เกี๊ยวซ่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
เกี๊ยวซ่า
Jiaozi!.jpg
เกี๊ยวซ่าแบบนึ่ง
ชื่ออื่น เกียวซะ (ญี่ปุ่น) เจี่ยวจือ (จีน)
ประเภท อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด จีน
ส่วนผสมหลัก แป้งโด เนื้อบด หรือผัก
Food energy
(per serving)
63 (ต่อ 1 ชิ้น) kcal
Cookbook: เกี๊ยวซ่า  วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Media: เกี๊ยวซ่า
เกี๊ยวที่ยังไม่นำไปปรุง
เกี๊ยวซ่า

เกี๊ยวซ่า (จีนตัวย่อ: 饺子; จีนตัวเต็ม: 餃子; พินอิน: jiǎozi เจี่ยวจึ หรือ เจี่ยวจือ; ญี่ปุ่น: 餃子, ギョーザ, ギョウザ gyōza เกียวซะ) เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลีห่อไส้ที่ทำจากเนื้อสัตว์ แผ่นแป้งเป็นแป้งสาลีไม่ใส่ผงฟูหรือยีสต์ นำมาห่อไส้หมูแล้วทอด เกี๊ยวซ่าในภาษาไทยมาจากภาษาญี่ปุ่นว่าเกียวซะ ญี่ปุ่นได้รับอาหารชนิดนี้มาจากชาวแมนจู ซึ่งนำไปทอดรับประทานเช่นกัน ชาวจีนทางเหนือรับอาหารชนิดมาจากชาวแมนจูเช่นกัน เรียกว่าเจี่ยวจือ นำมาต้มแล้วกินกับน้ำซุป[1] อาหารชนิดนี้เป็นคนละชนิดกับเกี๊ยวซึ่งคนไทยจะเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋ว ซึ่งจะตรงกับอาหารจีนกวางตุ้งที่เรียกหุนทุน

ชนิด[แก้]

เจียวจือแบบนึ่งและซอส

เจียวจือแบบจีนแบ่งตามการปรุงได้ดังนี้

  • แบบต้ม (จีน: 水餃; พินอิน: shuǐjiǎo; literally: "water dumpling")
  • แบบนึ่ง (จีน: 蒸餃; พินอิน: zhēngjiǎo; literally: "steam dumpling")
  • แบบทอดในกระทะแบน (จีน: 鍋貼; พินอิน: guōtiē; literally: "pan stick" บางครั้งเรียก จีน: 煎餃; พินอิน: jiānjiǎo; literally: "dry-fried dumplings").

เจียวจือแบบที่ใช้ไข่ห่อไส้แทนแป้ง (จีน: 蛋餃; literally: "dànjiǎo") ในทิเบตและเนปาลมีอาหารที่มีรูปแบบคล้ายเกี๊ยวซ่าเรียกว่า โมโม ปรุงสุกด้วยการนึ่ง ไส้ทำด้วยเนื้อสัตว์

แบบญี่ปุ่น[แก้]

เกียวซา

คำภาษาญี่ปุ่น เกียวซะ gyōza (ギョーザ, ギョウザ) มาจากเสียงอ่านของคำว่า 餃子 ของสำเนียงภาษาจีนในชานตง และเขียนด้วยอักษรจีนตัวเดียวกัน ความแตกต่างสำคัญระหว่างเกี๊ยวซ่าของญี่ปุ่นกับเจียวจือของจีนคือ แบบญี่ปุ่นใส่กระเทียมมากกว่า กิบเกลือและซีอิ๊ว แป้งเกี๊ยวซ่าบางกว่า ไส้ใส่หมูบดผสมกับกะหล่ำปลี น้ำมันงา และกระเทียม

รูปแบบการทำ[แก้]

วิธีการทำเกี๊ยวใช้วิธีการ (dough) ห่อไส้เนื้อ ผัก หรือส่วนผสมอย่างอื่น ม้วนและปิดห่อด้วยการแตะน้ำเล็กน้อยแล้วบีบที่ขอบ (แผ่นแป้งเมื่อโดนน้ำแล้วจะติดกัน) ทำให้เกี๊ยวมีรูปทรงคล้ายจานบิน เกี๊ยวสามารถนำไปต้ม นึ่ง หรือทอดพอสุก เสิร์ฟพร้อมซอสพริกและซอสสำหรับจิ้มที่ทำจากซอสถั่วเหลืองผสมน้ำส้มสายชู โดยบางครั้งจะใส่น้ำมันพริกหรือน้ำพริกเผา

อ้างอิง[แก้]

  1. อดุลย์ รัตนมั่นเกษม. เสี่ยวหลงเปา. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 218. สิงหาคม 2555 หน้า 86 – 91

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]