จักรพรรดิโมโมโซโนะ
| จักรพรรดิโมโมโซโนะ 桃園天皇 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |||||
| ครองราชย์ | 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 – ค.ศ. 1762 | ||||
| ก่อนหน้า | ซากูรามาจิ | ||||
| ถัดไป | โกะ-ซากูรามาจิ | ||||
| โชกุน | ดูรายชื่อ
| ||||
| พระราชสมภพ | 14 เมษายน ค.ศ. 1742 เกียวโต รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ โทฮิโตะ (遐仁 (Tōhito)) | ||||
| สวรรคต | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1762 (20 ปี) เกียวโต รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ | ||||
| ฝังพระศพ | สึกิ โนะ วะ โนะ มิซาซางิ เกียวโต | ||||
| คู่อภิเษก | อิจิโจ โทมิโกะ | ||||
| พระราชบุตร | จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ เจ้าชายซาดาโมจิ | ||||
| |||||
| ราชสกุล | ราชวงศ์ญี่ปุ่น | ||||
| พระราชบิดา | จักรพรรดิซากูรามาจิ | ||||
| พระราชมารดา | อาเนงาโกจิ ซาดาโกะ [ja] | ||||
| ลายพระอภิไธย |  | ||||
โทฮิโตะ (遐仁 (Tōhito); 14 เมษายน ค.ศ. 1742 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1762) ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิโมโมโซโนะ (桃園天皇 (Momozono-tennō)) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 116 ตามธรรมเนียมการสืบราชสันตติวงศ์[1][2] รัชสมัยของจักรพรรดิโมโมโซโนะเกิดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1747 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1762[3] รัชสมัยของจักรพรรดิโมโมโซโนะส่วนใหญ่เงียบสงบ โดยมีเพียงเหตุการณ์เดียวที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับคูเงะจำนวนหนึ่งที่สนับสนุนการฟื้นฟูการปกครองโดยตรงของจักรพรรดิ คูเงะเหล่านี้ถูกลงโทษโดยโชกุน ผู้มีอำนาจโดยพฤตินัยในประเทศ
จักรพรรดิโมโมโซโนะมีโอรส 2 องค์กับ นางสนองพระโอษฐ์ แต่พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุยังน้อยใน ค.ศ. 1762 การสืบราชสันตติวงศ์ตกอยู่กับเจ้าหญิงโทชิโกะ พระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของจักรพรรดิโมโมโซโนะซึ่งกลายเป็น จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ เนื่องจากโอรสของ จักรพรรดิโมโมโซโนะ พระชนมายุยังน้อย จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ จึงกลายเป็นจักรพรรดินีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของ จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ ในอนาคตจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของโมโมโซโนะ
[แก้]พระนชม์ชีพช่วงต้น
[แก้]ก่อนที่โมโมโซโนะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า โทฮิโตะ (遐仁 (Tōhito))[4] โทฮิโตะเป็นพระราชโอรสองค์แรกในจักรพรรดิซากูรามาจิกับพระสนมนามซาดาโกะ (定子) (สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวงไคเม, 開明門院) พระอิสริยยศก่อนขึ้นครองราชย์ของโทฮิโตะคือ ยาโฮะ-โนะ-มิยะ (八穂宮) และภายหลังเป็น ซาจิ-โนะ-มิยะ (茶地宮) เจ้าชายโทฮิโตะได้รับการแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1747[5]
รัชสมัย
[แก้]![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
พระบรมวงศานุวงศ์
[แก้]จักรพรรดิโมโมโซโนะมีนางสนองพระโอษฐ์พระองค์เดียวนามว่า อิจิโจ โทมิโกะ และให้กำเนิดพระราชโอรสอย่างน้อย 2 พระองค์
| ตำแหน่ง | พระนาม | พระราชสมภพ | สวรรคต | พระราชบิดา |
|---|---|---|---|---|
| นางสนองพระโอษฐ์ | อิจิโจ โทมิโกะ (一条富子 (Ichijō Tomiko)) | 1743 | 1796 | อิจิโจ คาเนกะ |
| พระราชโอรสองค์แรก | เจ้าชายฮิเดฮิโตะ (英仁親王) (ภายหลังเป็นจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ) | 1758 | 1779 | จักรพรรดิโมโมโซโนะ |
| พระราชโอรสองค์ที่ 2 | เจ้าชายฟูชิมิ-โนะ-มิยะ ซาดาโมจิ (伏見宮貞行親王) | 1760 | 1772 | จักรพรรดิโมโมโซโนะ |
พระราชพงศาวลี
[แก้]| พงศาวลีของจักรพรรดิโมโมโซโนะ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō): 桃園天皇 (115)
- ↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 119–120.
- ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 418–419.
- ↑ Ponsonby-Fane, p. 10; Titsingh, p. 418.
- ↑ Meyer, Eva-Maria. (1999). Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit, p. 48.
- ↑ "Genealogy". Reichsarchiv (ภาษาญี่ปุ่น). 30 April 2010. สืบค้นเมื่อ 20 January 2018.
ข้อมูล
[แก้]- Meyer, Eva-Maria. (1999). Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867. Münster: LIT Verlag. ISBN 978-3-8258-3939-0; OCLC 42041594
- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-203-09985-8; OCLC 65177072
- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
| ตำนาน |
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ยามาโตะ |
| ||||||||
| นาระ |
| ||||||||
| เฮอัง |
| ||||||||
| คามากูระ |
| ||||||||
| ราชสำนักเหนือ |
| ||||||||
| มูโรมาจิ |
| ||||||||
| อาซูจิ–โมโมยามะ |
| ||||||||
| เอโดะ |
| ||||||||
| จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ||||||||
| รัฐญี่ปุ่น |
| ||||||||
 ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน | |||||||||
