อูดง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อูดง
A bowl of plain noodles on a countertop.
คาเกะอูดง (ญี่ปุ่น: かけうどんโรมาจิkake udon) หรืออูดงในซุปน้ำใส
ประเภทบะหมี่
แหล่งกำเนิดญี่ปุ่น
อุณหภูมิเสิร์ฟร้อนหรือเย็น
ส่วนผสมหลักแป้งสาลี

อูดง (ญี่ปุ่น: 饂飩, うどんโรมาจิudon) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี ลักษณะเป็นเส้น หนา ยาว มีสีขาว

อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร)

อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดเง เช่น เท็มปูระอูดง (ญี่ปุ่น: 天ぷらうどんโรมาจิtempura udon) คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และ คิตสึเนะอูดง (ญี่ปุ่น: きつねうどんโรมาจิkitsune udon) คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น

ต้นกำเนิด[แก้]

พ่อครัวกำลังม้วนแผ่นแป้งอูดงที่นวดจนได้ที่แล้ว เพื่อเตรียมตัดเป็นเส้น ๆ ต่อไป

เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลี ยาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน

เส้นอูดงได้เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางไปจาริกยังประเทศจีน ชาวญี่ปุ่นได้ยกย่องพระคูไก (ญี่ปุ่น: 空海โรมาจิKūkai) และพระเอ็นนิ (ญี่ปุ่น: 圓爾辯圓โรมาจิEnni Ben'en) ให้เป็นต้นตำรับการปรุงเส้นอูดงของญี่ปุ่น พระคูไคเดินทางไปยังประเทศจีนในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อศึกษาพุทธศาสนา โดยอดีตจังหวัดซานูกิ (ญี่ปุ่น: 讃岐国โรมาจิSanuki no kuni) หรือปัจจุบันคือจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ ประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดสูตรการทำอูดงจากพระคูไก ส่วนพระเอ็นนิ ซึ่งเป็นพระนิกายเซน สำนักรินไซ (ญี่ปุ่น: 臨済宗โรมาจิRinzai-s) ได้เดินทางไปประเทศจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีเมืองฮากาตะ จังหวัดฟูกูโอกะ เป็นผู้ประกาศว่าสืบทอดสูตรของพระเอ็นนิ

อาหารที่ทำจากเส้นอูดง[แก้]

เท็มปูระอูดง (ญี่ปุ่น: 天ぷらうどんโรมาจิTempura udon)
ยากิอูดง (ญี่ปุ่น: 焼きうどんโรมาจิYaki udon)

เช่นเดียวกับอาหารเส้นอื่น ๆ ของญี่ปุ่น อูดงนิยมรับประทานเย็นในฤดูร้อน และรับประทานร้อนในฤดูหนาว อาหารต่าง ๆ ที่นำมาวางบนเส้นอูดงแสดงถึงฤดูกาลนั้น ๆ และความสมดุลกับส่วนผสมอื่น ๆ อาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดงนั้นถูกปรุงอย่างเรียบง่าย บางครั้ง นำไปทานกับเส้นโซบะได้เช่นกัน

อูดงร้อน[แก้]

อูดงเย็น[แก้]