จักรวรรดิเขมร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อาณาจักรขอม)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรวรรดิเขมร
ចក្រភពខ្មែរ
Cakrabhub Khmer
कम्बुजदेश
Kambujadeśa

ค.ศ. 802–ค.ศ. 1431
ธงชาติของจักรวรรดิเขมร
ธงชาติ
อาณาเขตจักรวรรดิเขมรในปี ค.ศ. 900
อาณาเขตจักรวรรดิเขมรในปี ค.ศ. 900
สถานะจักรวรรดิ
เมืองหลวงมเหนทรบรรพต
(ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9)

หริหราลัย
(คริสต์ศตวรรษที่ 9)

ยโสธรปุระ
(ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 - ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10)

เมืองพระนคร
(คริสต์ศตวรรษที่ 10 - คริสต์ศตวรรษที่ 15)
ภาษาทั่วไปเขมรโบราณ, สันสกฤต
ศาสนา
ศาสนาฮินดู, พุทธมหายาน, พุทธเถรวาท
การปกครองสมบูรณาญาสิทธิราชย์
พระมหากษัตริย์ 
• ค.ศ. 802–850
ชัยวรมันที่ 2
• ค.ศ. 1113–1150
สุริยวรมันที่ 2
• ค.ศ. 1181–1218
ชัยวรมันที่ 7
• ค.ศ. 1393–1463
พระบรมราชา (เจ้าพระยาญาติ)
ยุคประวัติศาสตร์สมัยกลาง
ค.ศ. 802
• การบุกรุกของชาวสยาม
ค.ศ. 1431
พื้นที่
1,200,000 ตารางกิโลเมตร (460,000 ตารางไมล์)
ประชากร
• ค.ศ. 1150
4,000,000
ก่อนหน้า
ถัดไป
อาณาจักรเจนละ
ยุคมืดของกัมพูชา
อาณาจักรอยุธยา
อาณาจักรล้านช้าง
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ กัมพูชา
 จีน
 ลาว
 พม่า
 ไทย
 เวียดนาม
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
นครวัด
ประวัติศาสตร์ยุคแรก
อาณาจักรฟูนาน (611–1093)
อาณาจักรเจนละ (1093–1345)
จักรวรรดิเขมร (1345–1974)
ยุคมืด
สมัยจตุมุข (1974–2068)
สมัยละแวก (2068–2136)
สมัยศรีสันธร (2136–2162)
สมัยอุดง (2162–2406)
ยุครัฐในอารักขา
ไทยและเวียดนาม
อาณานิคมฝรั่งเศส (2406–2496)
ส่วนหนึ่งของอินโดจีนฝรั่งเศส
ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (2484–2489)
หลังได้รับเอกราช
สงครามกลางเมืองกัมพูชา
(2510–2518)
รัฐประหาร พ.ศ. 2513
สาธารณรัฐเขมร
สงครามเวียดนาม พ.ศ. 2513
ยุคเขมรแดง
(2518–2519)
สงครามกัมพูชา–เวียดนาม (2518–2532)
สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา
(2522–2536)
การจัดการเลือกตั้งโดยสหประชาชาติ
ราชอาณาจักรกัมพูชา
(2536–ปัจจุบัน)
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536

จักรวรรดิเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน[1] มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัย และแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา

อาณาจักรเขมรสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรเขมรคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธทั้งมหายานและเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13

การเปลี่ยนแปลงดินแดน[แก้]

พื้นที่จักรวรรดิเขมรระบายด้วยสีแดง

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]