จักรพรรดิโชโก
| จักรพรรดิโชโก 称光天皇 | |
|---|---|
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |
| 5 ตุลาคม ค.ศ. 1412 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1428 | |
| บรมราชาภิเษก | 29 มกราคม ค.ศ. 1415 |
| ไดโจไซ | 21 ธันวาคม ค.ศ. 1415 |
| พระนามหลังสวรรคต | สึอิโง: จักรพรรดิโชโก (称光院 หรือ 称光天皇) |
| ก่อนหน้า | โกะ-โคมัตสึ |
| ถัดไป | โกะ-ฮานาโซโนะ |
| พระราชสมภพ | 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1401 |
| พระบรมนามาภิไธย | มิฮิโตะ (躬仁 / 実仁 (Mihito)) |
| สวรรคต | 30 สิงหาคม ค.ศ. 1428 (27 ปี) |
| ฝังพระบรมศพ | 8 กันยายน ค.ศ. 1428 |
| สุสานหลวง | ฟูกากูซะ โนะ คิตะ โนะ มิซาซางิ (深草北陵; เกียวโต) |
| พิธีฉลองการเจริญวัย | 13 ธันวาคม ค.ศ. 1411 |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ |
| พระราชมารดา | ฮิโนนิชิ ซูเกโกะ |
| ลายพระอภิไธย | |
จักรพรรดิโชโก (称光天皇 (Shōkō-tennō); 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1401 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1428) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 101 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามธรรมเนียมการสืบราชสันตติวงศ์[1] รัชสมัยของพระองค์กินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1412 ถึง ค.ศ. 1428[2] พระองค์สวรรคตโดยไร้รัชทายาท
พระราชประวัติ
[แก้]จักรพรรดิโชโก มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายมิฮิโตะ (ตอนแรกเขียนเป็น 躬仁 ต่อมาเขียนเป็น 実仁) พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 และองค์แรกหลังจาก ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ พระราชมารดาของพระองค์คือ ฮิโนนิชิ โมโตโกะ (日野西資子) บุตรสาวของ ฮิโน ซูเกกูนิ (日野資国) พระองค์ไม่มีทายาท และสืบทอดราชบัลลังก์โดยพระญาติชั้นที่สามของพระองค์ จักรพรรดิโกะ-ฮานาโซโนะ พระราชปนัดดาของจักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์ จักรพรรดิซูโก
พระนาม โชโก (称光) เกิดจากการนำอักษรคันจิจากพระนามของจักรพรรดิองค์ที่ 48 และ 49 คือ จักรพรรดินีโชโตะกุ (称徳) และ จักรพรรดิโคนิง (光仁) มารวมกัน
- จักรพรรดินีโชโตะกุ (称徳)
- ↓
- "โชโก" (称光)
- ↑
- จักรพรรดิโคนิง (光仁)
- จักรพรรดินีโชโตะกุ (称徳)
พระราชโอรสธิดา
[แก้]- นางสนองพระโอษฐ์: ฟูจิวาระ (ฮิโนะ) มิตสึโกะ (藤原(日野)光子) ธิดาในฮิโนะ คัตสึมิตสึ
- ไนชิ: มินาโมโตะ (อิตสึสึจิ) โทโมโกะ (源(五辻)朝子) ธิดาในอิตสึสึจิ โทโมนากะ
- พระราชธิดา: (ประสูติ ค.ศ.1418)
- ไนชิ: ธิดาในทากากูระ นางาฟูจิ
- นางใน: อิโยะ โนะ สึโบเนะ (伊予局) ธิดาในจิเมียวอิง โมโตจิกะ
- พระราชธิดา: (ประสูติ ค.ศ. 1426)
- นางใน: คิอิ โนะ สึโบเนะ (紀伊局) ธิดาในคาโมะ โทโมะ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโชโก
[แก้]พระองค์ครองสิริราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1412 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1428
- 5 ตุลาคม ค.ศ. 1412 (วันที่ 18 เดือน 9 ปี โอเอะ ที่ 18) : ปีที่ 30 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ องค์จักรพรรดิสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายมิฮิโตะ พระชนมายุเพียง 11 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา[3]
โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
- 29 มกราคม ค.ศ. 1415 (วันที่ 19 เดือน 12 ปี โอเอะ ที่ 21) : ปีที่ 3 ในรัชสมัยองค์จักรพรรดิประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ขณะพระชนมายุเพียง 13 พรรษา
- 30 สิงหาคม ค.ศ. 1428 (วันที่ 20 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1) : ปีที่ 16 ในรัชสมัยจักรพรรดิโชโกพระประชวรและสวรรคตอย่างกระทันหันโดยไร้รัชทายาทขณะมีพระชนมายุเพียง 27 พรรษา
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1)
ศักราชในรัชสมัยโชโก
[แก้]ศักราชในรัชสมัยของโชโกมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง[3]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō): 称光天皇 (101); retrieved 2013-8-28.
- ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 327–331.
- 1 2 Titsingh, p. 327.
บรรณานุกรม
[แก้]- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- ___________. (1962). Studies in Shinto and Shrines. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 3994492
- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิโชโก | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ | จักรพรรดิญี่ปุ่น (1955 - 1971) |
จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ |
