จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ
| จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ 後深草天皇 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| จักรพรรดิญี่ปุ่น | |||||
| ครองราชย์ | 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1246 – 9 มกราคม ค.ศ. 1260 | ||||
| ราชาภิเษก | 29 มีนาคม ค.ศ. 1246 | ||||
| ก่อนหน้า | โกะ-ซางะ | ||||
| ถัดไป | คาเมยามะ | ||||
| โชกุน | คูโจ โยริตสึงุ เจ้าชายมูเนตากะ | ||||
| ประสูติ | 28 มิถุนายน ค.ศ. 1243 อิมาเดงาวะ-โดโนะ (今出川殿), เฮอังเกียว (ประเทศญี่ปุ่น) | ||||
| สวรรคต | 17 สิงหาคม ค.ศ. 1304 (61 ปี) นิโจะ-โทมิโนโกจิ-โดโนะ (二条富小路殿), เฮอีงเกียว | ||||
| ฝังพระศพ | ฟูกากูซะ โนะ คิตะ โนะ มิซาซางิ (深草北陵, เกียวโต) | ||||
| คู่อภิเษก | ฟูจิวาระ โนะ คิมิโกะ | ||||
| พระราชบุตร อื่น ๆ... | |||||
| |||||
| ราชสกุล | ราชวงศ์ญี่ปุ่น | ||||
| พระราชบิดา | จักรพรรดิโกะ-ซางะ | ||||
| พระราชมารดา | ฟูจิวาระ โนะ คิตสึชิ | ||||
| ลายพระอภิไธย |  | ||||
จักรพรรดิโกะ-ฟูกะกูซะ (後深草天皇 (Go-Fukakusa-tennō); 28 มิถุนายน ค.ศ. 1243 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 1304) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 89 ตามธรรมเนียมของการสืบราชบัลลังก์ รัชสมัยนี้ระยะเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1246 ถึง 1260[1]
พระนามของพระองค์เป็นการนำพระนามของจักรพรรดินิมเมียว[2] จักรพรรดิองค์ที่ 54 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะ มาอนุโลมใช้เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะมีความหมายว่า จักรพรรดิฟูกากูซะที่สอง หรือ จักรพรรดิฟูกากูซะยุคหลัง
พระนาม
[แก้]ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ว่า เจ้าชายฮิซาฮิโตะ (久仁親王)[3]
แม้ว่ารูปสะกดโรมาจิในพระนามของจักรพรรดิในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระองค์นี้จะเหมือนกับพระนามส่วนพระองค์ของสมาชิกราชวงศ์ในปัจจุบัน อักษรคันจิกลับต่างกัน
- จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ พระนามเดิม เจ้าชายฮิซาฮิโตะ (久仁)
- เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (悠仁)
พระราชโอรสธิดา
[แก้]- จักรพรรดินี: ไซอนจิ (ฟูจิวาระ) คิมิโกะ (西園寺（藤原）公子) ภายหลัง ฮิงาชินิโจอิง (東二条院) ธิดาในไซอนจิ ซาเนอูจิ
- พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงทากาโกะ (貴子内親王; 1262–1273)
- พระราชธิดา (1265-1266)
- พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงเรชิ (姈子内親王; 1270–1307) ภายหลัง ยูงิมงอิง (遊義門院) สมรสกับจักรพรรดิโกะ-อูดะ
- พระมเหสี: โทอิง (ฟูจิวาระ) อินชิ (洞院（藤原）愔子) ภายหลัง เก็นกิมง-อิง (玄輝門院; 1246–1329) ธิดาในโทอิง ซาเนโอะ
- พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงฮิซาโกะ (久子内親王; 1272–1346) ภายหลัง เอโยมงอิง (永陽門院)
- พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายฮิโรฮิโตะ (熈仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิฟูชิมิ
- พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายมิตสึฮิโตะ (満仁親王) ภายหลัง เจ้าชายนักบวชชนนิง (性仁法親王; 1267–1304)
- นางกำนัล: ไซอนจิ (ฟูจิวาระ) ไอโกะ (西園寺（藤原）相子) ธิดาในไซอนจิ คินซูเกะ
- พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงฮานาโกะ/เอโกะ/อากิโกะ (瑛子内親王; 1288–1352) ภายหลัง โยโตกูมงอิง (陽徳門院)
- นางกำนัล: ไซอนจิ (ฟูจิวาระ) โมริโกะ (西園寺（藤原）成子) ธิดาในไซอนจิ คินสึเนะ
- พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายสึเนฮิโตะ (常仁親王; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1264)
- พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายยูกิฮิโตะ (幸仁親王; 1269–1272)
- นางกำนัล: ซันโจ (ฟูจิวาระ) ฟูซาโกะ (三条（藤原）房子) ธิดาในซันโจ คินจิกะ
- พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายนักบวชเกียวกากุ (行覚法親王; 1274–1293)
- พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายฮิซาอากิ (久明親王)
- พระราชโอรสองค์ที่ 9: เจ้าชายนักบวชโซกากุ (増覚法親王)
- พระราชธิดาองค์ที่ 6: เจ้าหญิงเอโกะ (永子内親王) ภายหลัง โชเซ็มมงอิง (章善門院; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1338)
- นางกำนัล: มิโยชิ ทาดาโกะ (三善忠子; เสียชีวิต ค.ศ. 1299) ธิดาในมิโยชิ ยาซูฮิระ
- พระราชโอรสองค์ที่ 6: เจ้าชายนักบวชชินโชะ (深性法親王; 1275–1299)
- นางกำนัล: เบ็ตโต-ไนชิ (別当典侍) ธิดาในทากากูระ ชิเงมิจิ
- พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายนักบวชโคโจะ (恒助法親王; 1288–1310)
- นางกำนัล: ท่านหญิงนิโจ ธิดาในมินาโมโตะ โนะ มาซาตาดะ
- เจ้าชาย (1273–1274)
- ไม่ทราบ
- เจ้าชาย (1263–1266)
เหตุการณ์ในพระชนมชีพ
[แก้]เจ้าชายฮิซาฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษา ส่วนจักรพรรดิโกะ-ซางะก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
- 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1246 (ปีคังเง็งที่ 4, วันที่ 29 เดือน 1): ในปีที่ 4 ของรัชสมัยโกะ-ซางะ (後嵯峨天皇四年) พระองค์สละราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายฮิซาฮิโตะ พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ[4]
ใน ค.ศ. 1259 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซางะ พระราชบิดา บีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ ๆ ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิคาเมยามะ
หลังจักรพรรดิโกะ-อูดะขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1274 ไซอนจิ ซาเนกาเนะเจรจากับบากูฟุ และประสบความสำเร็จในการสถาปนาฮิโรฮิโตะ พระราชโอรสของจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ เป็นมกุฎราชกุมาร ใน ค.ศ. 1287 ด้วยการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิฟูชิมิ การว่าราชการในวัดของโกะ-ฟูกากูซะได้เริ่มต้นขึ้น
ใน ค.ศ. 1290 พระองค์เข้าบวช โดยเกษียณจากตำแหน่งจักรพรรดิว่าราชการในวัด แต่เจ้าชายฮิซาอากิ พระราชโอรสองค์ที่ 7 กลายเป็นโชกุนคามากูระคนที่ 8 และตำแหน่งอื่น ๆ ทำให้ตำแหน่งจิเมียวอิน-โทเริ่มแข็งแกร่งขึ้น
จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1304 ขณะพระชนมายุได้ 61 พรรษา
ศักราชในรัชสมัยโกะ-ฟูกากูซะ
[แก้]ปีในรัชสมัยโกะ-ฟูกากูซะมีชื่อศักราชหรือ เน็งโง มากกว่าหนึ่งแบบ[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 248–255; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 231–232.
- ↑ Varley, p. 237; n.b., Fukakusa was an alternate name for Emperor Ninmyō.
- ↑ Titsingh, p. 248; Varley, p. 231.
- ↑ Titsingh, pp. 247–248; Varley, p. 44; n.b., a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
- ↑ Titsingh, p. 248.
ข้อมูล
[แก้]- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
- Titsingh, Isaac, ed. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.
- Varley, H. Paul , ed. (1980). (Kitabatake Chikafusa, 1359), Jinnō Shōtōki (A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
| ตำนาน |
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ยามาโตะ |
| ||||||||
| นาระ |
| ||||||||
| เฮอัง |
| ||||||||
| คามากูระ |
| ||||||||
| ราชสำนักเหนือ |
| ||||||||
| มูโรมาจิ |
| ||||||||
| อาซูจิ–โมโมยามะ |
| ||||||||
| เอโดะ |
| ||||||||
| จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ||||||||
| รัฐญี่ปุ่น |
| ||||||||
 ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน | |||||||||
