จักรพรรดิโคโช
| จักรพรรดิโคโช 孝昭天皇 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |||||
| ครองราชย์ | 475 – 393 ปีก่อน ค.ศ. (ตามธรรมเนียม)[1] | ||||
| ก่อนหน้า | อิโตกุ | ||||
| ถัดไป | โคอัง | ||||
| พระราชสมภพ | 501 ปีก่อน ค.ศ.[2] | ||||
| สวรรคต | 393 ปีก่อน ค.ศ. (108 พรรษา) | ||||
| ฝังพระศพ | วากิ-โนะ-กามิ โนะ ฮากาตะ โนะ ยามะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ (掖上博多山上陵 (Waki-no-kami no Hakata no yama no e no misasagi); โกเซะ) | ||||
| คู่อภิเษก | โยโซตาราชิ-ฮิเมะ | ||||
| พระราชบุตร | |||||
| |||||
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์ญี่ปุ่น | ||||
| พระราชบิดา | จักรพรรดิอิโตกุ | ||||
| พระราชมารดา | อาโมโนโทโยตตสึ-ฮิเมะ | ||||
| ศาสนา | ชินโต | ||||
จักรพรรดิโคโช (孝昭天皇 (Kōshō-tennō)) มีอีกพระนามว่า มิมัตสึฮิโกกาเอชิเนะ โนะ มิโกโตะ (真津日子訶恵志泥命 (Mimatsuhikokaeshine no Mikoto)) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 5 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์[3][4] มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์น้อยมากเนื่องจากไม่มีข้อมูลไว้ตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม นักประวัติศาสตร์รู้จักโคโชในฐานะ "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องด้วยข้อพิพาทการมีตัวตนของพระองค์ โดยในโคจิกิไม่มีข้อมูลใดเลยนอกจากพระนามและพงศาวลี มีการอ้างว่าโคโชเริ่มต้นครองราชย์ใน 475 ปีก่อน ค.ศ. มีพระมเหสีองคฺเดียวกับพระราชโอรส 2 พระองค์ หลังสวรรคตใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ต่อไป[5]
รายงานจากตำนาน
[แก้]ในโคจิกิและนิฮงโชกิมีบันทึกเฉพาะพระนามและพงศาวลี ชาวญี่ปุ่นยอมรับการดำรงอยู่ทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิองค์นี้ตามธรรมเนียม และปัจจุบันยังคงมีการบำรุงรักษา "มิซาซางิ" (陵) หรือสุสานของโคโช อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบบันทึกร่วมสมัยหลงเหลืออยู่ที่ยืนยันมุมมองว่ามีบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ครองราชย์จริง ๆ เชื่อกันว่าโคโชเป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิอิโตกุอามาโนโตโยตตสึ-ฮิเมะ พระมเหสี พระราชมารดาของโคโชเป็นพระธิดาในโอกิชิมิมิ-โนะ-คามิ[5][6] โคจิกิบันทึกว่าพระองค์ครองราชจากพระราชวังอิเกโกโกโระ-โนะ-มิยะ (葛城掖上宮 (Ikekokoro-no-miya)) ที่วากิ-โนะ-คามิ ซึ่งภายหลังกลายเป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อแคว้นยามาโตะ[4][6] มีการอ้างว่าโคโชมีพระมเหสีนาม โยโซตาราชิ-ฮิเมะ และเป็นพระราชบิดาในพระราชโอรส 2 องค์ รัขสมัยของพระองค์เริ่มต้นใน 475 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองขึ้นครองราชย์ และภายหลังได้รับการเรียกขานเป็นจักรพรรดิโคอัง
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
[แก้]- จักรพรรดินี: โยโซตาราชิ-ฮิเมะ (世襲足媛 (Yosotarashi-hime)) พระธิดาในตระกูลโอวาริ
- เจ้าชายอาเมตาราชิฮิโกกูนิโอชิฮิโตะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าชายยามาโตตาราชิฮิโกกูนิโอชิฮิโตะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help)) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคอัง
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Genealogy of the Emperors of Japan" (PDF). Kunaicho.go.jp. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มีนาคม 22, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 8, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kenneth Henshall (2013). Historical Dictionary of Japan to 1945. Scarecrow Press. น. 487. ISBN 9780810878723.
- ↑ "孝昭天皇 (5)". Imperial Household Agency (Kunaichō) (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 9, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida (1979). A Translation and Study of the Gukanshō, an Interpretative History of Japan Written in 1219. University of California Press. น. 251. ISBN 9780520034600.
- 1 2 Ponsonby-Fane, Richard (1959). The Imperial House of Japan. Ponsonby Memorial Society. น. 30 & 418.
- 1 2 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. Columbia University Press. น. 90. ISBN 9780231049405.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
- Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
- Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
- Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ตำนาน |
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ยามาโตะ |
| ||||||||
| นาระ |
| ||||||||
| เฮอัง |
| ||||||||
| คามากูระ |
| ||||||||
| ราชสำนักเหนือ |
| ||||||||
| มูโรมาจิ |
| ||||||||
| อาซูจิ–โมโมยามะ |
| ||||||||
| เอโดะ |
| ||||||||
| จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ||||||||
| รัฐญี่ปุ่น |
| ||||||||
 ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน | |||||||||
 | บทความพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ และพระบรมวงศานุวงศ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระมหากษัตริย์ |