ภาษาญ้อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาญ้อ
ภูมิภาคภาคอีสาน, ที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง, ประเทศเวียดนาม
จำนวนผู้พูดunknown (60,000 cited 1990 - 1995 census)[1]
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียนอักษรเวียดนาม, อักษรไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3อย่างใดอย่างหนึ่ง:
tyj — Tai Do
nyw — Tai Nyaw

ภาษาญ้อ (Nyaw) หรือ ภาษาไทญ้อ (Tai Yo/Tai Nyaw) หรือ ภาษาไทแมน (Tai Mène) เป็นภาษากลุ่มไทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีความใกล้ชิดกับภาษาไทเปาในประเทศเวียดนาม ซึ่งมีชื่อเรียกว่า Tai Do และ Tai Quy Chau[4] เดิมเคยเขียนเป็นอักษรไทญ้อ แต่ปัจจุบันไม่ใช้แล้ว[1] ภาษานี้พูดกันในหมู่ชาวไทญ้อซึ่งมีอยู่ในประเทศไทยราว 50,000 คน (พ.ศ. 2533) ในจังหวัดสกลนคร หนองคาย นครพนม มหาสารคาม ปราจีนบุรี และสระบุรี พบได้มากที่อำเภอนาหว้า อำเภอท่าอุเทน อำเภอโพนสวรรค์ อำเภอศรีสงคราม อำเภอเมืองสกลนคร อำเภออรัญประเทศ เป็นต้น ส่วนใหญ่อพยพมาจากทางตอนเหนือของแขวงหลวงพระบาง และแขวงคำม่วนประเทศลาว

ภาษาญ้อจัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท มีพยัญชนะ 19 เสียง สระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 3 เสียง วรรณยุกต์ 4 เสียง พยัญชนะควบกล้ำ 6 เสียง

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Tai Do at Ethnologue (18th ed., 2015)
    Tai Nyaw at Ethnologue (18th ed., 2015)
  2. Chamberlain (1991), p. 119
  3. Pittayawat Pittayaporn (2009). The Phonology of Proto-Tai. PhD dissertation, Department of Linguistics, Cornell University. p. 318.
  4. [1]

อ่านเพิ่ม[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]