ข้ามไปเนื้อหา

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร
พุทธศักราช 2502
หน้าแรกของธรรมนูญ
ภาพรวม
ท้องที่ใช้ประเทศไทย ประเทศไทย
สร้างขึ้น28 มกราคม พ.ศ. 2502[1]
เสนอ28 มกราคม พ.ศ. 2502[1]
วันประกาศ28 มกราคม พ.ศ. 2502[1]
มีผลใช้บังคับ28 มกราคม พ.ศ. 2502[1]
ระบบรัฐเดี่ยว ระบบรัฐสภา ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
โดยพฤตินัย เผด็จการทหาร
โครงสร้างรัฐบาล
ฝ่าย3
ประมุขแห่งรัฐพระมหากษัตริย์
ฝ่ายนิติบัญญัติสภาเดียว (สภาร่างรัฐธรรมนูญ)
ฝ่ายบริหารคณะรัฐมนตรี, นำโดย นายกรัฐมนตรี
ฝ่ายตุลาการศาลไทย
ระบอบรัฐเดี่ยว
คณะผู้เลือกตั้งไม่มี
นิติบัญญัติชุดแรก3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
บริหารชุดแรก9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
ตุลาการชุดแรก1 ตุลาคม พ.ศ. 2502
ยกเลิก20 มิถุนายน พ.ศ. 2511
ผู้ยกร่างคณะปฏิวัติ
ผู้ลงนามพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร)
ฉบับก่อนหน้ารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495
คำสั่งและประกาศของคณะปฏิวัติปี พ.ศ. 2501-2502
เอกสารฉบับเต็ม
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 ที่วิกิซอร์ซ

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 7 ประกาศใช้เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2502 โดยมี จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ หัวหน้าคณะปฏิวัติเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

โดยธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรฉบับนี้มีทั้งสิ้น 20 มาตราเป็นรัฐธรรมนูญที่มีมาตราสั้นที่สุด รัฐธรรมนูญชั่วคราวที่ใช้ยาวนานที่สุดในประเทศไทย มีสภาร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 240 คนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง มีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญ และนิติบัญญัติด้วยโดยมาตราที่สำคัญที่สุดคือมาตรา 17 ที่ระบุว่า"ในระหว่างที่ใช้ธรรมนูญนี้ ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีเห็นสมควรเพื่อประโยชน์ในการระงับหรือปราบปรามการกระทำอันเป็นการบ่อนทำลายความมั่นคงของราชอาณาจักรหรือราชบัลลังก์ หรือการกระทำอันเป็นการบ่อนทำลาย ก่อกวนหรือคุกคามความสงบที่เกิดขึ้นภายในหรือมาจากภายนอกราชอาณาจักรให้นายกรัฐมนตรีโดยมติของคณะรัฐมนตรีมีอำนาจสั่งการหรือการกระทำใดๆ ได้ และให้ถือว่าคำสั่งหรือการกระทำเช่นว่านั้นเป็นคำสั่งหรือการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมายเมื่อนายกรัฐมนตรีได้สั่งการหรือหรือกระทำการใดไปตามวรรคก่อนแล้วให้นายกรัฐมนตรีแจ้งให้สภาทราบ"

โดยธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรฉบับนี้ประกาศใช้มายาวนานถึง 9 ปี 4 เดือน 23 วันจึงได้ถูกยกเลิกไปเมื่อได้มีการประกาศใช้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511 เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 ราชกิจจานุเบกษา, ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๐๒, เล่ม ๗๖ ตอนที่ ๑๗ ก ฉบับพิเศษ หน้า ๑, ๒๘ มกราคม ๒๕๐๒

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]