รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา สภาร่างรัฐธรรมนูญ
ผู้ลงนาม พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร
ผู้ลงนามรับรอง ทวี บุณยเกตุ
(ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ)
วันประกาศ 20 มิถุนายน 2511
(ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๕/ตอนพิเศษ/หน้า ๑/๒๐ มิถุนายน ๒๕๑๑)
วันเริ่มใช้ 20 มิถุนายน 2511
ท้องที่ใช้ ไทย ราชอาณาจักรไทย
การร่าง
ชื่อร่าง รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511
ผู้ยกร่าง สภาร่างรัฐธรรมนูญ
การยกเลิก
ประกาศคณะปฏิวัติเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2514
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 8 ซี่งได้มีรัฐพิธีพระราชทานรัฐธรรมนูญ ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2511 มีนาย ทวี บุณยเกตุ ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้รับสนอง พระบรมราชโองการโดยมีทั้งสิ้น 183 มาตรา

ปัจจุบันรัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้สิ้นสุดลงโดยการปฏิวัติตัวเองของ จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2514

ประวัติ[แก้]

รัฐธรรมนูญฉบับนี้เริ่มต้นร่างเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2502 โดย สภาร่างรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีสมาชิกทั้งสิ้น 240 คนเพื่อใช้แทน ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 ซึ่งใช้อยู่ขณะนั้น

แต่รัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็ใช้เวลาร่างยาวนานถึง 9 ปี 16 วัน จึงได้นำขึ้นทูลเกล้าฯให้ทรงลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2511

พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2511[แก้]

ภายหลังจากประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้ประมาณ 4 เดือนพระราชบัญญัติพรรคการเมืองก็ได้ประกาศใช้เมื่อวันพุธที่ 9 ตุลาคม 2511 โดยพรรคการเมืองพรรคแรกที่จดทะเบียนก่อตั้งภายใต้พระราชบัญญัตินี้คือ พรรคสหประชาไทย ซึ่งจดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม 2511 และมี จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้าพรรค

การเลือกตั้ง 10 กุมภาพันธ์ 2512[แก้]

การเลือกตั้งได้เกิดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2512 ผลปรากฏว่าพรรคสห ประชาไทยได้ ส.ส. เข้าสภามาเป็นอันดับ 1 ถึง 74 คนอันดับ 2 เป็นของ พรรคประชาธิปัตย์

สิ้นสุดลง[แก้]

รัฐธรรมนูญฉบับนี้สิ้นสุดลงแล้วโดยการปฏิวัติตัวเองของ จอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2514 และได้มีการประกาศใช้คำสั่งและประกาศของคณะ ปฏิวัติเป็นกฎหมายปกครองประเทศแทน