ใบเมี่ยง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ใบเมี่ยงหรือละเพะที่ขายในมัณฑะเลย์
ละเพะและยำขิง
ละเพะโตะ
ละเพะอ๊ก

ใบเมี่ยงหรือละเพะ (พม่า: လက်ဖက်သုပ်; MLCTS: lak hpak, ออกเสียง [ləpʰɛʔ], เป็นอาหารพม่าและอาหารไทยภาคเหนือชนิดหนึ่งทำจากใบชา โดยนำใบชาไปนึ่ง นำมาม้วนและบรรจุลงตะกร้าไม้ไผ่ ปล่อยให้เกิดการหมัก จะได้ใบชาหมักหรือละเพะ ที่ทางภาคเหนือของไทยเรียกใบเมี่ยง การรับประทานละเพะของพม่ามีหลายแบบ เช่นจัดเป็นชุดใส่ถาดเรียกละเพะอ๊ก ถาดนี้จะมีช่องสำหรับใส่ใบชาหมักและเครื่องเคียงต่างๆ เช่น ถั่วแปยี ถั่วลูกไก่ ถั่วปากอ้า ถั่วลิสง กุ้งแห้งทอด กระเทียม ขิงดอง มะพร้าวคั่ว พริกขี้หนู มะเขือเทศ รับประทานคู่กับการดื่มน้ำชา พบมากในรัฐฉานและมัณฑะเลย์ การรับประทานอีกอย่างหนึ่งคือนำเครื่องทุกอย่างในละเพะอ๊ก มาเคล้าเข้าด้วยกับในจานเดียว เรียกละเพะโตะ หรือยำใบเมี่ยง[1] ทางภาคเหนือของไทย เช่น ที่จังหวัดลำปาง จะทำยำใบเมี่ยงทั้งจากใบเมี่ยงสดและใบเมี่ยงหมัก และนำไปผสมในไส้อั่วด้วย[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 99 – 100
  2. ใบเมี่ยงกินอร่อย หลากหลายสรรพคุณ