ผู้ใช้:Waniosa Amedestir/ทดลองเขียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบต่าง ๆ[แก้]

แม่แบบ:เขตผู้ว่าการอัลมะฮ์วีต[แก้]

หมายเหตุถึงผู้เขียนเรื่องวิธีจัดการความสามารถในการยุบ:

  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=collapsed}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพยุบ (ซ่อน)
  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=expanded}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพขยาย (เห็นได้ทั้งหมด)
  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=autocollapse}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพยุบ (ซ่อน) เฉพาะเมื่อมีแม่แบบประเภทเดียวกันอื่นในหน้า (เป็นค่าโดยปริยาย)


แม่แบบ:เขตผู้ว่าการของประเทศเยเมน[แก้]

หมายเหตุถึงผู้เขียนเรื่องวิธีจัดการความสามารถในการยุบ:

  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=collapsed}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพยุบ (ซ่อน)
  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=expanded}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพขยาย (เห็นได้ทั้งหมด)
  • ใช้ {{Waniosa Amedestir|state=autocollapse}} เพื่อแสดงแม่แบบนี้ในสภาพยุบ (ซ่อน) เฉพาะเมื่อมีแม่แบบประเภทเดียวกันอื่นในหน้า (เป็นค่าโดยปริยาย)
References


อื่น ๆ[แก้]

หน้านี้กล่าวถึงthe early-mid 2014 unrest across Ukraine สำหรับRussia's annexation of Crimea ดูที่ Annexation of Crimea by the Russian Federation สำหรับthe subsequent armed conflict ดูที่ War in Donbas สำหรับthe Russian military intervention in these events ดูที่ Russo-Ukrainian War
Waniosa Amedestir/ทดลองเขียน
ส่วนหนึ่งของ the Ukrainian crisis
2014 pro-Russian unrest in Ukraine.png
Map of protests by region, indicating the severity of the unrest at its peak
วันที่20 February – 2 May 2014
สถานที่Eastern Ukraine
Southern Ukraine
Crimea
สาเหตุ
เป้าหมาย
วิธีการ
ผล
คู่ขัดแย้ง

สาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์ Donetsk People's Republic
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสค์ Luhansk People's Republic

  • Vostok Battalion[15]
  • Russian Orthodox Army[16]
  • Army of the Southeast[17]
  • Oplot Battalion[18]
  • Zarya Battalion[19]
  • Kalmius Battalion[20]
  • Ukrainian police and military defectors
  • Union of Mine Workers[21]

รัสเซีย Russian Federation

จำนวน
50,000[29]
≈10,000[30][31] - ≈20,000[32]
ความสูญเสีย

Killed: 2,112[33]–2,854[34] servicemen, 8 activists[35][36][37]

Wounded: 6,331 servicemen[33]

Missing: 340 servicemen[38]

Captured: 2,663 servicemen[39]

Killed: 1.400[40]–2,040,[41] 46 activists[36][42][43]

Captured: 2,768 militants and supporters[44]
7000 killed overall in the Donbas war only[45] (including 304 foreign civilians)[46][47][48]
1,177,748 Ukrainians internally displaced and 763,632 fled abroad (mostly to Russia)[45]
For more information see Casualties of the Russo-Ukrainian War

From the end of February 2014, demonstrations by pro-Russian and anti-government groups took place in major cities across the eastern and southern regions of Ukraine, in the aftermath of the Euromaidan movement and the 2014 Ukrainian revolution. During the first stage of the unrest, known as the "Russian Spring" (รัสเซีย: Русская весна, อักษรโรมัน: Russkaya Vesna),[49][50] the Ukrainian territory of Crimea was annexed by the Russian Federation after a Russian military intervention, and an internationally criticized (based on UN resolution 68/262) Crimean referendum. Protests in Donetsk and Luhansk regions (oblasts) escalated into an armed pro-Russian separatist insurgency.[51][52] From late 2014, cities outside of the Donbas combat zone, such as Kharkiv, Odessa, Kyiv and Mariupol, were struck by bombings that targeted pro-Ukrainian unity organizations.[53][54] To maintain control over southern and eastern Ukraine, the government launched an "Anti-Terrorist Operation" (ATO), sending in the armed forces to quell the unrest.[55]

Insurgency in Khyber Pakhtunkhwa
ส่วนหนึ่งของ The Global War on Terrorism and the
spillover of the War in Afghanistan (2001–2021)
NWFP FATA.svg
Intelligence map: Navy intelligence maps shows the districts of the FATA in blue and Khyber-Pakhtunkhwa in green.
วันที่16 March 2004 – present
(17 years, 8 months, 1 week and 4 days)
สถานที่Khyber Pakhtunkhwa province (including the former Federally Administered Tribal Areas), Pakistan
สถานะ

Ongoing

คู่สงคราม
 ปากีสถาน
 สหรัฐ (see drone strikes in Pakistan)

Taliban-aligned groups


ISIL-aligned groups

ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ
ปากีสถาน Pervez Musharraf
ปากีสถาน Ashfaq Kayani
ปากีสถาน Asif Ali Zardari
ปากีสถาน Nawaz Sharif
ปากีสถาน Mamnoon Hussain
ปากีสถาน Arif Alvi
ปากีสถาน Raheel Sharif
ปากีสถาน Qamar Javed Bajwa
ปากีสถาน Imran Khan
ปากีสถาน Masood Aslam
ปากีสถาน Tariq Khan
ปากีสถาน Rao Qamar Suleman
ปากีสถาน Tahir Rafique Butt
ปากีสถาน Sanaullah Niazi 

Noor Wali Mehsud
Maulana Fazlullah 
Khan Said 'Sajna' 
Adnan Rashid
Mangal Bagh 
Hakimullah Mehsud 
Abdullah Mehsud 
Baitullah Mehsud 
Maulvi Nazir 
Faqir Mohammed (เชลย)[65]
Nek Muhammad Wazir 
Abdul Rashid Ghazi 
Sufi Muhammad  (เชลย)[66]
al-Qaeda
Ayman al-Zawahiri
Osama bin Laden 
Ilyas Kashmiri 
Mohammad Hasan Khalil al-Hakim 
Atiyah Abd al-Rahman 
Abu Laith al-Libi 
Abu Yahya al-Libi 
Abu-Zaid al Kuwaiti 
Fahid Mohammed Ally Msalam 
Sheikh Ahmed Salim Swedan 
Sheikh Fateh [67]
Adnan Gulshair el Shukrijumah [68]


Islamic State of Iraq and the Levant ISIL
Abu Bakr al-Baghdadi 
Hafiz Saeed Khan [69]
Abdul Rahim Muslim Dost (2014–2015)[70][71]
Usman Ghazi [58][72]

Islamic State of Iraq and the Levant IMU Group
Usman Ghazi 
Tohir Yuldashev 
Najmiddin Jalolov 
Abu Usman Adil 
Mirzazhanov Atoyevich (ได้รับบาดเจ็บในขณะปฎิบัติหน้าที่)
กำลัง

Pakistan
200,000 Pakistani troops[73][74]
Unknown no. of air squadrons of Navy and Pakistan Air Force fighter jets, including JF-17 and F-16 jets[75]
~10,000 Frontier Corps


United States
UAV drones
CIA operatives
U.S. Special Forces[76]

~25,000 TTP militia[77]
~2,000 Lashkar-e-Islam militia[78]
~1,000 TNSM militia[79]
300–3,000 al-Qaeda militants[80]


 ไอซิล

ความสูญเสีย

Pakistan:
4,631 soldiers and LEAs killed (per SATP)[61][62]
8,214 killed soldiers and LEAs and 14,583 wounded (per the Watson Institute; by mid-2016)[82]


United States:
15 soldiers killed (2010)[83]
29,398 militants killed (per SATP)[61][62]
31,000 killed (per the Watson Institute; by mid-2016)[82]

9,394 civilians and 1,946 unidentified killed (per SATP)[61][62]
22,100 civilians killed (per the Watson Institute; by mid-2016)[82]
45,369 killed overall (per SATP)[61][62]
61,549 killed overall (per the Watson Institute; by mid-2016)[82]
41,819 killed overall all over Pakistan (Uppsala Conflict Data Program; 1989–2019)[84]


Over 3.44 million civilians displaced (2009)[85]

Over 6 million civilians displaced (2003–2019)[86]

พิกัดภูมิศาสตร์: 32°N 6°W / 32°N 6°W / 32; -6

ราชอาณาจักรโมร็อกโก

ธงชาติของโมร็อกโก
ธงชาติ
ตราแผ่นดินของโมร็อกโก
ตราแผ่นดิน
คำขวัญ
الله، الوطن، الملك  (อาหรับ)
ⴰⴽⵓⵛ, ⴰⵎⵓⵔ, ⴰⴳⵍⵍⵉⴷ (Standard Moroccan Tamazight)
"God, Homeland, King"
เพลงชาติ
النشيد الوطني المغربي  (อาหรับ)
ⵉⵣⵍⵉ ⴰⵏⴰⵎⵓⵔ ⵏ ⵍⵎⵖⵔⵉⴱ  (Standard Moroccan Tamazight)
(อังกฤษ: "เพลงชาติโมร็อกโก")
ที่ตั้งของประเทศโมร็อกโกในแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ สีเขียวเข้ม: ดินแดนของโมร็อกโก สีเขียวอ่อน: เวสเทิร์นสะฮารา ดินแดนที่โมร็อกโกอ้างสิทธิและครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในฐานะจังหวัดทางใต้[หมายเหตุ 1]
ที่ตั้งของประเทศโมร็อกโกในแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ
สีเขียวเข้ม: ดินแดนของโมร็อกโก
สีเขียวอ่อน: เวสเทิร์นสะฮารา ดินแดนที่โมร็อกโกอ้างสิทธิและครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในฐานะจังหวัดทางใต้[หมายเหตุ 1]
เมืองหลวงราบัต
34°02′N 6°51′W / 34.033°N 6.850°W / 34.033; -6.850
เมืองใหญ่สุดกาซาบล็องกา
33°32′N 7°35′W / 33.533°N 7.583°W / 33.533; -7.583
ภาษาราชการ
ภาษาพูด
Foreign languagesEnglishSpanish[90]
กลุ่มชาติพันธุ์
(2014[91])
ศาสนา
การปกครองUnitary parliamentary semi-constitutional monarchy[92]
• King
Mohammed VI
Aziz Akhannouch
สภานิติบัญญัติParliament
House of Councillors
House of Representatives
Establishment
788
• Alaouite dynasty (current dynasty)
1631
30 March 1912
7 April 1956
พื้นที่
• รวม
710,850 ตารางกิโลเมตร (274,460 ตารางไมล์)
or 446,550 km2 (172,410 sq mi)[b]
(39th or 57th)
0.056 (250 km2)
ประชากร
• 2020 ประมาณ
37,112,080[93] (39th)
• สำมะโนประชากร 2014
33,848,242[94]
50.0 ต่อตารางกิโลเมตร (129.5 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)2019 (ประมาณ)
• รวม
$332.358 billion[95]
$9,339[95]
จีดีพี (ราคาตลาด)2019 (ประมาณ)
• รวม
$122.458 billion[95]
$3,441[95]
จีนี (2015)40.3[96]
ปานกลาง
เอชดีไอ (2019)เพิ่มขึ้น 0.686[97]
ปานกลาง · 121st
สกุลเงินMoroccan dirham (MAD)
เขตเวลาUTC+1[98]
ขับรถด้านright
รหัสโทรศัพท์+212
โดเมนบนสุด.ma
المغرب.
  1. ^ Official religion.
  2. ^ The area 446,550 km2 (172,410 sq mi) excludes all disputed territories, while 710,850 km2 (274,460 sq mi) includes the Moroccan-claimed and partially-controlled parts of Western Sahara (claimed as the Sahrawi Arab Democratic Republic by the Polisario Front). Morocco also claims Ceuta and Melilla, making up about 22.8 km2 (8.8 sq mi) more claimed territory.

ภาษาทางการ:
ภาษามือ:
ภาษาต่างชาติ: English – 200 million (L2 speakers 2003)[103]

Languages spoken in India belong to several language families, the major ones being the Indo-Aryan languages spoken by 78.05% of Indians and the Dravidian languages spoken by 19.64% of Indians,[104][105] both families together are sometimes known as Indic languages.[106][107][108] Languages spoken by the remaining 2.31% of the population belong to the Austroasiatic, Sino–Tibetan, Tai–Kadai and a few other minor language families and isolates.[109]:283 India has the world's fourth highest number of languages (447), after Nigeria (524), Indonesia (710) and Papua New Guinea (840).[110] The Indian subcontinent is home to the third most spoken language in the world, Hindi-Urdu; the sixth most spoken language, Bengali; and the thirteenth most spoken language, Punjabi.[110]

Article 343 of the Indian Constitution stated that the official language of the Union is Hindi in Devanagari script instead of the extant English. Later, a constitutional amendment, The Official Languages Act, 1963, allowed for the continuation of English alongside Hindi in the Indian government indefinitely until legislation decides to change it.[100] The form of numerals to be used for the official purposes of the Union are "the international form of Indian numerals",[111][112] which are referred to as Arabic numerals in most English-speaking countries.[99] Despite the misconceptions, Hindi is not the national language of India; the Constitution of India does not give any language the status of national language.[113][114]

The Eighth Schedule of the Indian Constitution lists 22 languages,[115] which have been referred to as scheduled languages and given recognition, status and official encouragement. In addition, the Government of India has awarded the distinction of classical language to Kannada, Malayalam, Odia, Sanskrit, Tamil and Telugu. Classical language status is given to languages which have a rich heritage and independent nature.

According to the Census of India of 2001, India has 122 major languages and 1599 other languages. However, figures from other sources vary, primarily due to differences in definition of the terms "language" and "dialect". The 2001 Census recorded 30 languages which were spoken by more than a million native speakers and 122 which were spoken by more than 10,000 people[116] Two contact languages have played an important role in the history of India: Persian[117] and English.[118] Persian was the court language during the Mughal period in India. It reigned as an administrative language for several centuries until the era of British colonisation.[119] English continues to be an important language in India. It is used in higher education and in some areas of the Indian government. Hindi, which has the largest number of first-language speakers in India today,[120] serves as the lingua franca across much of North and Central India. Bengali is the second most spoken and understood language in the country with a significant amount of speakers in eastern and northeastern regions. Marathi is the third most spoken and understood language in the country with a significant amount of speakers in South-Western regions.[121] However, there have been concerns raised with Hindi being imposed in South India, most notably in the states of Tamil Nadu and Karnataka.[122][123] Maharashtra, West Bengal, Assam, Punjab and other non-Hindi regions have also started to voice concerns about Hindi.[124]

สงครามกลางเมืองเยเมน
ส่วนหนึ่งของ วิกฤตการณ์เยเมน, อาหรับวินเทอร์, สงครามต่อต้านการก่อการร้าย และความขัดแย้งตัวแทนอิหร่าน–ซาอุดีอาระเบีย
Yemeni Civil War.svg
สถานการณ์ทางทหารในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021
  ควบคุมโดยรัฐบาลฮาดีและพันธมิตร
  ควบคุมโดยกองกำลังท้องถิ่น ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เช่นพันธมิตรชนเผ่าฮัฎเราะเมาต์
(สำหรับสถานการณ์ทางทหารในเยเมนในชายแดนซาอุดีอาระเบีย ดูแผนที่ละเอียดที่นี่)
วันที่16 กันยายน ค.ศ. 2014 – ปัจจุบัน
(7 years, 2 months, 1 week and 4 days)
สถานที่ประเทศเยเมน, ประเทศซาอุดีอาระเบียตอนใต้ (spillovers)
สถานะ

ดำเนินอยู่

ดินแดน
เปลี่ยนแปลง
ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2020 ฮูษีครอบครองเยเมนเหนือทั้งหมด ยกเว้นเขตผู้ว่าการมะอ์ริบ[184][185]
คู่ปฏิปักษ์หลัก

สภาการเมืองสูงสุด

คณะรัฐมนตรีเยเมน


Flag of South Yemen.svg ขบวนการทางใต้[168][169]

ShababFlag.svg Al-Qaeda[176][177][178]
Ansar al-Sharia


รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ IS-YP[182][183]
ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ

Abdrabbuh Mansur Hadi
Mohammed Al-Maqdashi (2018–)
Ali al-Ahmar (2016–)
Khaled Bahah (2015–16)
Hussein Arab (until 2017)
Ahmed Saleh (2017–)[138]
Tareq Saleh (2017–)
Saudi-led coalition:
Salman bin Abdulaziz
Muhammad bin Salman
Khalifa bin Zayed
Mohammed bin Zayed
Tamim bin Hamad (2015–17)
Abdel Fattah Burhan
Macky Sall
Mohamed VI (2015–19)


Maj. Gen. Aidarus al-Zoubaidi

Khalid Batarfi
Ibrahim al Qosi[223]
Abu Osama al-Muhajer (เชลย)[224]


รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ Abu Bilal al-Harbi [225]
กำลัง

Supreme Political Council:

150,000–200,000 fighters[226]
100 warplanes and 150,000 soldiers[227]
30 warplanes[228] and 10,000 soldiers[229]
15 warplanes[228] and 300 troops[230]
10 warplanes and 1,000 soldiers[228][231]
6 warplanes[228]
6 warplanes[228] and 1,500 troops[228][147]
4 warplanes and 8,000–30,000 troops[232][233][234]
2,100 troops[228][235]
4 warships[236] and warplanes[237]
1,800 security contractors[238]

Ansar al-Sharia


รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ IS: 300 นาย[243]
ความสูญเสีย
ถูกฆ่า"พันกว่า"นาย (จากอัลญะซีเราะฮ์; ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018)
ถูกฆ่ามากกว่า 11,000 นาย (คำกล่าวอ้างของสัมพันธมิตรอาหรับ; ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017)[244]

เยเมน ไม่ทราบ
1,000 นาย[245]–3,000[246] soldiers killed by 2016
ถูกจับ 10 นาย;[247]
อากาศยานสูญหาย 5 ลำ;[248][249]
เฮลิคอปเตอร์สูญหาย 8 ลำ[250][251][252][253][254][255]
9 drones lost
20 M1A2S lost[256]
1 frigate Al Madinah damaged[257]
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ทหารถูกฆ่า 108 นาย[258]
2 aircraft lost[259][260]
3 helicopters lost[261]
1 minesweeper damaged[262]
6 drones lost
1 watercraft damaged (HSV-2 Swift)[263]
ซูดาน 1,000–4,000 soldiers killed[264][265]
บาห์เรน ทหารถูกฆ่า 9 นาย[266][267]
F-16 ตก 1 ลำ[268]
ประเทศกาตาร์ ทหารถูกฆ่า 4 นาย[269][270]
โมร็อกโก เจ้าหน้าที่ถูกฆ่า 10 นาย[271][272]
F-16 ถูกยิงตก 1 ลำ[272]
จอร์แดน F-16 สูญหาย 1 ลำ[273]
PMCs ถูกฆ่า 71 นาย[150]

สหรัฐ ถูกฆ่า 1 นาย
โดรนถูกยิงตก 4 อัน
เฮลิคอปเตอร์สูญหาย 1 ลำ
ทิลท์โรเตอร์สูญหาย 1 ลำ
ถูกฆ่า 1,000 นาย, ถูกจับ 1,500 นาย[274]

รวมเสียชีวิตในเยเมน 233,000 คน (จากสาเหตุทางอ้อม 131,000 คน) ตามรายงานของสหประชาชาติ[275]
(การโจมตีทางอากาศของฝ่านสัมพันธมิตรทำให้พลเมืองถูกฆ่า 8,672 คนและบาดเจ็บ 9,741 คน)[276][277]
รวมถูกฆ่าในซาอุดีอาระเบียมากกว่า 500 คน (รายงานจากซาอุดีอาระเบีย)[278]
บาดเจ็บในเยเมนรวม 49,960 คน[279] (พลเมือง 10,768 คน)[280]
พลัดถิ่น 3,154,572 คน[281]

เด็กมากกว่า 84,701 คนเสียชีวิตจากภาวะหิวโหยในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 (จากSave the Children)[282] และ 2,556 คนเสียชีวิตเนื่องจากอหิวาตกโรค (เมษายน ค.ศ. 2017 – ตุลาคม ค.ศ. 2018)[283]

อัลกุรอาน (ทำให้ดี)[แก้]

อัลกุรอานที่เปิดบนที่ตั้ง

อัลกุรอาน บ้างเรียก โกหร่าน หรือ โก้หร่าน[284] (อาหรับ: القرآن‎, lit.'การอ่าน') เป็นคัมภีร์ของศาสนาอิสลามที่มุสลิมเชื่อว่าถูกประทานมาจากพระเป็นเจ้า (อัลลอฮ์)[285] ซึ่งถือกันโดยทั่วไปกว่าเป็นผลงานวรรณกรรมภาษาอาหรับคลาสสิกที่ดีที่สุด[286][287][i][ii] อัลกุรอานแบ่งออกเป็น 114 บท (ซูเราะฮ์ (อาหรับ: سور‎; เอกพจน์: อาหรับ: سورة‎)) ซึงแบ่งออกเป็นหลายโองการ (อายะฮ์ (อาหรับ: آيات‎; เอกพจน์: อาหรับ: آية‎))

มุสลิมเชื่อว่าอัลกุรอานถูกประทานแบบปากเปล่าจากพระเจ้าให้แก่มุฮัมมัด ศาสดาคนสุดท้าย ผ่านเทวทูตญิบรีล[290][291] ทีละเล็กทีละน้อยเป็นระยะเวลากว่า 23 ปี ตั้งแต่เดือนเราะมะฎอน[292] ในตอนที่มุฮัมมัดอายุ 40 ปี และจบลงหลังท่านเสียชีวิตใน ค.ศ. 632[285][293][294] มุสลิมถือว่ากุรอานเป็นปาฏิหาริย์ที่สำคัญที่สุดของมุฮัมมัด โดยเป็นหลักฐานในการเป็นศาสดาของท่าน[295]และเป็นชุดสุดท้ายที่ถูกประทานมาตั้งแต่นบีอาดัม ได้แก่ เตารอต (โทราห์), ซะบูร ("เพลงสดุดี") และอินญีล ("กอสเปล") ในอัลกุรอานมีคำว่า กุรอาน ในนี้ 70 ครั้ง และมีชื่อกับคำอื่นที่สามารถอิงถึงอัลกุรอานได้[296]

มุสลิมเชื่อว่าอัลกุรอานไม่ได้เพียงแค่ถูกประทานลงมาเท่านั้น แต่ยังเป็นพระดำรัสจากพระเจ้าด้วย[297] ศาสดามุฮัมมัดไม่ได้เขียนมันเพราะท่านเขียนไม่เป็น จากธรรมเนียม เศาะฮาบะฮ์บางส่วนของมุฮัมมัดทำหน้าที่คัดลอก บันทึกโองการ[298] หลังท่านศาสดาเสียชีวิตไม่นาน เหล่าเศาะฮาบะฮ์ทำหน้าที่รวบรวมอัลกุรอาน ผ่านการเขียนหรือจำบางส่วนจากมัน[299] เคาะลีฟะฮ์อุษมานเป็นผู้ที่ก่อตั้งฉบับมาตรฐานที่มีชื่อว่าอุษมานิกโคเด็กซ์ ซึ่งทั่วไปถือว่าเป็นต้นแบบของอัลกุรอานในปัจจุบัน แต่มีวิธีการอ่านหลายแบบ[298]

มีการกล่าวถึงอัลกุรอานว่า เป็นคัมภีร์ที่ชี้นำมวลมนุษยชาติ (กุรอาน 2:185) บางครั้งมีรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์จำเพาะ และมักเน้นความสำคัญทางศีลธรรมของเหตุการณ์มากกว่าลำดับการเล่าเรื่อง[300] สิ่งที่เสริมอัลกุรอานด้วยคำอธิบายโองการอัลกุรอานที่คลุมเครือ และการพิจารณาคดีที่มีส่วนในหลักการชะรีอะฮ์ (กฎหมายอิสลาม) ในนิกายส่วนใหญ่ของอิสลาม[301][iii] คือฮะดีษ—ธรรมเนียมทั้งทางวาจาและลายลักษณ์อักษรที่เชื่อว่าเป็นเป็นคำพูดและการกระทำของศาสดามุฮัมมัด[iv][301] ในช่วงเวลาละหมาด กุรอานจะอ่านเป็นภาษาอาหรับเท่านั้น[302]

ผู้ที่จำอัลกุรอานทั้งเล่มจะถูกเรียกเป็นฮาฟิซ ('ผู้ท่องจำ') ในช่วงเดือนเราะมะฎอน มุสลิมมักจะอ่านอัลกุรอานทั้งเล่มในช่วงละหมาดตะรอเวียะห์ ถ้ามุสลิมคนไหนต้องการอนุมานความหมายของโองการ มุสลิมจะพึ่งอรรถกถาหรือคำบรรยาย (ตัฟซีร) มากกว่าการแปลตรงตัว[303]

ศัพทมูลวิทยาและความหมาย[แก้]

คำว่าอัลกุรอานปรากฎในคัมภีร์อัลกุรอานประมาณ 70 ครั้ง โดยมีหลายความหมาย คำนี้เป็นคำนามที่มาจากคำกริยา (มัศดัร) ว่า เกาะเราะอะ (قرأ) แปลว่า 'เขาอ่าน' หรือ 'เขาถูกอ่าน' ซึ่งตรงกับภาษาซีรีแอกว่า qeryānā (ܩܪܝܢܐ) ซึ่งสื่อถึง 'การอ่านคัมภีร์' หรือ 'บทเรียน'[304] ในขณะที่นักวิชาการตะวันตกบางส่วนถือว่าคำนี้มาจากภาษาซีรีแอก ส่วนมุสลิมที่มีอำนาจส่วนใหญ่ถือต้นกำเนิดของคำนี้มาจากคำว่า เกาะเราะอะ[285] ถึงกระนั้น คำนี้กลายเป็นภาษาอาหรับในสมัยของมุฮัมมัด[285] An important meaning of the word is the 'act of reciting', as reflected in an early Quranic passage: "It is for Us to collect it and to recite it (qurʼānahu)."[305]

In other verses, the word refers to 'an individual passage recited [by Muhammad]'. Its liturgical context is seen in a number of passages, for example: "So when al-qurʼān is recited, listen to it and keep silent."[306] The word may also assume the meaning of a codified scripture when mentioned with other scriptures such as the Torah and Gospel.[307]

The Quran describes itself as "the discernment" (al-furqān), "the mother book" (umm al-kitāb), "the guide" (huda), "the wisdom" (hikmah), "the remembrance" (dhikr), and "the revelation" (tanzīl; something sent down, signifying the descent of an object from a higher place to lower place).[308] Another term is al-kitāb ('The Book'), though it is also used in the Arabic language for other scriptures, such as the Torah and the Gospels. The term mus'haf ('written work') is often used to refer to particular Quranic manuscripts but is also used in the Quran to identify earlier revealed books.[285]

ประวัติ[แก้]

สมัยศาสดา[แก้]

ในธรรมเนียมอิสลามได้บันทึกว่า มุฮัมมัดได้รับโองการแรกในถ้ำฮิรออ์ในคืนหนึ่งที่ท่านแยกตัวอยู่คนเดียวบนภูเขา หลังจากนั้น ท่านได้รับโองการใหม่ตลอด 23 ปี ตามรายงานจากฮะดีษและประวัติศาสตร์มุสลิม หลังจากมุฮัมมัดอพยพไปยังมะดีนะฮ์และก่อตั้งสังคมมุสลิมขึ้น ท่านสั่งให้เศาะฮาบะฮ์หลายคนอ่านอัลกุรอาน เรียนรู้ และฝึกสอนในด้านกฎหมาย ซึ่งถูกประทานทุกวัน ล่าวกันว่าชาวกุเรชบางส่วนที่ถูกจับเป็นเชลยในยุทธการที่บะดัรได้รับอิสรภาพหลังสอนมุสลิมให้อ่านภาาาแบบพื้นฐานออกในช่วงเวลาหนึ่ง ดังนั้น กลุ่มมุสลิมจึงอ่านหนังสือออก เพราะในตอนแรก กุรอานถูกบันทึกในแผ่นดินเหนียว กระดูก และส่วนปลายที่กว้างของใบต้นอินทผลัม อย่างไรก็ตาม อัลกุรอานยังไม่ได้รวมเป็นเล่มในตอนที่ศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632[309][310][311] There is agreement among scholars that Muhammad himself did not write down the revelation.[312]

มีฮะดีษในเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรีที่บันทึกว่า ศาสดามุฮัมมัดกล่าวถึงการประทานโองการว่า "บางครั้งมัน (ถูกประทาน) เหมือนเสียงสั่นของกระดิ่ง" และอาอิชะฮ์รายงานว่า "ฉันเห็นท่านศาสดาได้รับโองการในวันที่เย็นมาก และสังเกตเห็นเหงื่อไหลออกจากหน้าผากของท่าน (หลังประทานเสร็จแล้ว)"[v] รายงานจากอัลกุรอาน โองการแรกของมุฮัมมัดถูกประทานมาจาก "ผู้ทรงพลังอำนาจอันมากมาย"[314] ซึ่งเป็น "ผู้ทรงพลังอันแข็งแรง ดังนั้นเขาจึงปรากฎในสภาพที่แท้จริง ขณะที่เขาอยู่บนขอบฟ้าอันสูงส่ง แล้วเขาได้เข้ามาใกล้ และเข้ามาใกล้จนชิด เขาเข้ามาใกล้ (จนอยู่) ในระยะของปลายคันธนูทั้งสอง หรือใกล้กว่านั้นอีก"[310][315] The Islamic studies scholar Welch states in the Encyclopaedia of Islam that he believes the graphic descriptions of Muhammad's condition at these moments may be regarded as genuine, because he was severely disturbed after these revelations. According to Welch, these seizures would have been seen by those around him as convincing evidence for the superhuman origin of Muhammad's inspirations. However, Muhammad's critics accused him of being a possessed man, a soothsayer or a magician since his experiences were similar to those claimed by such figures well known in ancient Arabia. Welch additionally states that it remains uncertain whether these experiences occurred before or after Muhammad's initial claim of prophethood.[316]

Muhammad's first revelation, Surah Al-Alaq, later placed 96th in the Qur'anic regulations, in current writing style

กุรอานกล่าวถึงมุฮัมมัดเป็น "อุมมี"[317] ซึ่งมักแปลว่า 'ไม่รู้หนังสือ' แต่ความหมายที่แท้จริงซับซ้อนกว่านี้ Medieval commentators such as Al-Tabari maintained that the term induced two meanings: first, the inability to read or write in general; second, the inexperience or ignorance of the previous books or scriptures, (but they gave priority to the first meaning). Muhammad's illiteracy was taken as a sign of the genuineness of his prophethood. For example, according to Fakhr al-Din al-Razi, if Muhammad had mastered writing and reading he possibly would have been suspected of having studied the books of the ancestors. Some scholars such as Watt prefer the second meaning of ummi—they take it to indicate unfamiliarity with earlier sacred texts.[310][318]

โองการสุดท้ายของอัลกุรอานถูกประทานในวันที่ 18 ซุลฮิจญะฮ์ ฮ.ศ. 10 ซึ่งน่าจะตรงกับเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 632 ที่ท่านศาสดาเสร็จจากการให้โอวาทที่เฆาะดีรคุมม์

การรวบรวมและรักษา[แก้]

หลังจากมุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 เศาะฮาบะฮ์จำนวนมากที่รู้กุรอานจากใจถูกฆ่าในยุทธการที่อัลยะมามะฮ์โดยมุซัยลิมะฮ์ อะบูบักร์ (เสียชีวิตใน ค.ศ. 634) เคาะลีฟะฮ์องค์แรกตัดสินใจรวบรวมหนังสือให้เป็นฉบับเดียว โดยให้ซัยด์ อิบน์ ษาบิต (เสียชีวิตใน ค.ศ. 655) เป็นคนรวบรวมอัลกุรอาน เพราะ "he used to write the Divine Inspiration for Allah's Apostle". Thus, a group of scribes, most importantly Zayd, collected the verses and produced a hand-written manuscript of the complete book. The manuscript according to Zayd remained with Abu Bakr until he died. Zayd's reaction to the task and the difficulties in collecting the Quranic material from parchments, palm-leaf stalks, thin stones (collectively known as suhuf)[319] and from men who knew it by heart is recorded in earlier narratives. After Abu Bakr, in 644, Hafsa bint Umar, Muhammad's widow, was entrusted with the manuscript until the third caliph, Uthman ibn Affan, requested the standard copy from Hafsa bint Umar in about 650.[320]

ในประมาณ ค.ศ. 650 เคาะลีฟะฮ์องค์ที่สาม อุษมาน อิบน์ อัฟฟาน (เสียชีวิตใน ค.ศ. 656) เริ่มสังเกตุเห็นความแตกต่างในการออกเสียงกุรอาน เพราะศาสนาอิสลามเริ่มขยายออกนอกคาบสมุทรอาหรับไปยังเปอร์เซีย ลิแวนต์ และแอฟริกาเหนือ In order to preserve the sanctity of the text, he ordered a committee headed by Zayd to use Abu Bakr's copy and prepare a standard copy of the Quran.[309][321] Thus, within 20 years of Muhammad's death, the Quran was committed to written form. That text became the model from which copies were made and promulgated throughout the urban centers of the Muslim world, and other versions are believed to have been destroyed.[309][322][323][324] The present form of the Quran text is accepted by Muslim scholars to be the original version compiled by Abu Bakr.[310][311][vi]

กุรอานที่แมชแฮด ประเทศอิหร่าน กล่าวกันว่าถูกเขียนโดยอะลี

ชีอะฮ์รายงานว่า อะลี (เสียชีวิต ค.ศ. 661) รวมฉบับกุรอานไม่นานหลังมุฮัมมัดเสียชีวิต ถึงกระนั้น ท่านไม่ได้โต้แย้งในการทำกุรอานฉบับมาตรฐาน นอกจากนี้ยังมีกุรอานฉบับอื่น เช่นฉบับของอิบน์ มัสอูดกับอุบัย อิบน์ กะอับ ไม่มีเล่มใดเหลือรอดมาถึงปัจจุบัน[285][309][326]

ความสำคัญในศาสนาอิสลาม[แก้]

มุสลิมเชื่อว่าอัลกุรอานคือพระดำรัสสุดท้ายที่พระเจ้าประทานแก่มวลมนุษย์ ซึ่งเป็นคำแนะนำจากพระเจ้าที่เปิดเผยแก่มุฮัมมัดผ่านเทวทูตญิบรีล[293][327]

Revered by pious Muslims as "the holy of holies,"[328] whose sound moves some to "tears and ecstasy",[329] it is the physical symbol of the faith, the text often used as a charm on occasions of birth, death, marriage.[ต้องการอ้างอิง] Consequently,

It must never rest beneath other books, but always on top of them, one must never drink or smoke when it is being read aloud, and it must be listened to in silence. It is a talisman against disease and disaster.[328][330]

Traditionally great emphasis was put on children memorizing the 6200+ verses of the Quran, those succeeding being honored with the title Hafiz. "Millions and millions" of Muslims "refer to the Koran daily to explain their actions and to justify their aspirations,"[vii] and in recent years many consider it the source of scientific knowledge.[332][333]

Revelation in Islamic and Quranic contexts means the act of God addressing an individual, conveying a message for a greater number of recipients. The process by which the divine message comes to the heart of a messenger of God is tanzil (to send down) or nuzūl (to come down). As the Quran says, "With the truth we (God) have sent it down and with the truth it has come down."[334]

The Quran frequently asserts in its text that it is divinely ordained. Some verses in the Quran seem to imply that even those who do not speak Arabic would understand the Quran if it were recited to them.[335] The Quran refers to a written pre-text, "the preserved tablet," that records God's speech even before it was sent down.[336][337]

Muslims believe that the present wording of the Quran corresponds to that revealed to Muhammad, and according to their interpretation of Quran 15:9, it is protected from corruption ("Indeed, it is We who sent down the Quran and indeed, We will be its guardian.").[338] Muslims consider the Quran to be a guide, a sign of the prophethood of Muhammad and the truth of the religion.

The Shīa believe that the Quran was gathered and compiled by Muhammad during his lifetime, rather than being compiled by Uthman ibn Affan. There are other differences in the way Shias interpret the text.[339] Muslims do not agree over whether the Quran was created by God or is eternal and "uncreated." Sunnis (who make up about 85-90% of Muslims) hold that the Quran is uncreated—a doctrine that has been unchallenged among them for many centuries. Shia Twelvers and Zaydi, and the Kharijites—believe the Quran was created.[340] Sufi philosophers view the question as artificial or wrongly framed.[341]แม่แบบ:Quote needed

Inimitability[แก้]

ดูบทความหลักที่: I'jaz

Inimitability of the Quran (or "I'jaz") is the belief that no human speech can match the Quran in its content and form. The Quran is considered an inimitable miracle by Muslims, effective until the Day of Resurrection—and, thereby, the central proof granted to Muhammad in authentication of his prophetic status. The concept of inimitability originates in the Quran where in five different verses opponents are challenged to produce something like the Quran: "If men and jinn banded together to produce the like of this Quran they would never produce its like not though they backed one another."[342] From the ninth century, numerous works appeared which studied the Quran and examined its style and content. Medieval Muslim scholars including al-Jurjani (d. 1078) and al-Baqillani (d. 1013) have written treatises on the subject, discussed its various aspects, and used linguistic approaches to study the Quran. Others argue that the Quran contains noble ideas, has inner meanings, maintained its freshness through the ages and has caused great transformations at the individual level and in history. Some scholars state that the Quran contains scientific information that agrees with modern science. The doctrine of the miraculousness of the Quran is further emphasized by Muhammad's illiteracy since the unlettered prophet could not have been suspected of composing the Quran.[326][343]

In worship[แก้]

ดูเพิ่มเติมที่: Salah
While standing in prayers, worshipers recite the first chapter of the Quran, al-Fatiha, followed by any other section.

The first surah of the Quran is repeated in daily prayers and on other occasions. This surah, which consists of seven verses, is the most often recited surah of the Quran:[285]


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
مَٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ
صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ لا٥ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ

In the Name of Allah the Entirely Merciful, the Especially Merciful.
[All] praise is [due] to Allah, Lord of the worlds —
The Entirely Merciful, the Especially Merciful,
Sovereign of the Day of Recompense.
It is You we worship and You we ask for help
Guide us to the straight path—
The path of those upon whom You have bestowed favor, not of those who have evoked [Your] anger or of those who are astray.

—Quran 1:1–7 Sahih International English translation

Other sections of the Quran of choice are also read in daily prayers.

Respect for the written text of the Quran is an important element of religious faith by many Muslims, and the Quran is treated with reverence. Based on tradition and a literal interpretation of Quran 56:79 ("none shall touch but those who are clean"), some Muslims believe that they must perform a ritual cleansing with water (Wudu or Ghusl) before touching a copy of the Quran, although this view is not universal.[285] Worn-out copies of the Quran are wrapped in a cloth and stored indefinitely in a safe place, buried in a mosque or a Muslim cemetery, or burned and the ashes buried or scattered over water.[344]

In Islam, most intellectual disciplines, including Islamic theology, philosophy, mysticism and jurisprudence, have been concerned with the Quran or have their foundation in its teachings.[285] Muslims believe that the preaching or reading of the Quran is rewarded with divine rewards variously called ajr, thawab, or hasanat.[345]

In Islamic art[แก้]

The Quran also inspired Islamic arts and specifically the so-called Quranic arts of calligraphy and illumination.[285] The Quran is never decorated with figurative images, but many Qurans have been highly decorated with decorative patterns in the margins of the page, or between the lines or at the start of suras. Islamic verses appear in many other media, on buildings and on objects of all sizes, such as mosque lamps, metal work, pottery and single pages of calligraphy for muraqqas or albums.

Text and arrangement[แก้]

ดูบทความหลักที่: Surah และ Āyah
First sura of the Quran, Al-Fatiha, consisting of seven verses.

The Quran consists of 114 chapters of varying lengths, each known as a sūrah. Chapters are classified as Meccan or Medinan, depending on whether the verses were revealed before or after the migration of Muhammad to the city of Medina. However, a sūrah classified as Medinan may contain Meccan verses in it and vice versa. Sūrah titles are derived from a name or quality discussed in the text, or from the first letters or words of the sūrah. Chapters are not arranged in chronological order, rather the chapters appear to be arranged roughly in order of decreasing size. Some scholars argue the sūrahs are arranged according to a certain pattern.[346] Each sūrah except the ninth starts with the Bismillah (بسم الله الرحمن الرحيم), an Arabic phrase meaning "In the name of God." There are, however, still 114 occurrences of the Bismillah in the Quran, due to its presence in Quran 27:30 as the opening of Solomon's letter to the Queen of Sheba.[347]

Each sūrah consists of several verses, known as āyāt, which originally means a "sign" or "evidence" sent by God. The number of verses differs from sūrah to sūrah. An individual verse may be just a few letters or several lines. The total number of verses in the most popular Hafs Quran is 6,236;[viii] however, the number varies if the bismillahs are counted separately.

In addition to and independent of the division into chapters, there are various ways of dividing the Quran into parts of approximately equal length for convenience in reading. The 30 juz' (plural ajzāʼ) can be used to read through the entire Quran in a month. Some of these parts are known by names—which are the first few words by which the juzʼ begins. A juz' is sometimes further divided into two ḥizb (plural aḥzāb), and each hizb subdivided into four rubʻ al-ahzab. The Quran is also divided into seven approximately equal parts, manzil (plural manāzil), for it to be recited in a week.[285]

The Muqattaʿat (อาหรับ: حروف مقطعات‎, ḥurūf muqaṭṭaʿāt, 'disjoined letters, disconnected letters';[350] also 'mysterious letters')[351] are combinations of between one and five Arabic letters figuring at the beginning of 29 out of the 114 chapters of the Quran just after the basmala.[351] The letters are also known as fawātih (فواتح), or 'openers', as they form the opening verse of their respective suras. Four surahs are named for their muqatta'at: Ṭāʾ-Hāʾ, Yāʾ-Sīn, Ṣād, and Qāf. The original significance of the letters is unknown. Tafsir (exegesis) has interpreted them as abbreviations for either names or qualities of God or for the names or content of the respective surahs. According to Rashad Khalifa, those letters are Quranic initials for a hypothetical mathematical code in the Quran, namely the Quran code or known as Code 19.[352]

According to one estimate the Quran consists of 77,430 words, 18,994 unique words, 12,183 stems, 3,382 lemmas and 1,685 roots.[353]

Interpretation[แก้]

ดูบทความหลักที่: Tafsir
An early interpretation of Sura 108 of the Quran

The Quran has sparked a huge body of commentary and explication (tafsir), aimed at explaining the "meanings of the Quranic verses, clarifying their import and finding out their significance."[354]

Tafsir is one of the earliest academic activities of Muslims. According to the Quran, Muhammad was the first person who described the meanings of verses for early Muslims.[355] Other early exegetes included a few Companions of Muhammad, such as Abu Bakr, 'Umar ibn al-Khattab, 'Uthman ibn 'Affan, ʻAli ibn Abi Talib, 'Abdullah ibn Mas'ood, ʻAbdullah ibn Abbas, Ubayy ibn Kaʻb, Zayd ibn Thaabit, Abu Moosaa al-Ash’ari, and ‘Abdullah ibn al-Zubayr.[356] Exegesis in those days was confined to the explanation of literary aspects of the verse, the background of its revelation and, occasionally, interpretation of one verse with the help of the other. If the verse was about a historical event, then sometimes a few traditions (hadith) of Muhammad were narrated to make its meaning clear.[354]

Because the Quran is spoken in classical Arabic, many of the later converts to Islam (mostly non-Arabs) did not always understand the Quranic Arabic, they did not catch allusions that were clear to early Muslims fluent in Arabic and they were concerned with reconciling apparent conflict of themes in the Quran. Commentators erudite in Arabic explained the allusions, and perhaps most importantly, explained which Quranic verses had been revealed early in Muhammad's prophetic career, as being appropriate to the very earliest Muslim community, and which had been revealed later, canceling out or "abrogating" (nāsikh) the earlier text (mansūkh).[357][358] Other scholars, however, maintain that no abrogation has taken place in the Quran.[359]

There have been several commentaries of the Quran by scholars of all denominations, popular ones include Tafsir ibn Kathir, Tafsir al-Jalalayn, Tafsir Al Kabir, Tafsir al-Tabari. More modern works of Tafisr include Ma'ariful Qur'an written by Mufti Muhammad Shafi and Risale-i Nur by Bediüzzaman Said Nursi.

การแปล[แก้]

ดูบทความหลักที่: การแปลอัลกุรอาน

การแปลอัลกุรอานมักมีปัญหาและความยุ่งยากเสมอ ส่วนใหญ่โต้แย้งว่า โองการในอัลกุรอานไม่สามารถแปลเป็นภาษาหรือรูปแบบอื่นได้[360] มากไปกว่านั้น คำศัพท์ภาษาอาหรับอาจมีหลายความหมายขึ้นอยู่กับรายละเอียด ทำให้การแปลอย่างสมบูรณ์ยิ่งยากขึ้นไปอีก[361]

ถึงกระนั้น อัลกุรอานก็ถูกแปลเป็นภาษาในทวีปแอฟริกา, เอเชีย และยุโรปส่วนใหญ่[326] ผู้แปลอัลกุรอานคนแรกคือซัลมาน อัลฟาร์ซี ผู้แปลซูเราะฮ์อัลฟาติฮะฮ์ไปเป็นภาษาเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 7[362] ต่อมามีการแปลอลักุรอานเสร็จใน ค.ศ. 884 ที่อัลวาร์ (แคว้นสินธ์ ประเทศอินเดีย ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน) ตามพระราชกระแสรับสั่งของอับดุลลอฮ์ อิบน์ อุมัร อิบน์ อับดุลอะซีซ ตามคำขอของฮินดูราชเมฮ์รุก (Hindu Raja Mehruk)[363]

ใน ค.ศ. 1936 มีการแปลอัลกุรอานไปแล้ว 102 ภาษา[361] ใน ค.ศ. 2010 ทาง Hürriyet Daily News and Economic Review รายงานว่า ในนิทรรศการกุรอานนานาชาติครั้งที่ 18 ที่เตหะราน มีอัลกุรอานที่ถูกแปลเป็นภาษาอื่นถึง 112 ภาษา[364]

Robert of Ketton's 1143 translation of the Quran for Peter the Venerable, Lex Mahumet pseudoprophete เป็นหนังสือแรกที่แปลเป็นภาษาตะวันตก (ภาษาลาติน)[365]

The oldest Gurmukhi translation of the Quran Sharif has been found in village Lande of Moga district of Punjab which was printed in 1911.[366]

ความสัมพันธ์กับวรรณกรรมอื่น[แก้]

Queen Belkis 'visit of King Solomon'. Edward Poynter, 1890. According to the Torah, Solomon was a king whose seven hundred wives and three hundred concubines were led astray in his old age and worshiped idols.[367] enters to the Quran, as a king-prophet-ruling people, jinn and nature.

Some non-Muslim groups such as Baháʼí and Druze view the Quran as holy. Unitarian Universalists may also seek inspiration from the Quran. The Quran has been noted to have certain narratives similarities to the Diatessaron, Protoevangelium of James, Infancy Gospel of Thomas, Gospel of Pseudo-Matthew and the Arabic Infancy Gospel.[368][369][370] One scholar has suggested that the Diatessaron, as a gospel harmony, may have led to the conception that the Christian Gospel is one text.[371]

คัมภีร์ไบเบิล[แก้]

It is He Who sent down to thee (step by step), in truth, the Book, confirming what went before it; and He sent down the Law (of Moses) and the Gospel (of Jesus) before this, as a guide to mankind, and He sent down the criterion (of judgment between right and wrong).[372]— อัลกุรอาน 3:3 (ยูซุฟ อาลี)

The Quran attributes its relationship with former books (the Torah and the Gospels) to their unique origin, saying all of them have been revealed by the one God.[373]

According to Christoph Luxenberg (in The Syro-Aramaic Reading of the Koran) the Quran's language was similar to the Syriac language.[374] The Quran recounts stories of many of the people and events recounted in Jewish and Christian sacred books (Tanakh, Bible) and devotional literature (Apocrypha, Midrash), although it differs in many details. Adam, Enoch, Noah, Eber, Shelah, Abraham, Lot, Ishmael, Isaac, Jacob, Joseph, Job, Jethro, David, Solomon, Elijah, Elisha, Jonah, Aaron, Moses, Zechariah, John the Baptist and Jesus are mentioned in the Quran as prophets of God (see Prophets of Islam). In fact, Moses is mentioned more in the Quran than any other individual.[375] Jesus is mentioned more often in the Quran than Muhammad (by name — Muhammad is often alluded to as "The Prophet" or "The Apostle"), while Mary is mentioned in the Quran more than the New Testament.[376]

Notes[แก้]

  1. opening page.

    "Its outstanding literary merit should also be noted: it is by far, the finest work of Arabic prose in existence."[288]

  2. "It may be affirmed that within the literature of the Arabs, wide and fecund as it is both in poetry and in elevated prose, there is nothing to compare with it."[289]

  3. แต่ในลัทธิเล็ก ๆ อย่างเช่น คอรานิซึม จะใช้อัลกุรอานเป็นหลักฐานเท่านั้น
  4. ฮะดีษมาจากมุฮัมมัดเป็นหลัก แต่บางส่วนมาจากคนใกล้ชิดของท่าน นักวิชาการมุสลิมได้ทำงานอย่างระมัดระวังในการตรวจสอบมัน
  5. "God's Apostle replied, 'Sometimes it is (revealed) like the ringing of a bell, this form of Inspiration is the hardest of all and then this state passes off after I have grasped what is inspired. Sometimes the Angel comes in the form of a man and talks to me and I grasp whatever he says.' ʻAisha added: Verily I saw the Prophet being inspired Divinely on a very cold day and noticed the Sweat dropping from his forehead (as the Inspiration was over)."[313]
  6. "Few have failed to be convinced that … the Quran is … the words of Muhammad, perhaps even dictated by him after their recitation."[325]
  7. professor emeritus of Islamic thought at the University of Paris, Algerian Mohammed Arkoun.[331]
  8. Scholars disagree on the exact number but this is a disagreement over "the placing of the divisions between the verese, not on the text itself."[348][349]

References[แก้]

Citations[แก้]

  1. "Party of Regions, Communist Party banned in Ivano-Frankivsk and Ternopil regions". Kyiv Post. 27 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  2. "Activity of Regions Party, Communist Party, Yanukovych's portraits banned in Drohobych". Kyiv Post. 21 February 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  3. "East Ukraine separatists seek union with Russia". BBC News. 12 May 2014. สืบค้นเมื่อ 12 May 2014.
  4. 4.0 4.1 "Pro-Russia Protesters Storm Donetsk Offices". NBC News. 16 March 2014. สืบค้นเมื่อ 17 March 2014.
  5. "Kharkiv regional council demands official status for Russian language". Interfax-Ukraine News Agency. 24 April 2014. สืบค้นเมื่อ 25 April 2014.
  6. Parubiy says "anti-terrorist" operation will continue as separatists in Luhansk, Donetsk reject Putin’s call to postpone referendum. Kyiv Post. 8 May 2014
  7. "Donbas Special Battalion in control of parts of Donetsk region". Kyiv Post. Interfax-Ukraine. 21 May 2014. สืบค้นเมื่อ 28 June 2014.
  8. У Слов'янську почалася Антитерористична операція - Аваков [Antiterrorist operations have begun in Slovyansk - Avakov]. Ukrayinska Pravda (ภาษายูเครน). 13 April 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2015.
  9. "How did Odessa's fire happen?". BBC News. 4 May 2014. สืบค้นเมื่อ 11 May 2014.
  10. "Dozens dead after Odessa building fire". The Guardian. 2 May 2014. สืบค้นเมื่อ 11 May 2014.
  11. "Another 11 patients from Ukraine landed in Prague - Ministry of the interior of the Czech Republic". www.mvcr.cz.
  12. "Lithuania says it supplies ammunition to Ukraine for first time in two years". Reuters. 3 September 2016. สืบค้นเมื่อ 31 July 2017.
  13. "Minister of Defence Hanso: We help and support our Ukrainian friends". kaitseministeerium.ee. 2016-10-07. สืบค้นเมื่อ 2018-07-03.
  14. "U.S. Confirms Delivery Of Javelin Antitank Missiles To Ukraine". RadioFreeEurope/RadioLiberty.
  15. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ FTcoup
  16. "Meet the Russian Orthodox Army, Ukrainian Separatists' Shock Troops". NBC News. 16 May 2014. สืบค้นเมื่อ 2 June 2014.
  17. ""South-East Army" urges Kiev's security forces to leave territory of Lugansk People's Republic". voiceofrussia.com. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 17 June 2014. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  18. Gabriela Baczynska (1 June 2014). "More foreign fighters break cover among Ukraine separatists". Reuters. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  19. "Russian journalists come fire from Ukrainian troops in Lugansk". voiceofrussia.com. 11 July 2014. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 25 July 2014. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  20. Yuras Karmanau (10 July 2014). "Ukraine rebels face drop in morale: 'What's the point of fighting?'". Toronto Star. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  21. "Miners rally in favor of separatists in eastern Ukraine". Reuters. 28 May 2014. สืบค้นเมื่อ 29 April 2014.
  22. Yuras Karmanau; Vladimir Isachenkov (17 April 2014). "Vladimir Putin admits for first time Russian troops took over Crimea, refuses to rule out intervention in Donetsk". National Post. Associated Press. สืบค้นเมื่อ 10 May 2014.
  23. "Ukraine gets new evidence of Russian soldiers fighting on its turf (PHOTOS)". Kyiv Post. 21 August 2014. สืบค้นเมื่อ 22 August 2014.
  24. "NATO condemns Moscow's aid convoy, says Russian artillery firing at Ukrainian army". The Washington Post. 22 August 2014. สืบค้นเมื่อ 22 August 2014.
  25. "Ukraine accuses Russia of invasion after aid convoy crosses border". Reuters. 22 August 2014. สืบค้นเมื่อ 22 August 2014.
  26. "Russia Moves Artillery Units into Ukraine, NATO Says". The New York Times. 22 August 2014. สืบค้นเมื่อ 22 August 2014.
  27. "Ukraine: Mounting evidence of war crimes and Russian involvement". Amnesty International. 7 September 2014. สืบค้นเมื่อ 8 September 2014.
  28. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ NYchech
  29. PM Yatseniuk: Some 50,000 military participate in ATO //Ukrinform, 11 August 2014
  30. "Ukraine army still far from victory over rebels in east". BBC News. BBC. 8 July 2014. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  31. "Ukraine's next battle is Donetsk, but no bombs, please". USA Today. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  32. "The army of the Lugansk and Donetsk People's Republics has 20,000 fighters - Gubarev". ITAR-TASS. 9 July 2014. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2014-12-22. สืบค้นเมื่อ 28 July 2014.
  33. 33.0 33.1 "At least 2,112 soldiers killed in Russia's war against Ukraine". KyivPost. 11 April 2015. สืบค้นเมื่อ 11 April 2015.
  34. 2,000 killed (6 April–18 September),[1] 790 killed (19 September–17 February),[2] 53 killed (17 February–28 April),[3] 11 killed (29 April–11 May),[4] total of 2,854 reported killed
  35. "Police say 42 killed in Odessa in worst violence of Ukraine crisis". Los Angeles Times. 2 May 2014. สืบค้นเมื่อ 9 May 2014.
  36. 36.0 36.1 "Two Killed in Ukraine as Protesters Clash in Kharkiv". International Business Times. 15 March 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  37. Зверски убитого крымского татарина звали Решат Аметов. Трое малолетних детей осиротели. [Crimean Tatar, Reşat Ametov, brutally murdered. His three children orphaned] (ภาษารัสเซีย). censor.net.ua. 18 March 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2015.
  38. "19 Troops Killed, 9 Others Captured During Withdrawal From Debaltseve: Ukraine". RTTNews. 4 March 2015. สืบค้นเมื่อ 5 March 2015.
  39. "Militants held in captivity 180 Ukrainian servicemen". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2 April 2015. สืบค้นเมื่อ 16 March 2015.
  40. "7,000 people killed during Donbas conflict — DPR representative". TASS.
  41. According to a report from 4 May 2015, the number of separatist deaths possibly exceeded the number of Ukrainian soldiers killed,[5] which had been confirmed to be 2,040 as of 17 February 2015,[6] making 2,040 a possible figure
  42. "Unrest in Crimea leaves 2 dead; government buildings seized". United Press International. สืบค้นเมื่อ 1 October 2014.
  43. Daria Marchak; Michael Winfrey (19 May 2014). "Ukrainian Investigator Sees Chloroform as Cause of Odessa Deaths". Bloomberg BusinessWeek. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2014-10-29. สืบค้นเมื่อ 12 June 2014.
  44. Міліції Донбасу потрібно 20 тис. осіб для заміни зрадників і дезертирів, - Аваков [Donbas militia need 20 thousand people to replace traitors and deserters - Avakov]. Dzerkalo Tyzhnia (ภาษายูเครน). 29 July 2014. สืบค้นเมื่อ 2 July 2015.
  45. 45.0 45.1 "UKRAINE Situation report No.34 as of 3 April 2015" (PDF). สืบค้นเมื่อ 7 April 2015.
  46. "298 killed after Malaysian airliner shot down in Ukraine". USA Today. 17 July 2014.
  47. "Russia warns Ukraine of 'irreversible consequences' after cross-border shelling". The Washington Post. 13 July 2014. สืบค้นเมื่อ 14 July 2014.
  48. "Ukraine crisis: Lithuania envoy killed in Luhansk". BBC News. สืบค้นเมื่อ 1 October 2014.
  49. Pomerantsev, Peter (2019-08-07). "The Counteroffensive Against Conspiracy Theories Has Begun". สืบค้นเมื่อ 2020-06-26.
  50. "Remembering Ukraine's Revolution of Dignity". openDemocracy. สืบค้นเมื่อ 2020-06-26.
  51. Grytsenko, Oksana (12 April 2014). "Armed pro-Russian insurgents in Luhansk say they are ready for police raid". Kyiv Post.
  52. Peter Leonard (13 April 2014). "Kiev government to deploy troops in Ukraine's east". Yahoo News. Associated Press. สืบค้นเมื่อ 14 April 2014.
  53. News Analysis: Bombing Campaign Opens New Front In Battle For Ukraine, Radio Free Europe/Radio Liberty (9 January 2015)
  54. French Leader Urges End to Sanctions Against Russia Over Ukraine, The New York Times (5 January 2015)
    Latest Explosion in Odessa Strikes Pro-Ukraine Organization (Video), The Moscow Times (5 January 2015)
    Mysterious bombing rocks Ukrainian port city of Odessa, Mashable (5 January 2015)
  55. info@biharprabha.com, Bihar Reporter. "Pro-Russian Group in Donetsk declare independence from Ukraine". The Biharprabha News. สืบค้นเมื่อ 2017-12-16.
  56. 56.0 56.1 56.2 Mehsud, Katharine Houreld (12 March 2015). "Pakistani splinter group rejoins Taliban amid fears of isolation | Reuters". Reuters. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 August 2017. สืบค้นเมื่อ 3 July 2017.
  57. 57.0 57.1 57.2 "Pakistan Taliban splinter group vows allegiance to Islamic State". Reuters. 18 November 2014. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 November 2014. สืบค้นเมื่อ 19 November 2014.
  58. 58.0 58.1 58.2 "Uzbek militants in Afghanistan pledge allegiance to ISIS in beheading video". khaama.com. 31 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2015. สืบค้นเมื่อ 6 July 2015.
  59. Lieven, Anatol (2017). "Counter-Insurgency in Pakistan: The Role of Legitimacy". Small Wars & Insurgencies. 28: 166–190. doi:10.1080/09592318.2016.1266128. S2CID 151355749.
  60. "US Drone Kills Afghan-Based Pakistani Taliban Commander". Voice of America (VOA). 4 July 2018.
  61. 61.0 61.1 61.2 61.3 61.4 "Database – KPK from 2005 to present". สืบค้นเมื่อ 24 May 2019.
  62. 62.0 62.1 62.2 62.3 62.4 "Database – FATA from 2005 to present". สืบค้นเมื่อ 24 May 2019.
  63. "President signs 'Constitutional Amendment' to merge FATA with KP". nation.com.pk. 31 May 2018. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 31 May 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2018.
  64. "ISIS Now Has Military Allies in 11 Countries – NYMag". Daily Intelligencer. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 June 2015. สืบค้นเมื่อ 25 November 2014.
  65. "Former Pakistani Taliban No 2 arrested in Afghanistan: Reports". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 19 February 2013.
  66. "Taliban leader killed in firefight with police". Express Tribune. 26 August 2010. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 October 2010. สืบค้นเมื่อ 26 March 2011.
  67. "US missile strike 'kills al-Qaeda chief' in Pakistan". BBC News. 28 กันยายน 2010. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2018.
  68. Sophia Saifi, Ben Brumfield and Susan Candiotti (6 December 2014). "Pakistan kills al Qaeda leader on FBI most wanted list". CNN. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2015. สืบค้นเมื่อ 6 July 2015.
  69. Arif Rafiq. "What Happened to ISIS's Afghanistan-Pakistan Province?". The Diplomat. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 February 2016. สืบค้นเมื่อ 2 February 2016.
  70. "Released Gitmo detainee joins ISISNov. 19, 2014 – 2:30 – Former Taliban commander named chief of ISIS in Khorasa". fox news. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 28 January 2015. สืบค้นเมื่อ 23 November 2014.
  71. "Local support for dreaded Islamic State growing in Pakistan: Report". The Times of India. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 November 2014. สืบค้นเมื่อ 23 November 2014.
  72. "IMU announces death of emir, names new leader". The Long War Journal. 4 August 2014. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2015. สืบค้นเมื่อ 2 April 2015.
  73. Khalid, M Saeed (10 September 2017). "The on-off partnership". The News International. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 September 2017. สืบค้นเมื่อ 20 September 2017.
  74. Barnes, Julian E. (23 January 2010). "Pentagon chief defends arms sales to India, Pakistan". Los Angeles Times. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 January 2010. สืบค้นเมื่อ 26 March 2011.
  75. "Pakistan, Saudi Arabia Cleared for U.S. Arms Buys". Armscontrol.org. 11 September 2001. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 6 April 2012. สืบค้นเมื่อ 17 December 2011.
  76. "American Dead in Pakistan Bombing Were Special Forces – ABC News". USA: ABC. 3 February 2010. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 25 January 2011. สืบค้นเมื่อ 26 March 2011.
  77. Bennett-Jones, Owen (25 April 2014). "Pakistan army eyes Taliban talks with unease". BBC News. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2014. สืบค้นเมื่อ 4 July 2014.
  78. "A Profile of Mangal Bagh" (PDF). TheLongWarJournal. เก็บ (PDF) จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 January 2013. สืบค้นเมื่อ 24 December 2012.
  79. "Pak Taliban claims to be using Afghan soil". Rediff News. 26 June 2012. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 February 2013. สืบค้นเมื่อ 24 December 2012.
  80. "Al-Qaeda map: Isis, Boko Haram and other affiliates' strongholds across Africa and Asia". 12 June 2014. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 29 August 2014. สืบค้นเมื่อ 29 August 2014.
  81. Terrorist Organizations Reference Guide
  82. 82.0 82.1 82.2 82.3 Crawford, Neta C. "Update on the Human Costs of War for Afghanistan and Pakistan, 2001 to mid-2016" (PDF). Brown University. Watson Institute for International and Public Affairs. เก็บ (PDF) จากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017. สืบค้นเมื่อ 20 September 2017. The war in Pakistan, which began as Al Qaeda and the Taliban fled from Afghanistan into the northwest region of Pakistan in 2001, has caused almost 62,000 deaths and an additional 67,000 injuries.
  83. "U.S. Fatalities in and around Afghanistan". iCasualties. 9 September 2005. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 6 April 2010. สืบค้นเมื่อ 4 July 2010.
  84. "Database – Uppsala Conflict Data Program (UCDP)". สืบค้นเมื่อ 23 May 2019.
  85. "Red Cross 'gravely concerned' about conditions in Swat Valley". CNN. 31 May 2009. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 29 October 2013. สืบค้นเมื่อ 26 March 2011. Pakistan's Swat Valley, where a month long offensive against the Taliban has displaced more than 2 million civilians.
  86. "In source: "A majority of the more than 70,000-plus civilians killed in this violence were Pashtuns, while more than 6 million members of the ethnic group have endured displacement since the onset of conflict in 2003."". Gandhara. สืบค้นเมื่อ 27 May 2019.
  87. "MANDATE". UNITED NATIONS. 26 October 2016.
  88. 88.0 88.1 "Morocco". World Factbook. Central Intelligence Agency.
  89. "Présentation du Maroc". Ministère de l’Europe et des Affaires étrangères (ภาษาฝรั่งเศส).
  90. Oukhira, Fatima Zahra. "The teaching of English in Morocco". Cite journal requires |journal= (help)
  91. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ CIApop
  92. "Constitution of the Kingdom of Morocco, I-1" (PDF). คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ 18 May 2012. สืบค้นเมื่อ 9 January 2013.
  93. "Morocco Population, 1960-2019 - knoema.com". Knoema. 2019. สืบค้นเมื่อ 2 April 2020.
  94. "Rgbh 2014" (ภาษาฝรั่งเศส). HCP. 2014. สืบค้นเมื่อ 17 October 2019.
  95. 95.0 95.1 95.2 95.3 "Morocco". IMF.
  96. Africa's Development Dynamics 2018:Growth, Jobs and Inequalities. AUC/OECD. 2018. p. 179. สืบค้นเมื่อ 18 December 2020.
  97. Human Development Report 2020 The Next Frontier: Human Development and the Anthropocene (PDF). United Nations Development Programme. 15 December 2020. pp. 343–346. ISBN 978-92-1-126442-5. สืบค้นเมื่อ 16 December 2020.
  98. "Morocco Keeps Clocks Steady on GMT+1". 28 October 2018.
  99. 99.0 99.1 99.2 "Constitution of India". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2 เมษายน 2012. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2012.
  100. 100.0 100.1 "Official Language Act | Government of India, Ministry of Electronics and Information Technology". meity.gov.in (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-01-24.
  101. Salzmann, Zdenek; Stanlaw, James; Adachi, Nobuko (8 July 2014). Language, Culture, and Society: An Introduction to Linguistic Anthropology. Westview Press. ISBN 9780813349558 – โดยทาง Google Books.
  102. "Official Language – The Union -Profile – Know India: National Portal of India". Archive.india.gov.in. สืบค้นเมื่อ 28 December 2017.
  103. "India". Ethnologue (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 12 May 2019.
  104. "Indo-Aryan languages". Encyclopædia Britannica Online. สืบค้นเมื่อ 10 December 2014.
  105. "Hindi languages". Encyclopædia Britannica Online. สืบค้นเมื่อ 10 December 2014.
  106. Kak, Subhash. "Indic Language Families and Indo-European". Yavanika. The Indic family has the sub-families of North Indian and Dravidian
  107. Reynolds, Mike; Verma, Mahendra (2007), Britain, David (บ.ก.), "Indic languages", Language in the British Isles, Cambridge: Cambridge University Press, pp. 293–307, ISBN 978-0-521-79488-6, สืบค้นเมื่อ 2021-10-04
  108. Kak, Subhash. "On The Classification Of Indic Languages" (PDF). Louisiana State University.
  109. Moseley, Christopher (10 March 2008). Encyclopedia of the World's Endangered Languages. Routledge. ISBN 978-1-135-79640-2.
  110. 110.0 110.1 "What countries have the most languages?". Ethnologue. 22 May 2019.
  111. Aadithiyan, Kavin (10 November 2016). "Notes and Numbers: How the New Currency May Resurrect an Old Language Debate". สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
  112. "Article 343 in The Constitution Of India 1949". สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
  113. Khan, Saeed (25 January 2010). "There's no national language in India: Gujarat High Court". The Times of India. สืบค้นเมื่อ 5 May 2014.
  114. Press Trust of India (25 January 2010). "Hindi, not a national language: Court". The Hindu. Ahmedabad. สืบค้นเมื่อ 23 December 2014.
  115. Languages Included in the Eighth Schedule of the Indian Constution Archived 4 มิถุนายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  116. "Census Data 2001 : General Note". Census of India. สืบค้นเมื่อ 11 December 2014.
  117. Abidi, S.A.H.; Gargesh, Ravinder (2008). "4. Persian in South Asia". ใน Kachru, Braj B. (บ.ก.). Language in South Asia. Kachru, Yamuna & Sridhar, S.N. Cambridge University Press. pp. 103–120. ISBN 978-0-521-78141-1.
  118. Bhatia, Tej K and William C. Ritchie. (2006) Bilingualism in South Asia. In: Handbook of Bilingualism, pp. 780-807. Oxford: Blackwell Publishing
  119. "Decline of Farsi language – The Times of India". The Times of India. สืบค้นเมื่อ 2015-10-26.
  120. "Hindi mother tongue of 44% in India, Bangla second most spoken – The Times of India". The Times of India. สืบค้นเมื่อ 2021-11-06.
  121. "The World Factbook". www.cia.gov. สืบค้นเมื่อ 2015-10-25.
  122. Nehru, Jawaharlal; Gandhi, Mohandas (1937). The question of language: Issue 6 of Congress political and economic studies. K. M. Ashraf.
  123. Hardgrave, Robert L. (August 1965). The Riots in Tamilnad: Problems and Prospects of India's Language Crisis. Asian Survey. University of California Press.
  124. News, Nagpur. "Maharashtra to join 'anti – Hindi' stir at Bengaluru". www.nagpurtoday.in.
  125. Eleonora Ardemagni (19 March 2018). "Yemen's Military: From the Tribal Army to the Warlords". IPSI. สืบค้นเมื่อ 29 May 2018.
  126. "Death of a leader: Where next for Yemen's GPC after murder of Saleh?". Middle East Eye. 23 January 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2018.
  127. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ IranInfo
  128. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Hezbollah
  129. "North Korea's Balancing Act in the Persian Gulf". The Huffington Post. 17 August 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 August 2015. สืบค้นเมื่อ 17 August 2015. North Korea's military support for Houthi rebels in Yemen is the latest manifestation of its support for anti-American forces.
  130. "The September 14 drone attack on Saudi oil fields: North Korea's potential role | NK News". 30 September 2019. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 October 2019. สืบค้นเมื่อ 11 October 2019.
  131. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ North Korean weapons aid
  132. "Secret UN report reveals North Korea attempts to supply Houthis with weapons". Al-Arabiya. 4 August 2018. สืบค้นเมื่อ 4 August 2018. The report said that experts were investigating efforts by the North Korean Ministry of Military Equipment and Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID) to supply conventional arms and ballistic missiles to Yemen's Houthi group.
  133. "Panel investigates North Korean weapon used in Mogadishu attack on UN compound". NK PRO. 3 March 2021.
  134. Misto, Mohamad; Emre Özcan, Ethem. "Iran boosting Yemeni Houthis with Syrian fighters: Local sources". Anadolu Agency. สืบค้นเมื่อ 8 May 2021.
  135. "My enemy's enemy is my ally: How al-Qaeda fighters are backed by Yemen's government". เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 November 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-11-13.
  136. "Hadi counts on Saleh kin to revive elite forces". Gulf News. 23 March 2018. สืบค้นเมื่อ 29 May 2018.
  137. 137.0 137.1 137.2 "Military reshuffle in Yemen aimed at tackling Saleh family". The Arab Weekly. 25 February 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2018.
  138. 138.0 138.1 "Exiled son of Yemen's Saleh takes up anti-Houthi cause". Reuters. 4 December 2017. สืบค้นเมื่อ 6 December 2017.
  139. "Believed dead, ex-president's nephew shows up in Yemen". สืบค้นเมื่อ 7 November 2018.
  140. "Republican Guard Chooses to Liberate Yemen from Houthis". Asharq al-Awsat. 12 December 2017. สืบค้นเมื่อ 29 May 2018.
  141. "Saudi Arabia Begins Air Assault in Yemen". The New York Times. 25 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 March 2015. สืบค้นเมื่อ 25 March 2015.
    Felicia Schwartz, Hakim Almasmari and Asa Fitch (26 March 2015). "Saudi Arabia Launches Military Operations in Yemen". The Wall Street Journal. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 24 February 2020. สืบค้นเมื่อ 12 March 2017.
  142. "UNITED ARAB EMIRATES/YEMEN: Abu Dhabi gets tough with Yemen's pro-Coalition loyalists – Issue 778 dated 08/03/2017". Intelligence Online. 8 March 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
    "UAE to Saudi: Abandon Yemen's Hadi or we will withdraw our troops – Middle East Monitor". Middle East Monitor. 2017-03-07. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 31 July 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
    "EXCLUSIVE: Yemen president says UAE acting like occupiers". Middle East Eye. 2017-05-03. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
  143. "Senegal to send 2,100 troops to join Saudi-led alliance". Reuters. 4 May 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 May 2015. สืบค้นเมื่อ 4 May 2015.
  144. 144.0 144.1 144.2 144.3 144.4 144.5 144.6 "Egypt, Jordan, Sudan and Pakistan ready for ground offensive in Yemen: report". the globe and mail. 26 March 2015. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 26 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 March 2015.
  145. "Yemen conflict: Saudi-led strike 'hits wrong troops'". BBC News. 17 October 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 October 2015. สืบค้นเมื่อ 18 October 2015. Hundreds of Sudanese troops reportedly arrived in the southern port city of Aden on Saturday, the first batch of an expected 10,000 reinforcements for the Saudi-led coalition.
  146. "Sudan recalls majority of troops from Yemen war". Reuters. 24 August 2019.
  147. 147.0 147.1 "Morocco sends ground troops to fight in Yemen". Gulf News.
  148. "Morocco recalls envoy to Saudi Arabia as diplomatic tensions rise". Reuters. 8 February 2019.
  149. "UAE, Egypt and Saudi Arabia cut ties with Qatar". SBS. 5 June 2017. สืบค้นเมื่อ 5 June 2017.
  150. 150.0 150.1 "Use of Mercenaries by the Saudi-led Coalition to Violate Human Rights in Yemen and Impede the Exercise of the Yemeni People's Right to Self-determination". Arabian Right Watch Association. สืบค้นเมื่อ 15 June 2020.
  151. Carlsen, Laura (3 December 2015). "Mercenaries in Yemen—the U.S. Connection". HuffPost.
  152. "Almost 100 Sudanese mercenaries killed by Yemen defence – Yemen Resistance Watch". yemen-rw.org.
  153. "UAE Outsourcing Yemen Aggression from Ugandan Mercenaries: Report". 16 April 2018.
  154. "French troops fighting Houthis in Yemen alongside UAE forces, Le Figaro claims". Daily Sabah. 16 June 2018. สืบค้นเมื่อ 17 June 2018.
  155. "French Elite Forces, Saudi-led Coalition Cooperate to Fight Houthi in Yemen". Albawaba. 17 June 2018. สืบค้นเมื่อ 17 June 2018.
  156. "French special forces on the ground in Yemen: Le Figaro". Reuters. 16 June 2018. สืบค้นเมื่อ 17 June 2018.
  157. "Mauritania to send ground boots to Yemen, military source". www.northafricapost.com. สืบค้นเมื่อ 2 May 2021.
  158. "Kuwait To Send Troops To Saudi For Yemen War: Report". Ndtv.com. สืบค้นเมื่อ 2021-11-07.
  159. Spencer, Richard (2015-01-15). "UK military 'working alongside' Saudi bomb targeters in Yemen war". The Telegraph. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 January 2016. สืบค้นเมื่อ 14 April 2016.
  160. 160.0 160.1 "Senegal to support Yemen campaign". BBC News. 5 May 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 8 May 2015. The coalition includes eight Arab states. The US, the UK and France are providing logistical support.
  161. "Archived copy". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 7 April 2015. สืบค้นเมื่อ 15 August 2020.CS1 maint: archived copy as title (link)
  162. "Yemen — and what it means for Pakistan – Daily Times". dailytimes.com.pk. 30 November 2017. สืบค้นเมื่อ 9 February 2018.
  163. https://www.thestar.com.my/news/nation/2018/12/03/liew-there-was-no-cabinet-approval-for-ops-yemen-2/
  164. "Dışişleri Bakanlığı, Husi terörüne karşı Yemen'e destek verdi". turkiyegazetesi.com.tr. สืบค้นเมื่อ 25 February 2021.
  165. "Ankara transfers Syrian, Turkish mercenaries to Yemen". ypagency.net. 14 March 2021. สืบค้นเมื่อ 15 March 2021.
  166. "Horn of Africa States Follow Gulf into the Yemen War". Crisis Group. 25 January 2016.
  167. "NCRI Claims to Have Intelligence Detailing Iran's Attack on Saudi Arabia". 30 September 2019.
  168. "Google Translate". translate.google.com.
  169. "Brothers no more: Yemen's Islah party faces collapse of Aden alliances". Middle East Eye. 21 October 2017. สืบค้นเมื่อ 5 June 2018.
  170. "What is going on in southern Yemen?". Al Jazeera. 29 January 2018. สืบค้นเมื่อ 29 January 2018.
  171. "A killer or a hero? Nephew of former Yemeni president divides Taiz". Middle East Eye. 16 April 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2018.
  172. "Is Tareq Saleh making a comeback to battle Yemen's Houthis with UAE-funded militias?". The New Arab. 19 April 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2018.
  173. Osama bin Javaid (28 January 2018). "Yemen: Separatists take over government headquarters in Aden". Al Jazeera. สืบค้นเมื่อ 28 January 2018.
  174. "Yemen'in güneyinde çatışmalar: 'Darbe yapılıyor'". Evrensel. 28 January 2018. สืบค้นเมื่อ 28 January 2018.
  175. "Jetzt bekriegen sich auch einstige Verbündete". Tagesschau. 28 January 2018. สืบค้นเมื่อ 28 January 2018.
  176. 176.0 176.1 "Report: Saudi-UAE coalition 'cut deals' with al-Qaeda in Yemen". Al-Jazeera. 6 August 2018.
  177. "US allies, Al Qaeda battle rebels in Yemen". Fox News. 7 August 2018.
  178. 178.0 178.1 "Allies cut deals with al Qaeda in Yemen to serve larger fight with Iran". San Francisco Chronicle. 6 August 2018.
  179. name="The Integration Of Southern Yemeni's in Aqap">"How Saudi Arabia's war in Yemen has made al Qaeda stronger – and richer". Reuters. 8 April 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 8 April 2016. สืบค้นเมื่อ 8 April 2016.
  180. "US allies, Al Qaeda battle rebels in Yemen". Fox News. 7 August 2018.
  181. "US arms sold to Saudi Arabia and UAE end up in wrong hands". www.cnn.com.
  182. "ISIS gaining ground in Yemen, competing with al Qaeda". CNN. 21 January 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 January 2015. สืบค้นเมื่อ 21 January 2015.
  183. "Yemeni implosion pushes southern Sunnis into arms of al-Qaeda and Isis". The Guardian. 22 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 February 2017.
    "Desknote: The Growing Threat of ISIS in Yemen". American Enterprise Institute. 6 May 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 9 May 2015. สืบค้นเมื่อ 12 May 2015.
  184. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 95Jawf
  185. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ key
  186. Rafi, Salman (2 October 2015). "How Saudi Arabia's aggressive foreign policy is playing against itself". Asia Times. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 29 September 2020. สืบค้นเมื่อ 23 January 2016.
  187. Ryan Songalia (28 May 2015). "Mysterious junior flyweight Ali Raymi killed in Yemen". Ring TV. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 28 May 2015. สืบค้นเมื่อ 30 May 2015.
  188. "Yahya Hassan Al-Emad dead in Sanaa". yemen press. 8 October 2016.
  189. Kamel al Matari (9 October 2016). "sources confirmed death of Ahmed Mohsen Ali Al-Harbi brother-in-law of Abdulmalik al-Houthi". alarabiya.
  190. "Disclose the identity of 33 people dead in the incident consolation Rowaishan lounge .. (names + labor)". yemen-24. 8 October 2016.
  191. ""Ali Aldhifeef" most prominent pro-Houthi and responsible for the fall in the Great Hall of Amran Sana'a leaders". yemen-press. 9 October 2016.
  192. "Commander of the Republican Guard and the commander of the Yemeni capital, security forces among the victims of the raids that targeted a funeral in Sanaa". National Broadcasting Network. 8 October 2016.
  193. 193.0 193.1 "military leaders among the victims of the martyrs of the massacre Sanaa". Al-Alam News Network. 8 October 2016.
  194. "image killing of a senior officer in uniform in the ballroom in Sana'a consolation Al Rowaishan family". gulfeyes. 8 October 2016.
  195. "Al-Manar correspondent: the commander of the Republican Guard and the commander of the Yemeni Central Security Forces among the martyrs of the massacre Sanaa". Al-Manar. 8 October 2016.
  196. "Yemen: Blasts hit event attended by Jalal al-Ruweishan". Al Jazeera. 8 October 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2017.
  197. "Defense Staff Brigadier Mansour Tenaian Namran". General People's Congress. 15 October 2016.
  198. "Colonel Ahmad Al-Khatib killed in airstrike in Saada". yemen press. 17 October 2016.
  199. "Yemen war: Houthi political leader 'killed in air raid'". BBC. 23 April 2018.
  200. "Coalition forces kill Houthi general on Saudi-Yemen border: sources". reuters. 24 September 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 September 2017.
  201. "Houthi militiamen carry the coffin of a senior Houthi military leader, Hashim al-Barawi, killed three days ago while fighting Saudi-backed forces". Alamy. 27 August 2015. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 5 October 2016.
  202. "Houthi leader who participated in Kuwait talks killed". alarabiya. 22 October 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2016.
  203. "Brother of Houthis' top leader believed dead after air strike". The National (Abu Dhabi). 1 September 2018. สืบค้นเมื่อ 14 May 2020.
  204. "Yemen army captures Houthi militias in Marib". Al Arabiya. 5 October 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 October 2016.
  205. "Yemen army captures Houthi militia leaders in Marib". International Islamic News Agency. 5 October 2016. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 4 March 2021.
  206. "Clashes in southern Yemen; rebels leader's brother killed". Globe and Mail. Associated Press. 9 August 2019. สืบค้นเมื่อ 14 May 2020.
  207. "DEBKAfile, Political Analysis, Espionage, Terrorism, Security". เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2015. สืบค้นเมื่อ 13 July 2015.
  208. "Saudi officer killed in cross-border fire from Yemen". Al-Ahram (AFP). 23 August 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 September 2015. สืบค้นเมื่อ 23 August 2015.
  209. France-Presse, Agence (27 September 2015). "Saudi general killed on Yemen border while 'defending country', army says". the Guardian. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2016.
  210. 210.0 210.1 Reuters Editorial (14 December 2015). "Two top Gulf commanders killed in Yemen rocket strike – sources". Reuters UK. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016.
  211. "GULF TIMES". Gulf-Times. 26 September 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 March 2016.
  212. "Mine Kills Saudi Officer On Yemen Border". Defense News. 18 June 2015.
  213. "Arab coalition commander assassinated in southern Yemen". Almasdar.com. 21 September 2019.
  214. "ابن ملك البحرين ربما أصيب في اليمن". As-Safir. 30 September 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 October 2015. สืบค้นเมื่อ 1 October 2015.
  215. "Gunmen assassinate top army commander in Yemen's Aden". xinhuanet.com. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 February 2016.
  216. Mohammed Mukhashaf (2017-02-22). "Senior Yemeni general killed in Houthi missile attack | Reuters". Uk.reuters.com. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 October 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
  217. "Archived copy". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 11 October 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-11-02.CS1 maint: archived copy as title (link)
  218. "Recordings: Houthi leaders planned general's killing". Aljazeera. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 June 2016.
  219. "Flash – Gunmen kill Yemen intelligence officer: security source". France 24. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 22 February 2017.
  220. Ali, Ajaz. "Yemeni fighter buried in Jazan". Saudi Gazette. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016.
  221. 221.0 221.1 "105 Yemeni troops, Houthis reportedly killed, injured in Marib". Debriefer. 2020-05-04. สืบค้นเมื่อ 2020-04-06.
  222. "Death toll rises to 49 in attacks in Yemen's Aden". Anadolu Agency. 1 August 2019. สืบค้นเมื่อ 16 May 2020.
  223. "Ex-Guantanamo detainee prominently featured in al Qaeda propaganda". The Long War Journal. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 February 2016.
  224. "Saudi forces say they have captured leader of Yemen branch of Islamic State". Reuters. 25 June 2019.
  225. "This Man Is The Leader In ISIS's Recruiting War Against Al-Qaeda In Yemen". Buzzfeed. 7 July 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 7 July 2015. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  226. "Thousands Expected to die in 2010 in Fight against Al-Qaeda". Al-Qaeda Announces Holy War against Houthis Yemen Post. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2011. สืบค้นเมื่อ 23 January 2013.
  227. "Saudi Arabia launches airstrikes in Yemen". CNN. 26 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 March 2015.
  228. 228.0 228.1 228.2 228.3 228.4 228.5 228.6 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ repel
  229. "AP Explains: How Emirates troop drawdown impacts Yemen's war". Associated Press. 25 July 2019.
  230. "More Bahrain troops for Yemen". Emirates 24/7.
  231. "Qatar sends 1,000 ground troops to Yemen conflict: al Jazeera". Reuters. 7 September 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2015. สืบค้นเมื่อ 7 September 2015.
  232. "Yemen Sunni grand alliance: Sudan commits troops as Saudi jets pound Sana'a". International Business Times UK. 27 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 April 2015. สืบค้นเมื่อ 15 April 2015.
  233. "Sudan denies plane shot down by Yemen's Houthis". World Bulletin. 28 March 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 March 2015. สืบค้นเมื่อ 28 March 2015.
  234. Arab, The New (7 October 2019). "Yemen's Houthi rebels kill 'several Sudanese soldiers' in Taiz attack". alaraby.
  235. "Sudan withdraws 10,000 troops from Yemen". Sudan Tribune. 2019-10-30. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-31. สืบค้นเมื่อ 2019-10-31.
  236. "Four Egyptian warships en route to Gulf of Aden". Al-Ahram. 26 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 March 2015.
  237. "Egypt navy and air force taking part in military intervention in Yemen: Presidency". Al-Ahram. 26 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 March 2015.
  238. "In Yemen War, Mercenaries Launched by Blackwater Head Were Spotted Today – Not Good News" Forbes
  239. "AP Investigation: US allies, al-Qaida battle rebels in Yemen". AP News. 7 August 2018.
  240. Eric Schmitt (2017-03-03). "United States Ramps up Airstrikes against Al Qaeda in Yemen". The New York Times. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
  241. "Country Reports on Terrorism 2015 Chapter 6. Foreign Terrorist Organizations". State.gov. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
  242. "Flexing New Authorities, US Military Unleashes Barrage on AQAP". Voanews.com. 2017-03-03. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 28 August 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-07-14.
  243. "In Yemen chaos, Islamic State grows to rival al Qaeda". Reuters. 30 June 2015. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2015. สืบค้นเมื่อ 18 November 2015.
  244. "Arab Coalition: 83 ballistic missiles fired by Houthis toward Saudi Arabia so far". Saudi Gazette. สืบค้นเมื่อ 5 June 2018.
  245. "More than 1,000 Saudi troops killed in Yemen since war began". Al Jazeera. 28 May 2018.
  246. "'Yemen's war is becoming as messy as the conflict in Syria'". The Independent. 17 March 2016.
  247. Mohammed Mukhashaf (28 March 2016). "Saudi-led alliance says completes Yemen prisoner swap". Reuters UK. สืบค้นเมื่อ 14 April 2016.
  248. "Two pilots killed when helicopter comes down on Saudi-Yemen border – coalition". Reuters UK. สืบค้นเมื่อ 18 April 2017.
  249. Wam. "Saudi warplane crashes in Yemen, pilot killed". khaleejtimes.com. สืบค้นเมื่อ 30 October 2017.
  250. "Two Saudi pilots killed in helicopter crash: state media". Reuters. 14 September 2018.
  251. "Saudi prince killed in helicopter crash". The Independent. 5 November 2017. สืบค้นเมื่อ 7 November 2017.
  252. Agencies (18 April 2017). "19Saudi soldiers martyred in Yemen helicopter crash". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 28 May 2017. สืบค้นเมื่อ 10 June 2017.
  253. "Two pilots killed when helicopter comes down on Saudi-Yemen border..." Reuters. 21 August 2015 – โดยทาง uk.reuters.com.
  254. "Houthis claim responsibility for fall of coalition plane"."Yemen's Houthi rebels 'shoot down Apache helicopter in Hodeida". 17 March 2017. สืบค้นเมื่อ 10 June 2017.
    "Saudi military helicopter crashes in Yemen, killing 12 officers". Reuters. 18 April 2017.
  255. "Two Saudi pilots killed in crash near Yemen". Al Arabiya English.
  256. "Saudi Losses in Yemen War Exposed by US Tank Deal". Defense One.
  257. "Two killed after Houthis attack Saudi warship". Al Arabiya English.
  258. "UAE Rulers celebrate Armed Forces' efforts in Yemen". The National.
  259. Wam. "Video: Two UAE fighter pilots martyred in Yemen laid to rest". khaleejtimes.com. สืบค้นเมื่อ 30 October 2017.
  260. Mohammed Mukhashaf (14 March 2016). "UAE plane crashed in Yemen due to technical fault, pilots killed: coalition". Reuters. สืบค้นเมื่อ 14 April 2016.
  261. "Funerals for four UAE soldiers killed in Yemen helicopter crash held". The National.
  262. Trevithick, Joseph. "Houthi Rebels In Yemen Attacked Another UAE Ship and That's All We Know For Certain". The Drive.
  263. الجرافات البحرية : السفينة " سويفت " تتمتع بغطاء تأميني. [Marine Dredging: Ship "Swift" is covered by insurance.] (ภาษาอาหรับ). Emirates News Agency (WAM). 5 October 2016. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 6 October 2016.
  264. "'The Yemen war death toll is five times higher than we think – we can't shrug off our responsibilities any longer'". The Independent. 26 October 2018.
  265. "Yemen war: Houthis say Sudan troops suffering heavy casualties". www.aljazeera.com.
  266. "Bahrain Defense Force mourns the martyrdom of the National Force" (ภาษาอาหรับ). สืบค้นเมื่อ 26 June 2020.
  267. "Bahrain Says Three Soldiers in Yemen Coalition Killed". Naharnet.
  268. "Bahrain F-16 crashes in Saudi near Yemen border after 'technical issue'". Middle East Eye.
  269. "First Qatari soldier killed in Yemen". Gulf News. 11 November 2015.
  270. "Three Qatari soldiers killed in Yemen". Al Arabiyah English. 13 September 2016.
  271. "Saudi Coalition, Houthi Rebels Intensify Attacks In Yemen Ahead Of Proposed Ceasefire". International Business Times. สืบค้นเมื่อ 14 December 2015.
  272. 272.0 272.1 "Crash d'un F-16 marocain au Yémen: Le corps du pilote marocain pourrait avoir été repéré". The Huffington Post Maghreb. AFP. สืบค้นเมื่อ 16 May 2015.
  273. "Jordan warplane crashes in Saudi, pilot survives". Gulf Times. สืบค้นเมื่อ 10 June 2017.
  274. "UAE aims to wipe out Yemen Al Qaeda branch". Dawn. 14 August 2018. สืบค้นเมื่อ 14 August 2018.
  275. "UN humanitarian office puts Yemen war dead at 233,000, mostly from 'indirect causes'". December 2020.
  276. "Five Years of Data on Saudi-led Air War".
  277. World Report 2021: Yemen | Human Rights Watch. 13 January 2021.
  278. Saudi UN envoy decries Houthi border attacks
    Archived 6 สิงหาคม 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  279. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ kills26
  280. World Report 2019: Rights Trends in Yemen. Human Rights Watch. 17 January 2019.
  281. "More than 3 million displaced in Yemen – joint UN agency report". 22 August 2016. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 January 2017. สืบค้นเมื่อ 30 January 2017.
  282. "Save the Children says 85,000 kids may have died of hunger in Yemen". USA Today. Associated Press.
  283. CSR. "Outbreak update – Cholera in Yemen, 25 October 2018". www.emro.who.int. สืบค้นเมื่อ 2018-10-25.
  284. ส.พลายน้อย. เกร็ดภาษา หนังสือไทย ฉบับปรับปรุง. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : พิมพ์คำ, 2560, หน้า 150
  285. 285.00 285.01 285.02 285.03 285.04 285.05 285.06 285.07 285.08 285.09 285.10 Nasr, Seyyed Hossein (2007). "Qurʼān". Encyclopædia Britannica Online. สืบค้นเมื่อ 2007-11-04.
  286. Patterson, Margot. 2008. Islam Considered: A Christian View. Liturgical Press. p. 10.
  287. Ali, Mir Sajjad, and Zainab Rahman. 2010. Islam and Indian Muslims. Guan Publishing House. p. 24 (citing N. J. Dawood's judgement).
  288. Alan Jones, The Koran, London 1994, ISBN 1842126091
  289. Arthur Arberry, The Koran Interpreted, London 1956, ISBN 0684825074, p. 191.
  290. Lambert, Gray (2013). The Leaders Are Coming!. WestBow Press. p. 287. ISBN 9781449760137.
  291. Roy H. Williams; Michael R. Drew (2012). Pendulum: How Past Generations Shape Our Present and Predict Our Future. Vanguard Press. p. 143. ISBN 9781593157067.
  292. * Shaikh, Fazlur Rehman. 2001. Chronology of Prophetic Events. Ta-Ha Publishers Ltd. p. 50.
  293. 293.0 293.1 Fisher, Mary Pat. 1997. Living Religions: An Encyclopaedia of the World's Faiths. I. B. Tauris Publishers. p. 338.
  294. อัลกุรอาน 17:106
  295. Peters, F.E. (2003). The Words and Will of God. Princeton University Press. pp. 12–13. ISBN 978-0-691-11461-3.
  296. Brannon M. Wheeler (2002). Prophets in the Quran: An Introduction to the Quran and Muslim Exegesis. A&C Black. p. 2. ISBN 978-0-8264-4957-3.
  297. Carroll, Jill. "The Quran & Hadith". World Religions. สืบค้นเมื่อ 10 July 2019.
  298. 298.0 298.1 Donner, Fred. 2006. "The historical context." Pp. 31–33 in The Cambridge Companion to the Qur'ān, edited by J. D. McAuliffe. Cambridge University Press.
  299. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ jecampo
  300. Nasr, Seyyed Hossein (2003). Islam: Religion, History and Civilization. HarperSanFrancisco. p. 42. ISBN 978-0-06-050714-5.
  301. 301.0 301.1 Rice, G. 2011. Handbook of Islamic Marketing. p. 38.
  302. Street, Brian V. 2001. Literacy and Development: Ethnographic Perspectives. p. 193.
  303. Brown, Norman Oliver. 1991. Apocalypse And/or Metamorphosis. p. 81.
  304. "The Comprehensive Aramaic Lexicon". cal.huc.edu. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 18 October 2017. สืบค้นเมื่อ 31 August 2013.
  305. อัลกุรอาน 75:17
  306. อัลกุรอาน 7:204
  307. See "Ķur'an, al-", Encyclopedia of Islam Online and [อัลกุรอาน 9:111]
  308. Abbas Jaffer; Masuma Jaffer (2009). Quranic Sciences. ICAS press. pp. 11–15. ISBN 978-1-904063-30-8.
  309. 309.0 309.1 309.2 309.3 Tabatabai, Sayyid M. H. (1987). The Qur'an in Islam : its impact and influence on the life of muslims. Zahra Publ. ISBN 978-0710302663.
  310. 310.0 310.1 310.2 310.3 Richard Bell (Revised and Enlarged by W. Montgomery Watt) (1970). Bell's introduction to the Qur'an. Univ. Press. pp. 31–51. ISBN 978-0852241714.
  311. 311.0 311.1 P.M. Holt, Ann K.S. Lambton and Bernard Lewis (1970). The Cambridge history of Islam (Reprint. ed.). Cambridge Univ. Press. p. 32. ISBN 9780521291354.
  312. Denffer, Ahmad von (1985). Ulum al-Qur'an : an introduction to the sciences of the Qur an (Repr. ed.). Islamic Foundation. p. 37. ISBN 978-0860371328.
  313. Translation of Sahih Bukhari, Book 1 Archived 10 มกราคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Center for Muslim-Jewish Engagement.
  314. กุรอาน 53:5
  315. กุรอาน 53:6-9
  316. Buhl, Fr. [1913-1936] 2012. “Muhammad.” In Encyclopedia of Islam (1st ed.), edited by M. Th. Houtsma, T.W. Arnold, R. Basset, R. Hartmann. doi:10.1163/2214-871X_ei1_SIM_4746.
  317. กุรอาน 7:157
  318. Günther, Sebastian (2002). "Muhammad, the Illiterate Prophet: An Islamic Creed in the Quran and Quranic Exegesis". Journal of Quranic Studies. 4 (1): 1–26. doi:10.3366/jqs.2002.4.1.1.
  319. Roslan Abdul-Rahim (December 2017). "Demythologizing the Qur'an Rethinking Revelation Through Naskh al-Qur'an". Global Journal Al-Thaqafah. 7 (2): 62. doi:10.7187/GJAT122017-2. ISSN 2232-0474.
  320. "Wat is de Koran?". Koran.nl (ภาษาดัตช์). 18 February 2016.
  321. al-Bukhari, Muhammad (810–870). "Sahih Bukhari, volume 6, book 61, narrations number 509 and 510". sahih-bukhari.com. สืบค้นเมื่อ 16 February 2018.
  322. Rippin, Andrew; และคณะ (2006). The Blackwell companion to the Qur'an ([2a reimpr.] ed.). Blackwell. ISBN 978140511752-4.
    • "Poetry and Language," by Navid Kermani, pp. 107–20.
    • For the history of compilation see "Introduction," by Tamara Sonn, pp. 5–6
    • For eschatology, see "Discovering (final destination)," by Christopher Buck, p. 30.
    • For literary structure, see "Language," by Mustansir Mir, p. 93.
    • For writing and printing, see "Written Transmission," by François Déroche, pp. 172–87.
    • For recitation, see "Recitation," by Anna M. Gade pp. 481–93
  323. Mohamad K. Yusuff, Zayd ibn Thabit and the Glorious Qur'an
  324. Cook, The Koran, 2000: pp. 117–24
  325. F.E. Peters (1991), pp. 3–5:
  326. 326.0 326.1 326.2 Leaman, Oliver (2006). The Qur'an: an Encyclopedia. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-32639-1.
    • For God in the Quran (Allah), see "Allah," by Zeki Saritoprak, pp. 33–40.
    • For eschatology, see "Eschatology," by Zeki Saritoprak, pp. 194–99.
    • For searching the Arabic text on the internet and writing, see "Cyberspace and the Qur'an," by Andrew Rippin, pp. 159–63.
    • For calligraphy, see by "Calligraphy and the Qur'an" by Oliver Leaman, pp. 130–35.
    • For translation, see "Translation and the Qur'an," by Afnan Fatani, pp. 657–69.
    • For recitation, see "Art and the Qur'an" by Tamara Sonn, pp. 71–81; and "Reading," by Stefan Wild, pp. 532–35.
  327. Watton, Victor (1993), A student's approach to world religions: Islam, Hodder & Stoughton, p. 1. ISBN 978-0-340-58795-9
  328. 328.0 328.1 Guillaume, Islam, 1954: p.74
  329. Pickthall, M.M. (1981). The Glorious Qur'an. Chicago IL: Iqra' Book Center. p. vii.
  330. Ibn Warraq, Why I'm Not a Muslim, 1995: p.105
  331. LESTER, TOBY (January 1999). "What Is the Koran?". Atlantic. สืบค้นเมื่อ 8 April 2019.
  332. Guessoum, Nidhal (June 2008). "ThE QUR'AN, SCIENCE, AND THE (RELATED)CONTEMPORARY MUSLIM DISCOURSE". Zygon. 43 (2): 411+. doi:10.1111/j.1467-9744.2008.00925.x. ISSN 0591-2385. สืบค้นเมื่อ 15 April 2019.
  333. SARDAR, ZIAUDDIN (21 August 2008). "Weird science". New Statesman. สืบค้นเมื่อ 15 April 2019.
  334. See:
  335. Jenssen, H. 2001. "Arabic Language." Pp. 127–35 in Encyclopaedia of the Qur'ān 1, edited by McAuliffe, et al. Leiden: Brill.
  336. Sonn, Tamara (2010). Islam : a brief history (Second ed.). Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4051-8093-1.
  337. Quran 85:22
  338. Mir Sajjad Ali; Zainab Rahman (2010). Islam and Indian Muslims. Kalpaz Publications. p. 21. ISBN 978-8178358055.
  339. Shirazi, Muhammad (2001). The Qur'an - When was it compiled?. London,UK: Fountain Books.
  340. Glassé, Cyril; Smith, Huston (2002). The New Encyclopedia of Islam (revised, reprinted ed.). Rowman Altamira. p. 268. ISBN 9780759101906. สืบค้นเมื่อ 7 September 2015.
  341. Corbin, Henry. [1964] 1993. History of Islamic Philosophy, translated by L. Sherrard and P. Sherrard. London: Kegan Paul International, with Islamic Publications for The Institute of Ismaili Studies. ISBN 978-0-7103-0416-2. p. 10.
  342. Quran 17:88
  343. Vasalou, Sophia (2002). "The Miraculous Eloquence of the Qur'an: General Trajectories and Individual Approaches". Journal of Qur'anic Studies. 4 (2): 23–53. doi:10.3366/jqs.2002.4.2.23.
  344. "Afghan Quran-burning protests: What's the right way to dispose of a Quran?". Slate Magazine. 2012-02-22.
  345. Sengers, Erik (2005). Dutch and Their Gods. p. 129.
  346. see Jamal Malik (6 April 2020). Islam in South Asia: Revised, Enlarged and Updated Second Edition. BRILL. p. 580. ISBN 9789004422711.
  347. See:
    • "Kur`an, al-", Encyclopaedia of Islam Online
    • Allen (2000) p. 53
  348. Cook, The Koran, 2000: pp.119
  349. The Koran; A Very Short Introduction, Michael Cook. Oxford University Press, pp. 119
  350. مقطعات‎ is the plural of a participle from قطع‎, 'to cut, break'.
  351. 351.0 351.1 Massey, Keith. "Mysterious Letters." in Encyclopaedia of the Qurʾān 3(205), edited by J. D. McAuliffe. doi:10.1163/1875-3922_q3_EQCOM_00128. p. 472.
  352. "Appendix 1, One of the Great Miracles [74:35]". www.masjidtucson.org. สืบค้นเมื่อ 2021-06-08.
  353. Dukes, Kais. "RE: Number of Unique Words in the Quran". www.mail-archive.com. สืบค้นเมื่อ 29 October 2012.
  354. 354.0 354.1 "Tafsir Al-Mizan". almizan.org.
  355. อัลกุรอาน 2:151
  356. بازمول, محمد. التهذيب والترتيب الاتقان في علوم القرآن. p. 525.
  357. "How can there be abrogation in the Quran?". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 8 มิถุนายน 2008.
  358. "Are the verses of the Qur'an Abrogated and/or Substituted?". mostmerciful.com. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 1 พฤษภาคม 2008.
  359. Islahi, Amin Ahsan. "Abrogation in the Qur'ān". Renaissance Journal. สืบค้นเมื่อ 26 April 2013.
  360. Aslan, Reza (20 November 2008). "How To Read the Quran". Slate. สืบค้นเมื่อ 21 November 2008.
  361. 361.0 361.1 Fatani, Afnan. 2006. "Translation and the Qur'an." Pp. 657–69 in The Qur'an: an Encyclopedia, edited by O. Leaman. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-32639-1.
  362. An-Nawawi, Al-Majmu', (Cairo, Matba‘at at-Tadamun n.d.), 380.
  363. "English Translations of the Quran". Monthlycrescent.com. July 2009. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 29 April 2014.
  364. "More than 300 publishers visit Quran exhibition in Iran". Hürriyet Daily News and Economic Review. 12 August 2010.
  365. Bloom, Jonathan; Blair, Sheila (2002). Islam: A Thousand Years of Faith and Power. New Haven: Yale University Press. p. 42.
  366. "Gurmukhi translation of Quran traced to Moga village". Tribuneindia.com. 2016-05-05. สืบค้นเมื่อ 2016-08-26.
  367. "1 Krallar Bölüm 11 (1 Kings)". kutsalkitap.info. สืบค้นเมื่อ 16 February 2021.
  368. Griffith, Signey. 2008. "Christian Lore and the Arabic Qur'an." In The Qurʼān in its Historical Context, edited by G. S. Reynolds. Psychology Press. p. 112.
  369. Ben-Chanan, Ami. 2011. Qur'an-Bible Comparison: A Topical Study of the Two Most Influential and Respectful Books in Western and Middle Eastern Civilizations. Trafford Publishing. pp. 197–98.
  370. New Catholic Encyclopaedia 7. Washington DC: The Catholic University of America. 1967. p. 677.
  371. Ibn Rawandi. 2002. "On pre-Islamic Christian strophic poetical texts in the Koran." In What the Koran Really Says: Language, Text and Commentary, edited by Ibn Warraq. Prometheus Books. ISBN 978-1-57392-945-5
  372. 3:3 نزل عليك الكتاب بالحق مصدقا لما بين يديه وانزل التوراة والانجيل
  373. อัลกุรอาน 2:285
  374. Luxenberg, Christoph (2007). The Syro-Aramaic reading of the Koran : a contribution to the decoding of the language of the Koran. Berlin: H.Schiler. ISBN 978-3899300888.
  375. Annabel Keeler, "Moses from a Muslim Perspective", in: Solomon, Norman; Harries, Richard; Winter, Tim (eds.), Abraham's children: Jews, Christians and Muslims in conversation, T&T Clark Publ. (2005), pp. 55–66.
  376. Esposito, John L. 2010. The Future of Islam. US: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-516521-0. p. 40. [[iarchive:futureofislam0000espo/page/40|]]

Bibliography[แก้]

  • Guessoum, Nidhal (2011). Islam's Quantum Question: Reconciling Muslim Tradition and Modern Science. I.B. Tauris. p. 174. ISBN 978-1848855175.
  • Cook, Michael (2000). The Koran; A Very Short Introduction. Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 24 September 2019. The Koran; A Very Short Introduction.

Further reading[แก้]

Introductory texts[แก้]

Traditional Quranic commentaries (tafsir)[แก้]

ดูบทความหลักที่: List of tafsir works

Topical studies[แก้]

  • McAuliffe, Jane Dammen (1991). Qurʼānic Christians: an analysis of classical and modern exegesis. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36470-6.
  • Siljander, Mark D.; Mann, John David (2008). A Deadly Misunderstanding: a Congressman's Quest to Bridge the Muslim-Christian Divide. New York: Harper One. ISBN 9780061438288.
  • Stowasser, Barbara Freyer. Women in the Qur'an, Traditions and Interpretation, Oxford University Press; Reprint edition (1 June 1996), ISBN 978-0-19-511148-4

Literary criticism[แก้]

Encyclopedias[แก้]

Academic journals[แก้]

External links[แก้]

Quran browsers and translation[แก้]

Word-for-word analysis[แก้]

Manuscripts[แก้]

แหล่งที่มาอื่น[แก้]

การเบียดเบียนศาสนาโซโรอัสเตอร์[แก้]

Persecution of Zoroastrians is the religious persecution inflicted upon the followers of the Zoroastrian faith. The persecution of Zoroastrians occurred throughout the religion's history. The discrimination and harassment began in the form of sparse violence and forced conversions. Muslims are recorded to have destroyed fire temples. Zoroastrians living under Muslim rule were required to pay a tax called jizya.[1]

Zoroastrian places of worship were desecrated, fire temples were destroyed and mosques were built in their place. Many libraries were burned and much of their cultural heritage was lost. Gradually an increasing number of laws were passed which regulated Zoroastrian behavior and limited their ability to participate in society. Over time, the persecution of Zoroastrians became more common and widespread, and the number of believers decreased by force significantly.[1]

Most were forced to convert due to the systematic abuse and discrimination inflicted upon them by followers of Islam. Once a Zoroastrian family was forced to convert to Islam, the children were sent to an Islamic school to learn Arabic and study the teachings of Islam, as a result some of these people lost their Zoroastrian faith. However, under the Samanids, who were Zoroastrian converts to Islam, the Persian language flourished. On occasion, the Zoroastrian clergy assisted Muslims in attacks against those whom they deemed Zoroastrian heretics.[1]

References[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Houtsma 1936, p. 100, Volume 2

Bibliography[แก้]