จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิซูอิเซ (綏靖天皇 (Suizei-tennō [ a] คามุ นูนากาวามิมิ โนะ มิโกโตะ (神沼河耳命 (Kamununakawamimi no Mikoto ) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่น ในตำนาน พระองค์ที่สองตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ [ 4] [ 5]
แม้ว่า โคจิกิ จักรพรรดิจิมมุ ที่ประสูติแต่พระอัครมเหสีคือธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ [ 2] [ 6] โคจิกิ ระบุว่า เจ้าชายคามุยาอิมิมิ พระเชษฐาของจักรพรรดิซูอิเซ เดิมทีเป็นรัชทายาท เมื่อจักรพรรดิจิมมุสิ้นพระชนม์ เจ้าชายทางิชิมิมิ ซึ่งเป็นพระโอรสอีกพระองค์หนึ่ง ได้พยายามชิงราชบัลลังก์โดยการสังหารผู้ที่ขัดขวาง เจ้าชายทางิชิมิมิประสูติแต่พระราชินีองค์รองพระนามว่าอาฮิรัตสึฮิเมะ และมีพระชนมายุมากกว่ารัชทายาทของจักรพรรดิจิมมุ เมื่อธิดาฮิเมตาตาไรซูซุทราบถึงแผนการดังกล่าวพระนางพยายามเตือนพระโอรสผ่านบทเพลงและบทกวี แต่ก็ไม่เป็นผล[ 7] [ 8]
พระนามเดิมของจักรพรรดิซูอิเซก่อนขึ้นครองราชย์นั้นไม่ปรากฏแน่ชัด แต่ตามบันทึกในโคจิกิ กล่าวว่าพระองค์ปกครองจากพระราชวังทากาโอกะ-โนะ-มิยะ (葛城高岡宮 (Takaoka-no-miya )[ b] แคว้นยามาโตะ [ 6] นิฮงโชกิ [ 6] [ 9] อิซูซุโยริฮิเมะ ในวันที่ไม่ปรากฏแน่ชัด และมีพระโอรสหนึ่งพระองค์ กล่าวกันว่าจักรพรรดิซูอิเซสิ้นพระชนม์เมื่อ 549 ปีก่อนคริสตกาล โดยพระราชสุสานของพระองค์มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สึกิดะ โนะ โอกะ โนะ เอ โนะ มิซาซางิ [ 5] เจ้าชายชิกิตสึฮิโกตามาเตมิ สืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิอันเน
ภาพไฮโชะ (配所) พระราชสุสาน (มิซาซางิ) ของจักรพรรดิซูอิเซที่คาชิฮาระ จังหวัดนาระ การดำรงอยู่ของจักรพรรดิเก้าพระองค์แรกยังคงเป็นที่ถกเถียง เนื่องจากขาดข้อมูลที่เพียงพอในการตรวจสอบและศึกษายืนยันอย่างชัดเจน[ 10] [ 11] [ c] [ 13] [ 12] คาชิฮาระ [ 4] จักรพรรดิซูจิง ซึ่งเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10[ 14] จักรพรรดิคิมเม [ d] [ 17] จักรพรรดิคัมมุ [ e] [ 12]
↑ บางครั้งเขียนเป็นอักษรโรมันว่า Suisei[ 3] ↑ ในนิฮงโชกิ 葛城高丘宮 ↑ มีอีกชื่อว่า "จักรพรรดิที่ไม่มีการบันทึกแปดพระองค์" (欠史八代 (Kesshi-hachidai )[ 12] ↑ จักรพรรดิพระองค์ที่ 29[ 15] [ 16] ↑ จักรพรรดิคัมมุเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 50
↑ "Genealogy of the Emperors of Japan" (PDF) . Kunaicho.go.jp . คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF) เมื่อ March 22, 2011. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019 .1 2 Kenneth Henshall (2013). Historical Dictionary of Japan to 1945 487. ISBN 9780810878723 ↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). 32. ISBN 9780674017535 successor to Suisei Tennō 1 2 "綏靖天皇 (2)" . Imperial Household Agency (Kunaichō). สืบค้นเมื่อ May 7, 2019 .1 2 Ponsonby-Fane, Richard (1959). 29 & 418.1 2 3 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida (1979). A Translation and Study of the Gukanshō, an Interpretative History of Japan Written in 1219 250–251. ISBN 9780520034600 ↑ Norinaga Motoori (2007). The Poetics of Motoori Norinaga: A Hermeneutical Journey 191. ISBN 978-0-8248-3078-6 ↑ Chamberlain, Basil . 184.↑ Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran 3.↑ Kelly, Charles F. "Kofun Culture" . www.t-net.ne.jp . สืบค้นเมื่อ May 7, 2019 . ↑ Shillony, Ben-Ami (2008-10-15). The Emperors of Modern Japan 15. ISBN 978-90-474-4225-7 1 2 3 Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697, Volume 2 109, 138–141. ISBN 9780524053478 ↑ Brinkley, Frank (1915). 21 . Posthumous names for the earthly Mikados were invented in the reign of Emperor Kanmu (782–805), i.e., after the date of the compilation of the Records and the Chronicles. ↑ Yoshida, Reiji. (March 27, 2007). "Life in the Cloudy Imperial Fishbowl" . Japan Times . สืบค้นเมื่อ May 7, 2019 . ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran 34–36.↑ Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida (1979). A Translation and Study of the Gukanshō, an Interpretative History of Japan Written in 1219 261–262. ISBN 9780520034600 ↑ Hoye, Timothy. (1999). 78. ISBN 9780132712897 According to legend, the first Japanese Emperor was Jimmu. Along with the next 13 Emperors, Jimmu is not considered an actual, historical figure. Historically verifiable Emperors of Japan date from the early sixth century with Kimmei.
Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. OCLC 448337491 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. ISBN 978-0-520-03460-0 OCLC 251325323 Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. OCLC 1882339 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Harvard University Press . ISBN 978-0-674-01753-5 OCLC 58053128 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon . (1959). The Imperial House of Japan. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran Annales des empereurs du Japon. OCLC 5850691 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. ISBN 978-0-231-04940-5 OCLC 59145842
แผนผังจักรพรรดิญี่ปุ่นลำดับที่ 1–14
01.jpg)
