การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 จัดเป็น การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศไทย ครั้งที่ 6 สืบเนื่องจากการที่มีการรัฐประหารขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 และทางคณะรัฐประหารให้แต่งตั้งให้ นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

โดยการเลือกตั้งกำหนดมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2491 ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับคะแนนมากที่สุดเป็นลำดับที่หนึ่ง โดยได้ทั้งสิ้น 53 ที่นั่ง ได้แกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล โดย นายควง ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน นับเป็นการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นครั้งที่ 4 และต่อมาก็ได้มีการโปรดเกล้าฯคณะรัฐมนตรี ขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ นับเป็นคณะรัฐมนตรีคณะที่ 20 มีจำนวนทั้งสิ้น 24 คน และต่อมา คณะรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายต่อรัฐสภาในวันที่ 1 มีนาคม ถึงวันที่ 5 มีนาคม นับเป็นเวลาถึง 5 วัน นับว่ามากที่สุดเป็นประวัติการณ์[1]

แต่การเลือกตั้งครั้งนี้ นับว่ามีผู้ออกมาใช้สิทธิเลือกตั้งน้อยที่สุดด้วย โดยคิดเป็นร้อยละ 26 เท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้น ได้มีการแพร่ข่าวลือไปทั่ว โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพมหานครว่า จะมีการขว้างปาระเบิดใส่คูหาเลือกตั้ง อีกทั้งในพื้นที่ภาคใต้ นายบรรจง ศรีจรูญ สมาชิกพฤฒิสภา และประธานสันนิบาตไทยอิสลาม กล่าวว่า ชาวมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ตอนล่าง ได้แก่ ยะลา, สตูล, ปัตตานี และนราธิวาส ซึ่งมีจำนวนประมาณ 700,000 คน ได้คว่ำบาตรการเลือกตั้งครั้งนี้ เหตุเพราะไม่พอใจการทำงานของรัฐบาลที่ผ่านมา[2]

ต่อมา ในวันที่ 6 เมษายน ปีเดียวกัน คณะรัฐประหารเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ก็ได้ทำการบีบบังคับให้นายควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลทางเศรษฐกิจว่ารัฐบาลไม่สามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที และปลายเดือนเดียวกันนั้น ก็ได้มีมติให้ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสืบแทน

อ้างอิง[แก้]

  1. หน้า 157, นายควง อภัยวงศ์ กับพรรคประชาธิปัตย์ โดย ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม (พ.ศ. 2524) สำนักพิมพ์เรืองศิลป์
  2. ประชาธิปัตย์ชนะการเลือกตั้งครั้งแรก หลังรัฐประหาร 2490, หน้า 34. กาลานุกรมสยามประเทศไทย 2485-2554 โดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ISBN 978-974-228-070-3

ดูเพิ่ม[แก้]