สังขยา (ขนม)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สังขยา
Khao niao sangkhaya.JPG
ข้าวเหนียวสังขยา
กำเนิด
ชื่ออื่น Srikaya, kaya
รายละเอียด
ชนิด อาหารหวาน
เครื่องปรุงหลัก มะพร้าว, น้ำตาลมะพร้าว
รูปแบบอื่น สังขยาฟักทอง สังขยามะพร้าวอ่อน สังขยาเผือก
อื่น ๆ คนละชนิดกับสังขยาที่กินกับขนมปัง

สังขยา หรือที่เรียกในภาษามาเลย์ว่า ศรีกายา หรือกายา (ภาษามาเลย์: kaya or seri kaya; ภาษาตากาล็อก: matamis sa bao, matamis na bao, or kalamay-hati; ภาษาจีนฮกเกี้ยน: 咖吔 ka-iā) เป็นขนมนึ่งทำจากกะทิและน้ำตาล พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศ

อินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์[แก้]

Yosrisekaya1.jpg

กายาหรือศรีกายา (มาจากคำว่าร่ำรวยในภาษามาเลย์) เป็นขนมที่ทำจาก กะทิ ไข่เป็ดหรือไขไก่ ซึ่งขยำให้เข้ากันด้วยใบเตย ปรุงรสหวานด้วยน้ำตาล มีจุดกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพราะใช้เครื่องปรุงที่พบมาในท้องถิ่นคือน้ำตาลมะพร้าวและใบเตย กายายังใช้รับประทานร่วมกับขนมอื่น เช่น pulut tekan ซึ่งเป็นข้าวเหนียวนึ่งที่ย้อมให้เป็นสีม่วง pulut seri muka ข้าวเหนียวนึ่งที่ย้อมให้เป็นสีเขียวด้วยใบเตย

ฟิลิปปินส์[แก้]

สังขยาในฟิลิปปินส์ทำจากกะทิ และน้ำตาลหรือกากน้ำตาล

ไทย[แก้]

สังขยาฟักทอง

สังขยาในไทยเป็นขนมที่จัดอยู่ในกลุ่มที่ได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส นิยมรับประทานกับข้าวเหนียว หรือใส่ในฟักทอง เผือกหรือมะพร้าว แล้วนำไปนึ่ง เป็นคนละชนิดกับสังขยาที่กินกับขนมปัง

กัมพูชา[แก้]

สังขยาในกัมพูชา (សង់ខ្យាល្ពៅ)ลักษณะคล้ายสังขยาในประเทศไทย นิยมปรุงกับฟักทองแบบสังขยาฟักทองในไทย[1][2]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]