโรป    — 0.06% โปรตุเกส 0.30% จีน 0.11% อเมรินเดียนพื้นเมือง (รวม Santa Rosa First Peoples Community) 0.08% อาหรับ 0.17% อื่น ๆ 6.22% ไม่ระบุ
ศาสนา (ค.ศ. 2011)	63.2% คริสต์ 20.4% ฮินดู 5.6% อิสลาม 2.5% ไม่มี 10.8% อื่น ๆ
การปกครอง	รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐประชาธิปไตยระบบรัฐสภา
• ประธานาธิบดี	คริสติน แคนกาลู (อิสระ)
• นายกรัฐมนตรี	กมลา ประสาท-พิเสสร (ยูเอ็นซี)
• ประธานสภา	บริดจิด แอนนิเซตต์-จอร์จ (พีเอ็นเอ็ม)
• ประธานวุฒิสภา	Nigel de Freitas
• ประธานศาลสูงสุด	ไอวอร์ อาร์ชี
สภานิติบัญญัติ	รัฐสภา
• สภาสูง	วุฒิสภา
• สภาล่าง	สภาผู้แทนราษฎร
ก่อตั้ง
• เอกราชจากสหราชอาณาจักร	31 สิงหาคม ค.ศ. 1962
• สนธิสัญญาชากวารามัส	1 สิงหาคม ค.ศ. 1973
• สาธารณรัฐ	1 สิงหาคม ค.ศ. 1976 (ฉลองวันที่ 24 กันยายน)
พื้นที่
• รวม	5,131 ตารางกิโลเมตร (1,981 ตารางไมล์) (อันดับ 164)
• แหล่งน้ำ (%)	น้อย
ประชากร
• ประมาณ ค.ศ. 2025	1,512,779 (154)
• ความหนาแน่น	294 ต่อตารางกิโลเมตร (761.5 ต่อตารางไมล์) (อันดับ 34)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)	ประมาณ ค.ศ. 2023
• รวม	4.365 หมื่นล้าน (อันดับ 126)
• ต่อหัว	30,718 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 58)
จีดีพี (ราคาตลาด)	ประมาณ ค.ศ. 2023
• รวม	2.788 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 107)
• ต่อหัว	19,621 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 47)
จีนี (ค.ศ. 2012)	39.0 ความเหลื่อมล้ำปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2023)	0.807 สูงมาก (อันดับ 72)
สกุลเงิน	ดอลลาร์ตรินิแดดและโตเบโก (TTD)
เขตเวลา	UTC-4 (AST)
รูปแบบวันที่	วว/ดด/ปปปป
รหัสโทรศัพท์	+1
โดเมนบนสุด	.tt

ตรินิแดดและโตเบโก (อังกฤษ: Trinidad and Tobago, /ˈtrɪnɪdæd ... toʊbˈeɪɡoʊ/ ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก (Republic of Trinidad and Tobago) เป็นชาติที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียนมีบางส่วนติดทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งเวเนซุเอลา 11 กิโลเมตร เป็นรัฐที่เป็นหมู่เกาะ ประกอบด้วยเกาะหลัก 2 เกาะคือ เกาะตรินิแดด เกาะโตเบโก และเกาะเล็กอื่น ๆ อีก 21 เกาะ โดยตรินิแดดเป็นเกาะที่ใหญ่กว่าและมีประชากรมากกว่า ในขณะที่โตเบโกมีขนาดเล็กกว่า (303 ตารางกิโลเมตร ประมาณร้อยละ 6 ของพื้นที่ประเทศทั้งหมด) และมีประชากรน้อยกว่า (50,000 คน ร้อยละ 4 ของจำนวนประชากรทั้งหมด) ในภาษาอังกฤษ พลเมืองมีชื่อเรียกเป็นทางการว่า Trinidadians (ชาวตรินิแดด) หรือ Tobagonians (ชาวโตเบโก) หรือ Citizens of Trinidad and Tobago (ชาวตรินิแดดและโตเบโก) แต่ก็มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า Trinis หรือ Trinbagonians

ตรินิแดดและโตเบโกมีลักษณะต่างจากประเทศในภูมิภาคแคริบเบียนที่ใช้ภาษาอังกฤษประเทศอื่น ๆ คือมีการประกอบอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพื้นฐานเศรษฐกิจอยู่บนปิโตรเลียมและปิโตรเคมี

ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวอินเดียและชาวแอฟริกามีจำนวนรวมกันถึงเกือบร้อยละ 80 ของจำนวนประชากร ส่วนที่เหลือเป็นเชื้อชาติผสม, ชาวยุโรป, ชาวจีน และชาวซีเรีย-เลบานอน ตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงในเรื่องงานคาร์นิวัลที่จัดก่อนฤดูถือบวชของคริสต์ (Lenten) และเป็นถิ่นกำเนิดของดนตรีสตีลแพน (Steelpan) และการเต้นลิมโบ เมืองหลวง (พอร์ตออฟสเปน) เป็นผู้เสนอตัวเป็นที่ตั้งสำนักงานเลขาธิการถาวรเขตการค้าเสรีอเมริกา (Free Trade Area of the Americas: FTAA-ALCA)

การเมืองการปกครอง

ฝ่ายบริหาร

ประธานาธิบดี เป็นประมุขของรัฐ นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะรัฐบาล ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในแบบคณะผู้เลือกตั้ง (Electroral College) ประกอบด้วยสมาชิกจากวุฒิสภา (Senate) และ สภาผู้แทนราษฎร วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งเป็นวาระที่ 2 ได้ ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (โดยทั่วไปจะเป็นผู้นำพรรคการเมืองเสียงข้างมาก หรือ ผู้นำรัฐบาลผสม) และเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีจากสมาชิกรัฐสภา

ฝ่ายนิติบัญญัติ

ระบบ 2 สภา (bicameral parliament) ประกอบด้วย (1) วุฒิสภา (Senate) สมาชิก 31 ที่นั่ง 16 ที่นั่งมาจากการแต่งตั้งโดยพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา 9 ที่นั่งจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี (2) สภาผู้แทนราษฎร (house of Representatives) จำนวน 41 เสียง สมาชิกมาจากการแต่งตั้งในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี

ฝ่ายตุลาการ

ระบอบกฎหมาย : ระบบกฎหมายจารีตประเพณีของอังกฤษ (English Common Law) มีการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายในศาลฎีกาสูงสุด รูปแบบ : ศาลสูงสุด (Supreme Court of Judicature) ประกอบด้วยศาลสูง (High Court of Justice และศาลอุทธรณ์ (Court of Appeals) ศาลสูงสุดของศาลอุทธรณ์ได้แก่ สภาองคมนตรี (Privy Council) ในกรุงลอนดอน นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกของ Caribbean Court of Justice (CCJ)

การแบ่งเขตการปกครอง

แผนที่แสดงเขตการปกครองของตรินิแดดและโตเบโก

ประเทศตรินิแดดและโตเบโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ภูมิภาค 3 เขตการปกครอง (boroughs) 2 นคร และ 1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง)

9 ภูมิภาค ได้แก่ Couva (Tabaquite หรือ Talparo) Diego Martin Mayaro (Rio Claro) Penal (Debe) Princes Town Sangre Grande ซานฮวน (Laventille) Siparia และTunapuna (Piarco)

3 เขตการปกครอง (boroughs) ได้แก่ Arima Chaguanas และPoint Fortin

2 นคร ได้แก่ พอร์ตออฟสเปนและSan Fernando

1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง) ได้แก่ โตเบโก

เศรษฐกิจ

ตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงว่าเป็นแหล่งการลงทุนที่ดีสำหรับธุรกิจระหว่างประเทศ ประสบความสำเร็จในการปฏิรูปทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2538 ธุรกิจการท่องเที่ยวขยายตัวอย่างรวดเร็วแม้ยังเป็นสัดส่วนที่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับธุรกิจท่องเที่ยวในประเทศหมู่เกาะแคริบเบียนอื่นๆ นอกจากนี้ เนื่องจากราคาน้ำมัน ปิโตรเคมี และก๊าซธรรมชาติเหลวซึ่งเป็นสินค้าอุตสาหกรรมของประเทศนี้ขยับตัวสูงขึ้น ทำให้เม็ดเงินลงทุนจากต่างชาติหลั่งไหลเข้ามาและทำให้เศรษฐกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง

ประชากรศาสตร์

เชื้อชาติ

กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศตรินิแดดและโตเบโก
ชาติพันธุ์			ร้อยละ
อินเดีย			40%
แอฟริกา			37.5%
ลูกผสม			18.5%
จีน			0.3%
อื่น ๆ			1.1%

ใน ค.ศ. 2005 มีประชากรร้อยละ 96 หรือประมาณ 1.3 ล้านคนอาศัยอยู่บนเกาะตรินิแดด ส่วนอีกร้อยละ 4 อาศัยอยู่บนเกาะโตเบโก ซึ่งแต่ละเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศ แสดงให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาและการอพยพย้ายถิ่นฐานของกลุ่มชนหลายเชื้อชาติ มีสองกลุ่มชาติพันธุ์หลักในประเทศคือ แอฟริกา-ตรินิแดด และอินเดีย-ตรินิแดด ทั้งยังมีคนจากชาติอื่น เช่น ลูกผสม, ยุโรป, จีน, ซีเรีย-เลบานอน และกลุ่มอเมรินเดียน เป็นต้น

ศาสนา

ศาสนาในประเทศตรินิแดดและโตเบโก
ศาสนา			ร้อยละ
คริสต์			65.7%
พราหมณ์-ฮินดู			25.6%
อิสลาม			6.6%
อื่น ๆ			2.2%

ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ถือเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางศาสนา แต่โดยหลักแล้วประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ร้อยละ 65.7 อันมีนิกายโรมันคาทอลิก, แองกลิคัน, เซเวนเดย์แอดเวนติสต์, เพรสไบทีเรียน, เมโธดิส, พยานพระยะโฮวาห์ และอีแวนเจริคัล ขณะที่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีศาสนิกร้อยละ 25.6 และศาสนาอิสลาม มีศาสนิกร้อยละ 6.6

นอกจากนี้ยังศาสนาของชนแอฟริกา คือ สปิริตชวลแบปติสต์ และโอริซา ซึ่งถือเป็นศาสนาที่โตเร็วที่สุด ทำนองเดียวกัน ลัทธิอิแวนเจริคัล (พระวรสาร) และลัทธิอื่นๆ ที่ถือว่านอกรีตของศาสนาคริสต์นั้นก็เติบโตขึ้นในประเทศ ทั้งที่ลัทธิดังกล่าวถูกกำหนดว่าไม่ถูกต้องก็ตาม

มีชุมชนศาสนิกในศาสนาบาไฮ ซึ่งเผยแผ่ศาสนาในประเทศ และมีกลุ่มศาสนิกยูดาห์กลุ่มเล็ก ๆ ประมาณ 55-100 คน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่นับถือศาสนาพุทธ และลัทธิเต๋าในกลุ่มเชื้อสายจีน

บรรณานุกรม

• Carmichael, Gertrude (1961). The History of the West Indian Islands of Trinidad and Tobago, 1498–1900. London: Alvin Redman.
• Kiely, Ray (1996). The Politics of Labour and Development in Trinidad. Press University of the West Indies. ISBN 9789766400170.
• Williams, Eric (1964). History of the People of Trinidad and Tobago. New York: Frederick A. Praeger. LCCN 64-13390.
• Ramkissoon, Harold; Kahwa, Ishenkumba A. (2015). "Caricom" (PDF). UNESCO Science Report: towards 2030. Paris: UNESCO. pp. 156–173. ISBN 978-92-3-100129-1.
• Rough Guides (2018). The Rough Guide to Trinidad and Tobago.
•  บทความนี้รวมข้อความจากงานที่มีเนื้อหาเสรี (free content) ข้อความนำมาจาก UNESCO Science Report: towards 2030, 156–173, Harold Ramkissoon & Ishenkumba A. Kahwa, UNESCO Publishing.

อ่านเพิ่ม

• Besson, Gérard & Brereton, Bridget. The Book of Trinidad (2nd edition), Port of Spain: Paria Publishing Co. Ltd., 1992. ISBN 976-8054-36-0
• Julian Kenny. Views from the Ridge, Port of Spain: Prospect Press, Media and Editorial Projects Limited, 2000/2007. ISBN 976-95057-0-6
• Lans, Cheryl. Creole Remedies of Trinidad and Tobago. C. Lans, 2001.
• Mendes, John. Côté ci Côté là: Trinidad & Tobago Dictionary. Arima, Trinidad, 1986.
• Saith, Radhica and Lyndersay, Mark. Why Not a Woman? Port of Spain: Paria Publishing Co. Ltd, 1993. ISBN 976-8054-42-5
• Jeremy Taylor. Visitor's Guide to Trinidad & Tobago, London: Macmillan, 1986, ISBN 978-0-333-41985-4). 2nd edition as Trinidad and Tobago: An Introduction and Guide, London: Macmillan, 1991. ISBN 978-0-333-55607-8).

แหล่งข้อมูลอื่น

• Government of the Republic of Trinidad and Tobago เก็บถาวร 2020-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
• Trinidad and Tobago Tourism Company official website
• Trinidad and Tobago. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
• Trinidad and Tobago from UCB Libraries GovPubs
• ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ที่เว็บไซต์ Curlie
• Trinidad and Tobago profile from the BBC News
• World Bank Summary Trade Statistics Trinidad and Tobago
• Wikimedia Atlas of Trinidad and Tobago
• ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ที่โอเพินสตรีตแมป
• Key Development Forecasts for Trinidad and Tobago from International Futures
• Guanaguanare – the Laughing Gull. Carib Indians in Trinidad – includes 2 videos