เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระวังสับสนกับ เอมิเรตอัฟกานิสถาน
เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
د افغانستان اسلامي امارات
Da Afghanistan Islami Amarat

ค.ศ. 1996[1]–2001
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญ
lā ʾilāha ʾillà l-Lāh, Muḥammadun rasūlu l-Lāh
لا إله إلا الله محمد رسول الله
"ไม่มีพระเป็นเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์
และมุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์"
เมืองหลวง คาบูล (อย่างเป็นทางการ)[2]
กันดะฮาร์ (โดยพฤตินัย)[3]
ภาษา พัชโต[4]
ศาสนา อิสลาม[5]
รัฐบาล เทวาธิปไตยอิสลาม
ระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ
เอมีร์
 -  1996–2001 มุฮัมมัด อุมัร
นายกรัฐมนตรี
 -  1996–2001 โมฮัมหมัด รับบานี
 -  2001 อับดุล คาบิร์ (รักษาการ)
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมืองอัฟกานิสถาน / สงครามต่อต้านการก่อการร้าย
 -  ขึ้นสู่อำนาจ 27 กันยายน ค.ศ. 1996[1]
 -  การยึดกรุงคาบูล 13 พฤศจิกายน 2001
พื้นที่
 -  2000 587,578 ตร.กม. (226,865 ตารางไมล์)
ประชากร
 -  2001 ประมาณการ 26,813,057 
สกุลเงิน อัฟกานี

เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน (อังกฤษ: Islamic Emirate of Afghanistan, พัชโต: د افغانستان اسلامي امارات‎) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งโดยกลุ่มตอลิบานหลังยึดกรุงคาบูลได้ในปี ค.ศ. 1996 และปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ ยกเว้นทางตะวันออกเฉียงเหนือที่ปกครองโดยแนวร่วมอิสลามเพื่อการปลดปล่อยอัฟกานิสถาน เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานได้รับการยอมรับจากสามประเทศคือ ปากีสถาน ซาอุดีอาระเบียและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[6]

กลุ่มตอลิบานเป็นขบวนการทางศาสนาและการเมืองจากทางใต้ของอัฟกานิสถานที่ขยายตัวหลังการล่มสลายของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ การปกครองอย่างเคร่งครัดของตอลิบานทำให้ประชาชนส่วนใหญ่ถูกจำกัดสิทธิเสรีภาพ[7] ผู้หญิงถูกห้ามทำงานและไม่ได้รับการศึกษา[8] การสังหารอดีตประธานาธิบดีนาญิบุลลอฮ์และเจ้าหน้าที่การทูตอิหร่าน รวมถึงการทำลายพระพุทธรูปแห่งบามียาน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลตอลิบานกับนานาชาติตกต่ำลง[9] จนกระทั่งหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 รัฐบาลตอลิบานถูกโค่นล้มโดยสหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตร

อ้างอิง[แก้]

  1. Marcin, Gary (1998). "The Taliban". King's College. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2011. 
  2. "FACTBOX: Five Facts on Taliban Leader Mullah Mohammad Omar". Nov 17, 2008. สืบค้นเมื่อ 2014-09-29. 
  3. "Kabul". สืบค้นเมื่อ September 2014. "Mullah Omar only visited Kabul once, and Afghanistan’s capital effectively returned to Kandahar."
  4. "Role of the Taliban’s religious police". 27 April 2013. สืบค้นเมื่อ 2014-09-29. 
  5. Deobandi Islam: The Religion of the Taliban U. S. Navy Chaplain Corps, 15 October 2001
  6. Terrorism and Global Disorder - Adrian Guelke - Google Libros. Books.google.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-15. 
  7. News Flash: The Taliban Violate Human Rights - Slate
  8. Afghan women hold historic talks with the Taliban - BBC.com
  9. After 1,700 years, Buddhas fall to Taliban dynamite -- The Telegraph