จักรพรรดินินโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดินินโก
Emperor Ninkō.jpg
จักรพรรดินินโก
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 120
ครองราชย์
7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1846
พิธีราชาภิเษก31 ตุลาคม ค.ศ. 1817
รัชศกบุนกะ
บุนเซ
เท็นโป
โคกะ
รัชกาลก่อนหน้าโคกะกุ
รัชกาลถัดไปโคเม

ประสูติ16 มีนาคม ค.ศ. 1800
พระราชวังหลวงเคียวโตะ
พระบรมนามาภิไธยอะยะฮิโตะ
สวรรคต21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1846
พระราชวังหลวงเคียวโตะ
สุสานหลวงสึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ
พระราชบิดาจักรพรรดิโคกะกุ
พระราชมารดาคะจุจิ ทะดะโกะ
จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ สึเนะโกะ
พระราชโอรส-ธิดาเจ้าชายโอะซะฮิโตะ , จักรพรรดิโคเม

จักรพรรดินินโก (อังกฤษ: Emperor Ninkō , ญี่ปุ่น: Ninkō tennō โรมาจินินโก เท็นโน) จักรพรรดิองค์ที่ 120 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1817 - ค.ศ. 1846

พระราชประวัติ[แก้]

ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอะยะฮิโตะ (อังกฤษ: Imperial Prince Ayahito , ญี่ปุ่น: Ayahito-shinnō)

ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิโคกะกุ

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดินินโก[แก้]

จักรพรรดินินโกครองสิริราชสมบัติระหว่างวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1846 โดยได้เป็นรัชทายาทตั้งแต่ ค.ศ. 1809 เนื่องจากเป็นพระโอรสบุญธรรมใน เจ้าหญิงโยะชิโกะ จักรพรรดินีในจักรพรรดิโคกะกุ

  • 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) : ปีที่ 38 ในรัชสมัยจักรพรรดิโคกะกุพระองค์สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะยะฮิโตะพระราชโอรสที่รัชทายาทพระชนมายุ 17 พรรษาขึ้นสืบราชสมบัติต่อมาเป็น จักรพรรดินินโก หลังจากนั้นไม่นานได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกอย่างเป็นทางการ

ตลอด 28 ปีในรัชสมัยทางราชสำนักได้เกิดความขัดแย้งกับทาง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ โดยมีพระราชประสงค์ที่จะโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะแต่พระองค์สวรรคตเสียก่อนพระราชประสงค์ของพระองค์จึงได้มาสำเร็จในช่วงต้นรัชสมัย จักรพรรดิเมจิ พระราชนัดดาของพระองค์

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]