จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิเค็นโซ
顕宗天皇 |
|---|
 |
|
| ครองราชย์ | 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 485 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 487 (ตามธรรมเนียม)[1] |
|---|
| ก่อนหน้า | เซเน
(หรืออาจเป็นเจ้าหญิงอิอิโตโยะ) |
|---|
| ถัดไป | นิงเก็ง |
|---|
|
| พระราชสมภพ | ค.ศ. 450
ประเทศญี่ปุ่น |
|---|
| สวรรคต | 2 มิถุนายน ค.ศ. 487 (36–37 พรรษา)
อาซูกะ ยามาโตะ |
|---|
| ฝังพระศพ | คาตาโอกะ โนะ อิวัตสึกิ โนะ โอกะ โนะ มินามิ โนะ มิซาซางิ (傍丘磐坏丘南陵 (Kataoka no Iwatsuki no oka no minami no misasagi); นาระ) |
|---|
| คู่อภิเษก | นานิวะ-โนะ-โอโนะ |
|---|
|
ชิโงแบบจีน:
จักรพรรดิเค็นโซ (顕宗天皇)
ชิโงแบบญี่ปุ่น:
โวเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (弘計天皇) |
|
| ราชสกุล | ราชวงศ์ญี่ปุ่น |
|---|
| พระราชบิดา | อิจิโนเบะ โนะ โอชิวะ |
|---|
| พระราชมารดา | วาเอะ-ฮิเมะ |
|---|
จักรพรรดิเค็นโซ (顕宗天皇 (Kenzō-tennō); ค.ศ. 450 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 487) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 23[2] ตามลำดับการสืบทอดแบบดั้งเดิม[3]
แม้ว่าไม่สามารถระบุวันที่แน่นอนเกี่ยวกับพระชนม์ชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิพระองค์นี้ได้ แต่โดยทั่วไปถือว่าพระองค์ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 485 ถึงวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 487[4]
กล่าวกันว่าเจ้าชายโวเกะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help), ภายหลังเป็นจักรพรรดิเค็นโซ) เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิริจู และพระราชโอรสในอิจิโนเบะ-โนะ โอชิวะ[5] ตอนที่จักรพรรดิยูเรียกุยิงธนูสังหารพระบิดาขณะทำการล่าสัตว์ พระองค์ยังทรงพระเยาว์อยู่ และนั่นทำให้เจ้าชายโวเกะและเจ้าชายโอเกะ พระเชษฐา หนีเอาชีวิตรอด ฮาริมะ โนะ คูนิ ฟูโดกิรายงานว่าทั้งสองหลบภัยที่อากาชิในแคว้นฮาริมะ ทั้งสองใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนโดยไม่ให้ใครรู้ ประวัติศาสตร์ในสมัยนั้นอธิบายว่าพี่น้องทั้งสองพยายามกลมกลืนเข้ากับชุมชนชนบทแห่งนี้โดยแสร้งทำเป็นคนเลี้ยงสัตว์ทั่วไป[6]
เมื่อเซเนสวรรคต พระองค์ไม่มีรัชทายาทองค์ใหนอกจากดจเาชายโอเกะและเจ้าชายโวเกะที่พระราชบิดาถูกยูเรียกุปลงพระชนม์ ณ จุดนี้ โวเกะต้องการให้พระเชษฐาขึ้นเป็นจักรพรรดิ แต่โอเกะปฏิเสธ ทั้งสองตกลงกันไม่ได้ บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ในราชสำนัก (great men of the court) ยืนกรานว่าพี่น้องคนใดคนหนึ่งต้องรับราชบัลลังก์ แต่ท้ายที่สุด โวเกะพิสูจน์ให้เห็นว่าพระองค์แน่วแน่กว่า จึงตกลงยอมรับราชบัลลังก์ และเค็นโซก็ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ ซึ่งทำให้ราษฎรที่ต้องเผชิญกับช่วงเวลาแห่งความไม่แน่นอนนี้รู้สึกโล่งใจ[7]
มีบันทึกว่าเมืองหลวงของพระองค์อยู่ที่ ชิกัตสึ อาซูกะ โนะ ยัตสึริ โนะ มิยะ (近飛鳥八釣宮 (Chikatsu Asuka no Yatsuri no Miya)) ในแคว้นยามาโตะ[8] ที่ตั้งพระราชวังคาดว่าอยู่ในพื้นที่จังหวัดโอซากะหรือจังหวัดนาระในปัจจุบัน[9]
เมอร์รีย์รายงานว่าเหตุการณ์สำคัญครั้งเดียวในรัชสมัยเค็นโซคือความเคารพต่อพระบิดาที่ถูกปลงพระชนม์ เค็นโซจึงจัดการให้นำร่างของพระบิดาไปฝังใหม่ในสุสานที่เหมาะสำหรับพระโอรสของจักรพรรดิและพระบิดาของจักรพรรดิอีกพระองค์หนึ่ง[10]
หลังครองราชย์เพียง 3 ปี เค็นโซสวรรคตด้วยพระชนมพรรษา 37 พรรษา[8] พระองค์ไม่มีรัชทายาท ทำให้พระเชษฐาขึ้นครองราชย์ต่อ
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
[แก้]จักรพรรดินี (โคโง) : เจ้าหญิงนานิวะ-โนะ-โอโนะ (error: {{nihongo}}: ต้องการข้อความภาษาญี่ปุ่นหรือโรมาจิ (help); สวรรคต ค.ศ. 489) พระราชธิดาในเจ้าชายโอกะ-โนะ-วากูโงะ (ยังเป็นพระราชนัดดาในเจ้าชายอิวากิและพระราชปนัดดาในจักรพรรดิยูเรียกุ)
- ↑ "Genealogy of the Emperors of Japan" at Kunaicho.go.jp; retrieved 2013-8-29.
- ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō): 顕宗天皇 (23); retrieved 2013-8-29.
- ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 29–30; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 259; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 116.
- ↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 42.
- ↑ Murray, David. (1906). Japan, p. 102., p. 102, ที่กูเกิล หนังสือ
- ↑ Titsingh, p. 29.
- ↑ Titsingh, pp. 29-30.
- 1 2 Titsingh, p. 30.
- ↑ Aston, William. (1998). Nihongi, Vol. 1, pp. 377–393.
- ↑ Murray, p. 103., p. 103, ที่กูเกิล หนังสือ
- Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
- Murray, David. (1906). Japan. New York: G.P. Putnam & Sons. OCLC 52763776
- Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon (Nihon Ōdai Ichiran). Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
- Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
