การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

← พ.ศ. 2522 18 เมษายน พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 →

ทั้งหมด 324 ที่นั่งในรัฐสภาไทย
ต้องการ 163 ที่นั่งจึงเป็นฝ่ายข้างมาก
ผู้ใช้สิทธิ50.8% เพิ่มขึ้น
  First party Second party Third party
  ประมาณ อดิเรกสาร.jpg คีกฤทธิ์ ปราโมช.jpg Bhichai Rattakul 2010-04-01.jpg
หัวหน้า ประมาณ อดิเรกสาร หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช พิชัย รัตตกุล
พรรค ชาติไทย กิจสังคม ประชาธิปัตย์
เขตของหัวหน้า ส.ส.สระบุรี ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 9 ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 4
การเลือกตั้งล่าสุด 42 88 35
ที่นั่งที่ชนะ 110 99 56
ที่นั่งเปลี่ยน เพิ่มขึ้น 68 เพิ่มขึ้น 11 เพิ่มขึ้น 21
คะแนนเสียง 6,315,568 7,103,177 4,144,414
% 23.8% 26.8% 15.6%

  Fourth party Fifth party
  Samak Sundaravej.JPG Kriangsak Chomanan 1976.jpg
หัวหน้า สมัคร สุนทรเวช เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
พรรค ประชากรไทย ชาติประชาธิปไตย
เขตของหัวหน้า ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 1 ส.ส.ร้อยเอ็ด เขต 1
การเลือกตั้งล่าสุด 32 ไม่ได้ลงเลือกตั้ง
ที่นั่งที่ชนะ 33 15
ที่นั่งเปลี่ยน เพิ่มขึ้น 1 เพิ่มขึ้น 15
คะแนนเสียง 2,395,795 2,137,780
% 15.6% 9.0%

นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง

เปรม ติณสูลานนท์
อิสระ

ว่าที่นายกรัฐมนตรี

เปรม ติณสูลานนท์
อิสระ

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 นับเป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 13[1] ของประเทศไทย การเลือกตั้งครั้งนี้ เกิดจากรัฐบาล โดย พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีได้ตราพระราชกฤษฎีกายุบสภา และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในวันที่ 18 เมษายน ปีเดียวกัน หรืออีก 1 เดือนต่อมา

สืบเนื่องจากการที่ ส.ส. และสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ฝ่ายที่ทางกองทัพสนับสนุนมีความขัดแย้งกันกรณีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ฉบับ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 เพื่อไม่ให้มีการเลือกตั้งแบบรวมเขต รวมเบอร์

ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคชาติไทย ที่มี พลตรีประมาณ อดิเรกสาร เป็นหัวหน้าพรรค ได้รับเลือกมาเป็นลำดับที่หนึ่ง โดยได้ที่นั่งไปทั้งสิ้น 110 ที่นั่ง รองลงไปคือ พรรคกิจสังคม ที่มี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นหัวหน้าพรรคได้ 99 ที่นั่ง และพรรคประชาธิปัตย์ ที่มี นายพิชัย รัตตกุล เป็นหัวหน้าพรรค ได้ 56 ที่นั่ง ซึ่งไม่มีพรรคใดได้เสียงเกินครึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร ที่มีทั้งหมด 324 เสียง ซึ่งผลการจัดตั้งรัฐบาล ปรากฏว่า พรรคกิจสังคม, พรรคประชาธิปัตย์ และพรรคประชากรไทยตกลงกันที่จะสนับสนุน พล.อ.เปรม เป็นนายกรัฐมนตรีต่อ ขณะที่พรรคชาติไทย รวมกันกับพรรคการเมืองอื่น ๆ เป็นฝ่ายค้าน [2] ต่อมา พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นับเป็นสมัยที่ 2 ในวันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน การจัดตั้งคณะรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีประกอบด้วยรัฐมนตรีต่าง ๆ 44 คน นับเป็นคณะรัฐมนตรีคณะที่ 43 และได้เข้าทำการปฏิญาณตนหน้าพระพักตร์เพื่อเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 9 พฤษภาคม ปีเดียวกัน[3]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2539. ศูนย์บริการข้อมูลและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. 1996. pp. 5–7.
  2. "ประวัติพรรคประชาธิปัตย์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-15. สืบค้นเมื่อ 2012-06-28.
  3. ยุบสภา ประกาศเลือกตั้งเร็วที่สุด การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ 3 พรรคการเมืองร่วมมือตั้งรับฐาล พล.อ.เปรมถูกเสนอชื่อให้เป็นนายกรัฐมนตรีอีกสมัยหนึ่ง หน้า 185, กาลานุกรมสยามประเทศไทย 2485-2554 โดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ISBN 978-974-228-070-3