ฝอยทอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฝอยทองแบบไทย
ฝอยทองแบบญี่ปุ่น

ฝอยทอง (โปรตุเกส: fios de ovos "ไข่เส้นด้าย") [1] เป็นขนมโปรตุเกส ลักษณะเป็นเส้นฝอยสีทอง ทำจากไข่แดงของไข่เป็ด เคี่ยวในน้ำเดือดและน้ำตาลทราย ชาวโปรตุเกสใช้รับประทานกับขนมปัง กับอาหารมื้อหลักจำพวกเนื้อสัตว์ และใช้รับประทานกับขนมเค้ก[2] โดยมีกำเนิดจากเมืองอาไวรู (โปรตุเกส: Aveiro) เมืองชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส

ฝอยทอง เป็นที่รู้จักในประเทศสเปนว่า เอโว อีลาโด (สเปน: huevo hilado "ไข่ปั่นด้าย"), ญี่ปุ่นว่า เครังโซเม็ง (ญี่ปุ่น: 鶏卵素麺 ? "เส้นไข่ไก่")[3], กัมพูชาว่า วาวี[4] และมาเลเซียว่า จาลามัส (มาเลย์: jala mas "ตาข่ายทอง")[5]

ฝอยทองแพร่เข้ามาในประเทศไทย พร้อมกับทองหยิบและทองหยอด ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยมารีอา กูโยมาร์ เด ปิญญา (ท้าวทองกีบม้า, พ.ศ. 2202-2265) ลูกครึ่งโปรตุเกส-ญี่ปุ่น ภริยาของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) ท้าวทองกีบม้ามีหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องต้น เป็นผู้ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับคณะราชทูตจากฝรั่งเศสที่มาเยือนกรุงศรีอยุธยาในสมัยนั้น

ทั้งนี้ฝอยทอง ปรากฏอยู่ใน กาพย์เห่ชมเครื่องคาว-หวาน บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่พระราชนิพนธ์ชมเชยฝีพระหัตถ์ในการแต่งเครื่องเสวยของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ความว่า[6]

ฝอยทอง เป็นยองใย เหมือนเส้นไหมไข่ของหวาน
คิดความยามเยาวมาลย์ เย็บชุนใช้ไหมทองจีนฯ

อ้างอิง[แก้]

  1. ปั่นจักรยานอยุธยา..เสียค่าโง่ที่งานวัด
  2. วรรณกับหมูปั่นข้ามฝัน... 2,000 วันรอบโลก, เล่ม 3 : ยุโรปโรแมนติก. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้ง, 2552. 296 หน้า. ISBN 978-974-614-720-2 , ตอน ตามหาฝอยทองที่โปรตุเกส
  3. Kyoto Foodie, Wagashi: Angel Hair Keiran Somen (Fios de Ovos). Accessed on July 7, 2009.
  4. Longteine De Monteiro (1998). The Elephant Walk Cookbook: Cambodian Cuisine from the Nationally Acclaimed Restaurant. Houghton Mifflin. 
  5. It's sweet by any name, [1]. Accessed on May 05, 2014
  6. "ขนมไทย". สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยรามคำแหง. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2557. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Wikibooks
วิกิตำรา มีคู่มือ ตำรา หรือวิธีการเกี่ยวกับ:
ฝอยทอง