อาณาจักรมยีนไซ่ง์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรมยีนไซ่ง์
မြင်စိုင်းခေတ်
อาณาจักร

ค.ศ. 1297–ค.ศ. 1313
มยีนไซ่ง์ราว ค.ศ. 1310
เมืองหลวง มยีนไซ่ง์, แมะคะยา, ปีนแล
ภาษา พม่า, ไทใหญ่, มอญ
ศาสนา พุทธเถรวาท, พุทธมหายาน, ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
รัฐบาล ราชาธิปไตย
กษัตริย์
 -  ค.ศ. 1297–1310 อตินคายา, ราซะทินจาน, สีหตู
 -  ค.ศ. 1310–1312/1313 ราซะทินจาน, สีหตู
 -  ค.ศ. 1313 สีหตู
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมือง
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่หนึ่ง ค.ศ. 1277–1287
 -  เข้ายึดมยีนไซ่ง์ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1297
 -  กษัตริย์หุ่นเชิด 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1299
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่สอง ค.ศ. 1300–1301
 -  ขับมองโกลออก 4 เมษายน ค.ศ. 1303
 -  สีหตูสถาปนาเป็นกษัตริย์ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1309
 -  สถาปนาอาณาจักรปี้นยะ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1313
 -  ซะไกง์แยกออก 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1315

อาณาจักรมยีนไซ่ง์ (พม่า: မြင်စိုင်းခေတ်, ออกเสียง: [mjɪ̀ɴzáɪɴ kʰɪʔ]) คืออาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนกลางระหว่าง ค.ศ. 1297–1313 สถาปนาโดยเจ้าชายสามพี่น้องแห่งมยีนไซ่ง์ เป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ประกาศตัวเป็นอิสระหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามเมื่อ ค.ศ. 1287 อาณาจักรมยีนไซ่ง์ประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานของจักรวรรดิมองโกลครั้งที่สองช่วง ค.ศ. 1300–1301 นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมพม่าตอนกลางให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จ โดยเริ่มจากตะก้องทางตอนเหนือ ถึงแปรทางตอนใต้ อาณาจักรมยีนไซ่ง์และการปกครองร่วมกันของเจ้าชายสามพี่น้องสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1310 ถึงปี ค.ศ. 1313 จากการสวรรคตของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระเจ้าสีหตู พระเจ้าสีหตูจึงได้สถาปนาอาณาจักรใหม่คือ อาณาจักรปี้นยะ ขณะเดียวกันพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าสีหตูได้แยกตัวเป็นอิสระจากพระราชบิดาและสถาปนาอาณาจักรซะไกง์ ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1315 ทำให้พม่าตอนกลางแบ่งเป็น 2 อาณาจักรแยกจากกัน กระทั่งมีการสถาปนาอาณาจักรอังวะในอีก 5 ทศวรรษต่อมา