พระเจ้าชัยวรมันที่ 8
| พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 | |
|---|---|
| กษัตริย์แห่งจักรวรรดิขแมร์ | |
| ครองราชย์ | ค.ศ. 1243–1295 |
| ก่อนหน้า | พระเจ้าอินทรวรมันที่ 2 |
| ถัดไป | พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 |
| พระมเหสี | พระนางจักรวัติราชเทวี |
| พระราชบิดา | พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 |
| ศาสนา | ฮินดู (ลัทธิไศวะ) |
พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 (เขมร: ជ័យវរ្ម័នទី៨) กษัตริย์แห่งจักรวรรดิขแมร์ ครองสิริราชสมบัติจาก ค.ศ. 1243 ถึง ค.ศ. 1295 เป็นเวลายาวนานถึง 52 ปีกระทั่งพระองค์สละราชบัลลังก์โดย พระมเหสีองค์หนึ่งคือพระนางจักรวัติราชเทวี[1]: 181, 191–192, 211–212 พระองค์เปลี่ยนกลับมานับถือศาสนาฮินดูแทนพระพุทธศาสนาที่พระราชบิดา (พระเจ้าชัยวรมันที่ 7) และพระเชษฐา (พระเจ้าอินทรวรมันที่ 2) นับถือ ตลอดจนทำลายสิ่งก่อสร้างทางพระพุทธศาสนา และทรงอุปถัมภ์ศาสนาฮินดูตลอดรัชสมัย
ระหว่างรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 กองทัพมองโกลภายใต้การนำของจักรพรรดิกุบไลข่านได้ส่งทูตเข้ามาเกลี่ยกล่อมอาณาจักรพระนครให้สวามิภักดิ์เมื่อ ค.ศ. 1283 ใน ค.ศ. 1281 พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ทรงจับกุมทูตของแม่ทัพใหญ่แห่งมองโกลไว้เป็นเชลยที่จามปา[1]: 192 [2] ใน ค.ศ. 1283 พระองค์ต้องถวายบรรณาการแก่มองโกลเพื่อให้การปกครองของพระองค์ยังคงอยู่[3] บันทึกจีนระบุว่า ใน ค.ศ. 1291 "กษัตริย์แห่ง Lohu" [กัมพูชา] ส่งทูตที่นำ “เครื่องบรรณาการตามธรรมเนียม ได้แก่ ทองคำ งาช้าง และสิ่งของอื่น ๆ”[4] ใน ค.ศ. 1290 ชนชาวมอญได้ประกาศอิสรภาพไม่ขึ้นกับจักรวรรดิขแมร์[5]
พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 เสียหายอย่างหนักจากการกระทำสงครามกับอาณาจักรสุโขทัย[1]: 211
พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 นับถือลัทธิไศวะ กอปรกับศาสนาสถานของศาสนาฮินดูชื่อ Mangalartha (មង្គលាថ៌) สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1295 ก่อนที่พระองค์จะถูกโค่นราชบัลลังก์โดยพระราชบุตรเขย พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 ซึ่งนับถือศาสนาพุทธ
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
- ↑ Chou Ta-kuan 周達観 (Zhou Daguan, fl.1297), Customs of Cambodia 風土記, transl. Paul Pelliot and J. Gilman d’Arcy Paul, Bangkok, Siam Society, 1993, pp.xviii-xix.
- ↑ Cœdès, George. (1956) The Making of South East Asia, pp.127-128.
- ↑ Twenty-eighth year of Zhi Yuan [1291], tenth month. The king of Lohu sent a mission who presented, with a memorial inscribed in letters of gold, the usual tribute of gold, elephant ivory, a red-crowned crane, five-coloured parrots, kingfisher feathers, rhinoceros horn, dammar resin, Barus camphor (borneol), and other things 嵇璜; Ji Huang, 續文獻通考 Xu Wen Xie Tong Kao (Continuation of the Overall Survey of Literature), Taipei, 臺灣商務印書館 Taiwan shang wu yin shu guan, 1983, 卷二十八 Ch.28.
- ↑ Cœdès, George. (1964) Les États hindouisés d'Indochine et d'Indonésie Paris.
| ก่อนหน้า | พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| พระเจ้าอินทรวรมันที่ 2 |  |
 กษัตริย์แห่งจักรวรรดิขแมร์ (ค.ศ. 1243–1295) |
 |
พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 |
