ข้ามไปเนื้อหา

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

 พ.ศ. 2529 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 มีนาคม พ.ศ. 2535 

ทั้งหมด 357 ที่นั่งในรัฐสภาไทย
ต้องการ 179 ที่นั่งจึงเป็นฝ่ายข้างมาก
ผู้ใช้สิทธิ63.6% เพิ่มขึ้น
  First party Second party Third party
 
Chatichai Choonhavan.jpg
‎Siddhi Savetsila (1980).jpg
Bhichai Rattakul 2010-04-01.jpg
ผู้นำ ชาติชาย ชุณหะวัณ สิทธิ เศวตศิลา พิชัย รัตตกุล
พรรค ชาติไทย กิจสังคม ประชาธิปัตย์
ผู้นำตั้งแต่ 24 มิถุนายน 2529 30 มกราคม 2529 3 เมษายน 2525
เขตของผู้นำ นครราชสีมา เขต 1 กรุงเทพมหานคร เขต 2 กรุงเทพมหานคร เขต 6
เลือกตั้งล่าสุด 63 ที่นั่ง, 17.3% 51 ที่นั่ง, 12.1% 100 ที่นั่ง, 22.5%
ที่นั่งก่อนหน้า 64 51 99
ที่นั่งที่ชนะ 87 54 48
ที่นั่งเปลี่ยน เพิ่มขึ้น 22 เพิ่มขึ้น 3 ลดลง 52
คะแนนเสียง 7,612,148 4,651,161 4,456,077
% 19.3% 11.8% 11.3%
%เปลี่ยน เพิ่มขึ้น 2.0 จุด ลดลง 0.3 จุด ลดลง 11.2 จุด

  Fourth party Fifth party Sixth party
 
Narong Wongwan.jpg
Samak Sundaravej.JPG
No image (male).svg
ผู้นำ ณรงค์ วงศ์วรรณ สมัคร สุนทรเวช เทียนชัย สิริสัมพันธ์
พรรค รวมไทย ประชากรไทย ราษฎร
ผู้นำตั้งแต่ 5 มิถุนายน 2529 9 มีนาคม 2522 19 พฤษภาคม 2529
เขตของผู้นำ แพร่ เขต 1 กรุงเทพมหานคร เขต 1 ลพบุรี เขต 1
เลือกตั้งล่าสุด 19 ที่นั่ง 24 ที่นั่ง 20 ที่นั่ง
ที่นั่งก่อนหน้า 19 25 20
ที่นั่งที่ชนะ 35 31 21
ที่นั่งเปลี่ยน เพิ่มขึ้น 16 เพิ่มขึ้น 7 เพิ่มขึ้น 1
คะแนนเสียง 3,988,941 2,413,520 2,336,962
% 10.1% 6.1% 5.9%

  Seventh party Eighth party Ninth party
 
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์.jpg
อาทิตย์ กำลังเอก.jpg
Chamlong Srimuang 2008 (cropped).jpg
ผู้นำ เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อาทิตย์ กำลังเอก จำลอง ศรีเมือง
พรรค ประชาชน ปวงชนชาวไทย พลังธรรม
ผู้นำตั้งแต่ 15 มิถุนายน 2531 13 พฤษภาคม 2531 9 มิถุนายน 2531
เขตของผู้นำ นครราชสีมา เขต 3 เลย เขต 1 ไม่ได้ลงเลือกตั้ง[a]
เลือกตั้งล่าสุด 1 ที่นั่ง
ที่นั่งก่อนหน้า 1
ที่นั่งที่ชนะ 19 17 14
ที่นั่งเปลี่ยน พรรคใหม่ เพิ่มขึ้น 16 พรรคใหม่
คะแนนเสียง 2,454,870 3,143,851 3,586,878
% 6.2% 8.0% 9.1%

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
รหัสสี: ชาติไทย, กิจสังคม, ประชาธิปัตย์, รวมไทย, ประชากรไทย, ราษฎร,ประชาชน, ปวงชนชาวไทย, พลังธรรม, อื่น ๆ
แต่ละจังหวัดอาจประกอบด้วยที่นั่งเดียวหรือหลายที่นั่งก็ได้ โดยสีที่ปรากฏนี้บ่งบอกถึงพรรคที่ได้ที่นั่งมากที่สุดในจังหวัดนั้น

นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง

เปรม ติณสูลานนท์
อิสระ

ว่าที่นายกรัฐมนตรี

ชาติชาย ชุณหะวัณ
ชาติไทย

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 มีขึ้นเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ผลการเลือกตั้งเป็นชัยชนะของพรรคชาติไทย โดยได้ 87 ที่นั่งจากทั้งหมด 357 ที่นั่ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคิดเป็น 63.6%[1]

ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคชาติไทย โดย พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ หัวหน้าพรรค ได้รับเลือกมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง ด้วยเสียง 87 ที่นั่ง รองลงไปคือ พรรคกิจสังคม มี 54 ที่นั่ง และพรรคประชาธิปัตย์ 48 ที่นั่ง ซึ่งไม่มีพรรคการเมืองใดได้รับเสียงเกินครึ่งของสภาผู้แทนราษฎร ที่มีทั้งหมด 357 เสียง[2][3]

แกนนำของพรรคการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมาเป็นลำดับแรก 5 พรรคประกอบไปด้วย ชาติไทย , กิจสังคม , ประชาธิปัตย์ , รวมไทย และ ประชากรไทย ได้หารือกันถึงการจัดตั้งรัฐบาล ทั้งหมดมีความเห็นตรงกันว่า พล.อ.เปรม มีความเหมาะสมที่จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อ จึงเข้าพบกับ พล.อ.เปรม ถึงบ้านสี่เสาเทเวศร์ ซึ่งเป็นบ้านพัก ในเวลาค่ำของวันที่ 27 กรกฎาคม แต่ พล.อ.เปรมได้ปฏิเสธที่จะดำรงตำแหน่งต่อ โดยให้เหตุผลว่า ระยะเวลารวมทั้งหมด 8 ปี 5 เดือน ที่ตนดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้นเพียงพอแล้ว อีกทั้งบ้านเมืองก็มีเสถียรภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจในระดับที่น่าพึงพอใจ พล.อ.ชาติชาย ในฐานะหัวหน้าพรรคชาติไทยที่มีคะแนนเสียงมากที่สุด จึงขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นับเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 17 ของประเทศไทย โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้ง เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ปีเดียวกัน และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ คณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ปีเดียวกัน

ในส่วนของ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ เมื่อพ้นจากตำแหน่งนายกฯไปแล้ว ก็ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี ในเวลาต่อมาไม่นาน

ในการเลือกตั้งครั้งนี้ มีจุดที่น่าสนใจ คือ เป็นการลงเลือกตั้งครั้งแรกของ พรรคพลังธรรม โดยมี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง หัวหน้าพรรค ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอยู่ด้วย ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งต่อมา คือ ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 พรรคพลังธรรมได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพมหานคร อันเป็นเมืองหลวง และถือเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตทางการเมืองครั้งแรกของนักการเมืองสังกัดพรรคพลังธรรม ที่ต่อมามีบทบาททางการเมืองและสังคมที่สำคัญหลายคน เช่น นายวิลาศ จันทร์พิทักษ์, นายทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นต้น[4] [5]

ผลการเลือกตั้ง

[แก้ไขต้นฉบับ]

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคที่สังกัด ณ วันที่ได้รับเลือกตั้ง

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531[3]

   
พรรค
หัวหน้าพรรค
คะแนนเสียง
%
ที่นั่ง
ชาติไทย พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ 7,612,148 19.3
87 / 357
กิจสังคม พลอากาศเอก สิทธิ เศวตศิลา 4,651,161 11.8
54 / 357
ประชาธิปัตย์ พิชัย รัตตกุล 4,456,077 11.3
48 / 357
รวมไทย ณรงค์ วงศ์วรรณ 3,988,941 10.1
35 / 357
ประชากรไทย สมัคร สุนทรเวช 2,413,520 6.1
31 / 357
ราษฎร พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ 2,336,962 5.9
21 / 357
ประชาชน เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ 2,454,870 6.2
19 / 357
ปวงชนชาวไทย พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก 3,143,851 8.0
17 / 357
พลังธรรม พลตรี จำลอง ศรีเมือง 3,586,878 9.1
14 / 357
กิจประชาคม บุญชู โรจนเสถียร
9 / 357
ก้าวหน้า อุทัย พิมพ์ใจชน
8 / 357
สหประชาธิปไตย พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์
5 / 357
มวลชน ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง
5 / 357
เสรีนิยม พันเอก ณรงค์ กิตติขจร
3 / 357
พลังสังคมประชาธิปไตย ชัชวาลย์ ชมภูแดง
1 / 357
คะแนนสมบูรณ์ 100 357
คะแนนเสีย
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
จำนวนผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง
จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง
ที่มา:

หมายเหตุ

[แก้ไขต้นฉบับ]
  1. ขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครด้วย
  1. Dieter Nohlen, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p286 ISBN 0-19-924959-8
  2. "ประวัติพรรคประชาธิปัตย์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-15. สืบค้นเมื่อ 2012-06-28.
  3. 1 2 "ตารางที่ 15". เอกสารสรุปผลการสัมมนาเพื่อประเมินผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ 2531 เชิงปฏิบัติการ (Report). กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 1989. p. 103.
  4. ชาติชายดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พล.อ.เปรมได้รับการเสนอชื่อเป็นองคมนตรี หน้า 207, กาลานุกรมสยามประเทศไทย 2485-2554 โดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ISBN 978-974-228-070-3
  5. สิริรัตน์ เรืองวงษ์วาร. ประวัติศาสตร์การเมืองไทย ตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จนถึงปัจจุบัน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2539. 632 หน้า. ISBN 974-599-876-4