อติเทวนิยม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

อติเทวนิยม (อังกฤษ: Henotheism กรีก: ἑνας, henas - หนึ่ง, และ θεός, theos - เทพ) คือลัทธิที่เชื่อว่าเทพเจ้าสูงสุดมีองค์เดียว ส่วนเทพเจ้าอื่น ๆ แม้มีฤทธิ์อำนาจในตนเองแต่ด้อยกว่าเทพเจ้าสูงสุด[1]

มักซ์ มึลเลอร์ (1823-1900) นักอินเดียวิทยา และผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตชาวเยอรมัน เป็นบุคคลแรกที่เสนอว่าศาสนาพราหมณ์ หรือศาสนาฮินดู เป็นตัวอย่างที่สำคัญของแนวความคิดแบบอติเทวนิยม แต่ปัจจุบันมีผู้ไม่เห็นด้วยเพราะการจะเป็นอติเทวนิยมโดยแท้ จะต้องเป็นการนับถือบูชาพระเจ้าเพียงองค์เดียว ไม่ใช่บูชาหลายองค์แบบที่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเป็นอยู่ในทุกวันนี้ซึ่งเป็นพหุเทวนิยม เช่นเดียวกับศาสนากรีกและศาสนาจีน[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2552. 734 หน้า. หน้า 235-236. ISBN 978-616-7073-03-3
  2. ศิลป์ชัย เชาว์เจริญรัตน์. henotheism ความสับสนในศัพท์ศาสนวิทยา.