จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ
Emperor Go-Momozono.jpg
พระสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 118
ครองราชย์
23 พฤษภาคม พ.ศ. 2313 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2322
พิธีราชาภิเษก29 มกราคม พ.ศ. 2314
พระราชวังหลวงเคียวโตะ
รัชศกเมวะ (Meiwa)
รัชกาลก่อนหน้าโกะ-ซะกุระมะชิ (พระปิตุจฉา)
รัชกาลถัดไปโคกากุ (พระราชบุตรบุญธรรมและพระราชบุตรเขย)

ประสูติ5 สิงหาคม พ.ศ. 2301
พระราชวังหลวงเฮอัง
พระบรมนามาภิไธยฮิเดฮิโตะ (英仁)
สวรรคต16 ธันวาคม พ.ศ. 2322
พระราชวังหลวงเฮอัง
สุสานหลวงสึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ (เกียวโต)
พิธีฉลองการเจริญวัย19 กันยายน พ.ศ. 2311
พระราชบิดาจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ

สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ (ญี่ปุ่น: 後桃園天皇 , 5 สิงหาคม 2301 - 16 ธันวาคม 2322 , ครองราชย์ 2314 - 2322) จักรพรรดิพระองค์ที่ 118 ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2322

โดยพระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิโมโมโซโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 117 ผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่า ที่สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิโมโมโซโนะที่สอง หรือ จักรพรรดิโมโมโซโนะยุคหลัง

ซึ่งจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะนับเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่พระนามของพระองค์มีคำว่า โกะ อยู่ในพระนาม

พงศาวลี[แก้]

พระองค์เป็นโอรสของจักรพรรดิโมโมโซโนะกับนางสนองพระโอษฐ์ ก่อนขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิเดฮิโตะ (英仁親王)

  • นางใน : โคโนเอะ โคเรโกะ (近衛維子)
    • พระราชธิดาองค์ที่ 1 (第一皇子) : เจ้าหญิงโยชิโกะ (欣子内親王) ต่อมาคือจักรพรรดินีในจักรพรรดิโคกะกุหรือต่อมาคือ ชินเซวะอิง (新清和院)
  • พระราชโอรสบุญธรรม (養子)

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ[แก้]

ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะจะสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิเดฮิโตะ (英仁親王) เจ้าชายฮิเดฮิโตะประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2301 และเป็นพระโอรสองค์ใหญ่ของจักรพรรดิโมโมโซโนะ หลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2305 ตำแหน่งจักรพรรดิก็ตกเป็นของพระปิตุจฉา (ป้า) ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระนามจักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ เจ้าชายฮิเดฮิโตะยังเยาว์เกินไปที่จะเป็นจักรพรรดิในขณะนั้น แต่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทในอีก 5 ปีต่อมา จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ สละราชบัลลังก์ให้กับพระนัดดาในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2314 และเจ้าชายฮิเดฮิโตะก็สืบราชบัลลังก์ในทันที

  • 5 สิงหาคม พ.ศ. 2301 เจ้าชายฮิเดะฮิโตะประสูติที่พระราชวังหลวงเคียวโตะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโมโมโซโนะ
  • 6 เมษายน พ.ศ. 2311 ปีที่ 6 ในรัชกาล จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ ผู้เป็นพระปิตุจฉา (ป้า) พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
  • 9 มกราคม พ.ศ. 2314 จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิสละราชบัลลังก์ให้กับพระราชนัดดาพระองค์โปรด , เจ้าชายฮิเดะฮิโตะ พระชนมายุ 12 พรรษา
  • 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2315 เกิดเหตุการณ์มหาอัคคีภัยที่เรียกว่า The Great Meiwa Fire 1 ใน 3 เหตุการณ์อัคคีภัยที่ร้ายแรงที่สุดใน ยุคเอะโดะ ทำลายทรัพย์สินเสียหายจำนวนมากซึ่งต้องใช้งบประมาณมหาศาลในการฟื้นฟู
  • พ.ศ. 2315 (ปีเมวะที่ 9) นามศักราชของพระองค์เปลี่ยนจากปีเมวะเป็นปี อันเอะ (An ' ei)

อ้างอิง[แก้]