ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาไทดั้งเดิม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภาษาไทดั้งเดิม[1] (อังกฤษ: Proto-Tai language) เป็นภาษาดั้งเดิม (proto-language) หรือภาษาบรรพบุรุษที่ได้รับการสืบสร้างขึ้นของกลุ่มภาษาไททั้งมวล ซึ่งได้แก่ ภาษาไทย ภาษาลาว ภาษาคำเมือง ภาษาไทใหญ่ ภาษาไทลื้อ ภาษาไทดำ เป็นต้น ทั้งนี้ ภาษาไทดั้งเดิมมิได้ปรากฏเป็นหลักฐานในเอกสารใด ๆ ที่หลงเหลืออยู่โดยตรง แต่ได้รับการสืบสร้างตามระเบียบวิธีเปรียบเทียบ (comparative method) โดยนักภาษาศาสตร์หลี่ ฟางกุ้ย ใน พ.ศ. 2520[2] และพิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ ใน พ.ศ. 2552[3][4]

ระบบเสียง

[แก้]

ภาษาไทดั้งเดิมมีหน่วยเสียงพยัญชนะที่หลากหลายกว่าภาษาตระกูลไทในปัจจุบัน แต่มีเสียงวรรณยุกต์ที่น้อยกว่าภาษาปัจจุบัน

พยัญชนะเดี่ยว

[แก้]

ตารางด้านล่างนี้แสดงระบบพยัญชนะของภาษาไทดั้งเดิม ตามการสืบสร้างของ หลี่ ฟางกุ้ย ในหนังสือ คู่มือภาษาศาสตร์เชิงเปรียบเทียบตระกูลไท (A Handbook of Comparative Tai) พยัญชนะในฐานเพดานแข็ง ซึ่งระบุในหนังสือดังกล่าวด้วยสัญลักษณ์ [č, čh, ž] ถูกจัดเป็นหยัญชนะกักเสียดแทรก (affricate consonant) ในที่นี้จะใช้สัญลักษณ์ [, tɕʰ and ] ตามลำดับ เพื่อให้สอดคล้องกับระบบสัทอักษรสากล

พยัญชนะภาษาไทดั้งเดิม
(หลี่ ฟางกุ้ย 1977)
ริมฝีปาก (Labial) ปุ่มเหงือก (Alveolar) เพดานแข็ง (Palatal) เพดานอ่อน (Velar) เส้นเสียง (Glottal)
หยุด (Stop) ไม่ก้อง ไม่พ่นลม (Voiceless unaspirated) p t t͡ɕ k ʔ
ไม่ก้อง พ่นลม (Voiceless aspirated) t͡ɕʰ
ก้อง (Voiced) b d d͡ʑ ɡ
กักเส้นเสียง (Glottalized) ˀb ˀd ˀj
เสียดแทรก (Fricative) ไม่ก้อง (Voiceless) f s x h
ก้อง (Voiced) v z ɣ
นาสิก (Nasals) ไม่ก้อง (Voiceless) ʰm ʰn ʰɲ ʰŋ
ก้อง (Voiced) m n ɲ ŋ
ไหล (Liquids) และ กึ่งสระ (semivowel) ไม่ก้อง (Voiceless) ʰw ʰr, ʰl
ก้อง (Voiced) w r, l j

ระบบเสียงดังกล่าวนี้ได้รับการสืบสร้างใหม่โดย พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ ในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงหลายประการด้วยกัน การเปลี่ยนแปลงบางอย่างเป็นเพียงการตีความที่แตกต่างกันเท่านั้น ได้แก่ พยัญชนะฐานเพดานแข็งถูกจัดใหม่ให้เป็นพยัญชนะกัก (stop) แทนที่จะเป็นพยัญชนะกักเสียดแทรก (affricate) ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับพยัญชนะอื่น ๆ ภายในระบบเสียงภาษาไทดั้งเดิม และสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงทางสัทศาสตร์ได้โดยใช้หลักเดียวกันกับพยัญชนะกักตัวอื่น ๆ (ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าเสียงพยัญชนะเหล่านี้ไม่ได้มีลักษณะของการกักเสียดแทรก) การตีความอีกอย่างที่ต่างกันคือ พยัญชนะที่มีเสียงกักเส้นเสียงนำมาก่อน (pre-glottalized consonant) [ˀb, ˀd] ถูกตีความใหม่ให้เป็นเสียงกักเส้นเสียงลมเข้า (implosive consonant) [ɓ, ɗ] แทน อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง ได้แก่

  1. พยัญชนะกักพ่นลมถูกตัดออก โดยจัดให้เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นใหม่ในภายหลัง หลังจากที่ภาษาไทดั้งเดิมได้แยกออกเป็นสาขาย่อยต่าง ๆ
  2. ตัดพยัญชนะเสียดแทรกริมฝีปาก (/f/ และ /v/) ออก โดยจัดให้เป็นการแปรเสียงที่เกิดขึ้นในภายหลังแทน
  3. เพิ่มเสียงพยัญชนะฐานลิ้นไก่ (uvular consonant) ออกมาต่างหาก (*/q/, */ɢ/, and */χ/) โดยเป็นหน่วยเสียงแยกจากพยัญชนะฐานเพดานอ่อน (velar) โดยมีที่มาจากความไม่สอดคล้องกันระหว่างการแปรเสียงพยัญชนะในกลุ่ม /kʰ/, /x/ และ /h/ ในภาษาภายในตระกูลไทภาษาต่าง ๆ ในปัจจุบัน โดยเฉพาะในภาษาพวน และภาษาผู้ไทกะป๋อง ความแตกต่างของเสียง /kʰ/ และ /x/ สามารถสืบสร้างได้จากภาษาไทขาว อย่างไรก็ตาม พบว่าคำที่มีเสียงพยัญชนะต้น /x/ ในภาษาไทขาว สอดคล้อง (มีเชื้อสายร่วม) กันกับคำที่มีเสียงพยัญชนะต้นในภาษาพวนและภาษาผู้ไทกะป๋องได้ถึง 3 แบบ บางคำขึ้นต้นด้วยเสียง /kʰ/ ในทั้งสองภาษา, บางคำขึ้นต้นด้วย /h/ ในทั้งสองภาษา และบางคำขึ้นต้นด้วย /kʰ/ ในภาษาพวน แต่กลับเป็นเสียง /h/ ในภาษาผู้ไทกะปง แสดงว่าในภาษาไทดั้งเดิมควรจะมีหน่วยเสียงในกลุ่มนี้แตกต่างกันได้ถึง 3 หน่วยเสียง ไม่ใช่มีเพียงเสียง /x/ ตามการสืบสร้างแบบเดิม ดังนั้นพิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ จึงสืบสร้างหน่วยเสียงใหม่สำหรับความสอดคล้องทั้ง 3 แบบเป็น /x/, /χ/ and /q/ ตามลำดับ

ตารางด้านล่างนี้แสดงระบบเสียงหยัญชนะในภาษาไทดั้งเดิม ตามการสืบสร้างของพิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์

ริมฝีปาก ปุ่มเหงือก เพดานแข็ง เพดานอ่อน ลิ้นไก่ เส้นเสียง
กัก ไม่ก้อง p t c k q ʔ
ก้อง b d ɟ ɡ ɢ
กักเส้นเสียง ɓ ɗ ˀj
เสียดแทรก ไม่ก้อง s (ɕ) x χ h
ก้อง z (ʑ) ɣ
นาสิก ไม่ก้อง ʰm ʰn ʰɲ (ʰŋ)
ก้อง m n ɲ ŋ
เสียงไหลและกึ่งสระ ไม่ก้อง ʰw ʰr, ʰl
ก้อง w r, l

ภาษาตระกูลไทในปัจจุบันมีเสียงพยัญชนะท้าย (ตัวสะกด) เพียงไม่กี่เสียงเมื่อเทียบกับเสียงพยัญชนะต้น โดยมีลักษณะการเกิดเสียง (manner of articulation) ที่เป็นไปได้เพียง 3 แบบได้แก่ เสียงกัก, เสียงนาสิก และเสียงเปิดเท่านั้น และไม่มีการแยกระหว่างก้องหรือไม่ก้อง ทำให้หลี่ ฟางกุ้ย ได้สืบสร้างระบบเสียงพยัญชนะท้าย ซึ่งเหมือนกันกับในภาษาไทยปัจจุบัน

Proto-Tai consonantal syllabic codas
(Li 1977)
ริมฝีปาก ปุ่มเหงือก เพดานแข็ง เพดานอ่อน เส้นเสียง
กัก -p -t -k
นาสิก -m -n
เสียงไหลและกึ่งสระ -w -j

ในเวลาต่อมามีการศึกษาภาษาแสกเพิ่มขึ้น พบว่ามีคำที่มีเสียงพยัญชนะท้าย /-l/ อยู่ในภาษาดังกล่าว ซึ่งคำเหล่านี้ไม่ได้เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ จึงสันนิษฐานว่าภาษาไทดั้งเดิมควรจะมีเสียงพยัญชนะท้าย *-l อยู่ในระบบเสียง และยังพบว่ามีการแปรเสียงพยัญชนะท้ายที่แตกต่างกันระกหว่างภาษาแสกกับภาษาไทอื่น ๆ ได้แก่ คำที่ลงท้ายด้วย /-k/ บางคำในภาษาแสก กลับลงท้ายด้วย /-t/ ในภาษาไทอื่น คำเหล่านี้เดิมเคยถูกสืบสร้างให้ลงท้ายด้วย *-t ซึ่งไม่พบว่ามีเงื่อนไขใดสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงจาก *-t ไปเป็น *-k ได้ จึงได้สืบสร้างเสียงใหม่สำหรับการแปรเสียงดังกล่าวเป็น *-c แทน

นอกจากนี้หน่วยเสียงพยัญชนะท้ายอีกตัวที่อาจเป็นไปได้คือ /*-ɲ/ ซึ่งยังมีหลักฐานไม่มาก แต่สังเกตได้จากการที่คำว่า กิน /kinA1/ ในภาษาไทย เทียบได้กับภาษาในสาขาไทเหนือว่า /kɯnA1/ ซึ่งเป็นไปได้ว่าแท้จริงแล้วเสียงพยัญชนะท้ายของคำนี้ในภาษาไทดั้งเดิมควรจะเป็น *-ɲ (ซึ่งสืบสร้างคำนี้ได้เป็น *kɯɲA) ซึ่งต่อมาเกิดการเลื่อนฐานกรณ์ไปข้างหน้า (fronting) ของทั้งสระและพยัญชนะ กลายเป็น /kinA1/ ในภาษาไทย แต่เป็น /kɯnA1/ ในภาษากลุ่มไทเหนือ

Proto-Tai consonantal syllabic codas
(Pittayaporn 2009)
ริมฝีปาก ปุ่มเหงือก เพดานแข็ง เพดานอ่อน
กัก -p -t -c -k
นาสิก -m -n (-ɲ)
เสียงไหลและกึ่งสระ -w -l -j

พยัญชนะควบ

[แก้]

หลี่ ฟางกุ้ย (1977) ได้สืบสร้างพยัญชนะต้นควบต่อไปนี้

Proto-Tai consonant clusters
(Li 1977)
Labial Alveolar Velar
Unvoiced Stop pr-, pl- tr-, tl- kr-, kl-, kw-
Aspirated unvoiced stop pʰr-, pʰl- tʰr-, tʰl- kʰr-, kʰl-, kʰw-
Voiced Stop br-, bl- dr-, dl- ɡr-, ɡl-, ɡw-
Implosive ˀbr-, ˀbl- ˀdr-, ˀdl-
Voiceless Fricative fr- xr-, xw-
Voiced Fricative vr-, vl-
Nasal mr-, ml- nr-, nl- ŋr-, ŋl-, ŋw-
Liquid

การสืบสร้างภาษาไทดั้งเดิมของหลี่ ฟางกุ้ย ยังมีปัญหาที่อธิบายไม่ได้หลายประการ หนึ่งในนั้นคือความไม่สอดคล้องกันระหว่างการแปรเสียงพยัญชนะต้น เช่น คำว่า (มีด)พร้า /phra:C2/ ซึ่งร่วมเชื้อสายกับคำว่า /tha:C2/ ในภาษาแสกซึ่งหลี่ ฟางกุ้ย เคยสืบสร้างให้ขึ้นต้นด้วย *vr- นอกจากนี้ยังมีคำอื่น ๆ พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) เห็นว่าการแปรเสียงดังกล่าวไม่สามารถอธิบายได้จากการสืบสร้างเดิม แต่จะอธิบายได้ถ้าให้ภาษาไทดั้งเดิมมีพยางค์ย่อย (sesquisyllable หรือ minor syllable) ที่นอกเหนือจากพยางหลักด้วย จากนั้นจึงอธิบายการแปรเสียงดังกล่าวได้ว่าเป็นการกร่อนของพยัญชนะควบทั้งพยางค์หลักและย่อยที่คนละตำแหน่งกัน ดังนั้นจึงแบ่งพยัญชนะควบออกได้เป็น

  1. ควบพยางค์เดี่ยว (Tautosyllabic clusters) – พิจารณาเป็นพยางค์เดียว
  2. ควบพยางค์ครึ่ง (Sesquisyllabic clusters) – ประกอบด้วยพยางค์ย่อย (อาจมองว่าเป็น "ครึ่งพยางค์") และพยางค์หลัก

พยัญชนะควบกล้ำพยางค์ครึ่งเป็นลักษณะที่พบได้ในภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกส่วนใหญ่ เช่นภาษาเขมร แต่ในภาษาตระกูลไทในปัจจุบันไม่พบว่ามีพยัญชนะควบกล้ำพยางค์ครึ่งหลงเหลืออยู่เลย ได้สันนิษฐานว่าภาษาไทดั้งเดิมเพิ่งเข้าสู่ระยะ "ควบกล้ำพยางค์ครึ่ง" (sesquisyllabic stage) เท่านั้น (ซึ่งกร่อนมาจาก ภาษาขร้าไทดั้งเดิม ที่สันนิษฐานว่ามีสองพยางค์เป็นอย่างต่ำ) ซึ่งกำลังจะเข้าสู่ระยะ "พยางค์เดียว" (monosyllabic stage) ต่อไป ดังที่พบในภาษาตระกูลไททุกภาษา

ตารางด้านล่างนี้แสดงพยัญชนะควบกล้ำพยางค์เดี่ยว ซึ่งสืบสร้างโดย พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009)

Proto-Tai consonant clusters
(Pittayaporn 2009)
Labial Alveolar Palatal Velar Uvular
Unvoiced Stop pr-, pl-, pw- tr-, tw- cr- kr-, kl-, kw- qr-, qw-
Implosive br-, bl-, bw- ɡr-, (ɡl-) ɢw-
Fricative sw- xw-, ɣw-
Nasal ʰmw- nw- ɲw- ŋw-
Liquid ʰrw-, rw-

ด้านล่างนี้เป็นตัวอย่างของกลุ่มพยัญชนะควบพยางค์ครึ่ง

Voiceless stop + voiceless stop (*C̥.C̥-)
  • *p.t-
  • *k.t-
  • *p.q-
  • *q.p-
Voiceless obstruent + voiced stop (*C̥.C̬-)
  • *C̥.b-
  • *C̥.d-
Voiced obstruent + voiceless stop (*C̬.C̥-)
  • *C̬.t-
  • *C̬.k-
  • *C̬.q-
Voiceless stops + liquids/glides (*C̥.r-)
  • *k.r-
  • *p.r-
  • *C̥.w-
Voiced consonant + liquid/glide
  • *m.l-
  • *C̬.r-
  • *C̬.l-
Clusters with non-initial nasals
  • *t.n-
  • *C̬.n-

พยัญชนะควบอื่น ๆ ได้แก่ *r.t-, *t.h-, *q.s-, *m.p-, *s.c-, *z.ɟ-, *g.r-, *m.n-; *gm̩.r-, *ɟm̩ .r-, *c.pl-, *g.lw-; etc.

สระ

[แก้]

หลี่ ฟางกุ้ย (1977) ได้สืบสร้างสระเดี่ยว จำนวน 9 เสียง โดยมีลักษณะสมมาตรทั้งสระส่วนหน้าและสระส่วนหลัง โดยสระส่วนหลังมีการแยกระหว่างปากห่อ (rounded) กับปากเหยียด (unrounded) ด้วย ซึ่งคล้ายคลึงกับระบบสระของภาษาตระกูลไทในปัจจุบัน แต่กลับไม่มีการแยกระหว่างความสั้น-ยาว ดังตารางด้านล่าง

Proto-Tai vowels
(หลี่ 1977)
Front Back
unrounded unrounded rounded
Close i
ɯ
u
Mid e
ɤ
o
Open ɛ
a
ɔ

พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ได้ปรับปรุงแก้ไขระบบเสียงสระใหม่ โดยตัดสระ /ɛ/ และ /ɔ/ ออก และเพิ่มความแตกต่างระหว่างความสั้น-ยาว ของสระ ดังตารางด้านล่าง

Proto-Tai vowels
(Pittayaporn 2009)
Front Back
unrounded unrounded rounded
shortlongshortlongshortlong
Close /i/
/iː/
/ɯ/
/ɯː/
/u/
/uː/
Mid /e/
/eː/
/ɤ/
/ɤː/
/o/
/oː/
Open /a/
/aː/

สระประสม (diphthong) โดย พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ได้แก่:

  • สูงขึ้น: */iə/, */ɯə/, */uə/
  • ต่ำลง: */ɤɰ/, */aɰ/

วรรณยุกต์

[แก้]
กระบวนการแยกของเสียงวรรณยุกต์ร่วมกับการแปรเสียงพยัญชนะต้น (จาก พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ 2009)

ภาษาไทดั้งเดิมมีเสียงวรรณยุกต์สามเสียงในพยางค์ที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะเสียงกังวาน (พยางค์เป็น, อังกฤษ: unchecked syllable หรือ "live syllable") และไม่มีการแยกเสียงวรรณยุกต์ในพยางค์ที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะปิดกั้น (พยางค์ตาย, อังกฤษ: checked syllable หรือ "dead syllable") ระบบเสียงดังกล่าวมีความคล้ายคลึงอย่างมากกับภาษาจีนยุคกลาง และพบได้ทั่วไปในภาษาแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เสียงวรรณยุกต์สามเสียงในพยางค์เป็นโดยทั่วไปจะใช้สัญลักษณ์เป็น *A, *B และ *C ตามลำดับ และใช้สัญลักษณ์ *D สำหรับเสียงวรรณยุกต์ของพยางค์ตาย

หลี่ ฟางกุ้ย (1977) ยังไม่มีข้อมูลว่าลักษณะของเสียงวรรณยุกต์ทั้งสาม (*A, *B และ *C) มีลักษณะทางสัทศาสตร์เป็นอย่างไร และวรรณยุกต์ *D นั้นแท้จริงแล้วมีลักษณะแบบเดียวกับวรรณยุกต์เสียงใดในทั้ง 3 เสียงนั้น ต่อมา พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ได้อธิบายลักษณะของเสียงวรรณยุกต์ทั้งสี่ โดยอาศัยระเบียบวิธีเปรียบเทียบลักษณะของเสียงวรรณยุกต์ในภาษาตระกูลไทปัจจุบัน แล้วสืบสร้างกลับไป ได้ดังนี้

Proto-Tai tonal characteristics
(Pittayaporn 2009)
*A *B *C *D
ชนิดของพยางค์ เป็น เป็น เป็น ตาย
ระดับเสียงเริ่มต้น กลาง ต่ำ สูง ต่ำ
รูปร่างเสียง คงที่ ยกขึ้น ตกลง ยกขึ้น
ความยาวสระ ค่อนยาว ค่อนสั้น
คุณภาพเสียง ปกติ (modal) ต่ำลึก (creaky) กักเส้นเสียง (glottal constriction)
ภาพ

ระบบวรรณยุกต์ในภาษาไทดั้งเดิม แท้จริงแล้วไม่ได้ต่างกันเพียงแค่ระดับเสียง (pitch) แต่ยังต่างกันที่คุณภาพของเสียง (ปกติ, ต่ำลึก, กักเส้นเสียง) และระยะเวลาของเสียงสระด้วย ลักษณะเช่นนี้ยังคงพบในภาษาตระกูลไทในปัจจุบันหลาย ๆ ภาษา อักขรวิธีของภาษาไทยปัจจุบันยังคงแสดงวรรณยุกต์เหล่านี้ไว้ โดยที่ ไม้เอก ใช้สำหรับแทนเสียง *B ในภาษาไทยโบราณ และไม้โท ใช้แทนเสียง *C ในภาษาไทยโบราณ จากตารางจะพบว่า วรรณยุกต์ *D มีลักษณะทางสัทศาสตร์เหมือนกับวรรณยุกต์ *B ซึ่งสอดคล้องกับการบังคับเอกโทในฉันทลักษณ์ของโคลงสี่สุภาพ ที่กำหนดให้ทั้งคำเอก (คำที่กำกับโดยไม้เอก) และคำตายอยู่ในตำแหน่งเดียวกันได้ แสดงให้เห็นว่าในอดีต เสียงวรรณยุกต์ *B และ *D มีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน

ระบบวรรณยุกต์ในภาษาไทดั้งเดิมมีความสอดคล้องกันกับระบบของภาษาจีนยุคกลาง ดังตารางต่อไปนี้[5][6]

Sinitic–Tai tonal correspondences
Proto-Tai
Tone
Notes
(Written Thai orthography)
Middle Chinese
Tone
Chinese name Notes
(Middle Chinese)
*A Unmarked A 平 Level (Even) Unmarked
*B Marked by -' (mai ek) C 去 Departing Marked by -h
*C Marked by -้ (mai tho) B 上 Rising Marked by -x
*D Unmarked D 入 Entering Marked by -p, -t, -k

วรรณยุกต์ในภาษาตระกูลไทปัจจุบันได้มีพัฒนาการมาจากวรรณยุกต์ทั้งสี่ดังกล่าว โดยเกิดการแยกเสียงวรรณยุกต์แต่ละเสียงออกเป็นอย่างน้อย 2 เสียง ขึ้นอยู่กับลักษณะทางสัทศาสตร์ของพยัญชนะต้น ซึ่งแบ่งได้เป็น 4 แบบ ต่อไปนี้

  1. "เสียงเสียดสี" (Friction sound) ได้แก่ เสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง, เสียงกัก พ่นลม ไม่ก้อง, เสียงนาสิก ไม่ก้อง และเสียงไหล ไม่ก้อง
  2. เสียงกัก ไม่พ่นลม ไม่ก้อง
  3. เสียงกักเส้นเสียง
  4. เสียงก้องใด ๆ

กระบวนการแปรเสียงวรรณยุกต์ในภาษาตระกูลไท เกิดร่วมไปกับการแปรเสียงพยัญชนะต้น โดยลำดับขั้นตอนได้ดังนี้

  1. เสียงพยัญชนะต้นมีผลกระทบต่อเสียงวรรณยุกต์ ทำให้การรับรู้เสียงวรรณยุกต์มีความแตกต่างกันระหว่างพยัญชนะเสียงก้องและไม่ก้อง
  2. เกิดการแยกเสียงวรรณยุกต์อย่างชัดเจน สำหรับพยัญชนะเสียงไม่ก้อง (แยกเป็น *A1, *B1, *C1, *D1) และพยัญชนะเสียงก้อง (แยกเป็น *A2, *B2, *C2, *D2)
  3. เสียงกังวาน (sonorant) ไม่ก้อง ได้แปรไปเป็นเสียงก้อง
  4. เสียงกัก (stop) ก้อง เกิดการเสียความก้อง (devoicing) ไป กลายเป็นเสียงไม่ก้อง
  5. เกิดการแยกและรวมเสียงวรรณยุกต์ต่อไป

อนึ่ง วรรณยุกต์ *D ได้มีการแยกออกไปตามความสั้น-ยาวของสระในพยางค์ด้วย (*DS สำหรับพยางค์ที่มีสระเสียงสั้น และ *DL สำหรับพยางค์ที่มีสระเสียงยาว)

พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ได้เสนอว่า การแยกเสียงวรรณยุกต์เหล่านี้เกิดภายหลังจากที่ภาษาไทดั้งเดิมได้แยกออกไปเป็นภาษาต่าง ๆ แล้ว แตกต่างจากแนวคิดของนักภาษาศาสตร์บางคนก่อนหน้านี้ เช่น เจมส์ อาร์ แชมเบอร์เลน (1975) ที่ได้เสนอว่าการแยกเสียงวรรณยุกต์เกิดก่อนที่จะมีการแยกตัวของภาษาตระกูลไท

วิลเลียม เจ เก็ดนีย์ (1972) ได้เสนอ กล่องวรรณยุกต์ สำหรับใช้ในการวิเคราะห์การแปรเสียงวรรณยุกต์สำหรับภาษาในตระกูลไท[7][8][9][10] ดังตารางด้านล่างนี้

Gedney Box template
*A *B *C *DS *DL
Voiceless
(friction)
A1 B1 C1 DS1 DL1
Voiceless
(unaspirated)
A1 B1 C1 DS1 DL1
Voiceless
(glottalized)
A1 B1 C1 DS1 DL1
Voiced A2 B2 C2 DS2 DL2

และมีคำร่วมเชื้อสายตระกูลไท สำหรับทดสอบเสียงวรรณยุกต์ในภาษาตระกูลไทต่าง ๆ ต่อไปนี้[11][12][13]

Diagnostic words for Tai tones
*A *B *C *DS *DL
1: Voiceless
(friction)
huu หู ear,
khaa ขา leg,
hua หัว head;
sɔɔŋ สอง two,
maa หมา dog
khay ไข่ egg,
phaa ผ่า to split,
khaw เข่า knee;
may ใหม่ new,
sii สี่ four
khaaw ข้าว rice,
sɨa เสื้อ shirt,
khaa ฆ่า to kill,
khay ไข้ fever,
haa ห้า five;
thuay ถ้วย cup,
mɔɔ หม้อ pot,
naa หน้า face,
to wait
mat หมัด flea,
suk สุก cooked/ripe,
phak ผัก vegetable;
hok หก six,
sip สิบ ten
khaat ขาด broken/torn,
ŋɨak เหงือก gums,
haap หาบ to carry on a shoulder pole;
khuat ขวด bottle,
phuuk ผูก to tie,
sɔɔk ศอก elbow,
khɛɛk แขก guest,
fruit
2: Voiceless
(unaspirated)
pii ปี year,
taa ตา eye,
kin กิน to eat;
kaa กา teapot,
plaa ปลา fish
paa ป่า forest,
kay ไก่ chicken,
kɛɛ แก่ old;
taw เต่า turtle,
paw เป่า to blow,
pii ปี flute,
short (height)
paa ป้า aunt (elder),
klaa กล้า rice seedlings,
tom ต้ม to boil;
kaw เก้า nine,
klay ใกล้ near,
short (length)
kop กบ frog,
tap ตับ liver,
cep เจ็บ to hurt;
pet เป็ด duck,
tok ตก to fall/drop
pɔɔt ปอด lung,
piik ปีก wing,
tɔɔk ตอก to pound;
pɛɛt แปด eight,
paak ปาก mouth,
taak ตาก to dry in the sun,
to embrace
3: Voiceless
(glottalized)
bin บิน to fly,
dɛɛŋ แดง red,
daaw ดาว star;
bay ใบ leaf,
nose
baa บ่า shoulder,
baaw บ่าว young man,
daa ด่า to scold;
ʔim อิ่ม full,
(water) spring
baan บ้าน village,
baa บ้า crazy,
ʔaa อ้า to open (mouth);
ʔɔy อ้อย sugarcane,
daam ด้าม handle,
daay ด้าย string
bet เบ็ด fishhook,
dip ดิบ raw/unripe,
ʔok อก chest;
dɨk ดึก late,
to extinguish
dɛɛt แดด sunshine,
ʔaap อาบ to bathe,
dɔɔk ดอก flower;
ʔɔɔk ออก exit
4: Voiced mɨɨ มือ hand,
khwaay ควาย water buffalo,
naa นา ricefield;
ŋuu งู snake,
house
phii พี่ older sibling,
phɔɔ พ่อ father,
ray ไร่ dry field;
naŋ นั่ง to sit,
lɨay เลื่อย to saw,
ashes,
urine,
beard
nam น้ำ water,
nɔɔŋ น้อง younger sibling,
may ไม้ wood,
maa ม้า horse;
lin ลิ้น tongue,
thɔɔŋ ท้อง belly
nok นก bird,
mat มัด to tie up,
lak ลัก to steal;
sak ซัก to wash (clothes),
mot มด ant,
lep เล็บ nail
miit มีด knife,
luuk ลูก (one's) child,
lɨat เลือด blood,
nɔɔk นอก outside;
chɨak เชือก rope,
raak ราก root,
nasal mucus,
to pull

โครงสร้างพยางค์

[แก้]

แต่เดิมมีความเข้าใจว่าภาษาไทดั้งเดิมเป็นภาษาพยางค์เดียวเช่นเดียวกับภาษาตระกูลไทปัจจุบัน ตามการสืบสร้างของ หลี่ ฟางกุ้ย (1977) ต่อมาพิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) เสนอว่าภาษาไทดั้งเดิมเป็นภาษาพยางค์ครึ่ง ที่อนุญาตให้มีคำทั้งพยางค์เดียว และพยางค์ครึ่งอยู่ภายในภาษา ต่อมาคำพยางค์ครึ่งเหล่านั้นได้กร่อนเป็นคำพยางค์เดียวในภาษาตระกูลไทปัจจุบัน

โครงสร้างพยางค์
(พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ 2009)
พยางค์เปิด พยางค์ปิด
พยางค์เดียว *C(C)(C)V:T *C(C)(C)V(:)CT
พยางค์ครึ่ง *C(C).C(C)(C)V:T *C(C).C(C)(C)V(:)CT

สัญลักษณ์ย่อ:

  • C = พยัญชนะ
  • V = สระเสียงสั้น
  • V: = สระเสียงยาว
  • T = วรรณยุกต์
  • (...) = มีหรือไม่มีก็ได้

สระในพยางค์เปิดสามารถเป็นสระเสียงยาวได้อย่างเดียว ไม่สามารถเป็นสระเสียงสั้นได้

ภาษาในตระกูลไทปัจจุบันได้พัฒนาเป็นภาษาพยางค์เดียวโดยสมบูรณ์ โดยผ่านกระบวนการดังนี้

  1. การอ่อนเสียงลง (weakening)
  2. การแปรเป็นเสียงกักเส้นเสียงลมเข้า (implosivization)
  3. การสลับลำดับของเสียง (metathesis)
  4. การกลืนเสียง (assimilation)
  5. การกร่อนเสียง (simplification) - พยัญชนะควบกล้ำในพยางค์กร่อนลงเหลือพยัญชนะเดี่ยว

สัณฐานวิทยา

[แก้]

หลี่ ฟางกุ้ย (1977) เสนอว่าภาษาไทดั้งเดิมอาจมีการแปรเสียงพยัญชนะต้นระหว่างเสียงก้องและไม่ก้อง (voicing alternation) เพื่อแสดงหน้าที่ทางไวยากรณ์บางอย่าง แต่ยังไม่ทราบหน้าที่ทางไวยากรณ์ชัดเจน โดยยกตัวอย่างคำว่า เขี้ยว /khiəwC1/ ซึ่งสืบสร้างพยัญชนะต้นได้เป็น *kh- ในภาษาไทดั้งเดิม และคำว่า เคี้ยว /khiəwC2/ ซึ่งสืบสร้างพยัญชนะต้นได้เป็น *g- โดยมองว่าทั้งสองคำนี้ แท้จริงมีรากเดียวกันแต่มีการแปรระหว่างเสียงก้องและไม่ก้อง (*kh- และ *g-) เพื่อเปลี่ยนจากคำนามเป็นคำกริยา พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ไม่สนับสนุนทฤษฎีนี้

ไวยากรณ์

[แก้]

การศึกษาไวยากรณ์และสัณฐานวิทยาของภาษาไทดั้งเดิมยังมีไม่มากนัก

วากยสัมพันธ์

[แก้]

ภาษาไทดั้งเดิมมีเรียงคำแบบ ประธาน-กริยา-กรรม

การปฏิเสธ[14]

[แก้]

ภาษาไทดั้งเดิมมีการแยกการณ์ลักษณะในการปฏิเสธ โดยแยกระหว่างการปฏิเสธแบบสมบูรณ์ (perfect) และไม่สมบูรณ์ (non-perfect) และอาจมีการแบ่งเป็นแบบเน้น (emphatic) และแบบไม่เน้น (non-emphatic) โดยมีคำปฏิเสธที่ได้รับการสืบสร้างต่อไปนี้

คำ ความหมาย ภาษาไทย เทียบอังกฤษ
*pajB ปฏิเสธสมบูรณ์ ไป่ not yet
*ɓawB ปฏิเสธไม่สมบูรณ์ (เน้น) บ่ not
*mi:A ปฏิเสธไม่สมบูรณ์ มิ หรือ ไม่ (ไม่เน้น) not

ความแตกต่างระหว่าง *ɓawB และ *mi:A ยังไม่ชัดเจน อาจเป็นไปได้ว่ามีความแตกต่างระหว่างความเน้นกับความไม่เน้น ในลิลิตพระลอ พบว่ามีการใช้คำว่า บ่ ในการปฏิเสธแบบเน้น และใช้ มิ ในการปฏิเสธแบบไม่เน้น ดังนั้นเป็นไปได้ว่า *ɓawB เป็นคำปฏิเสธแบบเน้นในภาษาไทดั้งเดิม และ *mi:A เป็นคำปฏิเสธแบบไม่เน้น ในภาษาตระกูลไทปัจจุบันพบว่าเส้นแบ่งระหว่างปฏิเสธแบบสมบูรณ์กับไม่สมบูรณ์ค่อย ๆ จางลง มีเพียงบางภาษาเท่านั้นที่ยังรักษาความแตกต่างระหว่างสองแบบนี้

หน่วยคำ

[แก้]

สรรพนาม

[แก้]
บุคคลพจน์ไทดั้งเดิมอักษรไทย
ที่ 1เอกพจน์*kuกู
ทวิพจน์*raรา
พหูพจน์*rau, *tuเรา, ตู
ที่ 2เอกพจน์*mɯŋมึง
พหูพจน์*suสู
ที่ 3เอกพจน์*manมัน
พหูพจน์*khauเขา

คำศัพท์

[แก้]

ศัพท์ภาษาไทดั้งเดิม:[15]

เลขที่อังกฤษไทดั้งเดิม> แปรไทยความหมายภาษาไทย
1head (1)*krawᶜเกร้าหัว
2head (2)*truəᴬตรัว=หัว
3hair, head*prɤmᴬเพริมผม
4knot, hair*klawᶜเกล้า
5hair, body; feather*q.pɯlᴬก.ปึลขน
6gray-haired*ʰŋwuːkᴰหฺงูกหงอก
7forehead*praːkᴰปรากหน้า”ผาก”
8nose*ɗaŋᴬอฺดังจมูก
9mucus of the nose*muːkᴰมูกน้ำ”มูก”
10face*ʰnaːᶜหฺน้าหน้า
11eye*p.taːᴬป.ตาตา
12mouth*paːkᴰปากปาก
13tongue*liːnᶜลี้น(เสียงโท)ลิ้น
14tooth*wanᴬวันฟัน
15gum; gill*ʰŋɯəkᴰเหฺงือกเหงือก
16saliva*laːjᴬลายน้ำ”ลาย”
17cheek*keːmᶜเก้มแก้ม
18ear*krwɯːᴬกฺรฺวือหู
19fang*χeːwᶜเฃี้ยวเขี้ยว
20chin, jaw*ɢaːŋᴬคาง(~กาง)คาง
21beard*momᴮม่ม(เสียงเอก)เครา
22neck*ɣoːᴬโฅคอ
23goiter*ʰniəŋᴬเหฺนียง(เสียงสามัญ)เหนียง
24shoulder*C̥.baːᴮ?.บ่าบ่า
25arm*qeːnᴬเกนแขน
26elbow*C̬.swoːkᴰ?.โสฺวกศอก
27hand*mwɯːᴬมฺวือมือ
28finger, toe*niːwᶜนี้ว(เสียงโท)นิ้ว
29fingernail, toenail*C̬.lepᴰ?.เล็บเล็บ
30joint*χoːᶜโฃ้ข้อ
31leg*p.qaːᴬป.กาขา
32knee*χowᴮฃ่วเข่า
33shin, lower leg*ɣeːŋᴮแฅ่ง(เสียงเอก)แข้ง
34foot*tiːnᴬตีนตีน
35heel*sɤnᶜเสิ้นส้น
36chest*ʔɤkᴰเอิกอก
37back*ʰlaŋᴬหฺลัง(เสียงสามัญ)หลัง
38waist (1)*ˀjeːwᴬเอฺยว=เอว
39waist (2)*C̥.wɯǝtᴰ?.เวือดเอว
40stomach, belly*dwuːŋᶜดฺวู้ง(เสียงโท)ท้อง
41navel (1)*ɗwɯːᴬอฺดฺวือ=สะ”ดือ”
42navel (2)*ɓliːᶜอฺบฺลี้สะดือ
43buttock*konᶜก้น
44hair, pubic*ʰmwuːjᴬหฺมฺวูย(เสียงสามัญ)ขนที่ลับ
45vagina*hiːᴬฮีช่องคลอด
46penis*ɣwajᴬไฅวองคชาติ
47testicles*tramตรัมอัณฑะ
48pubic mound*ʰnawᴮหฺน่าว(เสียงสามัญ)หัว”หน่าว”
49urine*niəwᴮเนี่ยว(เสียงเอก)เยี่ยว
50excrement*C̬.qɯjᶜ?.กื้ยขี้
51fart*k.tɤtᴰก.เติดตด
52bone*C̥.dukᴰ?.ดุกกระดูก
53marrow, bone*ʔwuːkᴰอฺวูกไขกระดูก
54tendon*ˀjenᴬเอฺย็นเอ็น
55side, ribs*k.raːŋᶜก.ร้าง(เสียงโท)ซี่”โครง”
56blood*lɯətᴰเลือด
57meat, flesh*n.mɤːᶜน.เม้อ(เสียงโท)เนื้อ
58skin*ʰnaŋᴬหฺนัง(เสียงสามัญ)หนัง
59sweat*r.tɯəᴮร.เตื่อเหงื่อ
60pus*ʰnoːŋᴬโหฺนง(เสียงสามัญ)หนอง
61impetigo*kritᴰกริดหิด
62wound*ɓaːtᴰอฺบาด“บาด”แผล
63scurf*ɣɯjᴬฅืยขี้”ไคล”
64brain*ʔeːkᴰเอกสมอง
65heart, breath*cɤɰᴬใจ(เจอ~อือ)หัว”ใจ”
66lung*pwɤtᴰเปฺวิดปอด
67intestine*sajᶜไส้
68liver*tapᴰตับตับ
69spleen*maːmᶜม้าม(เสียงโท)ม้าม
70gall bladder, bile*ɓliːᴬอฺบฺลีน้ำ”ดี”
71illness, fever*k.rajก.ไรไข้
72cold (n.)*q.watᴰก.วัดหวัด
73epidemic*raːᴮร่า(เสียงเอก)ห่า=โรคระบาด
74kidney-stones*ʰniːwᶜหฺนี้วนิ่ว
75dog*ʰmaːᴬหฺมา(เสียงสามัญ)หมา
76pig*ʰmuːᴬหฺมู(เสียงสามัญ)หมู
77mouse, rat*ʰnuːᴬหฺนู(เสียงสามัญ)หนู
78water buffalo*ɣwaːjᴬฅวายควาย
79horse*maːᶜม้า(เสียงโท)ม้า
80bear*ʰmwɯjᴬหฺมฺวึย(เสียงสามัญ)หมี
81jackal*nwajᴬไนฺวหมา”ไน”
82elephant*ɟaːŋᶜช้าง(เสียงโท)ช้าง
83deer*kwɯəŋᴬเกวืองกวาง
84antelope*waːlᴬวาลฟาน=เก้ง
85monkey*liːŋᴬลีงลิง
86ape*kaŋᴬกางค่าง
87flying squirrel*baːŋᴮบ่าง
88squirrel*roːkᴰโรกกระรอก
89porcupine*ʰmenᶜเหฺม้นเม่น
90civet cat*ʰɲelᴬเหฺญ็ล(เสียงสามัญ)อี”เห็น” และรวมไปถึงชะมด
91otter*naːkᴰนาก
92pangolin*lilᴮลิ่ล(เสียงเอก)ลิ่น
93chicken*kajᴮไก่
94hen, young*C̬.qɤːŋᴮ?.เก่องไก่หนุ่ม
95duck*pitᴰปิดเป็ด
96goose*haːnᴮห่าน
97bird*C̬.nokᴰ?.นกนก
98crow*kaːᴬกา
99swallow (n.)*ʔeːnᴮเอ่นนกนาง”แอ่น”
100owl*gawᶜเค้า(เสียงโท ~เก้า)นก”เค้า”แมว และรวมไปถึงนกฮูก
101hawk*lamᴮลั่ม(เสียงเอก)เหยี่ยว
102fish*plaːᴬปลา
103catfish*C̥.dokᴰ?.ดกปลา”ดุก”
104shellfish*hoːjᴬโฮยหอย
105crab*pɯwᴬปึวปู
106shrimp*kuŋᴮ/Cกุ่ง/กุ้งกุ้ง
107shrimp, small*ŋiəwᴬเงียวกุ้งเล็ก
108frog*kɤpᴰเกิบกบ
109frog, small*krweːᶜเกฺรฺวกบเล็ก
110frog, tree*paːtᴰปาด
111turtle*tawᴮเต่า
112tortoise, water*ʰwɯəᴬเหฺวือ(เสียงสามัญ)ตะพาบ
113snake*ŋwɯːᴬงฺวืองู
114crocodile*ŋɯəkᴰเงือกเงือก~>จระเข้
115leech, land*daːkᴰดากทาก
116leech, aquatic*pliːŋᴬปลีงปลิง
117bedbug*C̬.rɯətᴰ?.เรือดเรือด
118grasshopper*p.takᴰป.ตัก“ตั๊ก”แตน
119mosquito*ɲuŋᴬญุงยุง
120wasp*b.twiːlᴬบ.ตฺวีลแตน และรวมไปถึงต่อ
121bee*toːᴮต่อผึ้ง
122insect*m.leːŋᴬม.เลงแมลง
123ant*mɤcᴰเมิจมด
124termite*moːtᴰโมดมอด~>ปลวก
125worm*ʰnoːlᴬหฺนอล(เสียงสามัญ)หนอน
126earthworm*t.nɯəlᴬต.เนือลไส้”เดือน”
127gadfly*ʰlɯəkᴰเหฺลือกเหลือบ
128louse, head*trawᴬเตราเหา
129tick*trepᴰเตร็บเห็บ
130flea*ʰmatᴰหฺมัดหมัด
131louse, body*m.lelᴬม.เล็ลเล็น
132louse, chicken*rwɤjᴬเรฺว็ยไร
133spider*krwaːwᴬกฺรฺวาวแมงมุม
134coconut grub*ɗuəŋᶜอฺด้วงด้วง
135stink bug*geːŋ1เคงแมง”แคง”(ลาว)=มวนชนิดหนึ่ง
136caterpillar*C̥.boŋᶜ?.บ้งบุ้ง
137silkworm*moːnᶜโม้น(เสียงโท)หนอนไหม
138butterfly*ɓɤːjเอฺบ้อยแมงกำ”เบ้อ”(คำเมือง)=ผีเสื้อ
139centipede*q.sipᴰก.สิบตะเข็บ
140cockroach*saːpᴰสาบแมลง”สาบ”
141horn*qawᴬเกาเขา
142tusk, ivory*ŋaːᴬงา
143wing (1)*wɯətᴰเวือดปีก
144wing (2)*piːkᴰปีก
145tail*trwɤːŋᴬเตฺรฺวอง=หาง
146scales, fish*klecᶜเกล็จเกล็ด
147fishbone*kaːŋᶜก้าง
148egg*qrajไกรไข่
149gizzard*p.taɰᴬป.ใต(ตา~อือ)ไต~>กึ๋น
150cockscomb*hoːnᴬโฮนหงอน
151cockspur*t.nɤːjᴬต.เนอยเดือย
152hump of an ox*ʰnoːkᴰโหฺนกหนอก
153stinger (of a bee)*lajᴬไลเหล็ก”ใน”
154tree, wood*mwajᶜไมฺว้(เสียงโท)ไม้
155leaf*ɓaɰᴬใอฺบ(อฺบา~อือ)ใบ
156leaf for wrapping (big)*k.toːŋᴬก.โตงใบ”ตอง” ในที่นี้หมายความว่า ใบไม้ใบใหญ่ใช้สำหรับห่อ
157flower*ɓloːkᴰโอฺบฺลก“ดอก”ไม้
158banana blossom*pliːᴬปลี
159stem*kaːnᶜก้าน
160peel, bark*plɯəkᴰเปลือก
161husk*kaːpᴰกาบ
162thorn*ʰnaːmᴬหฺนาม(เสียงสามัญ)หนาม
163fruit*ʰmaːkᴰหฺมากหมาก~>ผลไม้
164sheath, pod*q.wakᴰก.วักฝัก
165grain*m.lecᴰม.เล็จเมล็ด
166stump*toːᴬโตตอ
167root*C̬.raːkᴰ?.รากราก
168clump (as of bamboo)*koːᴬโกกอ
169sprout, shoot*ʰnoːᴮโหฺน่หน่อ
170bamboo shoot*r.naːŋᴬร.นางหน่อไม้
171ear (of rice)*rwɯːŋᴬรฺวืงรวง
172rice*C̬.qawᶜ?.เก้าข้าว
173seedling, rice*klaːᶜกล้า
174rice, husked*saːlᴬสาล(เสียงสามัญ)ข้าว”สาร”
175millet*ʰwɯǝŋᶜเหฺวื้องข้าว”ฟ่าง”
176resin*ˀjaːŋᴬอฺยางยาง
177banana*kluəjᶜกล้วย
178sugarcane*ʔoːjᶜโอ้ยอ้อย
179bamboo*prajᴮไปร่ไผ่
180cucumber, melon*p.rweːŋᴬป.เรฺวงแตง
181ashgourd*wakᴰวักฟัก
182wild olive*koːkᴰโกกมะ”กอก”
183starfruit*ɢwɯəŋᴬเควืองมะ”เฟือง”
184plum*manᶜมั้น(เสียงโท)พลัม
185pomelo*buːkᴰบูกส้มโอ
186acacia*geːᴬเคแค และรวมไปถึงกระถิน
187banyan*rajᴬไรไทร
188vegetable*prakᴰพรักผัก
189morning glory*ɓuŋᶜอฺบุ้งผัก”บุ้ง”
190mustard green*kaːtᴰกาดผัก”กาด”
191yam*manᴬมัน
192taro*prɯəkᴰเปรือกเผือก
193ginger*χiːŋᴬฃิงขิง
194galangal*xaːᴮข่า
195sesame*r.ŋaːᴬร.งางา
196tea*ɟaːᴬชา
197raisin*ʔitᴰอิดลูก”เกด”
198rattan*C̥.waːjᴬ?.วายหวาย
199reed*ʔoːᶜโอ้อ้อ
200grass*ʰɲɯəᶜเหฺญื้อหญ้า
201grass, thatch*ɣaːᴬฅาหญ้า”คา”
202mushroom*ʰrwetᴰเหฺร็ดเห็ด
203fern*kuːtᴰกูดผัก”กูด”=เฟิร์น
204duckweed*ʰneːᴬเหฺน(เสียงสามัญ)แหน
205moss, aquatic*dawᴬเดาเทา(ลาว),เตา(คำเมือง)=สาหร่ายชนิดหนึ่ง
206water*C̬.namᶜ?.นํ้า(เสียงโท)นํ้า
207fire*wɤjᴬเวยไฟ
208flame*pleːwᴬเปลว
209smoke*ɣwanᴬฅวันควัน
210soot*ʰmiːᶜหฺมี้เขม่า
211firewood, hard*wɯːlᴬวืลฟืน
212firewood, bamboo*ʰlɯəwᴬเหฺลือว(เสียงสามัญ)ฟืนไม้ไผ่
213ashes, leaf*brawᴮเบร่าขี้เถ้าใบไม้
214ashes (wood)*dawᴮเด่าเถ้า
215iron (1)*ʰlekᴰเหฺล็ก=เหล็ก
216iron (2)*mwaːᴬมฺวาเหล็ก
217salt*klwɯəᴬเกฺลฺวือเกลือ
218lye*ɗaŋᴮอฺด่างน้ำ”ด่าง”
219grease, fat*manᴬมันไข”มัน”
220soil*tɯmᴬตึมถม
221earth*ɗinอฺดินดิน
222sand*zwɯəjᴬเซฺวือยทราย
223stone*triːlᴬตฺรีลหิน
224dry land*ɓokᴰอฺบกบก
225wild*C̬.tɯənᴮ?.เตื่อนเถื่อน
226forest*ɗoŋᴬอฺดงดง
227grove, wood*paːᴮป่า
228place, ground*diːᴮดี่ที่
229mountain*C̥.doːjᴬ?.โดยดอย
230mountain, stone*praːᴬปราผา
231cave*cramᶜจรั้มถ้ำ
232hole*ruːᴬรู
233hole, crack*ɟoːŋᴮโช่ง(เสียงเอก)ช่อง
234pit*C̬.kumᴬ?.กุมขุม
235well, spring*ɓoːᴮโอฺบ่บ่อ
236stream, mountain*qrwɤjᶜเกฺรฺวิ้ยห้วย
237creek*roːŋᴮโร่ง(เสียงเอก)ร่อง
238river*daːᴮด่าท่า~>แม่น้ำ
239bank, river*ʰwaŋᴮหฺวั่งฝั่ง
240beach, sandbar*haːtᴰหาด
241mud*lɤmᴮเหลิ่ม“หล่ม”โคลน
242moon, month*ɓlɯənᴬเอฺบฺลือนเดือน
243star (general)*t.naːwᴬต.นาว=ดาว
244star (in the sky)*ɗiːᴮอฺดี่ดาว
245moonlight*ʰŋaːjᴬหฺงาย(เสียงสามัญ)แสงจันทร์(ในคำว่า คืนเดือนหงาย)
246sunshine*C̥.dwiːtᴰ?.ดฺวีดแดด
247cloud*ʰwɯəᶜเหฺวื้อ=ฝ้า~>เมฆ
248fog*ʰmoːkᴰหฺมอกหมอก
249wind*C̬.lɯmᴬ?.ลึมลม
250sky, heaven*ɓɯnᴬอฺบึนบน
251sky, weather*vaːᶜฟ้า(เสียงโท)ฟ้า
252rain*C̥.wɯnᴬ?.วึนฝน
253gust (of rain)*kraːᴮกร้า“ห่า”ฝน
254lightning*m.leːpᴰม.เลบฟ้า”แลบ”~>ฟ้าผ่า
255thunder*praːᶜปร้า(เสียงโท)ฟ้า”ผ่า”~>ฟ้าร้อง
256hoarfrost*ʰmɯǝjᴬเหฺมือย(เสียงสามัญ)เหมย=น้ำค้างแข็ง
257dew, mist*C̬.nwaːjᴬ?.นฺวายน้ำค้าง(มีในสำนวนว่า ตากแดดตากนาย นาย=น้ำค้าง)
258hail*trepᴰเตฺร็บลูก”เห็บ”
259steam, vapor*s.ʔwɤːjᴬส.เอฺวอย=“ไอ”น้ำ
260shade*rɤmᴮเร่ิมร่ม
261shadow, reflection*ŋawᴬเงา
262dry season*C̬.leːŋᶜ?.เล้ง(เสียงโท)แล้ง
263father, man*boːᴮโบ่พ่อ
264mother; woman*meːᴮเม่(เสียงเอก)แม่
265sibling, older*biːᴮบี่พี่
266sibling, younger*nwoːŋᶜโนฺว้งน้อง
267grandfather, paternal*pɯwᴮปื่วปู่
268grandfather, maternal*taːᴬตา
269grandmother, maternal*naːjᴬนายยาย
270child (offspring)*lɯːkᴰลืกลูก
271great-grandparent*ɟɯəᶜเชื้อ(เสียงโท)เชื้อ=บรรพบุรุษ
272nephew, niece, or grandchild*ʰlaːnᴬหฺลาน(เสียงสามัญ)หลาน
273great-grandchild*ʰlenᶜเหฺล้น(เสียงโท)เหลน
274parent's older brother*luŋᴬลูงลุง
275parent's older sister*paːᶜป้า
276father's younger sister*ʔaːᴬอาอา(หญิง)
277mother's younger sibling*naːᶜน้า(เสียงโท)น้า
278father's younger brother*ʔaːwᴬอาวอา(ชาย)
279wife of man's younger brother*lɯǝwᴬเลือวน้องสะใภ้
280wife*miəᴬเมีย
281son-in-law*C̬.kɯəjᴬ?.เกือยเขย
282daughter-in-law*baɰᶜใบ้(บ้า~อื้อ)สะ”ใภ้”
283person, human being*ɢwɯnᴬควืนคน
284child (young person)*ɗekᴰเอฺด็กเด็ก
285man, male*ʑaːjᴬฌายชาย
286unmarried man*ɓaːwᴮอฺบ่าวบ่าว~>หนุ่มโสด
287unmarried woman*saːwᴬสาว(เสียงสามัญ)สาวโสด
288girl*ɓɯːkᴰอฺบืกเด็กหญิง
289lady*naːŋᴬนางผู้หญิง
290related by marriage*t.noːŋᴬต.โนงเกี่ยว”ดอง”กัน
291widowed*ʰmaːjᶜหฺม้ายหม้าย
292orphan*gm̩.raːᶜคฺม-ร้า(เสียงโท)กำพร้า
293name*ɟɤːᴮชื่อ(เสียงเอก)ชื่อ
294master, owner*ɕɤwᶜ~เชิ้ว(เสียงโท)เจ้า
295slave (1)*χɔːjᴮฃ้อยข้า
296slave (2)*kraːᶜกร้า=ข้า
297Vietnamese*keːwᴬเกวแกว=คนเวียดนาม
298shaman*ʰmoːᴬโหฺม(เสียงสามัญ)หมอ
299spirit (1)*priːᴬปรีผี
300spirit (2)*mwaːŋᴬมฺวางสาง?=ผี
301soul; whorl in the hair*qwanᴬกวัญขวัญ
302village*ɓaːnᶜอฺบ้านหมู่”บ้าน”
303township*mɯəŋᴬเมือง
304debt*ʰniːᶜหฺนี้หนี้
305liquor*ʰlawᶜเหฺล้าเหล้า
306medicine*ˀjɯəᴬเอฺยือยา
307vinegar*ʰmiːᴮหฺมี่น้ำส้มสายชู
308flour*ɓɯəᴬเอฺบือแป้ง
309house*rɤːnᴬเรินเรือน=บ้าน
310granary*ˀjɯǝwᶜเอฺยื้อว“ยุ้ง”ฉาง
311stake*ʰlakᴰหฺลักหลัก
312eaves*ʑaːjᴬฌาย“ชาย”คาบ้าน
313door*tuːᴬตูประตู
314stairs, ladder*ɗrwajᴬไอฺดฺรฺวบัน”ได”
315pillar*sawᴬเสา
316partition, lid*hwaːᴬหฺวา(เสียงสามัญ)ฝา
317split bamboo flooring*waːkᴰวากฟาก=พื้นไม้ไผ่
318window*taːŋᴮต่างหน้า”ต่าง”
319stool*taŋᴮตั่ง
320tripod*giǝŋᴬเคียงขาตั้ง
321board*peːnᶜเป้นแผ่น
322thing*χɔːŋᴬฃอง(เสียงสามัญ)ของ
323knife*mitᴰมิดมีด
324machete, big knife*ɟm̩.raːᶜชฺม.ร้า(เสียงโท)พร้า
325chopping board*χiəŋᴬเฃียง(เสียงสามัญ)เขียง
326spear*kroːkᴰกรอกหอก
327crossbow*ʰnwɯəᶜเหฺนื้อ“หน้า”ไม้
328axe*xwaːnᴬขวาน(เสียงสามัญ)ขวาน
329chisel*siəwᴮเสี่ยวสิ่ว
330hook*xɔːᴬขอ(เสียงสามัญ)ตะขอ
331pliers, thongs*giːmᴬคีมคีม
332handle (of a knife)*ɗaːmᶜอฺด้ามด้าม
333handle, rod*galᴬคัลคัน เช่น คันเบ็ด
334carrying pole (1)*traːpᴰตราบหาบ
335carrying pole (2)*ɢaːnᴬคานคาน
336rope, cord*ɟɤːkเชอกเชือก
337top for spinning*k.raːŋᴮก.ร่าง(เสียงเอก)ลูก”ข่าง”
338basin*ʔaːŋᴮอ่าง
339jug*krajᴬไกรไห
340pot*ʰmoːᶜโหฺม้หม้อ
341tube, bamboo*baŋᴮ/Cบั่ง/บั้งบ้อง?
342bag*croŋᴬจรงถุง
343cane for walking*dawᶜเด้าไม้”เท้า”
344comb*ʰrwɯːjᴬหฺรฺวืย(เสียงสามัญ)หวี
345writing, book*sɯːᴬสือหนัง”สือ”หรืองานเขียน
346broom*ɲuːᴬญูไม้กวาด
347thread (1)*C̥.daːjᶜ?.ด้ายด้าย
348thread (2)*ʰmajᴬไหฺม(เสียงสามัญ)ด้าย
349hemp*paːnᴮป่าน
350loom*trukᴰตรุกหูก
351shuttle of loom*p.rawᴮป.เร่า(เสียงเอก)กระสวย
352spool*ʰlwuːtᴰหฺลฺวูดหลอด
353indigo (1)*g.raːmᴬค.รามคราม
354indigo (2)*kromᶜกร้มม่อ”ห้อม”~>คราม
355bamboo strip for tying or weaving*b.twuːkᴰบ.ตฺวูก“ตอก”ไม้ไผ่
356needle*qemᴬเก็มเข็ม
357strand (of rope)*kliəwᴬเกลียว
358lacquer*rakᴰรักยาง”รัก”
359bamboo hat*klɤpᴰเกลิบกุบ=หมวกไม้ไผ่
360puppet, marionette*hunᴮหุ่น
361marking, patterns*C̬.laːjᴬ?.ลายลาย
362field, paddy*naːᴬนา
363field, dry*rɤjᴮเร่ยไร่
364field, open*doŋᴮด่งทุ่ง
365garden*swɯːnᴬสฺวูน(เสียงสามัญ)สวน
366ditch*ʰmɯəŋᴬเหฺมือง(เสียงสามัญ)คูน้ำ
367dike between rice fields*ɣalᴬฅัล“คัน”นา
368dam*hwaːjᴬหฺวาย(เสียงสามัญ)ฝาย
369water pipe*linᴬลินท่อน้ำ
370plough*crwajᴬไจฺรฺวไถ
371yoke*ʔeːkᴰเอกแอก
372yoke, part of*ʔoːŋᶜโอ้งอ้อง(ลาว)=ส่วนประกอบหนึ่งของแอก
373mortar (1)*grokᴰครก=ครก
374mortar (2)*ʰrumᴬหฺรุม(เสียงสามัญ)ครก
375pestle*saːkᴰสาก
376winnowing basket*ɗoŋᶜอฺด้งกระด้ง
377bran*ramᴬรำ“รำ”ข้าว
378straw, stubble*wɯǝŋᴬเวืองฟาง
379fish hook*ɓetᴰเอฺบ็ดเบ็ด
380fish net*kreːᴬเกรแห
381fish trap*zajᴬไซ
382snare*reːwᶜเร้ว(เสียงโท)แร้ว=บ่วงดักสัตว์
383gutter, trough*rwɯəŋᴬเรฺวืองราง
384cooked in bamboo tube*ʰlaːmᴬหฺลาม(เสียงสามัญ)หลาม=การประกอบอาหารในกระบอกไม้ไผ่
385boat*C̬.rwɯəᴬ?.เรฺวือเรือ
386raft*beːᴬเบแพ
387road*ʰrwɤnᴬเหฺรฺวิน(เสียงสามัญ)ถนน
388track*rwuːjᴬรฺวูยรอย
389saddle*ʔaːnᴬอาน
390drum*kloːŋᴬโกลงกลอง
391red*C̥.dwiːŋᴬ?.ดวีงแดง
392black*C̥.damᴬ?.ดำดำ
393white*xaːwᴬขาว
394green*xiəwᴬเขียว
395yellow*ʰlɯəŋᴬเหฺลือง(เสียงสามัญ)เหลือง
396dark (red)*klamᴮกล่ำแดงก่ำ
397gray*ʰmoːŋᴬโหฺมง(เสียงสามัญ)หมอง~>เทา
398white-spotted*ɓlaːŋᴮอฺบฺล่าง(เสียงเอก)จุด”ด่าง”
399clear, clean*saɰᴬใส(สา~อือ)(เสียงสามัญ)ใส
400dark*mɯːtᴰมืด
401bright, light (n.)*roŋᴮร่ง(เสียงเอก)รุ่ง~>สว่าง
402thin (not fat)*proːmᴬโปรมผอม
403fat*bwiːᴬบฺวีพี=อ้วน
404long*rɯjᴬรืยรี~>ยาว
405short (not long)*tinᴮติ่นสั้น,ไม่ยาว
406big (1)*ʰluəŋᴬหฺลวง(เสียงสามัญ)ใหญ่
407big (2)*ɓɯːkᴰอฺบืกใหญ่ (ปลาบึก?/บึกบึน?)
408small*noːjᶜน้อย(เสียงโท)เล็ก
409low, short (not tall)*tamᴮต่ำต่ำ,ไม่สูง
410heavy*ʰnakᴰหฺนักหนัก
411light (in weight)*C̥.bawᴬ?.เบาเบา
412thick*ʰnaːᴬหฺนา(เสียงสามัญ)หนา
413thin (not thick)*C̥.baːŋᴬ?.บางบาง,ไม่หนา
414new*ʰmɤːlᴮเหฺม่อลใหม่
415old (of living beings)*keːᴮเก่แก่
416old (of things)*kawᴮเก่า
417senior*crawᶜเจฺร้าผู้”เฒ่า”
418young, soft*ʔwuːnᴮอฺวู่น=อ่อน,เด็กกว่า
419raw, not ripe*C̥.dipᴰ?.ดิบดิบ,ยังไม่สุก
420hard*k.reːŋᴬก.เรงแข็ง
421coarse, tough*ʰɲaːpᴰหฺญาบหยาบ
422deep*lɤkᴰเลิกลึก
423loose*ʰloːmᴬโหฺลม(เสียงสามัญ)หลวม
424tight, narrow*gapᴰคับคับ
425steep*ʰliŋᴮหฺลิ่งตลิ่ง?~>ชัน
426stuck*gaːᴬคาคา,ติดอยู่
427straight*zɤːᴮเซิ่อซื่อ~>ตรง
428crooked*gotᴰ2คดคด,ไม่ตรง
429hot*rwuːlᶜรฺวู้ล(เสียงโท)ร้อน
430warm*ʔunᴮอุ่น
431blind*ɓoːtᴰอฺบอดตา”บอด”
432night blind*ʰwaːŋᴬหฺวาง(เสียงสามัญ)ตา”ฟาง”
433deaf*ʰnuəkᴰหฺนวกหู”หนวก”
434bitter*C̬.qɤmᴬ?.เกิมขม
435astringent in taste*ʰwɯətᴰเหฺวือดฝาด
436sour*sɤmᶜเสิ้มส้ม~>เปรี้ยว
437sweet, delicious*C̥.waːlᴬ?.วาลหวาน
438insipid*cɯːtᴰจืด
439core*keːlᴮเก่ลแก่น,ใจกลาง
440fragrant*hoːmᴬโหม(เสียงสามัญ)หอม
441stinky*ʰmenᴬเหฺม็น(เสียงสามัญ)เหม็น
442putrid*xwiːwᴬขวีวเหม็น”เขียว”~>เหม็นเน่า
443fishy*ɣaːwᴬฅาวคาว
444empty*plɤwᴮเปลิ่วเปล่า
445full*k.temᴬก.เต็มเต็ม
446deficient*broːŋᴮโบร่งพร่อง
447good*ɗɤjᴬเอฺดยดี
448bad*rwɤːjᶜเรฺว้อยร้าย
449long (of time)*hɤŋᴬเหิงหึง=เวลานาน
450slow*naːnᴬนานนาน~>ช้า
451late*ʰlaːᶜหฺล้า“ล่า”ช้า=สาย
452near*k.raɰᶜก.ใร้(ร่า~อื้อ)ใกล้
453far*k.lajᴬก.ไลไกล
454face down*qwamᶜกว้ำคว่ำ
455face up*ʰŋaːjᴬหฺงาย(เสียงสามัญ)หงาย
456sharp-pointed*ʰleːmᴬเหฺลม(เสียงสามัญ)แหลม
457sharp, sharp edge*ɣɤmᴬเฅิมคม
458slippery, smooth*m.lɯːlᴮม.ลื่ล(เสียงเอก)ลื่น
459sticky*ʰniəwᴬเหฺนียว(เสียงสามัญ)เหนียว
460liquid, soft*ʰleːwᴬเหฺลว(เสียงสามัญ)เหลว
461rotten*nawᴮเน่า(เสียงเอก)เน่า
462withered*ʰriəwᴮเหฺรี่ยวเหี่ยว
463dried up*ʰreːŋᶜเหฺร้งแห้ง
464dry*χaɰᴮใฃ้(ฃ้า~อื้อ)น้ำ”ไข้”=น้ำแห้ง
465wet*domᴬดมเปียก
466mute*ŋwamᶜงฺวำเงียบ”งัน”?
467dumb*ɓɤɰᶜใอฺบ้(เอฺบ้อ-อื้อ)บ้า”ใบ้” ในที่นี้แปลว่า โง่,ปัญญาอ่อน
468easy*ŋaːjᴮง่าย(เสียงเอก)ง่าย
469drunk (1)*mawᴬเมา
470drunk (2)*mwiːᴬมฺวีเมา
471sterile*ʰmanᴬหฺมัน(เสียงสามัญ)หมัน
472entangled*ɲuŋᴮ/Cญุ่ง(เสียงเอกหรือโท)ยุ่ง
473blistered*boːŋᴬโบงพอง
474expensive*beːŋᴬเบงแพง
475familiar*gunᶜคุ้น(เสียงโท)คุ้น
476asleep*ɗakᴰอฺดักหลับ
477hungry*ˀjɯǝkᴰเอฺยือกอยาก~>หิว
478satiated*ʔiːmᴮอิ่ม
479swollen*gaɰᴮใค่(ค่า~อื่อ)(เสียงเอก)ไค่(ลาว)=บวม
480stiff and tired*mɯəjᴮเมื่อย(เสียงเอก)เมื่อย
481tired, exhausted*ʰnɯəjᴮเหฺนื่อยเหนื่อย
482lazy*kliːkᴰกลีกขี้”เกียจ”
483tired, bored*ʰnaːjᴮหฺน่ายหน่าย
484idle, free*ɗwɤːjᴬอฺดฺวืย=ดาย~>ว่าง,อยู่เฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไร
485disgusted*ɓɯəᴮเอฺบื่อเบื่อ
486crazy*ɓaːᶜอฺบ้าบ้า
487hurt (1)*cepᴰเจ็บ
488hurt (2)*keːtᴰเกด=ปวด?
489torn*qaːtᴰกาดขาด
490plugged*sakᴬสักเสียบ
491bruised (1)*ɟamᶜช้ำ(เสียงโท)ช้ำ
492bruised (2)*wokᴰวกฟก
493lost*ʰloŋᴬหฺลง(เสียงสามัญ)หลง
494alive*ɲaŋᴬญังยัง~>มีชีวิต,ยังไม่ตาย
495strong, strength*reːŋᴬเรงแรง
496weave, to (cloth)*tamᴮตำ“ตำ”ผ้า=ทอผ้า
497dye, to*ɲwuːmᶜญฺวู้ม(เสียงโท)ย้อม
498sew, to*ɲepᴰเญ็บเย็บ
499embroider, to*seːwᴮเส่วปัก
500weave, to (baskets, mats)*saːnสาน(เสียงสามัญ)สาน
501sow, to; scatter, to*C̥.waːlᴮ?.ว่าล(เสียงเอก)หว่าน
502transplant, to*t.namᴬต.นำ“ดำ”นา
503plant, to*plwɯːkᴰปฺลวืกปลูก
504sift, to*qrɤŋᴬเกฺริงกร่อน
505imprison, to*k.raŋᴬก.รังขัง
506hunt, to*p.rawᴮป.เร่า(เสียงเอก)การ”ล่า”
507mark, to; aim, to*ʰmaːjᴬหฺมาย(เสียงสามัญ)หมาย
508shoot, to*ɲɯŋᴬญึงยิง
509poison (fish), to*C̥.bɯəᴬ?.เบือยา”เบื่อ”,พิษ
510tend animal, to*ɟɯǝŋᶜเชื้อง(เสียงโท)การทำให้สัตว์เชื่อง
511raise, to*liəŋᶜเลี้ยง(เสียงโท)เลี้ยง
512make noise, to*ɗaŋᴬอฺดังเสียง”ดัง”
513differ, to*taːŋᴮต่างแตก”ต่าง”
514count, to*napᴰนับ
515heap up, to*koːŋᴬโกงกอง~>นึกคิด?
516weigh, to*ɟaŋᴮชั่ง(เสียงเอก)“ชั่ง”น้ำหนัก
517announce, to*paːwᴮป่าว“ป่าว”ประกาศ
518answer, to*χaːnᴬฃาน(เสียงสามัญ)“ขาน”รับ,ตอบรับ
519ask, to*c.raːmᴬจ.รามถาม
520beg, to*k.roːᴬก.โรขอ
521order, to; blow the nose, to*saŋᴮสั่ง“สั่ง”งาน,”สั่ง”น้ำมูก
522scold, to; revile, to*ɗaːᴮอฺด่าด่า
523warn, to*tɯǝnᴬเตือน
524weep, to*t.hajᶜต.ไห้ร้อง”ไห้”
525moan, to*graːŋᴬคราง
526bark, to*ʰrawᴮเหฺร่าเห่า
527crow, to*χalᴬฃัลการ”ขัน”ของไก่
528laugh, to*krɯəwᴬเกรือว“หัว”เราะ
529recite, to*ʔaːnᴮอ่าน
530open (the mouth), to*ʔaːᶜอ้า
531eat, to*kɯɲᴬกืญกิน
532chew, to*giəwᶜเคี้ยว(เสียงโท)เคี้ยว
533lick, to*C̬.lwiəᴬ?.เลฺวียเลีย
534put out of the mouth, to*ɣaːjᴬฅายคาย
535vomit, to*rwɯəkᴰเรฺวือกลง”ราก”=อาเจียน
536take a bite, to*katᴰกัด
537hold in the mouth, to*ʔɤmᴬเอิมอม
538bite, to*C̬.qɤpᴰ?.เกิบขบ
539nibble, to; peck, to*tɔːtᴰตอด
540kiss, to*cuːpᴰจูบ
541yawn, to*ʰraːwᴬหฺราว(เสียงสามัญ)หาว
542blow, to*powᴮป่วเป่า
543snore, to*klɤlᴬเกลิลกรน
544cough, to*ʔajᴬไอ
545hold the breath, to*klanᶜกลั้น
546hug, to; embrace, to*koːtᴰโกดกอด
547build, to*koːᴮโก่“ก่อ”สร้าง
548close (the eyes), to*ʰlapᴰหฺลับ“หลับ”ตา
549lie down, to, sleep, to*nwɯːnᴬนฺวืนนอน
550incubate, to*wakᴰวักฟัก
551hold in the jaws, to*gaːpᴰคาบ
552hold in the closed hand, to*kamᴬกำการ”กำ”มือ
553take up in the two cupped hands, to*koːpᴰโกบการ”กอบ”มือ
554pick up, to*ˀjipᴰอฺยิบหยิบ
555grasp, to; perch, to*capᴰจับ
556squeeze, to*galᶜคั้ล(เสียงโท)คั้น
557pinch, to*ʰniːpᴰหฺนีบหนีบ
558raise, to*ɲɤkᴰเญิกยก
559lift, to*ɲoːᴬโญยอ
560carry in the arms, to*ʔuːmᶜอู้มอุ้ม
561carry (a bag), to*triːwᶜตริ้วหิ้ว
562carry on the back, to*trwaːmᴬตฺรฺวามหาม
563pull, to; drag, to*C̬.laːkᴰ?.ลากลาก
564bend over, to*kɤmᶜเกิ้มก้ม
565turn upside down or inside out, to*pliːnᶜปลิ้น
566lean back, to*ʔiːŋᴬอีงอิง
567point, to*ɟiːᶜชี้(เสียงโท)ชี้
568stroke, to; caress, to*C̬.luːpᴰ?.ลูบลูบ
569scratch, to*kawᴬเกา
570put, to*s.cɤːlᴮส.เจ่อลใส่
571snap, to*ɓliːtᴰอฺบฺลีดดีด
572stamp (on), to*dɯːpᴰดืบกระทืบ
573step on, to (1)*ɲamᴮญ่ำ(เสียงเอก)ย่ำ
574step on, to (2)*ˀjiǝpᴰเอฺยียบเหยียบ
575repeat, to*zamᶜซ้ำ(เสียงโท)ซ้ำ
576tremble, to*salᴮสั่ลสั่น
577shake, to*C̥.wajᴬ?.ไวสั่น”ไหว”
578wrestle, to*plamᶜปล้ำ
579twist, to; wring, to*ɓitᴰอฺบิดบิด
580stretch out, to*ˀjiətᴰเอฺยียดเหยียด
581sit, to*naŋᴮนั่ง(เสียงเอก)นั่ง
582come, to*ʰmaːᴬหฺมา(เสียงสามัญ)มา
583go, to*pajᴬไป
584arrive, to*C̬.tɤŋᴬ?.เติงถึง
585go upward, to*mɯəᴬเมือเดินทางขึ้นไป
586ascend to*χɯnᶜฃึ้นขึ้น
587descend, to*n̩.loŋᴬน.ลงลง
588enter, to*χawᶜเฃ้าเข้า
589exit, to*ʔoːkᴰโอกออก
590cross, to*χaːmᶜฃ้ามข้าม
591cross over, to*kwaːᴮกว่า
592drop, to*tokᴰตก
593fall off, to*ʰlɤnᴮหฺล่นหล่น
594fall down, to*lɤmᶜเลิ้ม(เสียงโท)ล้ม
595slip and fall, to*blaːtᴰบลัดพลัด
596stand, to*C̥.ɟɯːnᴬ?.ยืนยืน
597walk, to*praːjᶜปร้าย(เสียงโท)เดิน
598fly, to*ɓilᴬอฺบิลบิน
599crawl, to*g.lwɤːnᴬค.เลฺวอนคลาน
600crawl over, to*twajᴮไตฺว่ไต่
601climb, to*piːnᴬปีน
602flow, to*ʰlwajᴬไหฺล(เสียงสามัญ)ไหล
603flood, to*C̬.tuǝmᴮ?.ต่วมท่วม
604spill, to*ɓaːᴮอฺบ่าน้ำ”บ่า”
605pour, to*rwaːtᴰรฺวาดราด
606swim, to*loːjᴬโลยลอย~>ว่ายน้ำ
607float, to*wuːᴬวูฟู~>ลอย
608sink, to*cɤmᴬเจิมจม
609dive, to*ɗamᴬอฺดำดำน้ำ
610close, to*hapᴰหับปิด
611revolve, to; spin, to*panᴮปั่นปั่น,หมุน
612go hungry, to*ʔɤtᴰเอิดอด
613hate, to*ɟaŋᴬชังเกลียดชัง
614quit, to*ˀjaːᴮอฺย่า“หย่า”ขาด,เลิก
615see, to*tranᴬตรัน=เห็น
616hear, to*ŋinᴬงินได้”ยิน”
617taste, to*ɟimᴬชิม
618smell (tr.), to*ɗɤmᴬเอฺดิมดม
619forget, to*lɯːmᴬลืม
620dream, to*hwanᴬหฺวัน(เสียงสามัญ)ฝัน
621believe, to*ɟɯǝᴮเชื่อ(เสียงเอก)เชื่อ
622recognize, to*cakᴰจักรู้”จัก”
623know, to*rɯːwᶜรื้ว(เสียงโท)รู้
624be, to; b̩ecome, to*m̩.pelᴬม.เป็ลเป็น
625be (in a place), to*ˀjuːᴮอฺยู่อยู่
626fear, to (1)*ʰlaːwᴬหฺลาว=?กลัว
627fear, to (2)*jaːnᶜย้าน(เสียงโท)ยั่น=กลัว,หวาดหวั่น
628itch, to (1)*ɣalᴬฅัล=อาการ“คัน”
629itch, to (2)*ɣomᴬฅมอาการคัน
630seek, to*kraᴬกราหา
631join, to*toːᴮโต่การ”ต่อ”เข้าด้วยกัน
632divide, to*panᴬปานฝาน
633separate, to*braːkᴰบรากพราก
634castrate, to*toːnᴬโตนการตอน
635cut, to*tacᴰตัจตัด
636slash, to*walᴬวัลการฟัน
637chop, to*tramᶜตร้ำ=“ห้ำ”หั่น,สับ
638weed, to*ɓlaːjᴬอฺบฺลายการ”ดาย”หญ้า/วัชพืช
639break, to*t.rakᴰต.รักหัก
640burst, to*p.reːkᴰป.เรกแตก
641pluck, to*C̥.decᴰ?.เด็จเด็ด
642take down, to; put down, to*ploŋᴬปลง
643peel, to*poːkᴰโปกการปอก
644hammer, to*ɣoːlᶜโฅ้ล(เสียงโท)ค้อน
645pound, to*tamᴬตำการตำ
646pound (rice), to*zoːmᶜโซ้ม(เสียงโท)การ”ซ้อม”ข้าว
647slap, to*tɤpᴰเติบตบ
648pound, to (2)*dupᴬดุบทุบ
649pound, to (1)*toːkᴰโตกการตอก
650come into contact, to*C̬.tɯːkᴰ?.ตืก=“ถูก”,แตะต้อง
651tie, to*cm̩.rukᴰจฺม.รุกผูก
652tie up, to*laːmᴮล่าม(เสียงเอก)การ”ล่าม”(มัดเข้าไว้ด้วยกัน)
653undo, to; untie, to*keːᶜเก้แก้
654fold, to*bapᴰบับพับ
655fold double, to*dopᴰดบทบ
656stretch, to*ɲɯːtᴰญืดยืด
657erect, to*taŋᶜตั้ง
658plug (a hole), to*ʔwɯtᴰอฺวืดอุด
659salt, to*ʔɯǝpᴰเอือบเติมเกลือ
660pickle, to*ɗoːŋᴬโอฺดงหมัก”ดอง”
661soak, to (2)*ʰmaːᴮหฺม่า
662scoop, to*takᴰตัก
663soak, to (1)*ɟeːᴮเช่(เสียงเอก)แช่
664burn (intr.), to*ʰmajᶜไหฺม้ไหม้
665burn (tr.), to*prawᴬเปราเผา
666roast, to*ˀjɯəŋᶜเอฺยื้องการ”ย่าง”(ด้วยไฟ)
667boil (tr.), to*tomᶜต้ม
668boil (intr.), to*ɗɤːtᴰเอฺดอดเดือด
669scald, to*luəkᴰลวก
670cook (rice), to*truŋᴬตรุงหุง
671steam, to*ʰnɯŋᶜหฺนึ้งนึ่ง
672make a fire, to*ɗaŋᴬอฺดัง“ดัง”ไฟ(คำเมือง/ลาว)=จุดไฟ
673extinguish, to*ɗapᴰอฺดับดับ
674roof, to*mwuŋᴬมฺวุงมุง
675cover (with cloth), to*hɤmᴮเหิ่มห่ม
676deceive, to*braːŋᴬบรางพราง
677buy, to*z.ɟɯːᶜซ.ชื้อ(เสียงโท)ซื้อ
678sell, to*p.qaːjป.กายขาย
679borrow, to*ˀjɯːmᴬอฺยืมยืม
680defeat, to; be defeated, to*beːᶜเบ้แพ้~>ชนะ
681have, to*miːᴬมี
682take, to*ʔawᴬเอา
683obtain, to*ɗajᶜไอฺด้ได้
684pick, to*kepᴰเก็บ
685steal, to*C̬.lakᴰ?.ลักลัก
686give, to*haɰᶜให้(ห้า~อื้อ)ให้
687dust off, to*pacᴰปัจปัด
688sweep, to*kwaːtᴰกวาด
689wipe, to*ɟetᴰเช็ด
690rinse, to*C.lwɤːŋᶜ?.ลฺว้าง(เสียงโท)ล้าง
691wash (clothes), to*zakᴰซัก
692wash, to*zaːwᴬซาวการซาว
693bathe, to*ʔaːpᴰอาบ
694teach, to*soːlᴬโสลสอน
695rest, to*bakᴰบักพัก
696wait, to*craːᶜจฺร้าคอย”ท่า”,รอ
697be left over, to*ʰlɯəᴬเหฺลือ(เสียงสามัญ)เหลือ
698leak, to*rwoːᴮโรฺว่(เสียงเอก)รั่ว
699awaken (someone), to*plokᴰปลกปลุก
700wake up, to*k.tɯːnᴮก.ตื่นตื่น
701grow, to; rise, to*ʰmaːᶜหฺม้าเติบโต,งอกเงยขึ้น
702shrink, to*ʰrotᴰหฺรดหด
703disappear, to*ʰrwɤːjᴬเหฺรฺวอยหาย
704die, to*p.taːjᴬป.ตายตาย
705kill, to*qaːᶜก้าฆ่า
706expose to the sun, to*p.raːkᴰป.ราก“ตาก”แดด
707hang up, to*qweːnᴬเกวนแขวน
708hang down, to*hoːjᶜโห้ยห้อย
709smear, to*daːᴬดาทา
710lay (a cloth, etc.) across, to*baːtᴰบาดพาด
711drive away, to*k.rapᴰก.รับ“ขับ”,บังคับให้ออกไป
712chase, to*lajᴮไล่(เสียงเอก)“ไล่”กวด/ตาม
713be finished, to*leːwᶜเล้ว(เสียงโท)“แล้ว”เสร็จ
714to commission*ʑaɰᶜใฌ้(ฌ้า~อื้อ)(เสียงโท)ใช้
715entrust, to*ʰwaːkᴰหฺวากฝาก
716pronoun, 1s (weak)*kuːᴬกู
717pronoun, 1s (strong)*kawᴬเกากู(เน้น)
718pronoun, 2s (weak)*mɯŋᴬมึง
719pronoun, 2s (strong)*maɰᴬใม(มา~อือ)มึง(เน้น)
720pronoun, 3s (weak)*mɯnᴬมึนมัน(ไม่เน้น)
721pronoun, 3s (strong)*manᴬมัน
722pronoun, 1p*rawᴬเรา
723one*nɯːŋᴮหนึ่ง
724two*soːŋᴬสอง(เสียงสามัญ)สอง
725three*saːmสาม(เสียงสามัญ)สาม
726four*siːᴮสี่
727five*haːᶜห้า
728six*krokᴰกรกหก
729seven*cetᴰเจ็ด
730eight*peːtᴰเปดแปด
731nine*kɤwᶜเก้า
732hundred; string, to*roːjᶜโร้ยร้อย
733single, only one*ɗiəwᴬเอฺดียวเดียว
734pair*guːᴮคู่(เสียงเอก)คู่
735how many, several*kiːᶜกี้กี่,เท่าไร
736all*daŋᴬดังทั้ง
737many, much*ʰlaːjᴬหฺลาย(เสียงสามัญ)หลาย,จำนวนมาก
738little, few*ʰnoːjᴮโหฺน่ยจำนวน”น้อย”
739one or so, any*sakᴰสักเช่น สักอัน สักหน่อย
740half*grɤŋᴮเคริ่งครึ่ง
741each other, together*kanᴬกันด้วย”กัน”
742other*ʔɯːnᴮอื่น
743measure from thumb to fingertip*ɣɯːpᴰฅืบคืบ
744bite (n.), speech*gamᴬคำเช่น กินไปคำนึง หรือแปลว่าคำพูด
745classifier for things*ʔalᴬอัลอัน
746cord, string*saːjᴬสาย(เสียงสามัญ)สาย เช่น สายสะพาย
747classifier for long, thin, object*selᶜเส้ลเส้น
748classifier for tools*mwaːkᴰมฺวากลักษณะนามสำหรับเครื่องมือ
749litter (of young)*groːkᴰโครกครอก
750time (classifier)*bajᴬไบครั้ง
751name of first month*ciǝŋᴬเจียงเดือน”เจียง”(คำเมือง)=เดือนอ้าย
752last (year)*klaːjᴬกลายปี”กลาย”
753daytime*ŋwanᴬงฺวันกลาง”วัน”
754night*ɣɯːnᴬฅืนกลาง”คืน”
755day*mwɯːᶜมฺวื้อ(เสียงโท)มื้อ=วัน
756morning, early*ɟawᶜเช้า(เสียงโท)เช้า
757night*ɣamᴮฅ่ำค่ำ
758late at night*ɗɯkᴰอฺดึกดึก
759meal, early*ŋaːjᴬงายข้าว”งาย”(คำเมือง)=อาหารมื้อเช้า
760meal, late*C̬.lwiːŋᴬ?.ลฺวีงข้าว”แลง”(ลาว)~>อาหารมื้อสาย
761meal, evening*ɟm̩.rawᴬชฺม.เราอาหารมื้อเย็น
762day before yesterday*zɯːnᴬซืนเมื่อวาน”ซืน”
763yesterday*ŋwaːᴬงฺวาเมื่อ”วาน”
764tomorrow*ɟm̩.rukᴰชฺม.รุก“พรุ่ง”นี้
765day after tomorrow*C̬.rɯːᴬ?.รือมะรืน
766year*piːᴬปี
767upstream, above*ʰnɯəᴬเหฺนือ(เสียงสามัญ)เหนือ
768downstream, below*taɰᶜใต้(ต้า~อื้อ)ใต้
769below*lwɤːŋᴮเลฺว่อง(เสียงเอก)ล่าง
770inside*C̥.daɰᴬ?.ใด(ดา~อือ)ใน
771outside*l̩.noːkᴰล.โนกนอก
772middle*klaːŋᴬกลาง
773side*C̥.bɯǝŋᶜ?.เบื้องเบื้อง~>ด้างข้าง
774this*najᶜไน้(เสียงโท)นี่,นี้
775before*koːnᴮโก่นก่อน
776tip, end*plaːjᴬปลาย
777tip, highest point*ɲoːtᴰโญดยอด
778edge*riːmᴬริม
779gradually, slowly*gɔːjᴮค่อย(เสียงเอก)ค่อย
780not (strong 1)*ɓawᴮเอฺบ่าบ่
781not (strong 2)*boːᴮโบ่=บ่
782not (weak)*miːᴬมิ
783not yet*pajᴮไป่
784do not*ʰɲaːᴮหฺญ่าอย่า,ห้ามทำ
785which*ɗaɰᴬใอฺด(อฺดา~อือ)ใด
786also*koːᶜโก้ก็
787with, and*kapᴰกับ
788matter*ɣwaːmᴬฅวามความ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ตามที่ใช้ในนิพนธ์ต่าง ๆ ของสาขาภาษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของไทย เช่น [ลิงก์เสียถาวร]
  2. Li, Fang-Kuei. (1977). A handbook of comparative Tai. Manoa: University Press of Hawaii.
  3. Pittayaporn, Pittayawat [พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์]. (2009a). The Phonology of Proto-Tai (Doctoral dissertation). Department of Linguistics, Cornell University.
  4. Pike, Kenneth Lee; Pike, Evelyn G. Comparative Kadai: Linguistic Studies Beyond Tai. Summer Institute of Linguistics, 1977. น. 16. ISBN 0883120666.
  5. Downer, G.B. (1963). "Chinese, Thai, and Miao-Yao". ใน Shorto, H.L. (บ.ก.). Linguistic Comparison in South East Asia and the Pacific (PDF). School of Oriental and African Studies, University of London. น. 133–139.
  6. Luo, Yong-Xian (2008). "Sino-Tai and Tai–Kadai: Another Look". ใน Diller, Anthony; Edmondson, Jerold A.; Luo, Yong-Xian (บ.ก.). The Tai–Kadai Languages. Routledge Language Family Series. Psychology Press. น. 9–28. ISBN 978-0-7007-1457-5.
  7. Gedney, William J. (1972). A Checklist for Determining Tones in Tai Dialects. In M. E. Smith (Ed.). Studies in Linguistics: In Honor of George L. Trager (pp. 423-437). Mouton.
  8. Owen, R. W. (2012). A tonal analysis of contemporary Tai Khuen varieties. Journal of the Southeast Asian Linguistics Society (JSEALS), 5, 12-31.
  9. Manson, Ken. (2009). Prolegomena to Reconstructing Proto-Karen. La Trobe Papers in Linguistics, 12. Available at
  10. Morey, Stephen. (2014). Studying tones in North East India: Tai, Singpho and Tangsa. Language Documentation & Conservation, 8, 637–671.
  11. Gedney (1972)
  12. "Tones of Thai Song Varieties" (PDF). Pacling.anu.edu.au. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2017-02-21. สืบค้นเมื่อ 17 กรกฎาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. Jackson, Eric M., Emily H.S. Jackson, and Shuh Huey Lau (2012). A sociolinguistic survey of the Dejing Zhuang dialect area. SIL Electronic Survey Reports 2012-036, SIL International, East Asia Group.
  14. Pittayawat Pittayaporn (2015). Proto-Tai negation system from Comparative and Historical Thai perspectives.
  15. Pittayaporn, Pittayawat. (2009). The Phonology of Proto-Tai. (Doctoral dissertation). Department of Linguistics, Cornell University.
ข้อมูล

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

พจนานุกรม

  • Database query to Tai-Kadai etymology (ในภาษาอังกฤษ)
  • Thai Lexicography Resources (ในภาษาอังกฤษ)