ศาสนาประจำชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ศาสนาประจำชาติ คือ องค์กรศาสนาซึ่งรัฐสนับสนุนอย่างเป็นทางการโดยระบุไว้ในกฏหมายสูงสุด รัฐที่มีศาสนาประจำชาติไม่จำเป็นต้องเป็นเทวาธิปไตย แต่ไม่ใช่รัฐฆราวาส

ประเทศไทยไม่มีศาสนาประจำชาติ(เชิงนิตินัย) มีเพียงศาสนาพุทธเป็นศาสนาของชนกลุ่มใหญ่(เชิงพฤตินัย)เท่านั้น จึงทำให้ศาสนิกชนทุกศาสนามีความเท่าเทียม ความเสมอภาค และมีสิทธิเสรีภาพ ตามกฎหมาย[1]

ศาสนาคริสต์[แก้]

นิกายโรมันคาทอลิก[แก้]

นิตินัย[แก้]

พฤตินัย[แก้]

นิกายออร์ทอดอกซ์[แก้]

พฤตินัย[แก้]

นิกายโปรเตสแตนต์[แก้]

นิตินัย[แก้]

พฤตินัย[แก้]

ศาสนาอิสลาม[แก้]

นิตินัย[แก้]

ศาสนาพุทธ[แก้]

นิตินัย[แก้]

พฤตินัย[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. มาตรา 31 หมวด 3 สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560