จักรพรรดิเคไต
| จักรพรรดิเคไต 継体天皇 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยามาโตะ | |||||
พระบรมราชานุเสาวรีย์เคไตที่เขาอาซูวะ จังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น | |||||
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |||||
| ครองราชย์ | 3 มีนาคม ค.ศ. 507 – 10 มีนาคม ค.ศ. 531 | ||||
| ก่อนหน้า | บูเร็ตสึ | ||||
| ถัดไป | อังกัง | ||||
| พระราชสมภพ | ค.ศ. 450 | ||||
| สวรรคต | 10 มีนาคม ค.ศ. 531 (80–81 ปี) | ||||
| ฝังพระศพ | มิชิมะ โนะ อากินุ โนะ มิซาซางิ (三島藍野陵 (Mishima no Akinu no misasagi); โอซากะ) | ||||
| คู่อภิเษก | ทาชิรากะ | ||||
| พระราชบุตร กับพระองค์อื่น ๆ... | |||||
| |||||
| ราชสกุล | ราชวงศ์ญี่ปุ่น | ||||
| พระราชบิดา | ฮิโกอูชิ โนะ โอกิมิ | ||||
| พระราชมารดา | ฟูริฮิเมะ | ||||
จักรพรรดิเคไต (継体天皇 (Keitai-tennō); สวรรคต 10 มีนาคม ค.ศ. 531) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 26[1] ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิม[2]
แม้ว่าไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนให้กับพระชนมชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิองค์นี้ แต่โดยทั่วไปถือว่าพระองค์ครองราชย์ในช่วงวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 507 ถึง 10 มีนาคม ค.ศ. 531[3]
เรื่องราวตามตำนาน
[แก้]เคไตถือเป็นผู้ปกครองประเทศในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์อยู่น้อย
บันทึกในโคจิกิและนิฮงโชกิก็มีความแตกต่างกัน โดยโคจิกิระบุปีพระราชสมภพที่ ค.ศ. 485 และปีสวรรคตอยู่ในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 527[4] ในข้อมูลเพิ่มเติม พระองค์ได้รับการเรียกขานเป็น โอโฮโดะ (袁本杼 (Ohodo)) ส่วนนิฮงโชกิระบุปีพระราชสมภพที่ ค.ศ. 450 และระบุปีสวรรคตในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 531 หรือ 534[4] ในบันทึกประวัติศาสตร์ พระองค์ได้รับการเรียกขานเป็น โอโฮโดะ (男大迹 (Ohodo)) และ ฮิโกฟูโตะ (彦太 (Hikofuto))
ในบันทึกประวัติศาสตร์ฉบับอื่น ๆ กล่าวกันว่าพระองค์เคยเป็นกษัตริย์แห่งโคชิ กลุ่มชนเผ่าขนาดเล็กที่ดูเหมือนจะอยู่ในพื้นที่ตอนเหนือของญี่ปุ่นตอนกลาง บางทีอาจไกลไปจนถึงชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น งานอ้างอิงประวัติศาสตร์สมัยใหม่บางเล่มเรียกเคไตแค่เพียง กษัตริย์โอโฮโดะแห่งโคชิ[5]
พระราชพงศาวลี
[แก้]เคไตไม่ได้เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิองค์ก่อนหน้า โดยโคจิกิและนิฮงโชกิรายงานว่า บูเร็ตสึสวรรคตโดยไม่มีผู้สืบทอด ในตอนนั้นเคไต พระราชนัดดารุ่นที่ 5 ของจักรพรรดิโอจิง จึงเสด็จมาและขึ้นครองราชย์
ถ้าจักรพรรดิเคไตเริ่มต้นราชวงศ์ใหม่ดังที่นักประวัติศาสตร์บางส่วนเชื่อ นั่นจะทำให้จักรพรรดิบูเร็ตสึเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายในราชวงศ์แรกของญี่ปุ่นที่ได้รับการบันทึก[6]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
รัชสมัย
[แก้]เคไตประกาศขึ้นครองราชย์ที่คูซูฮะในพื้นที่ทางตอนเหนือของแคว้นคาวาจิ (ปัจจุบันคือฮิรากาตะ จังหวัดโอซากะ) และอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงทาชิรากะ พระกนิษฐภคินีในจักรพรดริบูเร็ตสึ คาดว่าการสืบทอดตำแหน่งของพระองค์ไม่ได้รับการต้อนรับจากทุกคน และต้องใช้เวลาประมาณ 20 ปีก่อนที่เคไตจะได้เข้าแคว้นยามาโตะ ศูนย์กลางทางการเมืองของญี่ปุ่นในขณะนั้น
ในช่วงปลายรัชสมัยใน ค.ศ. 527 หรือ 528 เกิดการกบฏอิวาอิในแคว้นสึกูชิ คีวชู เคไตทรงแต่งตั้ง[โมโนโนเบะ โนะ อารากาบิ]]เป็นโชกุนและส่งเขาไปปราบกบฏที่คีวชู
ในบรรดาพระราชโอรสของพระองค์ มีเพียงจักรพรรดิอังกัง, จักรพรรดิเซ็งกะ และจักรพรรดิคิมเมที่ขึ้นครองราชย์[5]
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
[แก้]จักรพรรดินี: เจ้าหญิงทาชิรากะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help) พระราชธิดาในจักรพรรดินิงเก็ง
- เจ้าชายอาเมกูนิโอชิฮารากิฮิโรนิวะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help)) ภายหลังเป็นจักรพรรดิคิมเม
พระมเหสี: เมโนโกฮิเมะ (目子媛 (Menokohime)) ธิดาในโอวาริ โนะ มูราจิ คูซากะ
- พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายมางาริ โนะ โอเอะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help)) ภายหลังเป็นจักรพรรดิอังกัง
- พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายฮิโนกูมะ โนะ ทากาตะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help)) ภายหลังเป็นจักรพรรดิเซ็งกะ
พระมเหสี: วากาโกฮิเมะ (稚子媛 (Wakakohime)) น้องสาวของมิโอะ โนะ สึโนโอริ โนะ คิมิ
- เจ้าชายโอริรัตสึโกะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงอิซูโมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
พระมเหสี: ฮิโรฮิเมะ (広媛 (Hirohime)) พระธิดาในเจ้าชายซากาตะ โนะ โอมาตะ
- เจ้าหญิงคามูซากิ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงมันตะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงอูมางูตะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
พระมเหสี: โอมิโนอิรัตสึเมะ (麻績娘子 (Ominoiratsume)) ธิดาในโอกินางะ โนะ มาเตะ (息長真手王 (Okinaga no Mate))
พระมเหสี: เซกิฮิเมะ (関媛 (Sekihime)) ธิดาในมันดะ โนะ มูราจิ โอโมจิ (茨田連小望 (Manda no Muraji Omochi))
- เจ้าหญองมันดะ โนะ โอริรัตสึเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงชิราซากะ โนะ อิกูฮิฮิเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงโอโนะ โนะ วากาอิรัตสึเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
พระมเหสี: ยามาโตฮิเมะ (倭媛 (Yamatohime)) ธิดาในมิโอะ โนะ คิมิ คาตาฮิ (三尾君堅楲 (Mio no Kimi Katahi))
- เจ้าหญิงโออิรัตสึเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าชานมาโรโกะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าชายมิมิ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงอากาฮิเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
พระมเหสี: ฮาเอฮิเมะ (荑媛 (Haehime)) ธิดาในวานิ โนะ โอมิ คาวาจิ (和珥臣河内 (Wani no Omi Kawachi))
- เจ้าหญิงวากายาฮิเมะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าหญิงทูบิระ โนะ อิรัตสึโกะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าชายอัตสึ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
พระมเหสี: ฮิโรฮิเมะ (広媛 (Hirohime)) ธิดาในเนะ (根王 (Ne))
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō): 継体天皇 (26)
- ↑ Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 119–120; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 31–33., p. 31, ที่กูเกิล หนังสือ
- ↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 43.
- 1 2 วันที่ในนี้ระบุตามปฏิทินสุริยจันทรคติที่ใช้งานในประเทศญี่ปุ่นจนถึง ค.ศ. 1873
- 1 2 Aston, William. (1998). Nihongi, Vol. 2, pp. 1–25.
- ↑ Aston, William. (1998). Nihongi, Vol. 1, pp. 393–407.
บรรณานุกรม
[แก้]- Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
- Hall, John Whitney. (1993). The Cambridge history of Japan: Ancient Japan, Vol. I. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-22352-2
- Kim Yong Woon (2009). History and the Future are One (천황은 백제어로 말한다). Seoul.
- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Seeley, Christopher. (1991). A History of Writing in Japan. Leiden: Brill Publishers. ISBN 978-9-004-09081-1—reprinted by University of Hawaii Press (2000). ISBN 978-0-8248-2217-0
- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
- Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
