รัฐสุลต่านมัมลูก (ไคโร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รัฐสุลต่านมัมลูก
سلطنة المماليك
Salṭanat al-Mamālīk
1250–1517 จักรวรรดิออตโตมัน
 เอยาเลต์ดามัสกัส|

 
 เอยาเลต์อียิปต์|


ธงชาติ

เมืองหลวง ไคโร
ภาษา
ศาสนา
การปกครอง รัฐสุลต่านภายใต้พระราชพิธี รัฐเคาะลีฟะฮ์[3]
เคาะลีฟะฮ์
 -  1261 Al-Mustansir (first)
 -  1262-1302 Al-Hakim I
 -  1406–1414 Abū al-Faḍl Al-Musta'in
 -  1508-1516 Al-Mutawakkil III (last)
สุลต่าน
 -  1250 Shajar ad-Durr (first)
 -  1250–1257 Izz al-Din Aybak
 -  1260–1277 ไบบาร์ส
 -  1516–1517 ตูมัน เบย์ที่ 2 (last)
ประวัติศาสตร์
 -  Murder of Turanshah 2 พฤษภาคม 1250
 -  สงครามออตโตมัน–มัมลูกครั้งที่ 2 1516 – 22 มกราคม 1517
ก่อนหน้า
ถัดไป
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
รัฐสุลต่านอัยยูบิด
Kingdom of Jerusalem
Principality of Antioch
County of Tripoli
Kingdom of Makuria
ราชอาณาจักรซิลิเชีย
จักรวรรดิออตโตมัน
 เอยาเลต์ดามัสกัส
 เอยาเลต์อียิปต์

รัฐสุลต่านมัมลูก (อาหรับ: سلطنة المماليك‎) เป็นรัฐสุลต่านก่อตั้งในทวีปแอฟริกาปกครองมาเป็นเวลา 267 ปีและได้โค่นล้มรัฐสุลต่านอัยยูบิด ปกครองโดยเคาะลีฟะฮ์และสุลต่านเป็นรัฐสุลต่านของอียิปต์ในลำดับที่ 2 หรือรัฐสุลต่านรองสุดท้ายของอียิปต์รัฐสุลต่านมัมลูกได้รุ่งเรือนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1250 จนถึงปี ค.ศ. 1516 จักรวรรดิออตโตมันจะพิชิตมัมลูกและได้ทำสงครามกับจักรวรรดิออตโตมันจนถึงวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1517 เป็นการล่มสลายของรัฐสุลต่านมัมลูกแล้วสถาปนาเอยาเลต์ดามัสกัสและเอยาเลต์อียิปต์ในที่สุด[4][5][6][7][8][4][5][6][7][8]

รัฐสุลต่านมัมลักมาถึงจุดสูงสุดภายใต้การปกครองของเติร์กที่มีวัฒนธรรมอาหรับและจากนั้นก็ตกอยู่ในช่วงการเสื่อมถอยที่ยาวนานภายใต้กลุ่มเซอร์แคสเซียน แหล่งกำเนิดทาสของจอร์เจียขณะที่มัมลูกถูกซื้อสถานะของพวกเขาก็เหนือกว่าทาสทั่วไปที่ไม่ได้รับอนุญาตให้พกอาวุธหรือทำงานบางอย่าง มัมลูกได้รับการยกย่องว่าเป็น "ลอร์ดที่แท้จริง" โดยมีสถานะทางสังคมเหนือพลเมืองของอียิปต์ แม้ว่ามันจะลดลงในช่วงปลายของการดำรงอยู่ที่ความสูงสุลต่านเป็นตัวแทนของสุดยอดแห่งความรุ่งโรจน์ของอียิปต์และลิแวนต์ทางการเมืองเศรษฐกิจและวัฒนธรรมในยุคนั้นยุคทองอิสลาม[9] [10][11][12][13][14]

ชื่อ[แก้]

ประวัติ[แก้]

ดูบทความหลักที่: มัมลูก

เศรษฐกิจ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Rabbat 2001, p. 69.
  2. Fischel 1967, p. 72.
  3. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Stilt30-1
  4. 4.0 4.1 "Mamluk | Islamic dynasty". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2015-11-13.
  5. 5.0 5.1 "Egypt - The Mamluks, 1250-1517". countrystudies.us. สืบค้นเมื่อ 2015-11-13.
  6. 6.0 6.1 Setton, Kenneth M. (1969). The Later Crusades, 1189-1311. Wisconsin, USA: Univ of Wisconsin Press. p. 757. ISBN 978-0-299-04844-0.
  7. 7.0 7.1 Levanoni 1995, p. 17.
  8. 8.0 8.1 Hillenbrand, Carole (2007). Turkish Myth and Muslim Symbol: The Battle of Manzikert. Edinburg: Edinburgh University Press. pp. 164–165. ISBN 9780748625727.
  9. Perry, Glenn E. (2004). The History of Egypt. ABC-CLIO. pp. 51–52. ISBN 9780313058424.
  10. B. Paksoy, Central Asian Monuments, p. 32,
  11. Mikaberidze, Alexander. "The Georgian Mameluks in Egypt".
  12. Isichei, Elizabeth (1997). A History of African Societies to 1870. Cambridge University Press. pp. 192.
  13. Jane Hathaway, The Politics of Households in Ottoman Egypt: The Rise of the Qazdaglis. Cambridge University Press, 1997, p. 104, Online
  14. İslam Ansiklopedisi, Volume: 24, Page: 442, Online

บรรณานุกรม[แก้]

Primary sources[แก้]

  • Abu al-Fida, The Concise History of Humanity
  • Al-Maqrizi, Al Selouk Leme'refatt Dewall al-Melouk, Dar al-kotob, 1997.
  • Idem in English: Bohn, Henry G., The Road to Knowledge of the Return of Kings, Chronicles of the Crusades, AMS Press, 1969.
  • Al-Maqrizi, al-Mawaiz wa al-'i'tibar bi dhikr al-khitat wa al-'athar, Matabat aladab, Cairo 1996, ISBN 977-241-175-X
  • Idem in French: Bouriant, Urbain, Description topographique et historique de l'Egypte, Paris 1895.
  • Ibn Taghribirdi, al-Nujum al-Zahirah Fi Milook Misr wa al-Qahirah, al-Hay'ah al-Misreyah 1968
  • Idem in English: History of Egypt, by Yusef. William Popper, translator Abu L-Mahasin ibn Taghri Birdi, University of California Press 1954.
  • Ibn Iyas, and Gaston Wiet, translator, Journal d'un Bourgeois du Caire. Paris: 1955.