ประเทศอุซเบกิสถาน
สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน | |
|---|---|
| เพลงชาติ: O‘zbekiston Respublikasining Davlat madhiyasi, Ўзбекистон Республикасининг Давлат мадҳияси "เพลงชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน" | |
ที่ตั้งของประเทศอุซเบกิสถาน (สีเขียว) | |
| เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด | ทาชเคนต์ 41°19′N 69°16′E / 41.317°N 69.267°E |
| ภาษาราชการ | อุซเบก[1][2] |
| ภาษาที่รับรอง | การากัลปัก |
| กลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2021)[3] |
|
| ศาสนา (ค.ศ. 2020)[4] |
|
| เดมะนิม | |
| การปกครอง | รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดีและระบบพรรคเด่น |
| ชัฟแกต มือร์ซียอยิฟ | |
| อับดุลลา อารีปัฟ | |
• ประธานวุฒิสภา | Tanzila Narbayeva |
• ประธานสภานิติบัญญัติ | Nurdinjan Ismailov |
| สภานิติบัญญัติ | สภาสูงสุด |
• สภาสูง | วุฒิสภา |
• สภาล่าง | สภานิติบัญญัติ |
| ก่อตั้ง | |
• ก่อตั้งจักรวรรดิเตมือร์ | ค.ศ. 1370 |
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 1924 | |
• เป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียต | 1 กันยายน ค.ศ. 1991a |
• ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ | 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991 |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 1992 | |
| 8 ธันวาคม ค.ศ. 1992 | |
| พื้นที่ | |
• รวม | 448,978[6][7] ตารางกิโลเมตร (173,351 ตารางไมล์) (55) |
• แหล่งน้ำ (%) | 4.9 |
| ประชากร | |
• ประมาณ 2025 | |
• ความหนาแน่น | 80.2 ต่อตารางกิโลเมตร (207.7 ต่อตารางไมล์) (138) |
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ประมาณ 2025 |
• รวม | |
• ต่อหัว | |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | ประมาณ 2025 |
• รวม | |
• ต่อหัว | |
| จีนี (2022) | ความเหลื่อมล้ำปานกลาง |
| เอชดีไอ (2025) | สูง (107) |
| สกุลเงิน | โซมอุซเบกิสถาน (UZS) |
| เขตเวลา | UTC+5 (เวลาอุซเบกิสถาน) |
| รหัสโทรศัพท์ | +998 |
| รหัส ISO 3166 | UZ |
| โดเมนบนสุด | .uz |
| |
อุซเบกิสถาน (อังกฤษ: Uzbekistan; อุซเบก: O'zbekiston) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน (อังกฤษ: Republic of Uzbekistan; อุซเบก: O‘zbekiston Respublikasi) เป็นประเทศในทวีปเอเชียกลางที่ถูกล้อมรอบด้วยประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีอาณาเขตติดกับประเทศอัฟกานิสถานในทวีปเอเชียใต้ ประเทศคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน และเติร์กเมนิสถาน และมีชายฝั่งบนทะเลอารัล อุซเบกิสถานเคยเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต มีภาษาอุซเบกเป็นภาษาราชการ และภาษารัสเซียถูกใช่อย่างแพร่หลายและเป็นที่เข้าใจในประชากรส่วนใหญ่ ศาสนาอิสลามมีบทบาทเป็นศาสนาหลักโดยพฤตินัยโดยเฉพาะนิกายซุนนี ประชากรชาวอุซเบกถูกจัดอยู่ในกลุ่มชนเตอร์กิกโดยอุซเบกิสถานถือเป็นสมาชิกขององค์การรัฐเตอร์กิก
ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกในดินแดนอุซเบกิสถานสมัยใหม่คือชนเผ่าเร่ร่อนจากตะวันออกของอิหร่าน หรือที่รู้จักกันในชื่อชาวซิทซึ่งมีบทบาทนำในการก่อตั้งอาณาจักรต่าง ๆ ในบริเวณคอรัสเมีย, แบกเตรีย และซอคเดียในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช รวมถึงภูมิภาคมาร์เกียนาและเฟอร์กานาในศตวรรษที่ 3–6 ก่อนคริสต์ศักราช[12] ดินแดนทั้งหมดถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอะคีเมนิด และกลายเป็นดินแดนของจักรวรรดิพาร์เธียและจักรวรรดิซาเซเนียนตามลำดับ ก่อนเกิดการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิมในศตวรรษที่ 7 การพิชิตดินแดนโดยมุสลิมและการเรืองอำนาจของจักรวรรดิซามานิดส์ส่งผลให้ศาสนาอิสลามเข้ามามีบทบาทสำคัญในดินแดนทั้งหมด ในช่วงเวลาดังกล่าว เมืองต่าง ๆ เริ่มมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจสืบเนื่องจากเส้นทางสายไหมและเข้าสู่ยุคทองของอิสลามในเวลาต่อมา การโค่นล้มราชวงศ์อะนุสเตกินซึ่งเป็นราชวงศ์มุสลิมเก่าแก่ในยุคนั้นจากการรุกรานควาราซเมียของมองโกลระหว่าง ค.ศ. 1219 ถึง 1221 นำไปสู่การครอบงำดินแดนโดยชาวเติร์ก จักรวรรดิเตมือร์ถูกก่อตั้งโดยเตมือร์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซามาร์กันต์ซึ่งกลายเป็นศูนย์กลางทางวิทยาศาสตร์ภายใต้ผู้ปกครองอย่างอูลุฆ เบกซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของยุคทองของอิสลาม ต่อมา ดินแดนของจักรวรรดิเตมือร์ถูกยึดครองโดยราชวงศ์เชแบนิดในศตวรรษที่ 16 และการพิชิตดินแดนโดยจักรพรรดิบาบูร์บริเวณภูมิภาคตะวันออกนำไปสู่การสถาปนาจักรวรรดิโมกุลในอินเดีย ต่อมา ดินแดนในภูมิภาคเอเชียกลางทั้งหมดได้ถูกรวมกลายเป็นจักรวรรดิรัสเซียในศควรรษที่ 19 โดยมีทาชเคนต์เป็นศูนย์กลางของเตอร์กิสถานของรัสเซีย การกำหนดเขตแดนในสหภาพโซเวียตในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ก่อให้เกิดสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบกซึ่งมีฐานะเป็นสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ก่อนที่ดินแดนทั้งหมดจะได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991 และกลายเป็นสาธารณรัฐอุซเบกิสถานมาจวบจนปัจจุบัน
อุซเบกิสถานถือเป็นรัฐโลกวิสัยปกครองด้วยระบบประธานาธิบดีซึ่งมีอำนาจตามรัฐธรรมนูญ อุซเบกิสถานประกอบด้วย 12 ภูมิภาค, ทาชเคนต์ (เมืองหลวง) และสาธารณรัฐปกครองตนเอง ได้แก่ สาธารณรัฐการากัลปักสถาน องค์การนอกภาครัฐนิยามการปกครองของอุซเบกิสถานว่าเป็นลัทธิอำนาจนิยมที่จำกัดสิทธิพลเมือง[13] การปฏิรูปครั้งสำคัญโดยประธาธิบดีคนปัจจุบันอย่างชัฟแกต มือร์ซียอยิฟ เกิดขึ้นภายหลังการเสียชีวิตของอิสลอม แกรีมัฟผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกยาวนานถึง 25 ปี การปฏิรูปดังกล่าวส่งผลให้ความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านอย่างคีร์กีซสถาน, ทาจิกิสถาน และอัฟกานิสถานพัฒนาขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ[14][15][16][17] ใน ค.ศ. 2020 สหประชาชาติรายงานว่าการพัฒนาประเทศมีความก้าวหน้าอย่างมาก และบรรลุเป้าหมายตามแผนการพัฒนายั่งยืนโดยสหประชาชาติ[18]
เศรษฐกิจของประเทศอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบเศรษฐกิจตลาดอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยมีนโยบายการค้าต่างประเทศตั้งอยู่บนพื้นฐานของอุตสาหกรรมทดแทนการนำเข้า ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 สกุลเงินของประเทศสามารถแปลงสภาพได้ตามอัตราความผันผวนของราคาตลาด อุซเบกิสถานเป็นผู้ผลิตและส่งออกฝ้ายรายใหญ่ และด้วยโรงงานผลิตไฟฟ้าจำนวนมากตั้งแต่สมัยโซเวียตกอปรกับการมีก๊าซธรรมชาติที่เพียงพอ อุซเบกิสถานจึงกลายเป็นผู้ผลิตไฟฟ้ารายใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียกลาง[19] ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 2018–2021 อุซเบกิสถานได้รับการจัดอันดับที่ดีตามความน่าเชื่อทางเศรษฐกิจโดยสองสถาบันชื่อดังอย่างสแตนดาร์ดแอนด์พัวร์สและฟิทช์ เรทติ้งส์[20] สถาบันบรูคกิงส์อธิบายว่าอุซเบกิสถานมีทุนสภาพคล่องขนาดใหญ่ มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูง มีหนี้สาธารณะต่ำ และมีอัตราจีดีพีต่อหัวต่ำ[21] อุซเบกิสถานเป็นสมาชิกของเครือรัฐเอกราช, สหประชาชาติ และ องค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้
ภูมิศาสตร์
[แก้]อุซเบกิสถานมีพื้นที่ 447,400 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียกลาง เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล และเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลสองชั้นในโลก นั่นคือประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลล้อมรอบไปด้วยประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลอื่นอีก อุซเบกิสถานตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำสายหลักสองสาย คือ แม่น้ำซีร์ดาร์ยา ทางตะวันออกเฉียงเหนือ และแม่น้ำอามูดาร์ยา ในทางตะวันตกเฉียงใต้ อุซเบกิสถานมีพรมแดนติดกับคาซัคสถานทางตะวันตกเฉียงเหนือและเหนือคีร์กีซสถานและทาจิกิสถานทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ อัฟกานิสถานทางทิศใต้ และเติร์กเมนิสถานทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
จุดที่อยู่เหนือสุดของอุซเบกิสถานคือที่ราบสูงอุสตูร์ต ใกล้กับชายฝั่งตะวันตกของทะเลอารัล จุดที่อยู่ใต้สุดอยู่ที่ภูมิภาคซูร์คันดาร์ยา ใกล้กับเมืองเทอร์เมซ จุดที่อยู่ตะวันตกสุดอยู่บนที่ราบสูงอุสตูร์ต และจุดที่อยู่ตะวันออกสุดอยู่ในหุบเขาเฟอร์กานา บนชายแดนติดกับประเทศคีร์กีซสถาน[22]
ภูมิอากาศ
[แก้]ทะเลทรายแบบภาคพื้นทวีป หน้าร้อน ๆ นาน หน้าหนาวอากาศเย็นสบาย
ประวัติศาสตร์
[แก้]ยุคก่อนประวัติศาสตร์
[แก้]

พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ยึดครองดินแดนของฮ่อเมื่อปี 367 ก่อนคริสตกาล ในภายหลังดินแดนนี้ได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเปอร์เซียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนจะถูกยึดครองโดยจักรวรรดิมองโกลของเจงกีส ข่าน เมื่อ ค.ศ. 1220
ยุคประวัติศาสตร์
[แก้]ในศตวรรษที่ 13 ขุนศึกชื่อเตมือร์ได้มีอำนาจเหนือมองโกลและตั้งอาณาจักรของตนเองขึ้นที่เมืองซามาร์กันต์ เตมือร์ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ในการสร้างชาติอุซเบกิสถานในยุคปัจจุบัน
ศตวรรษที่ 19
[แก้]คริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อจักรวรรดิรัสเซียได้ขยายอำนาจมาในย่านเอเชียกลาง
ศตวรรษที่ 20
[แก้]อุซเบกิสถานได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในสหภาพโซเวียต มีชื่อว่าสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก ก่อนจะได้รับอิสรภาพหลังจากการล่มสลายของโซเวียตเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1991
การเมืองการปกครอง
[แก้]รัฐธรรมนูญปี 1993 กำหนดให้อุซเบกิสถานมีการปกครองแบบสาธารณรัฐประชาธิปไตย
สถานการณ์การเมือง
[แก้]เมื่อวันที่ 13 พ.ค. 2548 ได้มีการประท้วงรัฐบาลที่เมือง Andijan ราว 200 กิโลเมตรจากกรุงทาชเคนต์ และต่อมาที่เมือง Korasuv ในเขตหุบเขา Ferghana ทางภาคตะวันออกใกล้พรมแดนคีร์กีซสถาน ซึ่งเป็นเขตที่ถูกจับตามองจากทางการอุซเบกิสถาน เนื่องจากรัฐบาลเชื่อว่ามีกลุ่มมุสลิมที่ต่อต้านรัฐบาลและมีแนวความคิดที่จะแยกตัวเป็นอิสระ แหล่งข่าวต่าง ๆ เชื่อว่าการประท้วงมีสาเหตุจากความไม่พอใจการบริหารประเทศของประธานาธิบดี ที่ละเลยต่อความเป็นอยู่ของประชาชน ในการปะทะกันของกองทัพของรัฐบาลและผู้ชุมนุมประท้วงเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตราว 750 คน และบาดเจ็บอีกนับพันคน (ตัวเลขทางการมีผู้เสียชีวิต 187 คน) ซึ่งรัฐบาลอุซเบกิสถานได้กล่าวหากลุ่มมุสลิมหัวรุนแรง (Hizb ut-Tahrir) ว่าอยู่เบื้องหลังการก่อเหตุจลาจลดังกล่าว และเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 ศาลสูงสุดของอุซเบกิสถานได้ตัดสินจำคุกผู้ต้องหา 15 คน ซึ่งรัฐบาลกล่าวหาว่ามีส่วนก่อเหตุความไม่สงบที่เมือง Andijan ซึ่งผู้ต้องหาทั้งหมดให้การสารภาพ โดยแหล่งข่าวต่าง ๆ เชื่อว่ากระบวนการตัดสินไม่โปร่งใส และน่าจะเป็นเพียงการจัดฉากของฝ่ายรัฐบาลเท่านั้น
หลังจากที่สหรัฐฯ ลังเลที่จะแสดงท่าทีในเรื่องนี้ เนื่องจากความร่วมมือด้านการทหารที่มีอยู่ แต่ต่อมาสหรัฐฯ EU และ OSCE ได้เรียกร้องให้องค์การนานาชาติเข้าไปสอบสวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ประธานาธิบดี Karimov ปฏิเสธและยืนยันไม่ให้มีการสอบสวนดังกล่าว เมื่อเดือนกรกฎาคม 2548 ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากองค์การสหประชาชาติที่สหรัฐฯ เป็นแกนนำได้ช่วยเหลือนำผู้ลี้ภัยชาวอุซเบกที่ลี้ภัยไปยังประเทศคีร์กีซสถานส่งต่อไปยังประเทศโรมาเนีย รัฐบาลของประธานาธิบดีคารีมอฟได้ออกคำสั่งให้ถอนฐานทัพของสหรัฐที่ประจำอยู่ที่เมือง Karshi-Khanabad ซึ่งเป็นเมือง หน้าด่านชายแดนติดกับประเทศอัฟกานิสถานออกจากเทศอุซเบกิสถานภายในสิ้นปี 2548 เมื่อเดือนตุลาคม 2548 ในการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศของ EU ได้มีมติให้ใช้มาตรการคว่ำบาตรกับอุซเบกิสถาน โดยจะงดค้าอาวุธ ลดเงินทุนช่วยเหลือและระงับโครงการบางส่วนของ The EU - Uzbek Partnership and Cooperation Agreement (PAC) รวมทั้งงดการตรวจลงตราแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอุซเบกิสถานอีก 12 คนด้วย ล่าสุด ที่ประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2550 มีมติให้ยกเลิกการระงับการให้วีซ่าเข้าสหภาพยุโรปแก่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของอุซเบกิสถานจำนวน 4 คน จาก 12 คนที่สหภาพยุโรปเชื่อว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์รุนแรงที่ Andijan
สำหรับรัสเซียได้แสดงการสนับสนุนอุซเบกิสถานในเรื่องนี้มาโดยตลอด โดยเชื่อว่าการจลาจลที่เมือง Andijan มีผู้อยู่เบื้องหลังไม่ใช่เกิดขึ้นจากความไม่พอใจต่อรัฐบาลต่อการแก้ปัญหาเศรษฐกิจและสังคมอย่างที่ประเทศส่วนใหญ่เข้าใจกัน โดยเมื่อวันที่ 14 - 15 พฤศจิกายน 2548 ประธานาธิบดีคารีมอฟเยือนรัสเซียอย่างเป็นทางการ โดยได้มีการลงนามความร่วมมือทางการทหารร่วมกัน ซึ่งรวมถึงการอนุญาตให้ใช้อาวุธของตนในเขตแดนของกันและกัน และการช่วยเหลือทางการทหารต่อกันในกรณีที่ถูกรุกราน
การแบ่งเขตการปกครอง
[แก้]ประเทศอุซเบกิสถานแบ่งออกเป็น 12 แคว้น (viloyat), 1 สาธารณรัฐปกครองตนเอง* (avtonom respublikasi) และ 1 นครอิสระ** (shahar) ได้แก่
| ชื่อหน่วยการปกครอง | เมืองหลัก | เนื้อที่ (ตร.กม.) | จำนวนประชากร | รหัส ไอเอสโอ 3166-2 | แผนที่ |
|---|---|---|---|---|---|
| การ์ชือ | 28,400 | 2,029,000 | UZ-QA | ||
| เนอกึส | 160,000 | 1,200,000 | UZ-QR | ||
| อูร์แกนช์ | 6,300 | 1,200,000 | UZ-XO | ||
| จึซซัฆ | 20,500 | 910,500 | UZ-JI | ||
| ซามาร์กันต์ | 16,400 | 2,322,000 | UZ-SA | ||
| กือลึสตอน | 5,100 | 648,100 | UZ-SI | ||
| เตร์มึส | 20,800 | 1,676,000 | UZ-SU | ||
| นูรัฟชอน | 15,300 | 4,450,000 | UZ-TO | ||
ทาชเคนต์** |
– | UZ-TK | |||
| นามังแกน | 7,900 | 1,862,000 | UZ-NG | ||
| นาวออีย์ | 110,800 | 767,500 | UZ-NW | ||
| บูฆอรอ | 39,400 | 1,384,700 | UZ-BU | ||
| ฟาร์ฆอนา | 6,800 | 2,597,000 | UZ-FA | ||
| อันดือจอน | 4,200 | 1,899,000 | UZ-AN |
เศรษฐกิจ
[แก้]โครงสร้างทางเศรษฐกิจ
[แก้]
- ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ 13.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2549)
- การเจริญเติบโตของเศรษฐกิจ ร้อยละ 6.2 (2549)
- มูลค่าการส่งออก 5.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
- สินค้าส่งออกสำคัญ ฝ้าย 41.5 % ก๊าซธรรมชาติ ปิโตรเลียม ถ่านหิน โลหะ ทองและเงิน เครื่องนุ่งห่ม สิ่งทอ
- ตลาดส่งออกสำคัญ รัสเซีย จีน ยูเครน ตุรกี ทาจิกิสถาน บังคลาเทศ
- มูลค่าการนำเข้า 4.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
- สินค้านำเข้าสำคัญ เครื่องจักรและชิ้นส่วน (50%) ผลิตภัณฑ์อาหาร (16%) เคมีภัณฑ์ โลหะ
- แหล่งนำเข้าสำคัญ รัสเซีย เกาหลีใต้ เยอรมนี จีน คาซัคสถาน ตุรกี
- ทรัพยากร ก๊าซธรรมชาติ ปิโตรเลียม ถ่านหิน ทองคำ ยูเรเนียม เงิน ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี ทังสเตน
- อุตสาหกรรมหลัก สิ่งทอ อาหารแปรรูป เครื่องจักรกล อุตสาหกรรมโลหะ ก๊าซธรรมชาติ เคมีภัณฑ์
สถานการณ์เศรษฐกิจปัจจุบัน
[แก้]อุซเบกิสถานมีจุดแข็งที่สำคัญคือเป็นตลาดขนาดใหญ่เป็นลำดับ 3 ของประเทศ CIS และมีความอุดมสมบูรณ์ทางการเกษตรโดยเฉพาะพื้นที่ตอนกลางและตอนใต้ซึ่งเป็นที่ราบลุ่ม อีกทั้งมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและน่าสนใจ ได้แก่ เมือง Samarkand , Bukara และ Khiva ซึ่งเป็นเมืองเก่าแก่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และอารยธรรมบนเส้นทางสายไหมในอดีต
รัฐบาลปัจจุบันมีนโยบายทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ การพัฒนาเศรษฐกิจแบบยั่งยืน การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ การส่งเสริมการลงทุนจากต่างชาติ การปฏิรูปการเกษตร การเปิดเสรีทางการค้าต่างประเทศและการเงิน การปรับปรุงมาตรฐานการดำรงชีพของประชาชน
อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันธุรกิจส่วนใหญ่ของประเทศเป็นธุรกิจผูกขาดที่ดำเนินการโดยเครือข่ายของบุคคลในตระกูลและกลุ่มผลประโยชน์ของบุคคลในรัฐบาล อีกทั้งระบบการจัดเก็บภาษียังไม่โปร่งใส ตลอดจนการกระจายรายได้ไม่ถึงประชาชนอย่างแท้จริง ทำให้ประชากรยังประสบกับปัญหาความยากจน
ประชากรศาสตร์
[แก้]เชื้อชาติ
[แก้]ประชากร 27.7 ล้านคน (2549) ประกอบด้วยชาวอุซเบกร้อยละ 80 รัสเซียร้อยละ 5.5 ทาจิกร้อยละ 5 คาซัคร้อยละ 3 คาราคาลปักร้อยละ 2.5 ตาตาร์ร้อยละ 1.5 อื่น ๆ ร้อยละ 2.5 รวมถึงชนกลุ่มน้อยมากมายหลายกลุ่ม แต่ที่มีจำนวนมาก คือ พวกคีร์ คาซัค อุซเบก ทาจิก เติร์กเมน รัสเซียน อาเซอรี และเคิร์ด
ศาสนา
[แก้]อิสลามนิกายซุนนี ร้อยละ 88 คริสต์ นิกายอีสเทิร์นออร์ทอด็อกซ์ร้อยละ 9 และอื่นๆ ร้อยละ 3
ภาษา
[แก้]อุซเบก 74.3% รัสเซีย 14.2% ทาจิก 4.4%
วันหยุด
[แก้]- 1 มกราคม – วันปีใหม่ "Yangi Yil Bayrami"
- 14 มกราคม – วันกองทัพอุซเบกิสถาน Vatan Himoyachilari kuni
- 8 มีนาคม – วันสตรีสากล – "Xalqaro Xotin-Qizlar kuni"
- 21 มีนาคม – วันปีใหม่ของชาวเตอร์กิซ – "Navro'z Bayrami"
- 1 พฤษภาคม – วันแรงงานสากล
- 9 พฤษภาคม – ชัยชนะเหนือเยอรมนี – "Xotira va Qadirlash kuni"
- 1 กันยายน – วันประกาศเอกราช – "Mustaqillik kuni"
- 1 ตุลาคม – วันครู – "O'qituvchi va Murabbiylar"
- 8 ธันวาคม – วันรัฐธรรมนูญ – Konstitutsiya kuni
วันหยุดนอกเหนือจากทางราชการ
- End of Ramazon Ramazon Hayit Eid al-Fitr
- 70 days later Qurbon Hayit Eid al-Adha
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Uzbekistan: Law "On Official Language"". Refworld. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 May 2019. สืบค้นเมื่อ 26 November 2022.
- ↑ "Constitution of the Republic of Uzbekistan". constitution.uz. สืบค้นเมื่อ 1 September 2020.
- ↑ "Permanent population by national and / or ethnic group, urban / rural place of residence". Data.egov.uz. 2-001-1779. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 February 2023. สืบค้นเมื่อ 16 September 2022.
- ↑ "National Profiles | World Religion". The Association of Religion Data Archives (the ARDA). สืบค้นเมื่อ 20 November 2025.
- ↑ "Constitution of the Republic of Uzbekistan". constitution.uz. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 December 2015. สืบค้นเมื่อ 26 November 2022.
- ↑ "Territory of the republic of Uzbekistan". The Government Portal Of The Republic Of Uzbekistan. สืบค้นเมื่อ 8 July 2025.
- ↑ "Uzbekistan". Central Intelligence Agency. 27 February 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 January 2021. สืบค้นเมื่อ 24 February 2023 – โดยทาง CIA.gov.
- ↑ "Demographic situation in the Republic of Uzbekistan - 28/08/2025". Statistics Agency of Uzbekistan. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 December 2020. สืบค้นเมื่อ 9 May 2024.
- 1 2 3 4 "World Economic Outlook Database, April 2025" (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "Gini index (World Bank estimate)". World Bank Group. สืบค้นเมื่อ 26 December 2024.
- ↑ "Human Development Report 2023/24" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. 13 March 2024. p. 275. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 March 2024. สืบค้นเมื่อ 9 May 2024.
- ↑ "Uzbek, "the penguin of Turkic languages"". Languages Of The World (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2011-02-25.
- ↑ "Uzbekistan". U.S. Department of State.
- ↑ Rapoza, Kenneth. "Eurasia's Latest Economic Reboot Can Be Found In Uzbekistan". Forbes (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ Lillis, Joanna (2017-10-03). "Are decades of political repression making way for an 'Uzbek spring'?". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-12-21.
- ↑ Foundation, Observer Research (2017-12-08). "Uzbekistan: A Quiet Revolution Taking Place – Analysis". Eurasia Review (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
- ↑ "CSRS En – مرکز مطالعات استراتژيک ومنطقوی د ستراتېژيکو او سيمهييزو څېړنو مرکز" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2023-12-19. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-12-21. สืบค้นเมื่อ 2023-12-21.
- ↑ "Uzbekistan | Department of Economic and Social Affairs". sdgs.un.org.
- ↑ "International legal business solutions | GLI". GLI - Global Legal Insights - International legal business solutions (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "Uzbekistan Sovereign credit ratings - data, chart". TheGlobalEconomy.com (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "Uzbekistan's star appears in the credit rating universe". Brookings (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
- ↑ "Uzbekistan Nature and Geography: Mountains, Rivers, Lakes and Deserts". www.advantour.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-12-01.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Nahaylo, Bohdan and Victor Swoboda. Soviet Disunion: A History of the Nationalities problem in the USSR (1990) excerpt
- Rashid, Ahmed. The Resurgence of Central Asia: Islam or Nationalism? (2017)
- Smith, Graham, ed. The Nationalities Question in the Soviet Union (2nd ed. 1995)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- National Information Agency of Uzbekistan
- Lower House of Uzbekistan parliament
- Digital Agency เก็บถาวร 10 กุมภาพันธ์ 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Uzbekistan To Business Digital Agency
- Chief of State and Cabinet Members
ข้อมูลทั่วไป
- Uzbekistan. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
- Uzbekistan Corruption Profile เก็บถาวร 24 มีนาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the Business Anti-Corruption Portal
- Uzbekistan from the U.S. Library of Congress includes Background Notes, Country Study and major reports
- Uzbek Publishing and National Bibliography from the University of Illinois Slavic and East European Library
- Uzbekistan at UCB Libraries GovPubs
- List of cities and populations
- ข้อมูลอุซเบกิสถาน จาก BBC News
Wikimedia Atlas of Uzbekistan- Key Development Forecasts for Uzbekistan จาก International Futures
สื่อ