บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
British Indian Ocean Territory (อังกฤษ)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญ"In tutela nostra Limuria"   (Latin)
"Limuria is in our charge"
เพลงชาติGod Save the Queen
เพลงประจำชาติ:I Vow to Thee, My Country
เมืองหลวงดีเอโกการ์ซีอา (ฐานทัพ)
เมืองใหญ่สุด ดิเอโกการ์เซีย
ภาษาราชการ อังกฤษ
กลุ่มชาติพันธุ์  95.88% บริติชและอเมริกัน, 4.12% อื่น ๆ[1]
การปกครอง อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
•  ประมุข สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2
•  ข้าหลวง Ben Merrick[2]
•  ผู้บริหาร Linsey Billing[2]
พื้นที่
•  รวม 60 ตร.กม. 
23.2 ตร.ไมล์ 
•  แหล่งน้ำ (%) 99.89
ประชากร
•  พ.ศ.2555 (ประเมิน) ≈ 2,500[3] 
•  ความหนาแน่น 58.3 คน/ตร.กม. 
160.0 คน/ตร.ไมล์
สกุลเงิน
เขตเวลา (UTC+6)
ขับรถด้าน right
โดเมนบนสุด .io
รหัสโทรศัพท์ 246
ภาพถ่ายทางอากาศมองเห็นดีเอโกการ์ซีอา

บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (อังกฤษ: British Indian Ocean Territory) หรือ หมู่เกาะชาโกส เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างแอฟริกากับอินโดนีเซีย อาณาเขตครอบคลุมอะทอลล์ทั้ง 6 แห่งที่เชื่อมต่อถึงกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะชาโกส มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 60 ตารางกิโลเมตร[5] เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะดีเอโกการ์ซีอา ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกองกำลังผสมสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

ประวัติ[แก้]

ชาวเกาะมัลดีฟส์ รู้จักหมู่เกาะชาโกสเป็นอย่างดี[8] ในตำนานของมัลดีฟส์ พวกเขารู้จักในชื่อ Feyhandheebu (มัลดีฟส์: ފޭހަންދީބު ) หรือ Hollhavai (ชื่อหลังเป็นคำเรียกโดยชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ ที่อยู่ใกล้กับหมู่เกาะชาโกส) จากเรื่องเล่าของชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ เมื่อมีพ่อค้าหรือชาวประมงประสบเหตุสูญหายในทะเล ก็มักจะพบว่าติดอยู่บนเกาะของหมู่เกาะชาโกส และในที่สุดพวกเขาจะถูกช่วยเหลือและได้เดินทางกลับบ้าน อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะนี้ถูกพิจารณาว่าอยู่ไกลเกินไปจากศูนย์อำนาจของราชวงศ์มัลดีฟส์ในการที่จะตั้งถิ่นฐานอย่างถาวร ดังนั้นหมู่เกาะชาโกสจึงถูกละเลยจากประเทศเพื่อนบ้านดังกล่าว

เกาะต่าง ๆ ของหมู่เกาะชาโกสถูกทำแผนที่โดยวัชกู ดา กามา (โปรตุเกส: Vasco da Gama) ในช่วงต้นของคริสตศตวรรษที่ 16 ต่อมาในคริสตศตวรรษี่ 18 ฝรั่งเศสได้อ้างสิทธิ์ในดินแดนโดยเป็นส่วนหนึ่งของมอริเชียส พวกเขาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกโดยชาวฝรั่งเศสในอาณานิคมมอริเชียส ได้นำแรงงานทาสชาวแอฟริกันและแรงงานชาวอินเดียมาทำการปลูกสวนมะพร้าว[9] ในปี พ.ศ. 2353 มอริเชียสได้ถูกยึดครองโดยสหราชอาณาจักรโดยฝรั่งเศสยอมยกดินแดนให้ตามสนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1814), (เพื่อการยุติสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่ 6)

ในปี 2508 สหราชอาณาจักรแยกหมู่เกาะชาโกสออกจากมอริเชียส และแยกเกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches (Des Roches) จากเซเชลส์ มาจัดตั้งเป็น บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี วัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนในการก่อสร้างหน่วยงานทางทหาร เพื่อดูแลผลประโยชน์ของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา หมู่เกาะถูกจัดตั้งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508[10] ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2519 เกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches ได้กลับไปเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเซเชลส์ ซึ่งเป็นผลของการประกาศเอกราช หลังจากนั้นบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี จึงประกอบด้วยเกาะหลักเพียงหกกลุ่มของหมู่เกาะชาโกสเท่านั้น

ในปี พ.ศ. 2533 ธงของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรีได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก ผืนธงประกอบด้วยภาพสัญลักษณ์ของธงสหภาพ (Union Jack), มีภาพของมหาสมุทรอินเดียซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่เกาะในรูปแบบของริ้วคลื่นสีขาวและน้ำเงิน และมีภาพต้นมะพร้าวเหนือภาพของมงกุฎแห่งบริเตน[11]


อ้างอิง[แก้]

  1. Ben Cahoon. "British Indian Ocean Territory". worldstatesmen.org.
  2. 2.0 2.1 British Indian Ocean Territory (British Overseas Territory), Foreign and Commonwealth Office. Retrieved 4 September 2017.
  3. "The Overseas Territories – Security, Success and Sustainability" (PDF). UK Foreign and Commonwealth Office. สืบค้นเมื่อ 27 October 2016.
  4. "FCO country profile". Archived from the original on 10 June 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-03-27.
  5. 5.0 5.1 "British Indian Ocean Territory". The World Factbook. Central Intelligence Agency.
  6. "British Indian Ocean Territory Currency". GreenwichMeantime.com. สืบค้นเมื่อ 5 April 2013.
  7. Pobjoy Mint Ltd (17 May 2009). "Launch of First Commemorative British Indian Ocean Territory Coin". coinnews.net. สืบค้นเมื่อ 4 April 2014.
  8. Xavier Romero-Frias (1999). "1 A Seafaring Nation". The Maldive Islanders, A Study of the Popular Culture of an Ancient Ocean Kingdom. Barcelona: Nova Ethnographia Indica. p. 19. ISBN 84-7254-801-5.
  9. Vine, David (17 April 2008). "Introducing the other Guantanamo". Asia Times. atimes.com. สืบค้นเมื่อ 5 April 2013.
  10. United States Dept. of State. Office of the Geographer (1968). Commonwealth of Nations. U.S. Government Printing Office. p. 15. สืบค้นเมื่อ 7 November 2013.
  11. "British Indian Ocean Territory". WorldAtlas.com. สืบค้นเมื่อ 23 June 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]