ประเทศตูนิเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สาธารณรัฐตูนิเซีย
الجمهورية التونسية (อาหรับ)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญحرية، كرامة، عدالة، نظام
"Ḥurrīyah, Karāma, 'Adālah, Niẓām"
"เสรีภาพ, เกียรติ, ความยุติธรรม, และสั่งซื้อ"[1]
เพลงชาติحماة الحمى
"ฮุมาตอัลฮิมา"
(ไทย: "ผู้พิทักษ์แห่งบ้านเกิด")

เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
ตูนิส
36°50′N 10°9′E / 36.833°N 10.150°E / 36.833; 10.150
ภาษาราชการ ภาษาอาหรับ[2]
ภาษาที่สอง ภาษาฝรั่งเศส
การปกครอง รัฐเดี่ยว ระบบกึ่งประธานาธิบดี สาธารณรัฐ[3][4]
•  ประธานาธิบดี Kais Saied
•  นายกรัฐมนตรี Youssef Chahed
เอกราช
•  จากประเทศฝรั่งเศส 20 มีนาคม พ.ศ. 2499 
พื้นที่
•  รวม 163,610 ตร.กม. (90)
63,170 ตร.ไมล์ 
•  แหล่งน้ำ (%) 5.0
ประชากร
•  ก.ค. 2548 (ประเมิน) 10,102,000 (78)
•  2537 (สำมะโน) 8,785,711 
•  ความหนาแน่น 62 คน/ตร.กม. (133*)
161 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2560 (ประมาณ)
•  รวม 135.914 พันล้านดอลลาร์ 
•  ต่อหัว 11,987 ดอลลาร์ 
จีดีพี (ราคาตลาด) 2560 (ประมาณ)
•  รวม 39.883 พันล้านดอลลาร์ 
•  ต่อหัว 3,517 ดอลลาร์ 
จีนี (2553) 35.8[5] 
HDI (2559) Increase 0.725 (สูง) (97th)
สกุลเงิน ดีนาร์ตูนิเซีย (TND)
เขตเวลา CET (UTC+1)
 •  ฤดูร้อน (DST) CEST (UTC+2)
โดเมนบนสุด
รหัสโทรศัพท์ 216
* อันดับในปี 2548

ตูนิเซีย (อังกฤษ: Tunisia; อาหรับ: تونس‎‎) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐตูนิเซีย (อังกฤษ: Tunisian Republic; อาหรับ: الجمهورية التونسية‎) เป็นประเทศอาหรับมุสลิมที่ตั้งอยู่ในแอฟริกาเหนือ บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นประเทศทางตะวันออกสุดและเล็กที่สุดของ 3 ประเทศบนเทือกเขาแอตลาส (Atlas mountains) มีอาณาเขตทางตะวันตกจรดประเทศแอลจีเรีย และทางใต้และตะวันตกจรดประเทศลิเบีย พื้นที่ร้อยละ 40 ของประเทศประกอบด้วยทะเลทรายสะฮารา ในขณะที่ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ประกอบด้วยพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์ และชายฝั่งที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย ทั้งคู่มีบทบาทอย่างมากในสมัยโบราณ เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งเมืองคาร์เทจ (Carthage) ที่มีชื่อของชาวฟีนีเชีย (Phoenicia) และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นพื้นที่มณฑลแอฟริกา (Africa Province) เป็นพื้นที่อู่ข้าวอู่น้ำของอาณาจักรโรมัน สันนิษฐานว่า ชื่อ ตูนิส (Tunis) มาจากภาษาเบอร์เบอร์ (Berber) แปลว่าแหลมซึ่งสอดคล้องกับสภาพทางภูมิศาสตร์ของประเทศ ที่เป็นแหลมยื่นเข้าไปในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน หรือ อีกความหมายหนึ่งนั้น แปลว่า "พักแรม"

ภูมิศาสตร์[แก้]

ประวัติศาสตร์[แก้]

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์ตูนิเซีย

การเมืองการปกครอง[แก้]

รัฐบาล[แก้]

การบังคับใช้กฎหมาย[แก้]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เขตการปกครองของตูนิเซีย

ตูนิเซีย แบ่งเขตการปกครองทั้งหมด 24 จังหวัด ดังนี้

หมายเลข จังหวัด ภาษาอังกฤษ ภาษาอาหรับ
1 อัรยานะฮ์ Ariana أريانة
2 บาญะฮ์ Béja باجة
3 บินอะรูส Ben Arous بن عروس
4 บันซัรต์ Bizerte بنزرت
5 กาบิส Gabès ڨابس
6 กัฟเศาะฮ์ Gafsa ڨفصة
7 ญันดูบะฮ์ Jendouba جندوبة
8 กอยร์วาน Kairouan قيروان
9 อัลกอศรีน Kasserine الڨصرين
10 กิบิลี Kebili ڨبلي
11 อัลกาฟ Kef الكاف
12 อัลมะดียะฮ์ Mahdia المهدية
13 มันนูบะฮ์ Manouba موبنة
14 เมดนีน Medenine مدنين
15 อัลมุนัสตีร Monastir المنستير
16 นาบิล Nabeul نابل
17 เศาะฟากิส Sfax صفاقس
18 ซีดิบูซีด Sidi Bouzid سيدي بوزيد
19 ซิลยานะฮ์ Siliana سليانة
20 ซูซะฮ์ Sousse سوسة
21 ตะฏอวีน Tataouine تطاوين
22 เตาซัร Tozeur توزر
23 ตูนิส Tunis تونس
24 ซัฆวาน Zaghouan زغوان

ความสันพันธ์ระหว่างประเทศ[แก้]

ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย[แก้]

ด้านการทูต[แก้]

การค้าและเศรษฐกิจ[แก้]

การท่องเที่ยว[แก้]

กองทัพ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพตูนิเซีย

กองทัพบก[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพบกตูนิเซีย

กองทัพอากาศ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพอากาศ ตูนิเซีย

กองทัพเรือ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพเรือตูนิเซีย

กองกำลังกึ่งทหาร[แก้]

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี[แก้]

เทค

การคมนาคม และ โทรคมนาคม[แก้]

โครงสร้างพื้นฐาน[แก้]

การศึกษา[แก้]

สาธารณสุข[แก้]

ประชากรศาสตร์[แก้]

ศาสนา[แก้]

ภาษา[แก้]

วัฒนธรรม[แก้]

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมตูนิเซีย

อาหาร[แก้]

ดนตรี[แก้]

กีฬา[แก้]

วันหยุด[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Tunisia Constitution, Article 4" (PDF). 26 January 2014. Archived from the original (PDF) on 9 February 2014. สืบค้นเมื่อ 10 February 2014.
  2. (อาหรับ) "Article 1" Check |contribution-url= value (help), Tunisia Constitution, 1957-07-25, สืบค้นเมื่อ 2009-12-23 Translation by the University of Bern: Tunisia is a free State, independent and sovereign; its religion is the Islam, its language is Arabic, and its form is the Republic.
  3. Frosini, Justin; Biagi, Francesco (2014). Political and Constitutional Transitions in North Africa: Actors and Factors. Routledge. p. 4. ISBN 978-1-317-59745-2.
  4. Choudhry, Sujit; Stacey, Richard (2014) "Semi-presidential government in Tunisia and Egypt". International Institute for Democracy and Electoral Assistance. Retrieved 7 January 2016.
  5. "Tunisia". World Bank.
  6. "Report on the Delegation of تونس". Internet Corporation for Assigned Names and Numbers. 2010. สืบค้นเมื่อ 8 November 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]