จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
Emperor Go-Daigo.jpg
พระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 96
ครองราชย์
29 มีนาคม พ.ศ. 1861 - 18 กันยายน พ.ศ. 1882
ครองราชย์ 30 เมษายน พ.ศ. 1861
พิธีราชาภิเษก 15 ธันวาคม พ.ศ. 1861
พระราชวังหลวงเฮอัง
รัชกาลก่อนหน้า ฮะนะโซะโนะ
รัชกาลถัดไป ราชสำนักใต้ : โกะ-มุระกะมิ
ราชสำนักเหนือ : จักรพรรดิโคงง , จักรพรรดิโคเมียว
ประสูติ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 1831
พระบรมนามาภิไธย เจ้าชายทะกะฮะรุ
พระอิสริยยศ จักรพรรดิญี่ปุ่น
สวรรคต 19 กันยายน พ.ศ. 1882
พิธีฝังพระศพ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1339
สุสานหลวง สุสานหลวงโท โนะ โอะโนะ
พิธีฉลองการเจริญวัย 27 มกราคม พ.ศ. 1847
พระราชบิดา จักรพรรดิโกะ-อุดะ
พระราชมารดา ฟุจิวะระ โนะ ชูชิ
จักรพรรดินี ฟุจิวะระ โนะ คิชิ
เจ้าหญิงจุนชิ
นางสนองพระโอษฐ์ ฟุจิวะระ โนะ เรนชิ
พระราชโอรส-ธิดา เจ้าชายโนะริโยะชิ , จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
ลายพระอภิไธย


จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ (อังกฤษ: Emperor Go-Daigo) จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1861 - พ.ศ. 1882

โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิไดโงะ ที่ครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 9 โดยเมื่อใส่คำว่า โก ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดิไดโงะที่สอง หรือ จักรพรรดิไดโงะยุคหลัง

พระราชประวัติ[แก้]

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะกะฮะรุ (อังกฤษ: Imperial Prince Takaharu)

เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94

เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ[แก้]

ภาพพิมพ์บล็อกไม้แสดงภาพจักรพรรดิโกะ-ไดโงะกำลังทรงพระสุบินถึงผีในพระตำหนัก
  • 29 มีนาคม พ.ศ. 1861 (วันที่ 26 เดือน 2 ปี บุนโป ที่ 2) : ปีที่ 10 ในรัชสมัย จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ องค์จักรพรรดิได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะกะฮะรุที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา

ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง

  • พ.ศ. 1862 (เดือน 4 ปี บุนโป ที่ 3) : เปลี่ยน รัชศก เป็นปี เก็นโอ เพื่อแสดงถึงการเริ่มต้นของจักรพรรดิองค์ใหม่

ในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ

ในปี พ.ศ. 1874 องค์จักรพรรดิได้พยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากที่ปรึกษาในพระองค์คนหนึ่งได้นำแผนการไปแจ้งแก่รัฐบาลที่ คะมะกุระ ทำให้รัฐบาลโชกุนได้ทำการเนรเทศองค์จักรพรรดิไปยัง จังหวัดโอะกิ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่อดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ เคยถูกเนรเทศไปภายหลัง สงครามปีโจคิว เมื่อปี พ.ศ. 1764 หรือ 110 ปีก่อนหน้านั้นและสถาปนาเจ้าชายคะซูฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินขึ้นเป็น จักรพรรดิโคงง

ปี พ.ศ. 1876 องค์จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังโดยความช่วยเหลือของ นะวะ นะงะโตะชิ ขุนศึกผู้จงรักภักดีในระหว่างนั้น อะชิกะงะ ทะกะอุจิ อดีตขุนศึกของฝ่ายรัฐบาลโชกุนที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายจักรพรรดิได้ทำการยึดคืน นครหลวงเฮอัง มาจากฝ่ายรัฐบาลได้สำเร็จพร้อมกันนั้นอีกหนึ่งขุนศึกแปรพักตร์คือ นิตตะ โยะชิซะดะ ได้ทำการยึด คะมะกุระ ได้สำเร็จทำให้รัฐบาลโชกุนล่มสลายและคนในตระกูลโฮโจกระทำเซ็ปปุกุ (ฆ่าตัวตาย) ทั้งหมด

ปี พ.ศ. 1877 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จนิวัติกลับไปยัง นครหลวงเฮอัง และปลดจักรพรรดิโคงงลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับรวมพระราชอำนาจทั้งหมดไว้ที่พระองค์อันเป็นจุดกำเนิด ยุคฟื้นฟูสมัยเก็งมู ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิซึ่งสามารถปราบปรามศัตรูทางการเมืองรวมถึงนิตตะ โยะชิซะดะและสถาปนาตนเองเป็นปฐมโชกุนแห่งอะชิกะงะไม่พอใจยกกองทัพบุกเข้านครหลวงเฮอังเมื่อปี พ.ศ. 1879 พร้อมกับสถาปนาพระอนุชาของอดีตจักรพรรดิโคงงขึ้นเป็น จักรพรรดิโคเมียว ทางฝั่งจักรพรรดิโกะ-ไดโงะและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยลงไปยังเมือง โยะชิโนะ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเฮอัง พร้อมกับตั้งราชสำนักขึ้นที่นี่เมื่อ เดือนมกราคม พ.ศ. 1880 ทำให้เกิด ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ขึ้นมา

  • 18 กันยายน พ.ศ. 1882 (วันที่ 15 เดือน 8 ปี ราคุโอะ ที่ 2) ปีที่ 21 ในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-ไดโงะสละราชสมบัติที่เมืองโยะชิโนะให้กับ เจ้าชายโนะริโยะชิ ที่รัชทายาทขิ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
  • 19 กันยายน พ.ศ. 1882 (วันที่ 16 เดือน 8 ปี ราคุโอะ ที่ 2) อดีตจักรพรรดิโกะ-ไดโงะสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 51 พรรษา

แผนผังจักรพรรดิญี่ปุ่น[แก้]

 
 
 
 
 
88จักรพรรดิโกะ-ซะงะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจ้าชายมุเนะตะกะ
(โชกุนลำดับที่ 6)
 
 
(จิเมียวอิง)
89จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(ไดกะกุจิ)
90จักรพรรดิคะเมะยะมะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจ้าชายโคะเระยะซุ
(โชกุนลำดับที่ 7)
 
 
92จักรพรรดิฟุชิมิ
 
 
 
เจ้าชายฮิซะอะกิ
(โชกุนลำดับที่ 8)
 
 
 
91จักรพรรดิโกะ-อุดะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
93จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ 95จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ เจ้าชายโมะริกุนิ
(โชกุนลำดับที่ 9)
 
 
 
94จักรพรรดิโกะ-นิโจ
 
96จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อ้าง 1จักรพรรดิโคงง เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
 
 
 
 
 
 
เจ้าชายคุนิโยะชิ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
96จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
Emperor Go-Daigo.jpg
 
 
 
 
จักรพรรดิโคงง อ้าง 1
Emperor Kōgon.jpg
 
อ้าง 2จักรพรรดิโคเมียว
Emperor Kōmyō.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
97จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
Emperor Go-Murakami.jpg
 
 
 
 
อ้าง 3จักรพรรดิซุโก
 
อ้าง 4จักรพรรดิโกะ-โคงง
Emperor Go-Kōgon.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
98จักรพรรดิโชเก
 
99จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ
Emperor Go-Kameyama.jpg
 
 
 
 
อ้าง 5จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู
Emperor Go-En'yū.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
100 จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ อ้าง 6
Emperor Go-Komatsu.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
101จักรพรรดิโชโก
 
 
102จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
Emperor Go-Hanazono.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]