จักรพรรดิโคอัง
| จักรพรรดิโคอัง 孝安天皇 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |||||
| ครองราชย์ | 393 – 291 ปีก่อน ค.ศ. (ธรรมเนียม)[1] | ||||
| ก่อนหน้า | โคโช | ||||
| ถัดไป | โคเร | ||||
| ประสูติ | 427 ปีก่อน ค.ศ.[2] | ||||
| สวรรคต | 291 ปีก่อน ค.ศ. (137 พรรษา)[3] | ||||
| ฝังพระศพ | ทามาเตะ โนะ โอกะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ (玉手丘上陵 (Tamate no oka no e no misasagi); โกเซะ) | ||||
| คู่อภิเษก | โอชิฮิเมะ | ||||
| พระราชบุตร | |||||
| |||||
| ราชสกุล | ญี่ปุ่น | ||||
| พระราชบิดา | จักรพรรดิโคโช | ||||
| พระราชมารดา | โยโซตาราชิ-ฮิเมะ | ||||
| ศาสนา | ชินโต | ||||
จักรพรรดิโคอัง (孝安天皇 (Kōan-tennō)) หรือ ยามาโตะ-ทาราชิฮิโกะ-คูนิ-โอชิฮิโตะ โนะ มิโกโตะ (大倭帯日子国押人命 (Yamatotarashihikokunioshihito no Mikoto)) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 6 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม[4][5] มีข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดิองค์นี้น้อยมาก เนื่องจากขาดหลักฐานที่จะนำไปตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม โคอังเป็นที่รู้จักในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่าเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" เพรายังมีการถกเถียงเรื่องการมีตัวตนของพระองค์ ในโคจิกิไม่มีข้อมูลใด ๆ นอกเหนือจากชื่อและลำดับวงศ์ตระกูลของพระองค์ กล่าวกันว่ารัชสมัยจักรพรรดิโคอังเริ่มต้นใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์มีพระมเหสีพระองค์เดียว กับพระราชโอรสสองพระองค์ และครองราชย์นานกว่า 100 ปี จนกระทั่งสวรรคตใน 291 ปีก่อน ค.ศ. เมื่อพระชนมพรรษา 137 พรรษา จากนั้น พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป[6] ตามธรรมเนียมจัดให้จักรพรรดิโคอังเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในยุคโจมงที่สิ้นสุดเมื่อ 300 ปีก่อน ค.ศ.[7]
รายงานจากตำนาน
[แก้]ในโคจิกิและนิฮงโชกิมีการบันทึกเพียงเฉพาะพระนามและพระบรมวงศานุวงศ์ เชื่อกันว่าเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโคโช และพระราชมารดาเชื่อว่าเป็นโยโซตาราชิ-โนะ-ฮิเมะ ผู้เป็นพระธิดาในโอกิตสึโยโซะ และบรรพบุรุษของโอวาริ[8] โคจิกิบันทึกว่าโคอังเป้นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิโคโช และพระองค์ปกครองจากพระราชวังอากิตสึชิมะ-โนะ-มิยะ (葛城室之秋津島宮 (Akitsushima-no-miya); ส่วนในนิฮงโชกิระบุเป็น 室秋津島宮) ที่มูโระ ในบริเวณที่ปัจจุบันอยู่ในแคว้นยามาโตะ[5][8] เชื่อกันว่าโคอังครองราชย์นานกว่า 100 ปี และมีพระชนม์ชีพถึง 137 พรรษา (ตามโคจิกิ)[3] เชื่อกันว่าพระองค์มีพระมเหสีนาม โยโซตาราชิ-ฮิเมะ และมีพระราชโอรสสองพระองค์ รัชสมัยของโคอังอยู่ในช่วง 392 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตใน 291 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชบัลลังก์และภายหลังเรียกเป็นจักรพรรดิโคเร
ข้อมูลที่มีอยู่
[แก้]![[icon]](https://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
พระมเหสีและพระราชโอรส
[แก้]- จักรพรรดินี: โอชิฮิเมะ 押媛 (Oshi-hime) พระธิดาในเจ้าชายอามาตาราชิกูนิโอชิฮิโตะ ผู้เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโคโช
- เจ้าชายโอกิบิ โนะ โมโรซูซูมิ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help))
- เจ้าชายโอยามาโตเนโกฮิโกฟูโตนิ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help)) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคเร
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Genealogy of the Emperors of Japan" (PDF). Kunaicho.go.jp. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มีนาคม 22, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 8, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kenneth Henshall (2013). Historical Dictionary of Japan to 1945. Scarecrow Press. น. 487. ISBN 9780810878723.
- 1 2 John S. Brownlee (สิงหาคม 14, 1991). Political Thought in Japanese Historical Writing: From Kojiki (712) to Tokushi Yoron (1712). Wilfrid Laurier Univ. Press. น. 30. ISBN 9780889209978.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "孝安天皇 (6)". Imperial Household Agency (Kunaichō) (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 10, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida (1979). A Translation and Study of the Gukanshō, an Interpretative History of Japan Written in 1219. University of California Press. น. 251–252. ISBN 9780520034600.
- ↑ Ponsonby-Fane, Richard (1959). The Imperial House of Japan. Ponsonby Memorial Society. น. 30 & 418.
- ↑ Perri, Angela R. (2016). "Hunting dogs as environmental adaptations in Jōmon Japan" (PDF). Antiquity. 90 (353): 1166–1180. doi:10.15184/aqy.2016.115.
- 1 2 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. Columbia University Press. น. 90. ISBN 9780231049405.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
- Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
- Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
- Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ตำนาน |
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ยามาโตะ |
| ||||||||
| นาระ |
| ||||||||
| เฮอัง |
| ||||||||
| คามากูระ |
| ||||||||
| ราชสำนักเหนือ |
| ||||||||
| มูโรมาจิ |
| ||||||||
| อาซูจิ–โมโมยามะ |
| ||||||||
| เอโดะ |
| ||||||||
| จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ||||||||
| รัฐญี่ปุ่น |
| ||||||||
 ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน | |||||||||
 | บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |