ข้ามไปเนื้อหา

องค์การความร่วมมืออิสลาม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
องค์การความร่วมมืออิสลาม
  • منظمة التعاون الإسلامي
  • Organisation de la coopération islamique
  • Organisation of Islamic Cooperation
ธงชาติOIC
ธง
คำขวัญ: "To safeguard the interests and ensure the progress and well-being of Muslims"
  รัฐสมาชิก
  รัฐสังเกตการณ์
  รัฐที่ถูกระงับ
ศูนย์อำนวยการประเทศซาอุดีอาระเบีย ญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย
ภาษาทางการ
ประเภทศาสนา
สมาชิก57 ประเทศ
ผู้นำ
• เลขาธิการ
ฮุซัยน์ อิบรอฮีม ฏอฮา
ก่อตั้ง
• ลงนามในกฎบัตร
25 กันยายน พ.ศ. 2512
ประชากร
• ประมาณ 2018
1.8 พันล้าน
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ประมาณ 2019
• รวม
27.949 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว
19,451 ดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด)ประมาณ 2019
• รวม
9.904 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว
9,361 ดอลลาร์สหรัฐ
เอชดีไอ (2018)เพิ่มขึ้น 0.672
ปานกลาง (122)
เว็บไซต์
www.oic-oci.org

องค์การความร่วมมืออิสลาม (อังกฤษ: Organisation of the Islamic Cooperation, OIC; อาหรับ: منظمة التعاون الإسلامي, อักษรโรมัน: Munaẓẓama at-Taʿāwun al-ʾIslāmiyy; ฝรั่งเศส: Organisation de la coopération islamique, OCI) อดีตมีชื่อว่า องค์การการประชุมอิสลาม (Organisation of the Islamic Conference) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่จัดตั้งใน ค.ศ. 1969 ประกอบด้วย 57 รัฐสมาชิก แบ่งเป็นประเทศที่มีมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ 48 ประเทศ[1] องค์การนี้ระบุว่าตนเป็น "เสียงส่วนรวมของโลกมุสลิม" และทำงานเพื่อ "ปกป้องและป้องกันผลประโยชน์ของโลกมุสลิมด้วยการสนับสนุนสันติภาพสากลและความปรองดอง"[2]

ทาง OIC มีคณะผู้แทนถาวรในสหประชาชาตืและสหภาพยุโรป ภาษาทางการของ OIC คือภาษาอาหรับ, อังกฤษ และฝรั่งเศส รัฐสมาชิกทั้งหมดมีประชากรรวมมากกว่า 1.8 พันล้านคนใน ค.ศ. 2015[3] ซึ่งมีจำนวนต่ำกว่าหนึ่งส่วนสี่ของประชากรโลก[4]

โอไอซีมีบทบาทในประเทศไทยในกรณีพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ภายหลังการเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ โดยส่งตัวแทนมาสังเกตการณ์เก็บข้อมูลในพื้นที่

ประวัติ

[แก้]

ณ วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่มัสยิดอัลอักศอในเยรูซาเลม อะมีน อัลฮุซัยนี อดีตมุฟตีแห่งเยรูซาเลม เรียกการลอบวางเพลิงนี้เป็น "อาชญากรรมของชาวยิว" และเรียกร้องให้ประมุขแห่งรัฐมุสลิมทั้งหมดจัดประชุมสุดยอด[5] ไฟไหม้ที่ "ทำลายหลังคาไม้เก่าบางส่วนและมินบัรอายุ 800 ปี"[6] ทางอิสราเอลกล่าวหาว่าเป็นอาการป่วยทางจิตของผู้กระทำความผิดที่เป็นนักมูลฐานนิยมคริสเตียนชาวออสเตรเลียนามว่าเดนิส ไมเคิล โรฮาน และทางการประชุมอิสลามระบุเป็นความผิดของขบวนการกับลัทธิไซออนิสต์เป็นการทั่วไป[7]

ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1969 การประชุมอิสลาม ซึ่งเป็นการประชุมสุดยอดของตัวแทนจาก 24 ประเทศที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม (ตัวแทนส่วนใหญ่เป็นประมุขแห่งรัฐ) จัดขึ้นที่ราบัต ประเทศโมร็อกโก[5][2] โดยมีมติออกมาว่า

รัฐบาลมุสลิมจะปรึกษากันเพื่อส่งเสริมความร่วมมืออย่างใกล้ชิดและให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันทั้งในด้านเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และจิตวิญญาณ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากคำสอนอันเป็นอมตะของศาสนาอิสลาม[5]

6 เดือนต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1970 จึงได้มีการจัดการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอิสลามครั้งแรกที่ญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย[7] ต่อมาใน ค.ศ. 1972 จึงมีการจัดตั้งองค์การการประชุมอิสลาม (OIC, ภายหลังเป็นองค์การความร่วมมืออิสลาม) ขึ้น[8]

รัฐสมาชิก

[แก้]
สันนิบาตอาหรับสหภาพรัฐสภาของรัฐสมาชิกองค์การความร่วมมืออิสลามองค์การความร่วมมืออิสลามสหภาพอาหรับมัฆริบข้อตกลงอะกาดีรสภาเอกภาพทางเศรษฐกิจอาหรับคณะมนตรีความร่วมมืออ่าวอาหรับWest African Economic and Monetary Unionองค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจองค์กรแห่งรัฐเติร์กLiptako-Gourma AuthorityLiptako-Gourma Authorityองค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจแอลเบเนียมาเลเซียอัฟกานิสถานลิเบียแอลจีเรียตูนิเซียโมร็อกโกเลบานอนอียิปต์โซมาเลียอาเซอร์ไบจานบาห์เรนบังกลาเทศเบนินบรูไนบูร์กินาฟาโซแคเมอรูนชาดคอโมโรสจิบูตีแกมเบียกินีกินี-บิสเซากายอานาอินโดนีเซียอิหร่านอิรักโกตดิวัวร์จอร์แดนคาซัคสถานคูเวตคีร์กีซสถานมัลดีฟส์มาลีมอริเทเนียโมซัมบิกไนเจอร์ไนจีเรียโอมานปากีสถานกาตาร์ซูดานปาเลสไตน์ซูรินามซีเรียทาจิกิสถานโตโกตุรกีเติร์กเมนิสถานยูกกันดาสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์อุซเบกิสถานเยเมนเซียร์ราลีโอนกาบองเซเนกัลสหภาพอาหรับมัฆริบข้อตกลงอะกาดีรซาอุดีอาระเบีย
แผนภาพอ็อยเลอร์ที่คลิกได้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างองค์การข้ามชาติหลายแห่งในองค์การความร่วมมืออิสลาม

องค์การความร่วมมืออิสลามมีสมาชิก 57 ประเทศ ในจำนวนนี้มี 56 ที่เป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติ (ยกเว้นปาเลสไตน์) บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, ไทย, รัสเซีย และนอร์เทิร์นไซปรัส (ภายใต้ชื่อ "รัฐไซปรัสของตุรกี") เป็นรัฐสังเกตการณ์ และกลุ่มกับองค์การอื่น ๆ ก็สามารถเป็นผู้สังเกตการณ์ได้[9]

แอฟริกา

[แก้]

เอเชีย

[แก้]

ยุโรป

[แก้]

อเมริกา

[แก้]

ตำแหน่ง

[แก้]

ความขัดแย้งกับประเทศไทย

[แก้]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ The Pew Forum on Religion and Public Life. December 2012. "The Global Religious Landscape: A Report on the Size and Distribution of the World’s Major Religious Groups as of 2010 เก็บถาวร 23 มีนาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." DC: Pew Research Center. Article เก็บถาวร 26 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
  2. 1 2 About OIC. Oic-oci.org. Retrieved 7 November 2014.
  3. ↑ The Pew Forum on Religion and Public Life. December 2012. "The Global Religious Landscape: A Report on the Size and Distribution of the World’s Major Religious Groups as of 2010 เก็บถาวร 23 มีนาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." DC: Pew Research Center. Article เก็บถาวร 26 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
  4. ↑ "Members of the OIC—Organization of Islamic Cooperation". Worlddata.info. 1969-09-25. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 2022-02-08.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 3 Ciment, James; Hill, Kenneth, บ.ก. (6 ธันวาคม 2012). Encyclopedia of Conflicts Since World War II, Volume 1. Routledge. น. 185–6. ISBN 9781136596148. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2017.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ LIEBER, DOV (22 สิงหาคม 2017). "PA, Hamas [allege] Jews planned 1969 burning of Al-Aqsa Mosque". The Times of Israel. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 "The organization 'Islamic Conference' (OIC)". elibrary. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มกราคม 2017. สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Esposito, 1998, p.164.
  9. ↑ "Observers". Organisation of Islamic Cooperation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กันยายน 2022. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Alsharif, Asma (16 สิงหาคม 2012). "Organization of Islamic Cooperation suspends Syria". U.S. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2019. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]