รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489
ปรีดี และ ในหลวงอานันท.jpg
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา สภาผู้แทนราษฎร
ผู้ลงนาม สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
วันลงนาม 9 พฤษภาคม 2489
ผู้ลงนามรับรอง ปรีดี พนมยงค์
(นายกรัฐมนตรี)
วันลงนามรับรอง 9 พฤษภาคม 2489
วันประกาศ 10 พฤษภาคม 2489
(ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๓๐/หน้า ๓๑๘/๑๐ พฤษภาคม ๒๔๘๙)
วันเริ่มใช้ 10 พฤษภาคม 2489
ท้องที่ใช้ ไทย ราชอาณาจักรไทย
การร่าง
ชื่อร่าง ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ผู้ยกร่าง สภาผู้แทนราษฎร
การยกเลิก
ประกาศคณะทหารแห่งชาติให้รัฐธรรมนูญสิ้นสุดลง
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๘๙ เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 3 ของไทย จัดร่างโดยสภาผู้แทนราษฎร และประกาศและบังคับใช้เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 โดยรัฐประหารของคณะรัฐประหารอันมี พล.ท.ผิน ชุณหะวัณ นายทหารกองหนุน เป็นหัวหน้า รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 1 ปี 5 เดือน 28 วัน รัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดให้มีพฤฒิสภา (วุฒิสภา) ที่มาจากการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยกำหนดให้มีสมาชิกในสภานี้ทั้งสิ้น 80 คน

อ้างอิง[แก้]