สมิงทอ
พระเจ้าชัคคะลีมินทร์ (สมิงทอ သမိန်ထော) | |
---|---|
พระเจ้าหงสาวดี | |
ครองราชย์ | สิงหาคม พ.ศ. 2093 – 12 มีนาคม พ.ศ. 2095 |
ก่อนหน้า | สมิงสอตุต |
รัชกาลถัดไป | พระเจ้าบุเรงนอง |
สวรรคต | 27 มีนาคม พ.ศ. 2096 พะโค |
พระราชบิดา | พญาหรั่นที่ 2 |
ศาสนา | พุทธนิกายเถรวาท |
สมิงทอ (พม่า: သမိန်ထော, ออกเสียง: [θə.mèɪ̯ɴ tʰɔ́]; ? – 27 มีนาคม 1553) หรือสมิงเตารามะ[1] เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์หงสาวดี และกษัตริย์องค์สุดท้ายในสายของราชวงศ์หงสาวดี พระองค์ปกครองพื้นที่เล็ก ๆ รอบ ๆ หงสาวดี ในฐานะกษัตริย์จากปี ค.ศ. 1550 ถึง ปี ค.ศ. 1552
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพญาหรั่นที่ 2 และพระอนุชาของพระเจ้าสการะวุตพีที่ประสูติแต่พระสนม พระองค์เคยผนวชเป็นภิกษุ และเริ่มกู้ชาติเมื่อ ค.ศ. 1549 ในรัชสมัยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งราชวงศ์ตองอู ซึ่งพิชิตและเข้ายึดครองกรุงหงสาวดีของชาวมอญได้เมื่อ 10 ปีก่อน เมื่อพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ถูกสมิงสอตุตคนสนิทของพระองค์ปลงพระชนม์ สมิงทอปรารถนาจะสืบราชสมบัติจึงถูกกองทัพพม่าตามล่า[2] ทรงลี้ภัยไปประทับที่เมาะตะมะ ได้ขุนนางและประชาชนมาเข้าร่วมกับพระองค์มาก จึงยกทัพมาสู้กับสมิงสอตุตผู้เป็นสามัญชน สมิงสอตุตพ่ายแพ้และถูกสำเร็จโทษในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1550 สมิงทอจึงได้ปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าหงสาวดี[3]ทรงพระนามว่าพระเจ้าชัคคะลีมินทร์[4] หรือพระเจ้าธอชุกคะลี[5]
พระองค์ปกครองหงสาวดีเป็นเวลาประมาณหนึ่งปีครึ่ง จนพระเจ้าบุเรงนองผู้มีสิทธิครองบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ยกทัพจากเมืองตองอูเข้าโจมตีหงสาวดีในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1552 พระเจ้าบุเรงนองได้ชัยชนะ สมิงทอหลบหนีไปเป็นเวลากว่าหนึ่งปีจนพระองค์ถูกจับในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1553 ถูกส่งตัวกลับมายังหงสาวดีและถูกสำเร็จโทษในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1553[6][7][8]
อ้างอิง
[แก้]- เชิงอรรถ
- บรรณานุกรม
- ประชุมพงศาวดารเล่ม 2 (ประชุมพงศาวดารภาค 1 ตอนปลาย และภาค 2). กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2506. 336 หน้า. หน้า 39-41.
- พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์. พระราชพงศาวดารพม่า. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2550. 1136 หน้า. หน้า 139-140. ISBN 978-974-7088-10-6
- Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
- Myint-U, Thant (2006). The River of Lost Footsteps—Histories of Burma. Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0-374-16342-6.
- Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1883). History of Burma (1967 ed.). London: Susil Gupta.
- Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
ก่อนหน้า | สมิงทอ | ถัดไป | ||
---|---|---|---|---|
สมิงสอตุต | ![]() |
พระเจ้าหงสาวดี (สิ้นสุดราชวงศ์หงสาวดี) (พ.ศ. 2093 - 2095) |
![]() |
พระเจ้าบุเรงนอง (ราชวงศ์ตองอู) |