ข้ามไปเนื้อหา

จักรวรรดิโมกุล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรวรรดิโมกุล
พ.ศ. 2069–2083
พ.ศ. 2098–2400
อาณาเขตจักรวรรดิโมกุลในปี พ.ศ. 2243
อาณาเขตจักรวรรดิโมกุลในปี พ.ศ. 2243
สถานะราชอาณาจักร
เมืองหลวงละฮอร์, เดลี, อัครา, ฟเตหปุระสีกรี
ภาษาทั่วไปฮินดูสตานี
เปอร์เซีย
อาหรับ
ชากาทาย
ศาสนา
อิสลามนิกายซุนนี
ฮินดู
ซิกข์
การปกครองสมบูรณาญาสิทธิราชย์
จักรพรรดิ 
 พ.ศ. 2069–2073
จักรพรรดิบาบูร์
 พ.ศ. 2380–2400
จักรพรรดิบาฮาดูร์ ชาห์ที่ 2
ประวัติศาสตร์ 
 ก่อตั้ง
พ.ศ. 2069
 ล่มสลาย
พ.ศ. 2400
พื้นที่
3,000,000 ตารางกิโลเมตร (1,200,000 ตารางไมล์)
ประชากร
 พ.ศ. 2243
150,000,000[1]
สกุลเงินรูปี
ก่อนหน้า
ถัดไป
จักรวรรดิเตมือร์
รัฐสุลต่านเดลี
จักรวรรดิดีซูร์
จักรวรรดิมราฐา
จักรวรรดิดุรรานี
การปกครองของบริษัทในอินเดีย
บริติชราช

จักรวรรดิโมกุล (เปอร์เซีย: سلطنت مغولی هند; อูรดู: مغلیہ سلطنت; อังกฤษ: Mughal Empire) เป็นจักรวรรดิซึ่งปกครองบริเวณอนุทวีปอินเดียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19[2] จักรวรรดินี้สืบทอดอำนาจมาจากราชวงศ์เตมือร์ เริ่มก่อตั้งอาณาจักรในปี ค.ศ. 1526 ยุครุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักรอยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และครอบครองดินแดนส่วนใหญ่ในอนุทวีปอินเดีย นับแต่อ่าวเบงกอลทางตะวันออกไปจนถึง Balochistan ในทางตะวันตก และจากแคว้นแคชเมียร์ทางเหนือไปจนถึงกาเวรีในทางใต้[3] ประชากรของจักรวรรดิในยุคนั้นมีประมาณ 110-150 ล้านคน ดินแดนในครอบครองมีมากกว่า 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร[1]

ยุคคลาสสิก ของจักรวรรดินี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1556 ด้วยการขึ้นครองราชย์ของจาลาลุดดิน โมฮัมหมัด อัคบาร์ หรือที่รู้จักในนาม "อัคบาร์มหาราช" ภายใต้การปกครองของอัคบาร์มหาราชนี้ อินเดียเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าทั้งทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม รวมถึงมีสันติสุขระหว่างศาสนา อาณาจักรโมกุลยังได้เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรฮินดูในราชวงศ์ราชบุตรหลายแห่ง แม้จะยังมีอาณาจักรราชบุตรหลายแห่งแข็งข้อต่อจักรวรรดิโมกุลอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย แต่ในที่สุดก็จำนนต่อจักรพรรดิอัคบาร์[4][5] ยุคทองแห่งสถาปัตยกรรมโมกุลคือยุคของพระเจ้าชาห์เชฮัน จักรพรรดิองค์ที่ 5 ซึ่งได้โปรดให้สร้างอนุสาวรีย์อันงดงามวิจิตรขึ้นจำนวนมาก ที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดานี้คือ ทัชมาฮาลแห่งอัครา รวมไปถึง มัสยิดเพิร์ล, ป้อมแดง, มัสยิดจามา และ ป้อมละฮอร์ จักรวรรดิโมกุลขึ้นถึงจุดสูงสุดในการแผ่ขยายอาณาเขตในรัชสมัยของออรังเซบ ซึ่งอาจเป็นมนุษย์ที่ร่ำรวยที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดของโลก ในช่วงพระชนม์ของพระองค์ จักรวรรดิโมกุลแผ่อาณาเขตไปทางใต้มากกว่า 1.25 ล้านตารางไมล์ และปกครองไพร่แผ่นดินมากกว่า 150 ล้านคน หรือคิดเป็นเกือบ 1 ใน 4 ของประชากรโลกทั้งหมด[1]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 Richards, John F. (March 26, 1993). Johnson, Gordon; Bayly, C. A. (บ.ก.). The Mughal Empire. The New Cambridge history of India: 1.5. Vol. I. The Mughals and their Contemporaries. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1, 190. doi:10.2277/0521251192. ISBN 978-0521251198. {{cite book}}: |access-date= ต้องการ |url= (help)
  2. "The Mughal Empire"
  3. "menloschool.org". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-25. สืบค้นเมื่อ 2012-02-04.
  4. http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00islamlinks/ikram/part2_11.html
  5. http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00islamlinks/ikram/graphics/india1605.jpg

อ่านเพิ่ม

[แก้]

วัฒนธรรม

สังคมและเศรษฐกิจ

  • Chaudhuri, K.N. (1978), "Some Reflections on the Town and Country in Mughal India", Modern Asian Studies, 12 (1): 77–96, doi:10.1017/s0026749x00008155, JSTOR 311823, S2CID 146558617
  • Habib, Irfan. Atlas of the Mughal Empire: Political and Economic Maps (1982).
  • Habib, Irfan. Agrarian System of Mughal India (1963, revised edition 1999).
  • Heesterman, J.C. (2004), "The Social Dynamics of the Mughal Empire: A Brief Introduction", Journal of the Economic and Social History of the Orient, 47 (3): 292–297, doi:10.1163/1568520041974729, JSTOR 25165051
  • Khan, Iqtidar Alam (1976), "The Middle Classes in the Mughal Empire", Social Scientist, 5 (1): 28–49, doi:10.2307/3516601, JSTOR 3516601
  • Rothermund, Dietmar. An Economic History of India: From Pre-Colonial Times to 1991 (1993)

แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

Older histories

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]