แกงกระด้าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แกงกระด้าง
แกงกระด้างแบบพื้นบ้านของชาวล้านนา.jpg
แกงกระด้างแบบพื้นบ้านของชาวล้านนา
ข้อมูลจุดกำเนิด
ชื่ออื่น แกงหมูด้าง แกงหมูหนาว
ประเทศกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: ภาคเหนือ
เจ้าตำรับของอาหาร: ชาวล้านนา
ข้อมูลอาหาร
ประเภท: จานหลัก
ส่วนประกอบหลัก ขาหมู กระเทียม พริกไทย รากผักชี ผักชี ต้นหอม และเกลือ
ความหลากหลาย: สูตรเชียงใหม่และล้านนา

แกงกระด้าง หรือบ้างเรียก แกงหมูด้าง หรือ แกงหมูหนาว เป็นอาหารพื้นบ้านชาวล้านนา (ชาวเหนือ) นิยมใช้ขาหมูเป็นส่วนประกอบสำคัญ เพราะมีเอ็นอยู่ภายในเป็นจำนวนมาก ดังนั้นเมื่อนำมาเป็นส่วนประกอบหลักในการแกงจะทำให้แกงข้น หรือกระด้างได้ง่าย ในปัจจุบันมักเติมผงวุ้นลงไปด้วยเพราะผงวุ้นทำให้แกงกระด้างได้ดีและเร็วขึ้น แกงกระด้างมี 2 สูตร คือ สูตรเชียงใหม่และสูตรล้านนา ในสูตรล้านนาขณะต้มขาหมูจะมีการเติมเครื่องแกงและเติมพริกแห้งลงไปด้วยเพื่อเพิ่มสีส้มในอาหารให้น่ารับประทานมากยิ่งขึ้น[1]

ในสมัยก่อนแกงกระด้างจะมีให้รับประทานในช่วงฤดูหนาวเท่านั้น แต่ ณ ปัจจุบันเทคโนโลยีทางอาหารดีขึ้นมาก ผู้ที่ทำแกงกระด้างจะใช้ผงวุ้นเย็นเป็นตัวเร่งประสิทธิภาพในการจับตัว และเกาะตัวของแกงให้ดียิ่งขึ้น ดังนั้น ณ ปัจจุบันแกงกระด้างสามารถหารับประทานได้ทุกฤดูกาล[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. รัตนา พรหมพิชัย. (2542). แกงกระด้าง. สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคเหนือ (เล่ม 1, หน้า 475). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.
  2. ข้อมูลแกงกระด้างจากเว็บไซต์กองบิน 41 สืบค้นวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557